Europe - Out of This World (1988)

Dit album was voor mij eerst wel even wennen! Vond er eerst niet veel aan, die synthesizers/keyboards/orgels .........neen, dit was niet de Europe die ik leuk vond. Maar, lange tijd dit album toch beluisterd (gedwongen, je moet toch wat hebben als achtergrond muziek) te hebben viel uiteindelijk het bekende kwartje. Het is even wennen, maar dan heb je ook wat. Het klinkt allemaal wel wat "poppy" en "gelikt" maar daar moet je doorheen prikken.

Een van de minste platen van deze verder goede band. Veel te glad allemaal.

Out of This World, de tweede hitelpee van Europe. Deze keer geproduceerd door topproducer Ron Nevison, onder meer bekend van UFO en Heart. Welkom nieuwe gitarist Kee Marcello, net als zijn voorganger een capabel snarenracer. Verschil is dat hij een shreddergeluid heeft: razendsnel maar niet herkenbaar een eigen 'Kee Marcellogeluid'. Hij zat voordien in de groep Easy Action, zo las ik toen zijn komst werd bekendgemaakt, een naam die me niets zei. Ook qua slagspel een smaakvolle aanwinst, passend bij het Europe van die dagen.

Nou denk ik niet dat mijn jongere zus dit alles doorhad. Ook deze plaat schafte zij aan en hij werd fanatiek gedraaid en luid meegezongen. Superstitious werd een zomer- en herfsthit in Nederland, in september '88 piekend op #11. In het refrein een slim toetsenlijntje dat doet denken aan dat van The Final Countdown. Zo van: 'Hé, ken je ons nog? We benne terug!' Tijdens een tournee doopte één van de groepen met wie werd opgetreden (Def Leppard?) het nummer om tot 'Wash the Dishes', zo meen ik mij uit Aardschok te herinneren; ik kon er wel om grijnzen.
De remake van Open Your Heart haalde in november nog eens #42 in Nederland en in Vlaanderen zowel op de eerste als de laatste vrijdag van die maand #31. In oktober 2023 legden Kronos en Edwynn bij album Wings of Tomorrow uit waarom de 1988-versie beter loopt - en toch is de oorspronkelijke mijn favoriet.

Geen nummer 1-hit dus deze keer, zoals in beide hitlijsten wel lukte met The Final Countdown, maar nog altijd indrukwekkend omdat zowel een hardrockend als een hitlijstminnend publiek werden bereikt.
Ook de langspeler deed het goed: in september #7 in Nederland, om me tot ons taalgebied te beperken - de Belg geeft geen notering, maar wellicht is die niet in de site van Ultratop verwerkt. In de VS overigens groot succes, ongetwijfeld dankzij de optredens daar.

Met dit album heb ik nooit iets gekregen. Om de één of andere reden is het te veel ene oor in, andere uit, ondanks dat de muziek goed in elkaar zit. Behalve Superstitious heb ik namelijk niet echt favorieten. Is het me te gladgestreken? Daarom drie sterren.