Exodus - Bonded by Blood (1985)

Niks mis met de zang...
Vroeger werd dat zo gedaan...
Bij Priest maar bijv. bij het debuut van Annihilator...

Maar waar het bij deze plaat omgaat zijn de solo's en de poepstrakke drums...

Alleen al het kick-off nummer, maakt deze plaat meer dan de aanschaf waard....

En wat waren de hoezen, toendertijd lekker fout...

wat ben ik blij dat ik bonded by blood op cd heb
ik zing maar weer eens mee met no love

Thrash-klassieker maar ik ben niet zo een liefhebber van de stem van deze zanger. Piranha

Muzikaal fantastisch, maar ook voor mij is de stem van Baloff een enorme afknapper. Jammer.

Ik ben nooit zo'n fan van Exodus geweest, maar onder het motto 'ken je klassiekers' heb ik deze nog maar eens in de herkansing gegooid. Exodus heeft zijn sporen in de metalgeschiedenis verdiend, maar ik blijf het meer pionierswerk vinden dan dat ik echt omver wordt geblazen door het muzikale niveau. In vergelijking met bijvoorbeeld Slayer en Death Angel zijn de riffs veel minder kenmerkend. Veel palmmutes en powerchords op hoog tempo, daarmee heb je de hoofdingrediënten al wel aardig te pakken. Je hoort duidelijk dat ze componerend nog wat onwennig en eenzijdig te werk gaan.

Ik ga ook mee met de twijfelachtige commentaren over de zanger.

Ik denk dat in het geval van Bonded By Blood de nostalgiefactor een grote rol speelt. Het ademt metal. Er wordt flink buiten de lijntjes gekleurd. Daar houd ik wel van.
Als je gaat letten op hoe de nootjes gespeeld worden dan wordt het inderdaad lastig om op Bonded By Blood wat van je gading te vinden.

Dit is zo'n album wat ik gedeeltelijk waardeer, maar niet door de produktie/sound. Overigens staat dit album daar in deze metal/thrash periode niet alleen in. Zang vind ik ook niet veel en dan blijft de impact over. In die zin heeft dit album zeker betekenis, maar geef mij maar Ride The Lightning uit deze mid-80's (oh ja, dan moet ik ook die andere drie noemen:MOP,RIB en PS....BWB?).

Om ten volle te beseffen in welke mate dit een pionierswerk is moet het ook juist in zijn tijd geplaatst worden en dat is niet 1985 maar een jaar eerder; in de zomer 1984 was dit album al klaar.

De zang van Paul Baloff is nogal love it or hate it volgens mij. Het gaat in ieder geval niet om zijn zangkwaliteiten maar om de waanzin waarmee hij de teksten, met overslaande stem, melodisch uitspuwt. Daarin was hij volstrekt uniek.

Toen nog gelukkig niet te veel gezeik over productie etc. maar over goede nummers, hardheid, snelheid en thrashen. Back in time had ik gelijk een klik met deze oer-thrash klassieker en ging er helemaal in op; het was alles bepalend toen in mijn leven. In die jaren was zowat elk album weer revolutie. Ben erg blij dat ik midden jaren 80 met metal begonnen ben...tot 1990 ongeveer de beste periode mijn inziens.

Op 8 augustus staan ze in Dynamo Eindhoven! Hopelijk spelen ze ook wat klassiekertjes

Ligt het aan mijn koptelefoon of kraken de opnames hier en daar wat?

Ligt aan jou.

Heb helemaal geen problemen met wat rauwe kantjes hoor, alleen klonk het hier echt wel een beetje amateuristisch bij momenten. Kan ook aan mijn simpele koptelefoontje liggen. Dit moet ik eigenlijk eens op m'n stereo laten draaien.

Voor de rest lekkere thrashy riffs, beetje zwakke zang maar het past perfect in het plaatje.

Je moet dus niet meteen boos worden

Waarom zou iemand boos worden?

Uitstekend onderbouwde mmening toch?

Omdat paulisdik wat gepikeerd reageerde, daarmede

Het kwam er misschien wat bot uit, de krakende opnames heb ik in iedergeval nooit kunnen waarnemen.

Wacht maar af tot ik echt boos wordt, dan was ik hier nog lief bij.

Haha, da's misschien voor een volgend album, deze vind ik bijlange niet mis

Vandaag de platen speler maar eens van zolder gehaald en aangesloten. Een hoop platen heb ik inmiddels vervangen door CD's maar dit is er zo één waar ik op elpee van kan genieten maar die mij op cd nooit heeft kunnen boeien.

Op één of andere manier heeft deze elpee een bepaalde diepgang in de klank die op cd een beetje mis (anders kan ik het niet beschrijven). Heerlijke LP!!!

Heerlijk album. Beroerde zang? Ja. Slechte productie? Ja. Maakt het wat uit? Nee helemaal niets, de riffs vliegen je om de oren en wat te zeggen van dat fantastische mid jaren tachtig gevoel. Top album.

Half puntje erbij voor deze thrash topper.

Laatst deze op vinyl kunnen bemachtigen. Ik ken Exodus vooral van de latere platen, maar dit is echt een ijzersterke plaat. Baloff's stem is maniakaal en heerlijk om naar te luisteren: het voelt als een voorganger van de zangstijl die je later in death- en blackmetal zal horen. Exodus speelt hier ontzettend bedreven met messcherp riffwerk, retestrakke drumpartijen en fantastische gitaarsolo's. Probeer hier maar eens stil bij te blijven zitten. Onmogelijk!

Je heb van die albums waar enkele beste nummers op staan. Dit is een heel album met alleen maar beste nummers.

Wat mij betreft het enige echt goede Exodus album. Mede dankzij de energieke gekte van zanger Paul Baloff. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen zijn stijl trekt, blijkbaar is hij een goed voorbeeld van love it or hate it. Ik lees op Paul Baloff | Discography | Discogs als reden voor zijn ontslag: the band struggled with his lack of rhythm, his inability to remember words, and his hard-partying lifestyle. Jammer, want de stem van zijn opvolger trek ik dan weer niet.

Voor een debuutplaat van een nog niet erg bekende band (in 1985 althans) is dit een erg goed geproduceerde en afgemixte plaat. Nergens zitten de instrumenten elkaar in de weg. Strak noem je dat dan. Dit klinkt gewoon heel erg strak. De riffs en drums klinken precies goed. En de riffs zitten ook de solo's niet in de weg. Petje af dus voor de productie.

En dan tja, Baloff, je houdt er van of niet. Ik ben niet zo gek op zijn stem, maar de riffs, solo's en lekker drumpartijen maken alles meer dan goed.

Nondeju dit is wat ik wil, heerlijk thrashy is dit.
Ik houd me nog in qua beoordeling, maar deze plaat heeft ontzettend veel kans om album van 1985 te worden.
Ik heb Exodus live met Dukes en natuurlijk met favoriet Souza gezien, maar de sound van Baloff vind ik ook dikke prima. Zo ken ik oerknallers als A Lesson in Violence, Strike of the Beast en de titeltrack het beste.

1 van de beste (Crossover) Thrash metal albums!
Vooral de nummers Bonded by blood en Metal Command zijn de moeite.
Ik blijf wel een grotere Testament fan dan Exodus.
Maar toch een zeer goede band!
Dit album krijgt van mij een dikke 9/10!

Ik was een skater in mijn tienerjaren. Voor dat die amerikaane punkrock en Grunge bon ton werd luisterden we naar hip hop (NWA, PE, ...), Crossover (RHCP toen ze nog goed waren, Urban Dance Squad, Beastie boys, Primus, Ministry) en Thrashmetal. Metallica werkte niet voor ons, maar deze plaat (samen met Anthrax natuurlijk) is één van de klassiekers van mijn jeugd; Ik verwachtte niet zo veel bij het terug luisteren maar dit is nog steeds steengoed....

Snel een halfje erbij.

Tja je heb wel is van die dagen dat het wat tegenzit. Kut weer , op het werk zit het niet mee,nou zo’n dag had ik vandaag. En dan is er niks zo lekker dan bij thuiskomst keihard en plaat zoals bijv bonded by blood te draaien, en de frustraties der af te knallen.
Wat en heerlijke thrash metal plaat blijf dit. De beuk gaat er gelijk in met bonded by blood, en met nummers als A Lesson in violence, metal command, piranha en afsluiter strike of the beast zal dat eigenlijk de hele plaat zo blijven. Met die prachtige iconische hoes blijft dit en kanjer. Door de successen van Slayer , Metallica en anthrax bleef Exodus wat achter en ondergewaardeerd. Maar oh wat zijn ze belangrijk geweest voor dit genre. En voor vele Bands voor invloed geweest. Later kreeg natuurlijk de big 4 van de thrash metal. Nou ik had er persoonlijk big 5 van gemaakt en Exodus toegevoegd

Die zanger is Rob Dukes, hij zat van 2005 en 2013 in de band en die albums onder Dukes zijn krankzinnig goed. Hij beschikt - net als Baloff- over een strot. Naar mijn mening was hij meer geschikt als opvolger van Paul Baloff dan Steve Souza. Steve Souza vind ik maar een matige zanger. Pleasures of the flesh is beduidend minder dan Bonded by blood, overigens werd het daarna wel beter. Met de productie van Bonded by blood heb ik geen moeite en met de zang evenmin. Een goed debuut album wat een constant niveau heeft en niet echt inzakt, 4.5 voor dit album.

Je citeert iets van 16 jaar geleden. Gaat over Steve Souza. Wappie had toen ook een andere betekenis.

De reactie van Germ komt uit 2008 in die periode zat Rob Dukes in de band. Uiteraard weet ik niet welk jaar dat concert was waar Germ bij was. Maar als het na 2005 is dan is het Rob Dukes. Is het een concert van voor 2005 dan is het Steve Souza. Tempo of the damned was voorlopig het laatste album met Steve Souza.
UH!!! nee ik weet niet wat de betekenis van Wappie toen was. Tegenwoordig weet ik die betekenis wel want ik ben er zelf namelijk 1, dit terzijde. Het echte antwoord ligt bij Germ over welk jaar dat concert was waar hij bij was destijds.

In die tijd was je wappie als je door genotmiddelen van de wereld was.

Exodus stond in 2004 op Waldrock. Dus zal Zetro idd nog kunnen zijn geweest.