Paradise Lost - Gothic (1991)

Wat een brute strot had Holmes toch, zonde van zijn talent dat ie normaal ging zingen.

Baanbrekend album, vooral het titelnummer. Opvallend dat veel tieners die zichzelf 'gothic' noemen nog nooit van Paradise Lost gehoord hebben, laat staan van het album waaraan ze de naam hun zogenaamde image lenen.

Het frapante is dat veel tieners die zich Gothicc noemen helemaal niet naar gothic muziek luisteren...

Als dit de echte gothic muziek is, dan ben ik blijkbaar toch een goth!

Deze plaat is ongeveer net zo 'goth' als de gemiddelde radiohead release
Gothmetal daarentegen is hij wel degelijk, maar da's een heel andere stroming.

Ik vind dit zo'n gaaf album. Doom metal dat makkelijk wegluistert en zeker niet te langdradig is. Ik ben zowiezo liefhebber van Paradise Lost. 4,5*

Blijft leuk om te horen hoe het er vroeger aan toe ging bij Paradise Lost. Na het erg brute debuut is dit al een flinke stap naar meer melodie, al is het diepe gegrom van de zanger nog erg nadrukkelijk aanwezig. Het gitaarwerk is erg gaaf en de oneven tracknummers vind ik allemaal net iets beter dan de even tracknummers. Het titelnummer is toch wel baanbrekend geweest met de vrouwelijke stem erbij (al deed Celtic Frost dat al eerder). De productie doet wel wat ouderwets aan nu en Paradise Lost heeft later bewezen veel meer in hun mars te hebben: 3.0 punten.

Persoonlijk ben ik niet echt een fan van de ruigere zang zoals PL hier laat horen, en voor de rest klinkt de plaat ook nogal crappy. Hier en daar zijn er nog wel wat leuke nummers te vinden, maar meer dan een 2.5 geef ik deze plaat niet.

Erg gaaf album van Paradise Lost. Dit vindt ik toch stukken beter als wat ze rond 2000 maakten.

Zeker een 4,5 sterren waard. Mooie sing-along nummers zoals Gothic en Eternal. en dan hebben we natuurlijk nog Nick met zijn ruwe gegrunt.

Ik had eind jaren 90 het nummer Eternal gehoord op de radio. Had enkel opgevangen dat het van PL was. Ben dan alle totdantoe uitgebrachte CDs gaan komen om toch maar dat nummer terug te vinden...

Wat een plaat blijft dit!!!! Die rauwe, galmende productie. Die typische gitaarpartijen. Dat algehele duistere sfeertje. De strot van Nick Holmes.
Gothic heeft het allemaal. Dat titelnummer ook: die magistrale muziek, al die fantastische passages: hoe verzin je het??? Geweldig!!!
Het verbaast me echt dat niemand bij de berichten tot nu toe dit album 5 punten heeft gegeven.
Ik dus wel! En terecht, want Paradise Lost was in de tijd dat dit album verscheen, aan het uitgroeien tot een zeer invloedrijke pionier op het gebied van metal en zou hierna nog een aantal meesterwerken op de metalwereld loslaten, totdat ze in één keer besloten om vanaf het One Second-album Depeche Mode na te spelen....
Maar dat is een ander verhaal.

Het juiste snijpunt tussen Deathmetal, Doom metal en een vleugje Gothrock ( Vooral Sisters Of Mercy en Dead Can Dance), Gothmetal zoals het had/zou moeten zijn *4,5

Ik ben ook niet bijzonder weg van deze Paradise Lost. Gothic is wel een erg goed nummer, maar verder vind ik het moeilijk deze plaat tot halverwege uit te zitten.

Goede opvolger van Lost paradise. De songs van Gothic zijn net iets wisselvalliger dan die van het debuut. Gothic, Eternal en The painless zijn klasse. Angel tears en Falling forever zeggen me minder. Destijds op rood vinyl uitgebracht, vaak gedraaid deze Gothic.

Toen ik ze dit jaar op Graspop zag, vond ik ze niet echt geweldig, deze plaat maakt me dan toch weer blij.

Na het imponerende Lost Paradise, schroomde Paradise Lost niet haar muziek verder te evolueren.
De doom/death werd iets toegankelijker dan voorheen. Er zijn wat minimale bombastische orkestgeluiden toegevoegd. Aan het titelnummer bijvoorbeeld. Ook Eternal opent behoorlijk bombastisch. Vrouwenzang duikt ook hier en daar op.

Naast de indrukwekkende rochel van Holmes, experimenteert de vocalist ook met wat depressieve voordrachten in het naargeestige Shattered. De vergelijking met Sisters Of Mercy is al eerder gemaakt en ze zijn wat mij betreft ook evident.

Wat opvalt is dat Paradise Lost geen zes minuten of meer nodig heeft om tot de kern te komen. Veel stijlgenoten zien dat anders.
Ondanks de bondigheid klinkt Gothic toch zeker erg stemmig. Neem nou Silent. Een slepend doomepos, wat na vierenhalve minuut weer voorbij is. Zonder dat het afgeraffeld klinkt.

Ik kan mij voorstellen dat oren van nu een belabberde productie horen. Toen Gothic uitkwam, kwamen er wel veel lofuitingen in de Paradis Losts richting. De band werd een grote toekomst voorpeld.
Ook ik was er destijds zeer van onder de indruk. En nu nog.

Zeker is dat het album Gothic mede aan de wieg stond van alle Gatherings en Within Temptations etcetera. Wellicht dat de albumtitel zelfs naamgever was voor het nieuwe subgenre.

Dit album een hele tijd niet gedraaid. Merk nu dat ik het steeds beter ga waarderen. Hele punt erbij, en zal het binnenkort nog eens beluisteren.

3.5* voorlopig.

Zeer belangrijke plaat, ooit.

Ik kan me het nog herinneren. Samen met The Mirror Waters van The Gathering.
Grunts, zware deathmetalgitaren en synths en dameszang.

Het Gothic-metal genre was geboren.

Ik vind er geen ruk aan. Ik vind Paradise Lost ook eigenlijk helemaal geen goede band.
Desondanks vind ik deze plaat dan wel weer leuk.
Nostalgie, denk ik....

Ik vind Paradise Lost eigenlijk pas interessant (voor mijn oren) vanaf Icon.
Wellicht trap ik nu op enkele tenen, het zij zo.

Dit is inderdaad wel ander koek. Paradise Lost is zich vanaf het debuut blijven ontwikkelen, dat heeft ze een hoop fans opgeleverd en een hoop fans gekost, ik volg ze niet meer sinds het, in mijn ogen, tegen vallende one second. Dit is voor mij Paradise Lost zoals Paradise lost behoort te klinken.

Wat een geweldig album, van het begin tot het eind ! Paradise Lost is de enige band die in 5 jaar tijd 4 topalbums heeft gemaakt ! Na draconian Times kon het me allemaal niet meer zo bekoren, maar mischien is er hoop. Vandaag Tragic Idol geluisterd en die komt toch aardig in de buurt van de periode 90-95.

Nou, ja Iron Maiden maakte ook vier voltreffers in vijf jaar tijd. Vind ik dan. Slayer en Megadeth trouwens ook. En Metallica eigenlijk ook wel.

En Paradise Lost ook. Gothic was destijds een baanbrekende plaat. De band werd in de doomhoek gemoffeld maar ontworstelde zich daar vrij gemakkelijk aan met vlotte nummers als Rapture, Dead Emotion en Falling Forever. Zonder dat er ingeboet wordt op de zwaarmoedigheidsfactor overigens. Prachtig leadwerk van Gregor Mackintosh ook. Dat is dé grote gemene deler van alle Paradise Lost albums. Ook die van de albums die het verst van elkaar afstaan.

O ja, Black Sabbath. Maar liefst zes klassiekers in vijf jaar tijd.

Uriah Heep, Led Zeppelin, Deep Purple, Rolling Stones, Marvin Gaye, Miles Davis...

Namen te over van acts/bands die meerdere voltreffers op een rij maakten.

Ja, maar mijn favoriet is toch echt een uitzondering. En mijn hond is de slimste van de hele wereld.

Maar dat is gewoon even puur mijn objectieve mening dan hè?

Mijn vriendin is de mooiste en mijn nummer 1 uit mijn top 10 verslaat jouw nummer 1 uit jouw top 10 anytime, anyday....

tjah,.. dit is het album,.. waarvan ik spreekwoordelijk en letterlijk nog weet waar ik was en wat ik deed toen ik het hoorde en moest aanschaffen -

een klassieker!

intussen, want we worden zo warempel snel oud -

Bij mij precies andersom, tot en met Shades of God een van mijn favoriete bands en daarna helemaal niet meer mijn ding en de band dus ook compleet uit het oog verloren.

Paradise Lost is de band waar bands als The Gathering (Always...), oude Anathema en My Dying Bride destijds de mosterd haalden...

Ze gaan dit album volgend jaar in zijn geheel op het Roadburn festival spelen.

http://theobelisk.net/obeli...