Madonna - The Immaculate Collection (1990)

Het is niet iets dat je elke dag opzet, maar eigenlijk hoort deze cd in iedere serieuze muziekverzameling te zitten.

4.

vooral de nummers van like a virgin en true blue zijn leuk. jammer dat who's that girl er niet opstaat.

Who's That Girl werd hier wel schandelijk over het hoofd gezien...

"Who's That Girl" vond ik een minder goed nummer van Madonna, maar het was wel een nr.1-hit en mocht hier eigenlijk niet ontbreken, evenals "True Blue", "Dress You Up" en "Gambler".
Voor het overige is het wel een goede hitcompilatie van Madonna wat de songs betreft, met als beste nummers volgens mij : "Papa Don't Preach", "La Isla Bonita", "Like a Prayer" (al verkies ik de albumversie) en "Cherish". De samenwerking met Lenny Kravitz in "Justify My Love" vind ik ook geslaagd, "Rescue Me" vind ik dan weer minder.

Het is inderdaad wachten op de definitieve, volledige en carrrière-overspannende hitcompilatie van Madonna (de 4CD-box die tnf voorstelt zou een prima idee zijn).

lees ik toch steeds: de ejaculate collection

hahahahahahahaha

Goede verzamelaar, de reguliere albums zijn vaak te wisselvallig en bevatten dan ook hooguit 3 of 4 echt goede nummers.
Haar ballads Live to tell en Papa don,t preach ook door de mooi teksten zijn subliem en mogen als klassiekers beschouwd worden.

Als je hoort met welk een onnozel kinderstemmetje Madonna toen nog Holiday, Lucky Star en Material Girl inzong.... dan kun je enkel vaststellen hoe haar stem en haar muziek hier mijlenver van staan en dat deze dame een enorme evolutie heeft doorgemaakt naar volwassen popmuziek.
Vanaf Ray Of Light is het verschil met wat op deze collectie staat nog een sukt groter geworden, vind ik.
Naar het einde van deze verzamelaar toe komt ze op kruissnelheid, met prima songs als Vogue en Justify My Love; Echt volwassen popmuziek waar je je niet meer hoeft voor te schamen.
Al bij al heb ik deze verzamelaar, toch iets te hoog gekwoteerd, destijds, ik vind ***1/2 nu echt wel voldoende, de productie klinkt vaak typisch zo eighties-klinisch, flink verouderd, maar ach...

Zij zelf wordt er ook niet jonger op, en ze is nog steeds precies één dag ouder dan mezelf, en voorlopig blijft dat zo!

Goed gesproken Daarom ook maximale score

Elk nummer heeft zo zijn charme. Deze nummers doen mij veel meer dan dat slaapverwekkende Ray of Light. Wat iedereen toch heeft met dat album.. Staan heus wel paar goede songs op, maar als geheel vind ik dat dat album veel teveel credits krijgt. Maar goed, de critici was laaiend enthousiast en ziedaar, de meelopers...

Nogal zwart-wit en ontzettend kort door de bocht, ik probeerde er tenminste gefundeerde kritiek op te geven, ik ben ook een fan, maar geen blinde of dove.
Je kunt niet ontkennen dat Madonna een ontzettende muzikale evolutie heeft doorgemaakt, en dat pakweg haar 5 recentste studio-albums muzikaal stukken interessanter klinken dan deze nogal onschuldige en oppervlakkige huppeldepup-pop. Niet slecht, maar nog niet echt je dat.

Je reageert te snel....

En ik vind haar in de beginperiode gewoon beter dan in haar latere periode. Qua stemgeluid heeft ze echt niet zo'n vooruitgang geboekt vind ik..

Confessions on the Dancefloor vind ik dan wel weer helemaal top. Madonna zoals Madonna hoort te klinken

Het is voor mij vooral jeugdsentiment en tot en met Erotica heb ik haar op de voet gevolgd, daarna werd ze voor mij stukken minder interessant. Hier en daar nog wel een aardig nummer en daarmee is alles ook wel gezegd. En ook al zingt ze als Minnie Mouse, die nummers zijn wel stuk voor stuk klassiekers.

Dan hebben jij en ik totaal andere smaken, mij best, want Confessions vind ik echt één van haar minste platen...

Dat wist ik wel, ieder zijn meug zeg ik maar

Er zijn betere zangeressen dan Madonna (die ik steeds overroepen heb gevonden) maar de meeste nummers op deze compilatie vind ik - toegegeven - wel leuk en charmant. In het begin was haar muziek nog erg poppy maar vanaf eind jaren '80 bracht ze - met wisselend resultaat - meer volwassener albums uit waarvan ik "Ray of Light" duidelijk haar beste album vind.
In die tijd nam ik Madonna niet serieus vanwege haar prestatie op Live Aid waar ze vals zong, maar nadien heeft ze vocaal toch wel vooruitgang geboekt. Maar zoals ik eerder zei, ik ken betere zangeressen dan Madonna die het teveel van haar imago moet hebben.

Sorry, maar nummers als Swim, Frozen, Candy Perfume Girl en Shanti / Ashtangi vind ik niet om doorheen te komen.. En zo staan daar wel meer nrs op die ik anno nu niet luisterwaardig meer vind. Toegegeven, Drowned World / Substitute for Love is een van haar mooiste songs ooit, maar dat redt het album totaal niet. Enfin, ik dwaal af, dit is het album uit haar 'poppy' periode. Wat ik beter bij haar vind passen dan haar 'volwassen' albums

En een ballad als Live to Tell heeft ze ook nooit meer kunnen evenaren.

Inderdaad. Ik vind de singles van Ray of Light op zich niet zo heel slecht (album ken ik verder niet), maar op deze verzamelaar staan toch heel wat meer klassiekers die echt niet onderdoen voor die latere singles, integendeel zelfs. Dan mogen ze wel wat simpeler zijn, dat maakt verder niet uit.

Goede compilatie van de eerste 7 jaar van Madonna's carriere. 7 jaar en dan al een best of van 17 hits kunnen samenstellen is knap. En dan te weten dat er zelfs nog hits ontbreken, want waar zijn True Blue, Who's That Girl, Causing a Commotion en Dress You Up ?

Zijn sommige nummers op dit album soms geremixed? Het lijkt wel alsof ze hier en daar anders klinken dan in mijn herinnering.

Ik vond het antwoord al, ze zijn bijna allemaal onder handen genomen, de een wat meer hoorbaar dan de andere.

Ik vind dit ook erg jammer. Vooral bij Like a Prayer en Express Yourself zelfs storend.

Holidayey..... celebrayhey

Dat klopt, Crazy for You is nogal ingekort en heeft een fade out op het mooiste moment. Into the Groove is ook een andere versie, was toen behoorlijk teleurgesteld. Express Yourself is een remix, maar die vind ik dan weer stukken beter dan de originele albumversie. Verder is Cherish met meer dan een minuut ingekort en ook van Like a Prayer zijn verschillende versies in de omloop.

Opgewonden van de muziek van Madonna zal ik nooit echt worden .
Zeker haar beginperiode vind ik artistiek niet echt om over naar huis te schrijven . Wel heeft zij bewezen een vakvrouw te zijn . Perfectionistisch en met de nodige creativiteit . Zwakke puntjes , zoals haar vocale capiciteiten , worden ''live'' bijvoorbeeld slim gecamoufleerd door een schat aan visuele hoogstandjes , dans en backgroundzangers .
Feitelijk vanaf Like A Prayer vind ik haar artistiek in beter vaarwater komen . Gerijpter , muzikaal inhoudelijker en composorisch sterker .
Ray Of Light vind ik zelfs een heel geslaagde plaat .
Die is hier nog niet aan de orde en blijven er voor mij een handjevol redelijk geslaagde nummers over .
Afgerond 3 sterren . Ook omdat zij bewezen heeft een blijvertje te zijn .

Deze compilatie van de hits van Madonna is goed, maar zoals eerder is gezegd door anderen ontbreekt Who's That Girl. Maar dit mag de pret voor mij niet drukken. Ze heeft bewezen dat ze met de tijd mee kan gaan als een kameleon. Om eerlijk te zijn vond ik haar in haar begintijd beter klinken. Doordat ze zo goed met de tijd meegaat, zie ik door het bomen het bos niet meer zo goed.

Tja, 17 nummers en elke stuk voor stuk kennen. Een aantal die nog steeds wel lekker blijven hangen; Holiday/Like a virgin. Met Live to Tell een mooie ballad van een prima film. Boodschap erin met Papa don't preach over ongewenste zwangerschap.
Niet slecht gedaan van deze stijl icoon. Leuk om zo eens op te zetten bij andere activiteiten.

Madonna is geen dagelijkse kost maar ik kan zeker genieten van de meeste nummers uit deze Immaculate Collection, enkele hits uit de periode van Ray of Light ( met Frozen als favoriete Madonna nummer ) en ook enkele uit Music.

Van deze Immaculate Collection ken ik op 5 nummers na alles. Dit is een fijne plaat ook al ontbreken er waarschijnlijk wel enkele hits.

3,5 *

Al het essentiele dat Madonna in de 80's maakte staat hier bij elkaar. Heerlijke pleziermuziek met een groot nostalgisch gevoel naar zomers uit vervolgen tijden (al was ik zo jong dat ik het niet als bewust muziekliefhebber heb meegemaakt). .

De 2 beste nummers zijn echter die uit 1990. Vogue is een nagenoeg perfecte housetrack die toonaangevend is geweest voor het gestoffeerde commerciele housegenre dat je in de gemiddelde kledingzaak vaak hoort. Echt een topper.

En dan Justify my love met Lenny Kravitz kreunend op de achtergrond. Geweldige loungeplaat uit een tijd dat het genre niet eens bestond. Ultiem opwindend en spannend.

Voor mij een perfect overzicht van haar nummers tot dan toe. Dat nummers als 'Who's that girl' en 'True blue' ontbreken is jammer, maar niet cruciaal voor deze compilatie-CD an sich. Het mooie aan deze collectie is dat je Madonna hoort evolueren van een meisje tot een zelfbewuste vrouw. Nummers als 'Like a virgin' en 'Bordeline' zijn na al die jaren nog steeds erg leuk, maar zijn echt typisch nummers die gezongen dienen te worden door een jong meisje, zoals ze toentertijd was (vind ik althans). Vervolgens maakt ze een sprong naar 'Papa don't preach' dat wellicht voor sommigen een verborgen thema bevat: abortus. Maar ook het thema geloof wordt door Madonna niet geschuwd, getuige 'Like a prayer'. Nog altijd één van de beste nummers van Madonna. Net als mijn voorganger zijn de twee hoogtepunten voor mij 'Justify my love' en 'Vogue'. Vooral die laatstgenoemde behoort zeerzeker tot de beste popnummers ooit gemaakt, misschien wel de beste? De stijl van de twee laatsgenoemde nummers, zou Madonna voortzetten op haar volgende studioalbum 'Erotica'. Geen enkel nummer haalt het niveau van 'Justify my love' of 'Vogue', maar die CD is naar mijn mening (erg) ondergewaardeerd - dat ter zijde.

Aangezien de ene discussieerder zijn berichten heeft verwijderd, heb ik de berichten van de andere discussieerder ook verwijderd.

En meteen een bericht met té platte/vulgaire humor verwijderd.

Een goede compilatie die ik vaak heb beluisterd en op een feestje nog wel eens opzet. Ik word er wel vrolijk van. Heerlijk cheesy, kitcherige deuntjes. Het nummer "Justify my love" vind ik persoonlijk de uitschieter van deze CD. Op dit nummer hoor je tenminste de zangstem (alhoewel ze ook wel veel opleest eigenlijk...) en niet de hoge Donald Duck stem. Het is een heelijk zwoel nummer met een geweldige sound. Op de achtergrond het geneurie van Lenny Kravitz. Leuke CD.

-4-