Damien Rice - O (2002)

Prachtplaat. Vooral 'Cold water', 'Volcano' en 'The blowers daughter' zijn magnifiek. Cannonball weet mij ook in hogere sferen te brengen, alleen: what's up met die geweldig valse uitschieter in het begin van het tweede (of derde) couplet?!? Maar goed, verder gewoon heel mooi en intens.

Nog één puntje van kritiek (als ik 'em eens tegenkom zeg ik het hem wel): Rice moet zich houden aan zijn ingetogen spel. Hij heeft helaas te vaak de neiging om naar een climax te werken die ik niet in alle gevallen heel geslaagd vind. Hij lijkt soms zelfs een beetje spastisch te worden bij het 'hoogtepunt'. Jammer.

Wat een mooie cd! Het enige minpuntje is Cold Water, vind ik. Het is echt de perfecte cd voor 's middags met een kopje thee, ik word heel erg rustig van Damien Rice zijn muziek. Hij maakt erg mooie teksten en de muziek is erg eenvoudig en simpel maar dat is juist de sterkte van de cd!
Prachtplaat!

Sinds wanneer is Damien Rice een bandje? En wat boeit het in hemelsnaam of 'ze' uit een gemiddelde stad komen?

Damien Rice is een singer-songwriter, solo-artiest. Dat hij af en toe een band gebruikt voor wat bijkomende instrumenten moet je er eigenlijk een beetje los van zien..

Maar goed, hij zingt inderdaad met hart en ziel. Ik kan me juist niet voorstellen dat hij bij sommige mensen niet boven een 3,5 uitkomt, maar smaken verschillen natuurlijk .

Ik snap ook wel dat er mensen zijn die het ietwat overdreven, of saai, langdradig, deprimerend o.i.d. vinden, maar ja zelf vind ik het gewoon schitterend. Het is ook maar net hoe je er naar kijkt en wat je aanspreekt of course. Van mij krijgt dit album een 5, dit is het enige album wat ik werkelijk 5* toe ken op dit moment . Keep his music going

Wat een prachtig album blijft dit toch. Ook al beluister je het voor de 50e keer. Heerlijke afwisselende zang met mooie teksten.
Het is jammer dat de achtergrond zangeres Lisa Hannigan in 2007 vertrokken is. Rice & Hannigan waren een goede combinatie samen namelijk.

5*

Erg mooie plaat, maar op een gegeven moment krijg ik de behoefte die gast een trap onder z'n hol te geven en te zeggen; nu ff rockuh!
(maar dat is een 'euvel' wat ik met wel meer van dit soort singer-songwriters heb)

Ben ik nou echt de enige die die valse noot opvalt bij het tweede couplet van Cannonball?

Jaja, dat heb ik al eens gevraagd.

Zo vals is die noot niet? Zit wel een beetje tegen vals aan, maar volgens mij is het dat net niet

Dit is een echt meesterwerkje, 1 van de beste debuutplaten ooit gemaakt en zelfs 1 van de beste platen in het algemeen als je het mij vraagt.
Ik weet nog erg goed hoe ik hier mee kennismaakte, nadat een vriend de naam damien rice al regelmatig had vermeld, besloot ik om zijn muziek ook eens uit te proberen en kwam ik via youtube bij de clip van I Remember terecht. En ik was meteen verkocht, het is dan ook zo'n geniaal nummer. Vooral de manier waarop het in elkaar zit, begint zeer ingetogen maar wanneer de strijkers de boel opblazen, kom je in een wervelstorm aan emoties terecht en laat je uiteindelijk verweesd achter.
Het duurde dan ook niet lang voor ik deze cd dan ook in mijn bezit had en ik heb het mij niet beklaagd. Net als I remember wisten nummers als Cannonball me te raken. Er zit dan ook veel gevoel in zijn muziek, de melodieen zijn prachtig en creeren een sfeer die me echt pakt. Het is ook geweldig hoe verassend hij soms uit de hoek komt, niet alleen in i remember maar ook in Cold Water weten de strijkers het nummer te laten ontploffen. En Eskimo is ook geniaal wanneer het plots in opera overgaat.
Samengevat : meesterwerk dat zachtjes op je gemoed werkt en af en toe eens compleet doorflipt waardoor hij nog beter wordt. 5* is het enige correcte aantal.

Nee, volgens mij gaat die helaas geen liefde opleveren tussen Damien en mij. Ik zag zijn '9' liggen bij een vriend van me en dacht dat het misschien de moeite waard zou zijn om mij ook eens te gaan verdiepen in Rice. Maar nu ik hier de videoclips bekijk en luister, voel ik dat dit vrij weinig gaat opleveren. Het ligt er voor mij allemaal wat te dik bovenop, waardoor ik hier dan ook eigenlijk amper emotie bij ervaar. Ik laat het dan ook maar bij deze 3 nummers ..

Ik was trouwens vergeten te melden dat Cannonball er van dit trio wel mag zijn

Juweeltje...prachtige plaat.
Klinkt als een bij een regenachtige zondagavond in de auto naar huis terwijl je vriendin net bij je weg is gegaan......

melacholiek maar heel mooi....

Dit album is één van de eerste albums waar ik echt verslaafd aan ben geraakt. Het is gewoon een fantastisch en voor mij compleet album. De samenwerking met Lisa Hannigan maakt het album des te mooier. Toen ik hoorde dat hun samenwerking stopgezet werd, was dit voor mij echt wel een teleurstelling, maar ondertussen blijf ik na al die jaren nog altijd nagenieten van dit album.

Zojuist eerst dit album maar eens gedownload, om vervolgens te bepalen of ik het eigenlijk wel mooi vind. Ik werd eigenlijk door Carolaah's top 10 getrickerd, aangezien zij ook een treffende beoordeling had gegeven op een heel ander album (Duffy - Rockferry).

Zojuist een eerste keer beluisterd en ik schaam me een beetje dat ik als echte muziekliefhebber nog nooit van deze man had gehoord. Wat een heerlijke album en wat een relaxte sfeer gaat er van zijn muziek uit. Teksten, begeleiding en instrumenten... alles klopt simpelweg...
Zonder dat je het door had, Carolaah, heb je mij warm gekregen voor deze artiest en David Gray...en bedankt

Haha, da's nog eens leuk om te lezen! Ben blij dat ik bij heb mogen dragen aan je kennismaking met beide heren . Zulke muziek mag eigenlijk niet ongehoord aan mensen voorbij gaan hè?Haha.
It's a pleasure.

Waar dit album mij vorige week niet meer kon boeien dan voorbij de 3 en halve ster, begin ik er geen genoeg van te krijgen. Ik heb zo´n gevoel dat dit wel eens een 5 zou kunnen worden. Prachtig album, ik heb meteen al geen zin meer in andere muziek

Een van de mooiste nummers is trouwens het eerste 'geheime' nummer(Eskimo, 7:07). Jammer dat meneer Rice dit niet als los nummer had kunnen doen(weet even niet hoe ik 't moet zeggen)

Prachtig.

Hier dan mijn uiteindelijke beoordeling. Allereerst; jammer dat ik niet meer dan 5 sterren mag geven.

Als echte cd-verzamelaar en toch wel boven gemiddelde muziekliefhebber, heb ik nog niet eerder zo'n divers maar compleet debutalbum gehoord. Ik sta werkelijk versteld van de diversiteit, maar tegelijk een feiloze samenhang in nummers.
Tracks met de ene keer violen, cello of (een soort) mannenkoor (Cold water) en de andere keer meerkoppige stemmen, vrouwelijke vocalen of een soort opera-einde. En dan als eindknaller de hiddentrack achter Eskimo dat eindigt in een Sinead O'Conner-achtige Silent night.

Ja werkelijk een genot voor het oor en geregeld op de emotie inspelend (zoals het prachtige The blower's daughter en Cold water). Ik kan nog wel doorgaan met vertellen, want voor mij maakt Damien iets los in mij met zijn muziek, wat maar weinige (!!!) artiesten bij mij kunnen. Wauw... wat een album...
Stem verhoogd naar 5+ sterren. Tevens in mijn top 10 gezet... Wie zich aan een subliem, rustig maar zeker geen saai debutalbum wil wagen... had je deze allang in je collectie moeten hebben

Eigenlijk gewoon niet zo'n goede CD, ik ben helaas ook meegegaan met de hype. Dom dom dom, er staat maar een echt goed nummer op en dat is The Blower's Daughter, de rest is grauwe middelmaat.

Ieder natuurlijk zijn eigen mening, maar deze zin begrijp ik niet helemaal. Ik heb nooit een hype meegemaakt van Damien en 'helaas'... ben je er dan verder slechter op geworden of deed het pijn
Je vindt een album goed, middelmatig of niks en dat groeit of zwakt af in de tijd. Ik ben ook weleens laaiend enthousiast over een album en daarna is dat afgevlakt, maar nimmer komt dat 'helaas door een hype'...

Dan vraag ik me toch af hoe je de plotselinge vraag naar tickets van zijn concert ergens in Tilburg vorig jaar wil verklaren, 3fm had daar een hele dikke vinger in gehad door Nederland gemiddeld eens per uur 9 crimes van zijn volgende album voor te schotelen.

Kijk eens aan; zelfs ik (niet radioluisteraar) loopt soms nog wel eens een hype mis... Neemt niet weg dat ik een hype niet in een beoordeling meeneemt: daar doe je immers zelf aan mee of niet.
Anyway...goed album

Het is echt belachelijk zonde dat Damien lichtelijk in de hype is geraakt.

Aangezien dit album voor de hype aan was en daarom door de meeste muziekliefhebbers wel gewaardeerd kan worden, daarentegen, de mensen die '9' als eerste hebben ontdekt, grotendeels door de hype, vinden dit album dan snel 'saai' of iets dergelijks en gaan dan gekke dingen zeggen.

Nou ja, vind ik niet erg denk dat, dat net even het onderscheid maakt in de liefde voor muziek. En natuurlijk zijn er ook mensen die deze muziek gewoon serieus niet leuk vinden, maar de meerderheid is gewoon mainstream massa.. blergh.

two thumbs up for 'O'

Het is pas echt zonde/raar als mensen een album als slecht gaan waarderen puur en alleen omdat een hoop andere mensen het een goed/uitstekend album vinden.

Dat noem ik gewoon 'zielig.'

Een album vernoemt naar een erotische roman uit 1954. Om één of andere reden denk ik hier bij aan hele foute Amerikaanse (death) metalgroepen en niet aan een Ierse folkzanger die vanaf de dag dat ik hem leerde kennen zo'n indruk op mij heeft gemaakt mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn.
Dit album maakt in zijn afspeeltijd van een uur meer emoties in mij los dan eender welke artiest in heel zijn oeuvre.
Het begint al met de prachtige, ingetogen opener Delicate een lied waarin hij uitlegt waarom hij en zijn gelukkige hun relatie niet van de daken schreeuwen.
Gevolgd door het nummer met het mooiste stukje cello dat ik ooit gehoord heb (door Vyvienne Long dacht ik).
Maar dan, dan komt het mooiste, meest beangstigende en puurste liefdesliedje dat ik ooit heb gehoord, het soort liedje waarbij elke meisje wenste dat het voor haar geschreven was.
The Blower's Daughter. De ballad der ballads f*ck you Leona Lewis steekt diejen Bleeding Love in u r**t luister is naar dit meesterwerk dan praten we nog eens. Dit is voor mij het absolute hoogtepunt van heel het album hoewel er nog 6 parels moeten komen.
Opvolger Canonball sluit naadloos aan op zijn voorganger en ook deze bezit een hemelse schoonheid die bijna niet voor mogelijk gehouden kan worden.
Older Chests is na The Blowers Daughter het tweede hoogtepunt het lied rekent af me de overdaad van onze maatschappij en hoe alles zo snel verandert. Het bevat ook 1 van de mooiste contradictio in terminis in de gehele muziekgeschiedenis:
'but some things they stay the same ... like time'.
Volgt het overdadige Amie. De strijkers overstemmen alles en bij sommigen zou dit kitsch lijken maar Damien komt er met weg en hoe.
Cheers Darlin' is het enige slechte nummer op dit album en dit vooral door een irritant 'getingel' op de achtergrond naar het schijnt veroorzaakt door het tegenelkaar slaan van wijnglazen. uhumSKIPNUMMERuhum.
Cold Water en I Remember zijn de nummer waar vooral Lisa Hannigan die bijna op elk nummer meezingt op de voorgrond treedt hier bewijst ook zij wat voor een zangeres ze is, ze heeft de stem van een engel en is daarom de perfecte duet partner voor meneer Rice. (Lisa werkt momenteel aan een solo-album :d:d:d).
Het laatste nummer Eskimo gaat over Cocaïne en is kenmerkend door de operazangeres die de zang in het midden van Damien overneemt en alles nog eens netjes over doet zij het een paar noten hoger.
Ook volgen nog twee bonus tracks maar echt om over naar huis te schrijven zijn ze niet nl: Prague en Silent Night.
Moest de hemel een soundtrack hebben hij zou niet veel verschillen van deze O.
Ik wou even kort iets over 1 van mijn lievelingsalbums ooit schrijven maar het is een beetje lang uitgelopen, misschien het beste bewijs hoe goed ik dit album vind.

5.0* welverdiende sterren ookal staat er zo'n track als Cheers Darlin' op.

Hoe is het in godensnaam mogelijk dat op Cheers Darlin' van alle nummers het minst als favoriet is gestemt?! Dat nummer is zo ongelovelijk mooi.. Vinden jullie het ook een minder nummer of is het stemmen gewoon raar verlopen?

Ik weet dat dit allemaal meningen zijn en smaken verschillen, maar Cheers Darlin' is toch echt veruit mijn favoriet en dan is het raar om te zien dat 'ie onderaan de lijst staat.

Mijn favoriet is het niet maar ik vind het zéker een goed nummer en past binnen de sfeer van het album. Zéér intens, gevoelig en dat maakt het net zo mooi, net zoals het volledige album trouwens. Met pijn in het hart heb ik 'O' net uit mijn top10 moeten zetten.

Ik denk wel dat velen het een mooi nummer vinden maar je kan er maar twee aankruisen, en het is nu niet bepaald het soort nummer dat door velen als favoriet zal aangekruisd worden, zéker niet omdat de keuze aan favorieten nogal groot is hier.

Ik heb ook wel een zwak voor Cheers Darlin', ja. Een wat luchtiger liedje voor ertussendoor, niks mis mee.

Smaken verschillen zeker, ik vind 'Cheers darling' bij lange na niet zo mooi als de rest.. Begrijp wel wat jullie er mooi aan vinden, maar favoriet?dat zou ik me niet goed kunnne voorstellen haha.
Vind het nummer net iets té, ligt denk ik voor mij ook erg aan de mood waarin ik ben als ik het nummer op zet. Zo sloom en zweverig.. Komt bij mij vaak een beetje als bijna zeikerig over.. Desalniettemin is het over het algemeen ook weer geen slecht nummer alleen ja, soms iets too much to handle for me .

Lang leve 'O'

Dus je bent niet zo'n zweverig type . Zelf vind ik het erg moeilijk om 2 favorieten aan te geven, maar merk toch wel een bepaalde voorkeur voor Blower's daughter en Cold water...

Bij mij is cheers darlin zeker 1 van de favorieten, dat sombere sfeertje en vooral die strijkers zijn echt van enorme klasse.