menu

Daft Punk - Random Access Memories (2013)

mijn stem
3,54 (846)
846 stemmen

Frankrijk
Dance / Electronic
Label: Columbia

  1. Give Life Back to Music (4:34)

    met Nile Rodgers

  2. The Game of Love (5:21)
  3. Giorgio by Moroder (9:04)

    met Giorgio Moroder

  4. Within (3:48)

    met Chilly Gonzales

  5. Instant Crush (5:37)

    met Julian Casablancas

  6. Lose Yourself to Dance (5:53)

    met Pharrell Williams en Nile Rodgers

  7. Touch (8:18)

    met Paul Williams

  8. Get Lucky (6:07)

    met Pharrell Williams en Nile Rodgers

  9. Beyond (4:50)
  10. Motherboard (5:41)
  11. Fragments of Time (4:39)

    met Todd Edwards

  12. Doin' It Right (4:11)

    met Panda Bear

  13. Contact (6:21)

    met DJ Falcon

  14. Horizon * (4:24)
  15. Get Lucky [Daft Punk Remix] * (10:31)

    met Pharrell Williams en Nile Rodgers

toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 1:14:24 (1:29:19)
zoeken in:
avatar van Pepino
4,5
Wat ik mij afvraag... wanneer brengt dit Franse duo nog eens een nieuwe plaat uit? RAM dateert nu al van 2013, en ik begin nu toch wel wat op hete kolen te zitten...

avatar van Ponty Mython
1,5
Tussen HAA en RAM zat ook 8 jaar, dus...

Er valt nog genoeg leuks te beleven in de French House en Disco scene, hoor.

avatar van vinylbeleving
3,5
Heel af en toe luister ik dit album en dan het liefst in combinatie met de schrijfels van Mume.
Ik lach hardop om de reacties waarin beweerd wordt dat Daft Punk hun ziel aan de commercie zou hebben verkocht. Altijd lollig om diehard fans zo gepikeerd te zien over 'hun' Daft Punk. Die gasten hadden met RAM gewoon zin om een lekkere poppy plaat te maken, en flink te cashen. En geef ze eens ongelijk. Waarom zouden ze nog een Discovery maken? Door de enorme hype destijds waren de verwachtingen voor RAM natuurlijk veel te hoog gespannen, en die verwachtingen worden ook niet helemaal ingelost. Er staan een paar goede tracks op het album, zoals Get Lucky, Fragments Of Time, Motherboard en Contact. De instrumentatie op die tracks is lekker groovend, en de liedjes zijn verdomde goed geproduceerd. Daar tegenover staan een paar kleine draakjes waarvan Touch het grootste gedrocht is. Dat liedje laat werkelijk het glazuur van m'n tanden barsten. Die bibberende oude mannenstem in combinatie met het zuurstokgehalte van de muziek, geeft me het gevoel van het leegvreten van een zak winegums.
Het blijft een beetje een snoeppot deze RAM. Er valt genoeg te genieten, mits je het consumeert met mate.

avatar van Eis-T
5,0
Ik heb dat commentaar altijd wat vreemd gevonden. Discovery was in essentie ook een pop-plaat. De singles laten dat goed zien One More Time, Something About Us (waarvan ik later pas leerde dat het hun interpretatie van de citypop klassieker Plastic Love was), Digital Love, Face to Face en zelfs Harder Better Faster Stronger zijn eigenzinnige popnummers.
Een rode draad in de daft punk discografie is de mate waarin ze afwijken van het verwachtingspatroon. Discovery ging tegen verwachting in "soft" en bracht de funk terug in house. Human After All was de antithese van de gepolijste french touch en letterlijk "suffe punk". Alive 2007 bracht alles samen in 1 grote mashup en Random Access Memories ging niet langer over de robots in de achtergrond maar zette het muzikantschap in de spotlights.
Er is één ding dat ik zeker weet over het volgende album van "mijn" robots: Het zal niet zijn wat we hopen of verwachten, ongelofelijk knap in elkaar zitten en uiteindelijk op een wonderlijke manier tóch naadloos passen bij de rest van hun werk.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Tegelijkertijd een stap terug en een stap voorwaarts: na de robotica van Human after all een terugkeer naar de feestelijke pop-disco-synthi-futuro-toverbal die Discovery heette, maar nu alles nóg groter opgezet en met het heerlijke organische geluid van grotendeels echte instrumenten (funky gitaartjes, slissende drums, warme bas en af en toe zelfs een prachtige steelgitaar!).
        Minpuntje is dat er wat mij betreft wat te veel softpop-achtige ballades op te staan, waardoor de te vaak op niets trekkende teksten (The game of love, Lose yourself to dance, Beyond, Doin' it right) te vaak in het oog vallen; wat meer Harder better faster stronger of Contact of desnoods Lose yourself to dance was wat mij betreft welkom geweest. Maar ik heb dan ook totaal geen affiniteit met jaren-70-disco en –funk, zodat het eigenlijk überhaupt al een wonder is dat ik deze band zo'n warm hart toedraag.

avatar van aerobag
4,0
Ik was niet zo fan van dit album ten tijden van release. Nu ik het album herbezoek heb ik het idee dat ik naar iets heel anders als destijds luister. Alsof alles nu veel meer op zijn plaats valt. Waar ik toen nog niet zat te wachten op dit album, waardeer ik nu juist de artistieke keuzes die Daft Punk gemaakt heeft. Dit is denk ik ook wel de kracht van Daft Punk, ze nemen bekende elementen en zetten dit opzettelijk in een grandioze spotlight. En ik snap het, deze overdreven sound zal sommige op de zenuwen werken en klinkt mogelijk als een verbastering van het bronmateriaal, maar Daft Punk weet zó goed hoe ze dit moeten benaderen. Van de funky oorwurmen tot de meer uitgesponnen disco epics, dit is toch wel een album die enorm bij mij gegroeid is.

avatar van Film Pegasus
2,0
Toch een flauw album dit. Het hoogtepunt is Get Lucky waar de inbreng van Pharrell Williams & Nile Rodgers zeer duidelijk te horen is. En de ode aan Giorgio Moroder. Het klinkt dat Daft Punk zichzelf wat heeft weggecijferd voor andere artiesten. Een echt feestje is het niet. Het klinkt leuk op de achtergrond, maar hier gaan ze (buiten Get Lucky in de hitlijsten) geen potten mee breken.

avatar van Pepino
4,5
Pepino schreef:
Wat ik mij afvraag... wanneer brengt dit Franse duo nog eens een nieuwe plaat uit? RAM dateert nu al van 2013, en ik begin nu toch wel wat op hete kolen te zitten...

't Zal precies nog niet voor direct zijn.

avatar van Rottingdale
4,5
Ik vind m nu stuk beter dan al die jaren geleden. Kan ook met mijn betere geluidssysteem te maken hebben: grandioos geproduceerd.

avatar van andnino
4,5
Rottingdale schreef:
Ik vind m nu stuk beter dan al die jaren geleden. Kan ook met mijn betere geluidssysteem te maken hebben: grandioos geproduceerd.

Wat mij echt overtuigde van de kwaliteit van deze plaat was mijn eerste luisterbeurt op een goed systeem. Zo uitmuntend "clean" maar toch vol en warm geproduceerd, met zo veel aandacht voor detail. Zo hoor je ze niet vaak.

avatar van Grizzly Bear
4,5
andnino schreef:
(quote)

Wat mij echt overtuigde van de kwaliteit van deze plaat was mijn eerste luisterbeurt op een goed systeem. Zo uitmuntend "clean" maar toch vol en warm geproduceerd, met zo veel aandacht voor detail. Zo hoor je ze niet vaak.


Helemaal mee eens. Toen ik hem net op plaat had, en hem daarna wel eens via Spotify in de auto luisterde, viel me dat verschil echt op. Niet heel veel albums waarbij dat zo duidelijk is. Verklaart misschien ook het lage gemiddelde hier... Ik zag dat ik nog niet gestemd had, dus heb dat gelijk maar gedaan. Het is al die jaren later nog steeds een heel mooie plaat, mooie combinatie van ontzettend catchy deuntjes en wat nummers die wat langer de tijd nodig hebben. Hoogtepunt voor mij is al heel lang Instant Crush.

avatar van Pinsnider
4,0
Er zijn blijkbaar meer mensen hierboven die de plaat bij nader inzien (of inhoren -zo u wilt) veel leuker en beter vinden dan rond het moment van uitkomen. Ik sluit me daar bij aan. De 2,0 van destijds is wel heel zuinigjes... De typische Daft-Punk-ergernisjes ("zang"stem van de heren zelf, herhalingen, saaie vullers) zijn volop aanwezig, maar daar staat op deze plaat toch heel veel leuks tegenover, met een speciale vermelding voor de vaak "levende" ritmesectie. Met name de drums zijn af en toe om te smullen. De synths daar omheen draperen vind ik echt een grandioze keuze. De gasten voegen stuk voor stuk ook echt iets toe. En nu na zoveel jaren hoor ik ook de liefdevolle productie (en zo'n retrolabel op de LP's zijn ook een dikke plus). Dus alsnog positiviteit alom, maar als ze ooit weer bij elkaar zouden komen NOOIT meer zo'n gedrocht als Game of Love maken. En ZEKER niet op het tweede slotje..... Brrrrr.....

avatar van vinylbeleving
3,5
Laat ik nou The Game Of Love echt een van de hoogtepunten op het album vinden! Geweldig, dat basloopje en de robots die daarover met hun Vocodor stemmen daarover klaagzingen. Vind wel dat het nummer niet zo goed geplaatst is.
Het had beter gepast ergens halverwege het album. Verder eens met Pinsnider de ritmesectie is om door een ringetje te halen.
Leuk album, en met liefde in elkaar geknutseld.

avatar van bertkruijswijk
3,5
Lekker luchtig, relaxed, zomers album. Leuk om af en toe eens te horen. Get Lucky is natuurlijk de grote hit en een fijn nummer, maar mijn persoonlijke favoriet is Instant Crush. Ook liedjes zoals Lose Yourself to Dance en Contact mogen er zeker zijn. Helaas zijn er ook een aantal zwakkere nummers, daarom blijft het voor mij bij 3,5 sterren.

avatar van Rainmachine
4,0
Heerlijk album, ik draai dit nog steeds regelmatig en voornamelijk in de zomer door de funky grooves. Enige mispeer op dit album vind ik Touch, dat is niet te nassen, voor de rest een dikke 4 sterren. Zonder Touch had ik 'm 4,5 gegeven. Het Giorgio Moroder is super leuk en dat was ook echt een pionier dus top dat ze daar aandacht aan besteed hebben en hij er aan mee wou werken.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:00 uur

geplaatst: vandaag om 21:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.