Lenny Kravitz - Greatest Hits (2000)

Hele leuke verzamel-cd en gelijk ook het best beluisterbare Kravitz-album als je het mij vraagt. De gewone albums 'meanderen' mijns inziens teveel door op een gegeven moment. De vervelendste nummers komen inderdaad van 5, maar het 'nieuwe' Again is een wereldnummer!

4,5.

echt een plaat om luid te zetten in de auto en dan cruisen...

alleen die cover van american woman is verschrikkelijk...

Toch knap hoe lenny kravitz zo populair kan blijven ondanks een jaartje of 10 niks fatsoenlijks meer gedaan te hebben, zowel qua producties als live optredens (die ik ken van hem dan). Dit greatest hits album is nog wel eens de moeite waard om op te zetten, want nu hoef je nog maar de helft te skippen om toch nog wat leuke nummers over te houden. Deze leuke nummers zijn dan ook meteen zeer sterke nummers, wat een totale afkraaksessie van lenny helaas onmogelijk maakt

charisma heet dat geloof ik

en een achterban van miljoenen 13 jarige meisjes

zelfde geld overigens voor bowie vind ik, die heeft ook al jaren niet echt heel spectaculair werk uitgebracht, maar kheb de man gezien en dan maakt dat ineens geen ene moer meer uit

wat een charisma die bowie, komt kravitz niet eens bij in de buurt

Heeeeeerlijke cd.
Lekker al die klassiekers.
Beetje jammer dat het niet de 'believe' was die ik verwachte,
dat nummer wat ik prefereerde heette geloof ik 'believe in me,'
desalniettemin, wat een geweldige collectie aan nummers.

4 sterren

Hier staat gewoon alles op wat je wilt hebben van de beste man.

Ik heb dit album geluisterd omdat hij op Werchter komt en ik toch wel wilde weten wat de beste man allemaal heeft gemaakt (aangezien ik daar dan ook ben ). Niet veel van verwacht eerlijk gezegd, ik meende altijd dat het niets voor mij zou zijn.

Maar niets is minder waar! Ik ben totaal overdonderd door deze cd! Ik weet ook niet goed waarmee ik hem kan vergelijken, ik probeer het continu maar het lukt me gewoon niet, het rockt!
Een dikke 4* voor deze verassing, en dit puur omdat in principe niet hoger ga bij verzamelaars.

Pak pen en papier en noteer hoe vaak hij refrein zingt. Vraag jezelf dan af of het nog steeds een wereldnummer is.

dit album is top, maar goed, wat moet je anders ook met greatest hits, bijna alle singles van lenny zijn koel alleen de rest van de cd niet

Aardige verzamelaar, Lenny moet het vooral van zijn image en uitstraling hebben, niet van zijn muziek. Deze is nog best leuk, maar meer hoef ik ook echt niet te hebben van de beste man.
Klinkt alsof hij het zichzelf een beetje makkelijk maakt, kan me niet voorstellen dat hij nou echt lang aan zijn nummers zit.
Een 3*

Heel goede verzamelaar met werkelijk al zijn beste songs. De meeste had ik al op zijn reguliere albums, maar ik kocht deze compilatie vanwege het prachtige "Again". De cover "American Woman" (van Guess Who) vind ik ook wel geslaagd.

Het kan niet altijd top zijn....gewoon de beste songs van zijn albums nu op een album...

Mja, vind dit dus niks. Waarschijnlijk omdat ik de eerste 5 albums gewoon allemaal heb. Hou er niet zo van als die nummers dan uit hun context worden gehaald en niet chrologisch bij worden elkaar gegooid. Waarschijnlijk leuk als dit je enige album van Lenny is. Ik kan hier geen stem op uitbrengen omdat het op zich goede nummers zijn, maar het geheel als verzamelaar me niet aanspreekt.

Dan mis ik toch echt juweeltjes als Be, Does Anybody Out There Even Care and My Precious Love. Enfin, mijn advies zou zijn, koop dan ook Let Love Rule er nog voor 5 euri bij, want dat is nog steeds veruit het beste album van deze man.

Prima verzamelaar, maar ik mis wel een aantal nummers. Always on the Run vind ik zijn beste nummer. Mis alleen Fields of Joy en What the Fuck Are We Saying hierop, dat waren toch ook wel hits. Voor zo af en toe leuk om op te zetten, niet te vaak. Jammer dat hij de laatste jaren zo de weg kwijt is geraakt. Albums als Let Love Rule en Mama Said zie ik hem niet meer maken.

Ik ken alleen de 1ste twee albums van Lenny, daarna heb ik hem niet meer zo gevolgt, behalve de 'hits' dan.
Innovatief en origineel is het allemaal niet. Maar geleende mosterd heeft zelden zo lekker gesmaakt.
Verder is hij wel wat wisselvallig in het componeren van nummers vind ik. Maar soit hij heeft bewezen een stayer te zijn en een artiest met een eigen gezicht.
Was wel leuk destijds ten tijde van Let Love Rule. Ik zag -geloof ik- bij de VPRO een documentaire over New York, waarin hij dan geinterviewd werd. Het kwam mij over alsof hij een zwerversmuzikant was, maar wel een met talent en charisma. Niet lang daarna kwam zijn debuut. Of hij toen ook al een platencontract had weet ik niet meer.

Het nummer heet ook niet voor niets Again.

Verzamelaar die okay is. Niet heel goed en niet heel slecht. Draai em niet vaak.

Goede verzamelaar! Mijn favorieten van hem bevinden zich nogal sterk vanvoor in de tracklist! Leuke Rock muziek met af en toe een zalige ballad of iets rustigers allesinds.

Favorieten: Are you gonna go my way, fly away, it ain't over 'till it's over, again, mr cab driver, heaven help en i belong to you.

Qua verzamelaar helemaal niks mis mee..

Baal alleen van het feit dat ze marketing technisch gezien altijd weer een extra nieuwe song op zo'n album moeten zetten..

maar goed.. voor wie Lenny wel ok vindt, een prima plaatje!!

Top verzamelaar. Ik hou wel van zijn zware rauwe muziek. Maar zoals vele al zeiden, aan deze heb je ook wel genoeg Kravitz in huis.

Vandaag heb ik deze CD (dus de versie uit 2000 zonder die 3 bonus tracks) voor € 3,99 bij Blokker gekocht. Dit is een prima verzamelaar om onderweg te beluisteren.
In 1990 kocht ik het Let Love Rule album, maar ik ben het toen door omstandigheden kwijtgeraakt. In 1989/90 verschenen er een heleboel goede abums, o.a. het album van The Stone Roses, March van Michael Penn en Goodbye Jumbo van World Party. Er waren heel veel artiesten/bands die een plaat uitbrachten met een jaren 60 geluid.
Van American Woman had ik wel de versie van The Guess Who, maar ik vind toch dat Lenny het in stijl gecoverd heeft. Toen Guess Who het nummer uitbracht werd het met Whole Lotta Love van Led Zeppelin vergeleken.
Kravitz klinkt op Are You Gonna Go My Way als Jimi Hendrix Experience en It Ain't Over Til It's Over klinkt als jaren 70 soul.
Hij liep toen beurzen af om naar een jaren 60 versterker te zoeken. Hij wilde de muziek zo 60's mogelijk laten klinken.
Hoewel deze compilatie nog uit 2000 of 2001 is mis ik nog een paar singles uit de jaren 1989/2000 die hier ook geen grote hits waren. Ik bedoel dus I Build This Garden For Us, Does Anybody Out There Even Care, Fields Of Joy, What The Fuck Are We Saying en If You Can't Say No. What The Fuck ... werd toen ongecensureerd op de Nederlandse radio gedraaid. Op MTV werd dat woord op een vreemde wijze weggewerkt.
In dezelfde bak stonden ook CD's van andere artiesten zoals Robbie Williams, Ike & Tina Turner, Rob de Nijs en Coldplay. Echt zo'n EMI/Virgin-bak met albums die voorheen veel duurder waren.
En gave DVD's voor 4,99 per stuk van o.a. Pink Floyd, The Rolling Stones, Neil Young (dubbel-DVD(!)), Metallica etc. Ik ga die winkel steeds leuker vinden!
Tussen haakjes: er is ook een 17 tracks limited edition-versie met DVD.

De rock nummers klinken heel lekker met als uitschieter "Always on the run". Helaas staan er ook een hele rits ballads op + een vreselijke afsluiter. Nipt een 3.5 .


.

Op de een of andere manier heeft Lenny bij mij altijd 'erbij' gehangen: alsof ik hem niet helemaal serieus moest nemen als artiest. Altijd net een tikje te commercieel vond ik eigenlijk. Tot ik dit album een keer kreeg voor mijn verjaardag meer dan tien jaar geleden.

Een gegeven paard.....dus toch maar gaan luisteren en verdorie....het kwartje ging vallen bij mij. Wat heeft die man eigenlijk een verdomd indrukwekkende carriere gehad en wat een rij hits staat er hier. Op het irritante Black Velveteen na is eigenlijk elk nummer raak. Persoonlijke toppers voor mij zijn Mr. Cab Driver, Let Love Rule, Believe en Are You Gonna Go My Way. Stiekem toch vier sterren

Bij een verzamelaar gaat het vaak over de nummers die er niet op staan. Daar heeft deze plaat eigenlijk geen last van. Alle hits staan erop. Voor mij zijn er voor dit album 2 minpunten die een halve * kosten:
1. Sister ontbreekt
2. De nummers staan niet chronologisch, wat ik altijd leuk vond om een bepaalde ontwikkeling te horen

Degelijke maar weinig opzienbarende verzamelaar. Alle hits zijn vertegenwoordigd, maar daaronder bevinden zich toch wel een aantal zeiknummers. Er zijn wel wat stevige songs voorhanden om het nodige tegengas te bieden, maar het album als geheel is ietwat aan de gezapige en zoetsappige kant.

De "zeiknummers" waar hier met enige regelmaat naar wordt gewezen, zijn m.i. Stand by my woman en Heaven help.

Ik kan daar ook weinig chocola van maken, behalve dan het advies om ze weg te halen en bijvoorbeeld door één nummer te vervangen, Fields of joy van van het album Mama Said. Dat is ook ooit op single verschenen maar is hier helaas weggelaten.

Kravitz speelt buitengewoon aantrekkelijke rock, in de regel sterke songs. Ik kan alleen niet ontkennen, eerder naar deze verzamelaar te grijpen dan naar de afzonderlijke albums. Die eerste vijf heb ik ook wel, maar nergens staat de collectie sterke songs van Kravitz van deze eerste albums zo als een huis als op deze verzamelaar.

Kravitz schuwt evenwel enige evolutie in zijn muziek niet. Dat is in de regel te prijzen maar er mag ook worden geconstateerd dat het daarmee niet gelijk altijd beter wordt.
En ik vind Kravitz op zijn best als hij met zijn stevige rockers komt zoals Are you gonna go my way, eventueel gecombineerd met een meer tragere zoals Let love rule.

En dan alles wat daar tussen in zit.

En dat is het meeste op dit album, vandaar dat ik lichtelijk val voor dit album, als ik wat van Kravitz op wil zetten.
Vreemd genoeg, is dit gelijk ook het enige verzamelwerk van Kravitz, ook al zijn we inmiddels 20 jaar verder en hij met tracks als 5 more days till summer (2018) nog heel aardig zijn potje meeblaast in het hedendaagse hitwezen.

Laat hij het maar niet horen, maar in tracks als Rock and roll is dead is hij voor mij prima op de Jimi Hendrix toer.
Prima verzamelaar voor de eerste, vrij dicht bij elkaar liggende, 10 jaar uit de carriere van Kravitz.