Pet Shop Boys - Electric (2013)

Echt? Ik vond hem juist de minste van het album. Maar ja zoveel mensen zoveel smaken hè ?

Voor mij is Thursday naast Bolshy ook een van de twee mindere goden.

Bolshy is hier in huis ook nog steeds de minste van het stel.

Ik heb niets gekregen met Inside a Dream.
Thursday daar en tegen, heb ik geen enkel probleem mee; Hoogstens 1 minuut te lang.

Hoogtepunten: Axis, Love Is...., TheLast toDie & Shouting....

Ja, deze cd heeft bij mij de zomer met gemak overleefd en zelfs Daft Punk en ook Armin v Buuren uit de speler verdreven. Heerlijke cd voor in de auto. Mijn favorieten blijven Thursday en Fluorescent. Bolshy en Inside a dream op 3 en 4.

Ja, als iemand niet bijzonder houdt van de PSB kan ik me voorstellen dat Behaviour en Very de beste cd's zijn. Voor fans gelden natuurlijk andere wetten.
De kennismaking met de sound destijds is onbetaalbaar. Daardoor zullen de eerste cd's net altijd wat hoger scoren bij mij. Daarnaast levert het feit dat ze echt constante kwaliteit afleveren ze nu ook punten op. Want welke artiest doet ze dat nu na over zo'n lange periode? Zoals hierboven gezegd hebben ze nog geen blunder gemaakt.

Love is a bourgeois construct .... Wat een troep zeg. Onbegrijpelijk dat ze uitgerekend dit nummer als single uitbrengen. Gelukkig zitten er ook enkele geniale nummers tussen.

Wat een mooie cover van The Boss, the last to die.

Zo de kaarten voor 10 augustus zijn binnen

The Last to Die & Shouting in the Evening Zijn de hoogtepunten van deze PSB baby. m.i.

Gezien de snelle uitverkoop en vraag naar kaartjes is er besloten om de 11de een 2de concert op dezelfde locatie te doen

Wauw, dit ligt helemaal in m'n straatje, zeg! Ik vond Axis al een fantastische single, maar de laatste (record store day)-single Fluorescent doet er nog een schepje bovenop, wat een heerlijk nummer! Het deed me ervan overtuigen dat ik maar eens het hele album moet beluisteren, ondanks dat ik een oudere cd van ze in de kast heb staan, die me niet weet te overtuigen. Het is duidelijk dat de heren niet geforceerd hip proberen te doen maar gewoon helemaal met hun tijd zijn meegegaan. Ja, ondanks dat het natuurlijk genoeg flirt met oudere muziek, vind ik het juist heel modern klinken. Het heeft een sound die me heel erg ligt, waar ik al heel snel van geniet, maar ze hebben het met Stuart Price samen ook allemaal perfect uitgewerkt. Ik hoor geen enkel minder nummer, het niveau blijft onverminderd hoog, elk nummer is raak. Niet verwacht dat ik de Pet Shop Boys nog eens zó goed zou vinden!

Zou de samenwerking met Example trouwens ook uit commerciële overwegingen zijn? Zoveel vind ik hem niet toevoegen, en Example is een razend populaire artiest in Engeland. Resultaat is ook dat Thursday in Engeland de succesvolste single van dit album is, de enige die de top 100 heeft gehaald. Zou me toch verbazen als dat toch deels aan de featuring van Example te danken is.

Wel jammer dat je er precies nu achterkomt, morgen en maandag staan ze live in Utrecht met de tour die bij dit album hoort. Zondag is sowieso uitverkocht en voor de maandag waren geloof ik nog wat kaarten beschikbaar.

Ik had het al gezien maar ik vond het nogal duur. 50 euro voor een kaartje werd me toch wat te gek.

Ja aardig aan de prijs, aan de andere kant ook wel bedragen wat "grote" bands vragen. Je krijgt er wel een enorme show (plus lasershow) voor terug.

Deze krasse knarren doen nog een aardig eindje mee in de hedendaagse muziek en dat is op zich al een pluim waard. Dit keer meer puur op dance/electro gericht en minder op de -het blijft maar in mijn kop hangen en het gaat er maar niet uit- melodietjes. Op Yes hadden ze daar voor mij een goede balans in gevonden, hier schiet het meer door naar een richting dat niet echt mijn smaak is.

Fijn, dance-georiënteerd album. De opvolger, met opnieuw Stuart Price achter de knoppen, is inmiddels in de maak.

wat is ´inside a dream´ een heerlijk nummer. PSB blijft voor mij jeugdsentiment met vooral ´introspective´ als een van de beste albums.

Door vorige recensie weer eens gedraaid, best lekker album!
The last to Die en Vocal zijn mijn inziens de klappers.
Bij Axis steed het gevoel ik het baselijntje al kon en ja hoor, op Disco 4 de remix van Yoko Ono heeft het ook. Of anders denkende het is een typisch PSB lijntje

De PSB's gaan nog dieper in de electro dan hun vorige album Elysium... Het is in bepaalde nummers toch echt van niveau. Ik vind persoonlijk Fluorescent een sterk nummer, met enkele new wave toetsen ertussen. En natuurlijk Axis... je waant je plots ergens terug in de jaren '80 met al dat synthesizergeweld.