Death - Human (1991)

Ik ken hem nog niet, maar ik heb al wel delen gehoord, en daar valt meteen de stemverandering van Chuck op, dat hij een stuk scheller grunt, maar ik ga hem natuurlijk eens luisteren, eerst even Spiritual Healing opzetten .

Zal deze weer eens opzetten.

EDIT: Nu maar niet. Ik denk dat 'ie op zolder ligt.

Hoewel ik dit album ietsje minder vind dan The Sound of Perseverance is dit natuurlijk wel een ware klassieker. Met Flattening of Emotions zo strak uitgevoerd als cd starter kan het niet anders dan een geweldig album zijn. Verder zal ook ik het originele Cosmic Sea nog even noemen. 5*

Suicide Machine is toch eigenlijk ook een briljant nummer (ook die tekst is briljant). Mensen moeten anno 1991 wellicht gedacht hebben dat het niet beter kon worden met deze band, maar met Symbolic werd het allemaal nog een tikkeltje beter! ik weet niet wat het precies is, maar op symbolic zijn de riffs een stuk scherper, al klinkt deze plaat weer wat zwaarder.

Van alle Death albums behoort Human toch wel tot het topmateriaal. Misschien dat ik Symbolic nog wat beter vind...dat is net wat meer in balans lijkt het. Hier barst het al gelijk los met Flatterings Of Emotions, een heerlijk agressief nummer vol met typisch Chuck-gitaarwerk en die Chuck-grunts. Die sfeer bepaalt samen met het vernuftige drumwerk (wat klinkt Spiritual Healing dan in eens lomp) echt dit album. Suicide Machine en Lack of Comprehension zijn andere favorieten. Cosmic Sea is een heerlijk instrumentaaltje en rustpunt. Die kant van Death kenden we nog niet. Een klassieker in het genre.

Mijn favoriete album op dit moment, ben nog niet zo goed bekend met andere albums van Death, waar zeer spoedig verandering in gebracht zal worden, maar dit album is echt briljant.
Toen ik hem voor het eerst opzette en het briljante Flattening of Emotions hoorde, werd ik direct van mijn stoel geblazen en de hoge kwaliteit van dat nummer zet het hele album voort en nergens kakt het ook maar een beetje in. 5*

Snel Symbolic luisteren

gadver de gadver! Loop ik een zaakje binnen en zie ik dat ze bezig zijn geweest om Death platen te remasteren. Niet noodzakelijk een slechte zaak leek me, want op Perseverance na, is de productie al wat dunner/ouder natuurlijk.

Nu lag het orgineel van Human er niet naast, maar ik heb hem de afgelopen weken vaak genoeg gehoord.
Ik begin dus met luisteren:
Die kick valt in, gelijk een stuk zwaarder, de gitaren geldt hetzelfde voor, waardoor alleen de bas misschien een beetje ondersneeuwt. Tot zover, beviel het me nog wel.
Dan gaat het fout! Ze zijn namenlijk ook de stem gaan remasteren en dat is juist het aspect waarbij ik het niet nodig vond. Chuck klinkt rauwer en zwaarder dan ooit, waardoor ie meer en meer op een hedendaagse DM grunt lijkt. Dit kan ook gewoon komen, doordat de plaat dynamiek mist, het is een lomp geheel. Alles was gewoon HARD.

Nu kun je niet midden in een Metalshop gaan huilen of met dingen gaan gooien, maar ik was ertoe in staat. Koop de normale versie zou ik zeggen. Deze zal steeds meer en meer vervangen worden door de remasters op dit moment, maar ik hoop dat ze de gewone versies ernaast verkopen.

Cijfer voor dit album, ohja waarom niet. 5*

Bedoel je de nieuwe 2008 uitgave van Century Media?
Ik heb de 2005 uitgave maar met die versie is niks mis mee en Chuck klinkt daarop lekker 'Evil'.

inderdaad de 2008 uitgave. Die 2005 uitgave ken ik niet? Is dat de meest gangbare versie of zijn er ook nog steeds 91 versies? In ieder geval is die 2008 uitgave ruk.

Ik heb zelf nog nooit de 91' uitgave in de winkels gezien en de 2008 uitgave heb ik ook nog niet in de winkels zien liggen.
De lokale metaalzaak in Alkmaar heeft alleen maar 2005 uitgaves van Human.

Ik ben wel een '98 versie tegen gekomen, ik zelf heb de '05 versie en dat is de meest gangbare versie.

Klopt, ik heb die '98 versie.
Kan je melden dat die prima in orde is.

Ik heb tot aan Individual Thought Patterns de 2004 of 2005 Century Media versies, Symbolic gewoon de originele en Perseverance de Deluxe uitvoering die zijn allemaal goed.

Ik heb van deze de '98 versie en van Scream Bloody Gore een '99 versie en zijn beide prima.

Deze moet ik nog beluisteren, ik ben pas vanaf dit jaar metal aan het luisteren, daarvoor veel hiphop. Ik graaf er ook steeds dieper in, begon natuurlijk bij nu-metal maar kom nu steeds vaker death metal tegen dat ik erg lekker vind.

Laatst Obituary aangeschaft die direct mijn top10 inschoot. Ik moet nog steeds wat van Death luisteren, bij wat voor winkels haal je dit soort muziek? Bij FreeRshop kon ik hem niet vinden maar anders gaat het weer via bol.com

Hoi, bij de Kroese kun je gewoon Death krijgen. En ook bij de meeste minder commerciele (vaak kleinere) zaakjes wel. Er zijn wel specifieke metalzaakjes, maar die zitten natuurlijk niet overal. Bestellen op Bol.nl kan ook altijd. Dis-order.nl vind ik zelf een hele goede, toch iets goedkoper dan meestal in de winkel (al geldt dat voor Death niet) en na 1 of 2 dagen al in huis.

Danku, ik zal eens kijken...

Jouw zoekopdracht (Death) resulteert in 1060 titels.

Lol Volgens mij kun je beter op album titel zoeken

Behalve bij Human dan Dat zal ook wel een lading opleveren haha.

Na tig keer luisteren kan ik eindelijk dan m'n stem uitbrengen.
HEER-LIJK , de tempowisselingen, de schreeuwlelijke zanger, alles klopt hier, en heeft m'n enige hiphop plaat die ik nog had staan uit de top10 geschopt.

Nou de volgende moeilijke opgave, 2 favo's uit deze lijst plukken, bijna onmogelijk. Suicide Machine in ieder geval, nou nog tussen Flattening of Emotions en Lack of Comprehension... kies voor nu nog maar even Flattening of Emotions, misschien dat het duidelijker word na meer luisterbeurten.

Ik heb maar één woord voor dit album: geweldig hard album. Instrumentaal vind ik het zeer dik in orde. Een klassieker in het genre. 5/5

Pure klasse.
En dat voor iemand die niet van deathmetal houdt.

Maar dit meer dan deathmetal.
Schitterend gespeelde partijen door de leden van Cynic(?) samen met Chuck (RIP)

veel te progressive metal voor mijn smaak

Death - Human (1991)

Het 4de album van Death, (waar de band weer uit nieuwe leden uitbestaan o.a van: Cynic)
'Lack Of Comprehension' schopt het tot videoclip en wordt publieksfavoriet. En daarbij ook mijn faforiet.

Het album laat weer de snelheid, en de 'hard'heid van Death horen, de zang is perfect, en voor mij klopt alles wel bij deze CD.

4.5*

De laatste maanden ben ik bezig met mijn mening bij te stellen over Chuck Schuldiner en Death. Nu heb ik deze week deze vierde van Death een aantal keren mogen beluisteren en ik moet zeggen – kort en bondig: wat een bruut geweld van poëtische schoonheid. Zoals reeds gezegd bij de vorige albums: ik moet nog altijd wennen aan zijn stem, maar – ik ontwaar een trend, klopt dit? – zijn stem wordt er alsmaar beter op en de zanglijnen en –technieken zijn anders. De muziek is ingewikkeld, technisch, super en toch niet over-the-top zoals vele van die prog-groepen. Chuck houdt het bij kort en bondig: geen plaagstootjes maar 8 uppercuts.
Mijn favoriete beukers op dit album: Lack of Comprehension en Cosmic Sea, maar dit album is opnieuw een pareltje. Zoals reeds gezegd bij vorige albums, de naam leidt af van de prachtige muziek: kom dit ontdekken. Ik heb het gedaan en ik heb er geen spijt van. Ik begin binnenkort aan album nummer vijf, leuke ontdekkingsreis…

Dit album is puur genieten, muzikaal gewoon geniaal, met voor mij als hoogtepunt Together as One, krankzinnig goed.

Sir Spamalot, ik durf te wedden dat als je alles hebt laten bezinken en het nog eens gaat beluisteren dat je alle albums van Death ook geniaal gaat vinden.

Chuck was geniaal, en ware pioneer in de Metal.

heb deze nog maar net op vinyl aangeschaft, heerlijk!

Briljant album, dit heeft alles wat ik in metal zoek, agressief, snel, bruut, melodieus en ontzettend knap gitaarspel. En Chuck was inderdaad geniaal.

Lack Of Comprehension
Chuck spuwt zijn woede op sublieme wijze op ons af.

Death klinkt met Human minder death metal maar niet meer toegankelijk. Nog meer technishe strapatsen maar altijd gecombineerd met het hart op de juiste plaats. Opvallend is ook dat alles in korte, puntige tracks verpakt wordt. Je zou verwachten dat dergelijke technische bands zich laten gaan in langdurige instrumentale orgasmen.
Human is weer een Death album wat nimmer zal vervelend. Er valt zoveel te ontdekken op dit wonderschone juweel