Death - Human (1991)

Gewoon vette death metal.

Een revelatie voor de death metal, origineel, aggressief en ongelofelijk technisch.

Inderdaad. Voor die tijd eigenlijk ongelooflijk technisch en vernieuwend. Ook het idee van die achterstevoren opgenomen leadgitaarpartij (nr. 7?) voegt mijns inziens een meerwaarde toe aan het geheel.

De afgelopen dagen heb ik weer flink wat Death gedraaid en ik moet mijn mening over metname deze plaat wat bijstellen. Vond ik eerder Symbolic nog dé Death plaat, Human heeft de fakkel waarschijnlijk definitief overgenomen. Een korte explosie maar ongelofelijk krachtig. Wat Reign in Blood voor de thrash is, is deze plaat voor de death metal: een absolute mijlpaal.

Ik denk dat ik zelf liever Symbolic verkies. Deze plaat is ietsje rauwer. Wat niet wegneemt dat hij ook briljante stukken kent zoals die achterstevoren opgenomen solo.

Ik eet mijn vlees ook liever rood en bloederig dan volledig doorbakken.

hahahaha lol nou, in dat geval kan ik begrijpen dat je dan liever voor deze kiest

beste metal album ooit.

Eigenlijk gewoon top-10 materiaal, deze verzameling ultra geniale gitaarriffs. Jammer voor Metallica dan, want die gaan eruit.

Zozo Metallica eruit het is nog al wat, ik ben momenteel bij nummer 1 en die begint heerlijk zwaar, dit niveau vast houden en dan is die inderdaad beter dan Symbolic.

Welja, een halve ster van Mad Dog voor deze plaat. Ik eis een uitleg (en een stemaanpassing uiteraard).

Deze plaat is enorm op mij gegroeid de afgelopen maanden. Death was al veruit mijn favoriete metalband maar ik luisterde toch meestal naar de laatste 3 albums. Deze heeft ze nu omhooggeworpen als 3e beste. Voor de lol zet ik ze eventjes op order:

1 the sound of perseverance
2 symbolic
3 human
4 individual thought patterns
5 leprosy
6 scream bloody gore
7 spiritual healing

Zo, nu dat ook weer gedaan is wilde ik eventjes zeggen dat human erg goed is maar nooit in de buurt zal komen van Symbolic en laat staan The Sound... Die 2 albums zijn zo goed dat ze van een andere wereld komen...hemel of misschien zelfs de hel.

Eindelijk heb ik deze dan binnen; een van de grootheden binnen de Death Metal. Nu ben ik geen fan van gebulder á la Canniball Corpse, maar de melodieuze doch ongenadigt harde metal van Death spreekt mij ten zeerste aan. Ik heb hiervoor alleen Symbolic gehoort, wat ik een geweldig album vind; hij is te vinden in mijn top 10, maar Human is een verhaal apart.

Op de een of andere manier is het heel moeilijk om een oordeel over dit album te geven, het lukt me maar niet. Toch nog maar een paar draaibeurten geven, en dat geniale Cosmic Sea een paar keer langs laten golven.

Vooral hard draaien deze plaat en lekker meestuiterend en headbangend door de kamer heen met je air-guitar, al is dat misschien geen goede tip zo 's avonds laat.

Als je een wekker hebt op je cd-speler moet je hem daar maar in doen. Ik ben nu al een week lang opgestaan met Leprosy, en hoe dichter bij het weekend, hoe vrolijker ik wordt. Ergo: meer Death = meer vrolijkheid.
q.e.d.

Heeft er weer voor gezorgd dat Death - weliswaar met The Sound of Perseverance - terug in mijn top 10 staat

heb ik ,ik werd vanochtend om5 uur gewekt met torn to pieces

Cosmic Sea, eigenlijk toch wel een briljant nummertje.

Ben ik niet helemaal met je eens, ik zou eerder scream bloody gore als mijlpaal aanwijzen aangezien rond 1990 /1991 dit soort muziek op grote schaal geproduceerd werd.
Ik noem een Atheist en een Cynic en ja het was allemaal één grote kliek.

Dit was de laatste deathmetal plaat die ik kocht, hierna ging in om.


(r.i.p chuck)

Het is maar net hoe je mijlpaal definieert. Is dat de eerste baanbrekende plaat in een genre of is het de top in de ontwikkeling van dat genre? Ik zou Scream Bloody Gore in dat geval met Kill 'em All of Show No Mercy vergelijken en die platen vind ik beiden toch minder dan de "mijlpalen" Master of Puppets en Reign in Blood.

Cynic en Atheist zijn goede bands, maar kunnen nog niet in de schaduw van Death staan, wat mij betreft.

Death staat de laatste tijd weer vaak op hier. De rauwe strot van Schuldiner (R.I.P) en de ingewikkelde songs op dit album zijn maar 1 ding geweest voor de (death) metal: een gigantische inspiratiebron.

Geen wonder ook, want wat Schuldiner hier presteert word weinig overtroffen. De opzwepende intro van Flattering of Emotions, de onheilspellende intro van Cosmic Sea, die retestrakke riffs; hieruit kan je 1 conclusie over Schuldiner trekken: Genie.

Cynic heb ik vandaag ook voor het eerst volledig aangehoort. Technisch en muzikaal strak, maar de 'computer'zang verpest het.

Ik ken alleen Cosmic Sea van dit album, erg fijn nummer, ik zal de rest binnenkort ook even een kans geven

De inspiratiebron voor technische Deathmetal! De andere Death platen vind ik ook te gek,maar deze was de omschakeling naar het technisch gebeuren.Chuck Schuldiner(r.i.p.)zal voor velen altijd een inspiratiebron blijven,en Human bewijst waarom

Dit is in de loop van de tijd een van mijn favoriete (deatmetal)platen geworden. Wat een riffs, wat een spelniveau, echt zo'n plaat die je hard móet draaien, anders klinkt het zaakje gewoon niet.

Overigens kan ik het 'gebulder' van Cannibal Corpse ook heel goed aanhoren, maar de technische hoogstandjes op dit album spreken me toch meer aan, maar niet dat Cannibal corpse op technisch gebied niet aan de eisen voldoet hoor.

Dat wou ik maar zeggen. Maar ook al spelen beide bands Death Metal, ze zijn amper met elkaar te vergelijken.

Niet echt nee, maar dat kwam door dat ik toevallig las:



Beide bands zijn inderdaad heel anders, en ik denk dat Death mij op langdurige termijn het meest aanspreekt. Snoeihard, maar toch nog 'overzichtelijk' om het zo maar even te zeggen.

Edit: ik heb er nog een halfje bij gedaan. jazeker, dit is zo'n meesterwerkje die tot de 5* klasse behoort

Death is voor mij ook de Death metal band die mij het meest aanspreekt, echt heerlijk vind ik Chuck Schuldiner's composities. Ook het toffe is dat er een stijgende lijn in de album zit, dat de nummers steeds een stuk beter geschreven werden, met Symbolic op het hoogtepunt (tevens voor mij het hoogtepunt van death metal).

Het enige dat dit van de 5* weerhoud is het feit dat Symbolic nóg beter is .

Al bekend met The Sound of Perseverance, Bobiej? Die vind ik persoonlijk nog iets beter dan Symbolic en Human... en dát wil wat zeggen.

Berichten verplaatst naar Death

Wat mij overigens is opgevallen, is dat Death met ingang van dit album een andere weg in sloeg qua hoesjes, op de vorige 3 stonden nog redelijk verschillende tekeningen (van Ed Repka), maar vanaf 'Human' tot en met 'The sound of the perseverance', zijn alle hoezen in een rood/bruin/witte stijl, prachtig mooi gemaakt, wat eigenlijk ook een goede beschrijving geeft van de muziek die op de schijf gebrand staat.