ABBA - The Album (1977)

Eagle anytime of the day...

Eagle mooiste nummer

Met tranen in de ogen dit album vanmiddag ondergaan.
Door melancholie (naar die tijd van toen, toen ABBA uit elke transistorradio en in elke discotheek schalde, een tijd waarin je groeide naar volwassenheid en veel mee maakte). En vooral door de nog steeds prachtige liedjes, vele, die op dit album staan.
Eagle is het mooiste nummer van ABBA ooit.
En zo begint het album dan.
Op een of andere manier (het is al lang geleden) associeer ik ABBA ook altijd met relatieproblemen.
Iedereen bij ons in de straat had die toen (rond '77) ook. Dat had je als kind heus wel door. En bij ABBA was het ook altijd hommeles. What's The Name Of The Game is de tweede topper op dit album.
De band was ijzersterk in universele en voor iedereen herkenbare thema's voor songs te kiezen. Thank You For The Music spreekt miljoenen mensen aan.
I Wonder gaat je door merg en been, met weer die heerlijke piano.
Wat moet je nog meer over zo'n goed album zeggen?
Vorige week gescoord in nieuwstaat, voor 3,-. Vinyl. Bedankt, platenboer.
Schat in dat dit album deze zomer bij 26gr. nog best wel eens door de openslaande deuren de tuin in zou kunnen schallen, op flink volume. Wat een plezier kan muziek toch geven.
5 sterren.

Mooi beschreven buizen!!

Best veel voor dit album.

Klinkt als een coming-out van een rechtgeaarde rocker. Een dagje het leren pak uit, kan ook helemaal geen kwaad. Mooi persoonlijk verhaal en ongeveer dezelfde gevoelens koester ik voor de Carpenters. Niet alle platen natuurlijk, maar een paar bijzondere toch wel. Dan stopt ook voor mij de ratio en de tranen zitten los. Zo ver ben ik bij ABBA nooit gekomen, maar herkenning en hang naar de jaren 70, daar ben ik beslist op te betrappen.

Zo, zullen we dan nu weer terug naar de rock ? ..

PS. One Man, One Woman - fraai nummer, ze keken er alleen wat treurig bij op de clip, maar relatieproblemen?

Al vaker genoemd, maar ik wil toch even extra de aandacht vragen voor The Name Of The Game. Ga er maar eens voor zitten en laat het nummer goed voorbijkomen. Een prachtig dwingende groove om mee te beginnen en gaande het nummer zitten zoveel verschillende hooks, melodische wendingen en pakkende harmonieën. Voor een beetje band voldoende om een heel album mee te vullen, maar hier weet ABBA het te verpakken in één nummer. En dat rolt er dan zo vanzelfsprekend uit. Complex en toch een geheide hit......... geniaal!

Staat nu lekker op mijn koptelefoon haar digitale rondjes te draaien ! Ik ben altijd zeer onder de indruk geweest van de zangkwaliteiten van de beide dames. Als kind voelde ik al de spanning

De heren herinnerde ik mij als vreemde mannen verpakt in zilverpapier.. (ieuw). Later pas onder de indruk geraakt van hun composities. Wist ik veel in 1977..

Dank je Buizen ! Mooie review.

Naast rock heb ik altijd gehouden van ook andere soorten goede muziek, er is echt geen sprake van nu opeens een 'coming out'.
Niet zozeer dit album maar 'relatiehommeles' tussen volwassen mensen is voor mij toch altijd wel een thema geweest bij ABBA.

Of we weer terug gaan naar de rock? Dat zien we vanzelf. Rock 'n roll is vrijheid, ook om over elke muziek te schrijven die je wilt of er naar te luisteren.

Is it true I'm an eagle?
Is it true I can spread my wings?
Flying high, high, I'm a bird in the sky
(I'm an eagle)

Klopt.
Geniaal.

ABBA was groots en meeslepend.

Helemaal waar, neem het niet te zwaar. Je eigen muziek kiezen is altijd maar een deel van het verhaal. Je wordt ook in een bepaalde tijd geworpen, ondergedompeld en krijgt dan van alles mee. En dat blijkt dan later allemaal invloed gehad te hebben. Bij mij ook een beetje midlife-crisis de afgelopen jaren. Ik hoop dat het voorbij is, de baard is er al weer af. Gisteravond Kim Wilde gedraaid. Moest ook ineens even, maar niet te lang.

Van ABBA heb ik Arrival en Eagle is zeker het beste wat ze ooit gemaakt hebben.

Toch een halfje eraf.
Ik was misschien te emotioneel.
Nog steeds een ongelooflijk prachtig album maar 5*****-waarderingen moeten wel exclusief blijven.

Ben geen echte ABBA fan, maar the Eagle blijft nog steeds een dijk van een nummer!

Eagle is inderdaad een van de beste nummers, hoewel ikzelf geen echte liefhebber ben van de muziek van dit legendarische Zweedse kwartet. Maar vandaag deze plaat maar weer eens opgezet, en ik moet zeggen dat dit toch best goed in mekaar zit. Misschien wel het beste album dat ABBA ooit gemaakt heeft, in ieder geval veel beter dan het overcommerciële Arrival.

Beste nummers van ABBA: The Album zijn naast Eagle, The Name of the Game en Thank you for the music.

De vier albums die ze van 1976 tot 1980 uitbrachten, zijn hun beste. De gemakkelijke meezingertjes uit hun vroege periode zijn er niet meer bij. Björn en Benny schreven hun beste liedjes, Agnetha en Anni-Frid klonken als twee engelen samen. Eagle is een van hun beste liedjes, met een evocatief fluitmotiefje, gebaseerd op de wensdroom om te kunnen vliegen en andere oorden te verkennen. De laatste drie liedjes volgen het klassieke patroon snel-traag-snel en vormen samen de minimusical The Girl with the Golden Hair. Het gaat over een meisje met een natuurlijk zangtalent dat beroemd wordt maar ook kennis maakt met de keerzijde van het succes, een verhaal waarin Agnetha zichzelf in kon herkennen.

Schitterende A-kant, erg matige B-kant. 3,5* is het gevolg.

I'm A Marionette. Dat nummer is bijna pure progrock te noemen, dit album voor een habbekrats aangeschaft vanwege de lange versie van Eagle en het valt me niet tegen. The Name Of The Game vind ik ook beresterk. Prima genietbare plaat, 3,5 ster. Toch omdat de non-single tracks iets minder zijn

Afwijkende favoriet: One Man One Woman.
Tranen met tuiten als ik een emotionele bui heb. Die prachtige stem van Frida en de samenzang in het refrein, met die lange laatste noot op het eind: You and me, to the end...........
Zucht...

The Name of the Game is mijn favoriete ABBA-nummer, samen met Eagle en The Day Before You Came.

Ik zie dat ik in goed gezelschap ben. Fijn

Met Johnny Marr:ben ik het toch het meest eens. Maar ook met DargorDT:de sensuele kant van ABBA kwam nooit sterker naar voren dan in dit nummer. 'The game' lijkt mij een mooie metafoor voor.... Bij Arrival stelde ik al vast dat ABBA rond deze tijd de hitparades begon te domineren, maar dat dat niet een verontachtzaming van het album-concept betekende. In pretentie was dit zoals de titel aangeeft zelfs de overtreffende trap van de voorganger, inclusief de mini-muscical "the girl with the golden hair". Dit tesamen met de - zelfs voor de fan van toen niet spectaculaire - film 'the movie' (ik was een beetje beduusd na afloop; was dit echt alles? de broeierige clip van "The name in the game" was bepaald een spoiler voor het plotloze restant). Dit leverde niet automatisch een beter album op. De mindere kant B (ik vind alleen 'I wonder' nog steeds fier overeind staan, de rest is goed door te komen - maar dat is het dan ook wel) maakt dat 'Arrival' in totaliteit iets gelijkmatiger is. Kant A is geweldig met 3 van de beste nummers uit het totale ABBA-repertoire, en ook 'One man, one woman' is ok. Van 'Eagle' moet ik de prachtige gitaararpeggio's in het outro roemen, ingebed in die grootse, melancholieke melodie. "Take a chance" is natuurlijk een kraakhelder bewijs van de genialiteit van deze songschrijvers; hoe ze met dit woordmetrum een ijzersterke groove neerzetten, dat zou geen native English-speaker ze nadoen. En dan de vocalen van deze godinnen...

Dat er rond deze tijd wat meer werd nagedacht bij ABBA over wat men op de plaat kwakte moge duidelijk zijn. Het regent wat minder hitjes hier, al staan ze er welzeker op, en met 'Eagle' en 'I'm a Marionette' bevat dit toch twee van mijn favoriete ABBA songs. Ze blijven groeien, maar nog steeds zijn er nog iets teveel niemendalletjes aanwezig om boven de 3,5* uit te kunnen komen.

"Eagle" alleen is wat mij betreft al 5***** waard. Maar er staan meer mooie nummers op "The Album". Weet U wat het fijne is van ABBA? Mijn geliefde vrouw en ik, we houden beiden zielsveel van hun muziek.

1977 was voor mij als jochie uit 1967 toch een jaar waarin alles heerlijk binnen kwam en ik alles een beetje begon te waarderen en ontdekken. Grease, Saturday Night Fever, Kiss en Abba horen gewoon helemaal bij deze periode voor mij. Gek genoeg vond ik het nummer Move On altijd het beste nummer. Nu is dat Eagle maar de plaat staat sowieso vol met klassieke Abba nummers. Leuk dat ze een nieuwe plaat uitbrengen.

Eagle...mooier wordt het niet.

Move On leerde ik kennen op dansles, waar ze het draaiden voor de wals. Dat kruipt ook tussen je oren en wil niet meer weg. Dat gebeurd me ook met 'kleine jodeljongen', maar dan heb ik toch liever dat het me met een plaat van ABBA gebeurd...

Ik vind dit een heerlijk album. Het begint al fantastisch, daarna blijf het toch genieten. Mooi album!

Tsja, je bent 16 als het album uitkomt. En je ouders vinden ABBA toch zóóóóó leuk...

Dus net zoals de BeeGees, Saturday Night Fever en Grease roep je dat het helemaal niets is, commerciële troep, geen echte muziek. Deep Purple, Led Zeppelin, Status Quo, Pink Floyd, dat is tenminste muziek.

En wat het nog erger maakt is dat de fans van ABBA afgeven op hard rock, maar nummers als Name of the Game, en later Summer Night City geweldig vinden. Terwijl dat ook nagenoeg hard rock is. Genoeg stof voor discussie met de fans.

Maar als de frontale kwab volledig ontwikkeld is, kijk je toch iets anders tegen de zaken aan. En zie je niet alleen de bedrieglijk eenvoudige melodietjes, maar ook hoe geweldig het in elkaar zit...en klinkt. En dat commercieel niet per definitie slecht betekent.
En dat Eagle naast Hotel California gezet kan worden.

Vroeger lukte het me niet om een ABBA elpee in zijn geheel te draaien. Niets eens 1 kant.
In recentere tijden wel eens 1 kant gelukt.
Heb 4 elpees en kan natuurliijk alle singels.
Nummers als Summer Night City,Money money money,The day before you came geef ik een 4,5.
Maar ben nooit de fan geweest.
Zie zelf niet zoveel/amper ABBA-echo in de huidendaagse muziek.

Dit blijft een van de Grote Albums uit de jaren '70.

ABBA's klasse is in de latere jaren door vrijwel alle grote acts benoemd en terecht.
Ulvaes / Anderson staan voor mij op één lijn met Lennon /. McCartney.

(Eagle, The Name Of The Game, Take A Chance On Me....)

Abba
Ik kan me mijn pubertijd niet herinneren zonder ABBA. Drie of vier keer per jaar een hitsingle en Avro’s Toppop zat er vol van. De muziek klinkt zo simpel maar was alles behalve dat. De albums lagen destijds ver buiten mijn comfortzone maar dat was voor een deel door de invloed van de buitenwereld. Nu, op mijn 66e mag ik graag dit album zo nu en dan beluisteren. De muziek werkt erg ontspannend en ik ben nogal nostalgisch van aard.

The Album
Het album ‘The Album’ is één van de betere albums van Abba. Het bevat vier grote hits, maar ook de overige nummers hebben die potentie. Vooral de afsluiter I’m a Marionette doet het erg goed bij mij.
Als ik het me goed herinner kwamen met dit album ook de eerste echtscheidingsperikelen om de hoek kijken. Veel nummers op het album refereren daar sterk aan.

De opening Eagle brengt me terug naar een mooie verliefdheid. Een nummer met een prachtige melodie die zowel met laag als hoog volume binnenkomt. De sfeer is dromerig en krachtig en de tekst geeft een gevoel van onbeperkte vrijheid. (8) Take a Chance on Me is een vrolijke song die zeer aanstekelijk op mij inwerkt, Meedansen is (was) het devies.(7) One Man, One Woman gaat over de hoop van herstel van een relatie die onzeker lijkt. Een nummer met een fraaie melodie en een prachtig refrein.(8)

Ook Move On heeft een zeer aanstekelijke melodie en dringt er op aan niet bij de pakken neer te zitten maar op een ontdekkingsreis te gaan.(8) Hole in Your Soul heeft twee gezichten.Het is een opzwepende track die het verdriet in je ziel doet vergeten (7,5). De tekst van Thank You for the Music moet alle muziekliefhebbers aanspreken. Een meezinger eerste klas.(7)
I Wonder (Departure) vertelt over het nemen van een belangrijk ingrijpend besluit. Het nummer klinkt vrij emotioneel. (7) Het album eindigt met I’m a Marionette is mijn favoriet op het album. Een lekker dreigende toon en een donkere sfeer.(8,5)

'The Album' van ABBA is een sterk en gevarieerd album dat niet alleen grote hits bevat, maar ook nummers met diepe emoties en krachtige melodieën. Het heeft een nostalgische waarde en ontspannende werking, vooral voor fans van ABBA’s tijdloze stijl. Ik raad dit album aan voor iedereen die van melodieuze popmuziek houdt en zich wil laten meevoeren door een mix van vrolijkheid, dromerigheid en dramatiek. Een echte aanrader voor muziekliefhebbers!

Waardering: 7,7

Dit is wel de ultieme titel voor een album overigens.

Ze hadden hun laatste CD natuurlijk ook gewoon The CD moeten noemen.

Met dank aan jorro dit weer eens opgezet. Is inderdaad een heerlijke plaat. Gewoon vier sterren, zonder commentaar.

Er zit overigens een enorme Mamma Appelsap op dit werk.

In het liedje "The name of the game" heb ik die ene dame echt jarenlang horen zingen: "I'm a dashboard girl", terwijl het dus "I'm a bashful girl" is.