Europe - Out of This World (1988)

Erg goed album met als hoogtepunt het nummer Superstitious met de sublieme solo van Kee Marcello.

Europe - Out of this world. Onlangs weer eens beluisterd.

De pluspunten:
+ sterk gevoel voor melodie, enthousiaste band

De minpunten:
- veel liedjes zijn wel erg gelikt
- te weinig variatie om de 48 minuten geanimeerd uit te zitten
- de vele "ooh yeah"s van Joey Tempest

Resumerend: 2*

Met nieuwe gitarist Marcello mist toch een beetje hun oude vertrouwde klassieke geluid. Ook qua songmateriaal kan dit Amerikaans klinkende album net niet tippen aan haar voorgangers. Waarschijnlijk was de druk te groot voor songwriter Tempest, er moest immers koste wat het kost net zo'n groot suuces behaald worden als met The Final Countdown. Dat hij zich daarom maar vergreep aan een krampachtige remake van Open Your Heart spreekt hier boekdelen. De plaat gaat met de eerste twee songs nog veelbelovend van start om vervolgens behoorlijk in te kakken. Daarom slechts 2,5*

Een mooi album. Inderdaad wat veel yels ertussen, die soms effe vervelend zijn

vind dit toch wel een sterk album hoor,had vroeger(zon 15,16 jaar geleden)een cassette bandje met daarop een live concert van Europe in ahoy met daarop veel nummers van dit album en ben het door dat cassettebandje aardig gaan waarderen.

Nummers stuk voor stuk toppers, het klinkt misschien hier en daar af en toe te gelikt.

Maar dit is naast jeugdsentiment een geweldig album met een toen "nieuwe" gitarist die bij elk nummer (behalve Tomorrow) een geweldige solo neerzet.

Absolute topper op dit album Sign of the times

Superstitious, kippenvel!

Goed en degelijk album, niets aan af te dingen. Joey Tempest heeft een fijne strot, een echte power house zanger, en heeft een zeer solide band achter zich. En hoewel het allemaal wat aan de commerciele kant is, zit het kwalitatief behoorlijk goed in elkaar geschroefd en is het een uiterst genietbaar album.

Waarom heeft men ooit een remake proberen te maken van 'Open Your Heart'? Moesten de ruwe randjes, voor zover al sporadisch aanwezig, eraf om nog een hitje te scoren? Ik vermoed het, dus mensen ga voor de versie op 'Wings of Tomorrow. John Norum wist tenminste nog hoe je een sobere doch smaakvolle solo uit je gitaar tovert. Voor de rest geloof ik het wel. 'Superstitious is een prima liedje maar het is mij allemaal te gepolijst.

Mag ik even iets bekennen?

Ik vind superstitious heel leuk!!

Ik vind dit Europe's sterkste album.

Het fantastische tomorrow, en de remake van Open your heart (ik vind deze versie mooier)

Er staan geen zwakke nummers op dit album.

Voor mij was dit destijds gewoon lekker hard, en die herinnering maakt het dat ik dit nog steeds een heel goede plaat vindt...

helemaal niks mis mee!

Die overvloedige keyboards op dit album zijn wel lekker vind ik.

Weinig aan dit plaatje op te merken.
De nummers zijn iets minder pakkend als op The Final Countdown maar de solo's zijn goed, zang prima en balads gaan er ook mee door.

Toch wel een erg lekker album! Destijds was dit mijn eerste lp van de band die ik kocht bij verschijnen en tsja, dan heeft zo'n album voor altijd iets speciaals.
Opener Superstitious kennen we natuurlijk allemaal en hoef ik weinig woorden aan vuil te maken. Enige wat ik kwijt wil is dat het een fenomenale gitaarsolo bevat!!! Tsjonge, wat haalt Macello hier alle registers open zeg!
Daarna voor mij het minst nummer van het album; LTGTR. Op de éen of andere manier heeft dit nummer mij nooit iets gedaan. Het kreunerige zingen van Tempest helpt daar ook zéker niet aan mee!
Deze versie van Open your heart is duidelijk de mindere van de twee maar niet super slecht ofzo. Hadden ze beter niet kunnen doen wellicht.
More than meets the eye is voor mij een nummer dat ik pas op waarde heb weten te schatten toen de band weer bij elkaar kwam in 2004. Een geweldig nummer met stuwende ritmesectie en fenomenale melodielijnen in de zang! Eén van de verscholen pareltjes op dit album samen met het volgende nummer Coast to coast. Wát een prachtige ballad! Zonder dat het te slijmerig of cliché wordt is dit genieten. Op een heerlijke blues wordt dit nummer opgebouwd naar een zinderende finale!!
Ready or not is het volgende hoogtepunt! De tekst verhaalt over de tijd dat Joey samen met z'n jeugdvrienden naar concerten ging van o.a. UFO, Whitesnake, Rainbow en Thin Lizzy. Veel herkenning voor mij persoonlijk en dat maakt het er alleen maar mooier op
Schitterend gedreven nummer wat live nóg beter uit de verf komt!
Sign of the times is lekker afwijkend vanwege de vele piano in het nummer. Erg mooie zanglijnen ook. Vol met emotie!
Just the beginning is een live nummer bij uitstek. Dat bleek destijds wel tijdens het concert in een bomvol Ahoy. Nodigt echt uit tot meebrullen. Ook een heerlijk typisch 80's synthesizer intro.
Daarna nog zo'n vergeten pareltje; Never say die. Heerlijk soulvol nummer met mooi ingebouwde rustpuntjes tijdens het refrein. Hier horen we ook een Hammondorgel voorbij komen, erg geslaagd! De tweede gitaarsolo is wonderschoon!!
Lights & shadows is voor mij het tweede mindere nummer op dit album. Alhoewel het lekker log en lomp is vind ik het refrein niet super.
Tower's calling is dan weer beter met wederom een sublieme gitaarsolo van Marcello!! Mooi refrein ook weer wat erg catchy is.
Afsluiter Tomorrow is een wonderschone piano ballad. Ik geef toe; je moet er van houden. Ik hou er wel van en het zorgt er intussen wel mooi voor dat dit een erg afwisselend album is geworden.
Jammer alleen dat de produktie zo slecht is
Dit album schijnt inmiddels als remaster verschenen te zijn. Heb 'm nog niet gehoord maar wat zou het opknappen als alles eens opgepoetst zou worden! Te beginnen met het volume want vergeleken met andere albums is dit erg zacht opgenomen.
Tsjonge wat een verhaal is het geworden
Was niet m'n bedoeling maar ach....als je eenmaal begint te typen

Toch wel grappig Vielip; wij zijn allebei toch wel die-hard Europe fans (forum? ) maar wat dit album en LLAE betreft, verschillen we wel enorm van mening.
Ik vind dit album namelijk by far het minste Europe album.... nummers als More Than Meets The Eye, Coast to Coast (de slechtste ballad door Europe gemaakt, in my opinion, zo slijmerig gezongen), Lights & Shadows, Just The Beginning, Towers Calling vind ik echt niks....
En LLAE vind ik TOP!! Geinig hoe dat toch verschilt he?

Klopt Stormwind
Tsja ik kan er niks aan doen....toch een kwestie van gevoel vaak. Ik vind LLAE gewoon erg matig. Weinig nummers die me raken. Wat ik wel erg knap vind van de mannen is dat ze elke keer met een afwijkend album aankomen t.o.v. alles wat ze daarvoor hebben uitgebracht. Echt knap!!
Tsjonge, dat je Coast to coast zo durft te omschrijven....barbaars!!
Het is zó'n ontzettend knap nummer met prachtige opbouw. Ik vind er juist niks slijmerigs aan eerlijk gezegd. Dan vind ik Joey's zang in LTGTR véél slijmeriger. Maar goed, ook dat is weer persoonlijke smaak natuurlijk!

Coast To Coast is werelds gezongen. Maar de muziekelite zal het wel weer fout vinden.

Vind ik dus ook Edwynn!!

More Than Meets The Eye wordt weer live gespeeld! En ik moet zeggen; ik kan 'm live beter hebben dan op het album het is wat harder allemaal en Norum maakt er wat meer z'n eigen solo van (maar dat zullen sommigen wel niet positief vinden )

More than meets the eye live is altíjd goed!!
Ben wel benieuwd wat Norum er van maakt trouwens.

Hij houdt de grote lijn wel aan hoor.... en er is vast al youtube materiaal te vinden

Die solo in Superstitious is toch wel erg lekker!

Klopt. Eén der betere solo's in het melodic rock genre wat mij betreft!

Ik werd als liefhebber van dit soort solo's ook direct hierdoor gegrepen. het veelbelovende begin is wat mij betreft ook vrijwel direct het einde: de rest van de songs boeien me niet of nauwelijks en het succes van de voorganger lijkt teveel druk gegeven te hebben.

Die druk hoor ik er niet vanaf. Of het moet de geforceerde remake van Open Your Heart zijn. Hoewel dat ook niet een gemiddelde single is. Want hee, er zit toch mooi een tempowisseling in.
Joey Tempest grossiert in obligate maar o, zo lekkere bruggetjes en refreintjes terwijl de nieuwkomer Kee Marcello zijn best doet de schaduw van John Norum weg te poetsen. Wat dat betreft is opener Superstitious direct een mooi visitekaartje van de man.
Verder ben ik gek op de slome ballades Coast To Coast en Tomorrow. Die zijn toch weer een tikkie anders dan een standaard rockballad als Carrie.
Let The Good Times Rock vind ik ook het minste nummer ondanks die lekkere openingsriff. Verder is er voor de poedelrocker meer dan genoeg te beleven op Out Of This World.

Druk of niet, ik ben er niet zo kapot van. Niet dat ik TFC een superalbum vind, maar wel beter. Ik zal deze wel weer eens afspelen, want het is wel lang geleden. Misschien wat een rehabilitatie van mijn kant en is het album wat te ver in de vergetelheid geraakt om tot een juiste beoordeling van mijn kant te komen.

Nou ja ondanks de sterke punten valt bij mij de overall beleving van Out Of This World wat magerder uit dan bij de voorgaande albums. Zonder Open Your Heart, Let The Good Times Rock en Ready Or Not was het sowieso een compacter en misschien een beter album geweest.

Die vind ik serieus duizenden malen beter dan het origineel!

Ik vind het een halve keer beter. En Ready or Not is een van de beste nummers van het album. Afblijven ajb.

Dit album vind ik even goed, maar net wat ontoegankelijker dan The Final Countdown. De nummers en het drukkere geluid liggen minder makkelijk in het oor, maar muzikaal valt hier iets meer te ontdekken.

Ready or not reken ik ook absoluut tot één van de hoogtepunten op dit album. Samen met More than meets the eye en Superstitious. Ben het dan wel weer met Edwynn eens dat Coast to coast een dijk van een ballad is! En ook dat Let the good times rock het na een sterke opening niet waar weet te maken. De oorspronkelijke versie van Open your heart wordt in de verste verte niet benaderd vind ik. Eigenlijk vind ik het grootste euvel bij Out of this world de produktie. Veel te glad en gepolijst.