Testament - The New Order (1988)

De beste plaat van Testament als je het mij vraagt met songmateriaal dat qua hooks en aanstekelijkheid nog een stuk beter is dan op de debuutplaat. Er staan toch een aantal absolute topnummers op dit album, vooral de de eerste 4 tracks en Disciples of the Watch (het magnum opus van deze band). Eigenlijk is alleen Nobody's Fault met z'n wat cheesy refreintje een mindere broeder.

Als jullie het hier dan toch over vergelijking met Metallica en Megadeth moeten hebben; Testament klinkt hier zoals Metallica op ...And Justice for All had moeten klinken, ongecompliceerd in plaats van overgeproduceerd. Bovendien ben ik wel gecharmeerd van de zang van Chuck Billy, die een stuk puurder en rauwer aandoet dan het geforceerde stemgeluid van Hetfield destijds of de ronduit zwakke stem van Mustaine waar ik nooit een fan van ben geweest.
Al met al één van de cruciale oldschool thrashplaten.

Opvallend veel gemopper hier over de productie. Ik vind die hier beter dan bij The Legacy het geval was, maar daar is de score hoger. Niet alleen productioneel beter, maar ook zeker qua songwriting en instrumentbeheersing. Het zit allemaal net wat slimmer in elkaar. De horrorsfeer die je regelmatig hoort op The Legacy heeft plaatsgemaakt voor technische toeren. Ook Chuck Billy verdient een compliment, want hij zingt en schreeuwt met passie. Is natuurlijk ook makkelijker als je zelf mag meeschrijven met de teksten. Gelukkig is het venijn in de muziek ook wel gebleven. Into The Pit is na al die jaren nog steeds heerlijk. Net als Disciples Of The Watch en The Preacher. Geen slechte songs te vinden hier, maar gelukkig nog wel het fantastische spel van Alex Skolnick. Het beste wat Testament uitgebracht heeft. Ik ken de band goed genoeg om te weten dat de nummers 1 en 2 vast staan en ver boven de rest zullen blijven.

Tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy

Mmm, op bijna iedere reviewsite wordt The Legacy hoger gewaardeerd dan The New Order, maar ik hoor hier toch echt een beter album dan het debuut. Nog steeds rauw, maar ook gestroomlijnder en technischer met een paar werkelijk weergaloze tracks. Vooral Disciples Of The Watch, The Preacher en Musical Death (A Dirge) zijn werkelijk fantastisch. Ik heb ook het gevoel dat het album veel afwisselender is en bovenal een betere drumsound heeft dan op het vorige album het geval was. Wat mij betreft zodoende toch echt nog een tandje beter dan zijn voorganger en wederom een thrashpareltje!

Voorlopige tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy

Ik ben altijd nogal verbaasd geweest over dat praktisch iedereen The New Order beter vind dan The Legacy. Laat ik voorop stellen dat Testament's tweede worp nog steeds een geweldig album is, maar zelf vind ik 'm een flink slag minder dan het overrompelende debuut die van de eerste tot de laatste seconde vol staat met vlammende thrash-klassiekers van het eerste uur.
De energie, de compositorische krachtpatserij, het waanzinnige gitaarwerk vol met razende riffs en solo's, een maniakaal klinkende Chuck Billy: The Legacy heeft het allemaal! Misschien qua productie een tand minder dan The New Order, maar dat is qua essentie een factor die ik niet essentieel genoeg vind. Daarnaast heeft de ietwat primitieve productie ook zeker zijn charme.

Gelukkig staan er ook regelrechte thrash-klassiekers op The New Order, laat ik dat absoluut voorop stellen. Maar helaas halen een aantal nummers flink de vaart uit het album, waaronder de instrumentaaltjes "Hypnosis" en "Musical Death (A Dirge)". Alhoewel goed gespeelt en er fantastisch gesoleerd wordt door Alex Skolnick, zorgen beide nummers ervoor dat het album inkakt. Compositorisch missen ze ook een bepaalde impact.
Laat ik voorop stellen dat er niets mis is met tussendoor een instrumentaal nummer op een thrash-plaat te zetten, maar dan verwacht ik ook vuurwerk. Vergelijk afsluiter "Musical Death (A Dirge)" eens met "The Call of Ktulu" van Metallica's Ride the Lightning; dáárop is sprake van vuurwerk. Dit doet de afsluiter op The New Order helaas niet. De vlam in de pan is weg!
Tevens vind ik de Aerosmith-cover van "Nobody's Fault" misplaatst t.o.v. de rest van het album. Testament heeft wat mij betreft geen cover nodig om een album te vullen. Als B-kantje was ie beter geslaagd geweest.

Eigenlijk had The New Order een veel korter en beter plaatje kunnen zijn, als zowel de twee instrumentale tracks als "Nobody's Fault" volledig weggelaten waren. En dan had ik persoonlijk "Disciples of the Watch" en "A Day of Reckoning" omgedraaid. "Disciples of the Watch" was dan een nét even meer overtuigende afsluiter geweest dan "A Day of Reckoning".
Als bonus had natuurlijk "Reign of Terror" gewoon op de plaat gemoeten en dan had deze als extraatje na "Disciples of the Watch" mogen komen als de definitieve afsluiter.

Dus concreet had de tracklist er dan als volgt uitgezien:

1. "Eerie Inhabitants"
2. "The New Order"
3. "Trial by Fire"
4. "Into the Pit"
5. "A Day of Reckoning"
6. "The Preacher"
7. "Disciples of the Watch"
8. "Reign of Terror" (bonus)

Welnu: dát had een perfecte thrash-plaat opgeleverd en dé perfecte opvolger op het perfecte debuut.

Maar goed, dit neemt niet weg dat The New Order nog steeds een fijne Testament-plaat is. Echter door de genoemde factoren niet zo goed als het debuut. Gelukkig doen de nummers die er absoluut toe doen, werkelijk een hoop goed. Immers bevat deze plaat een aantal van de beste Testament-nummers ooit, namelijk "Into the Pit" en het al eerder aangehaalde "Disciples of the Watch".

Blijft over dus een plaat met oprecht heel veel toppers maar ook een aantal momenten waarop de kracht van de plaat helaas wat onderuit wordt gehaald. Maar als geheel gezien toch nog een zeer fatsoenlijke vier punten voor deze The New Order.