MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Exodus - Bonded by Blood (1985)

mijn stem
4,03 (148)
148 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Torrid

  1. Bonded by Blood (3:46)
  2. Exodus (4:08)
  3. And Then There Were None (4:43)
  4. A Lesson in Violence (3:52)
  5. Metal Command (4:16)
  6. Piranha (3:48)
  7. No Love (5:11)
  8. Deliver Us to Evil (7:10)
  9. Strike of the Beast (4:00)
  10. And Then There Were None [Live] * (4:51)
  11. A Lesson in Violence [Live] * (3:26)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 40:54 (49:11)
zoeken in:
avatar van Von Helsing
4,5
Satriani/vai schreef:
(quote)
Die zanger is Rob Dukes, hij zat van 2005 en 2013 in de band en die albums onder Dukes zijn krankzinnig goed. Hij beschikt - net als Baloff- over een strot. Naar mijn mening was hij meer geschikt als opvolger van Paul Baloff dan Steve Souza. Steve Souza vind ik maar een matige zanger. Pleasures of the flesh is beduidend minder dan Bonded by blood, overigens werd het daarna wel beter. Met de productie van Bonded by blood heb ik geen moeite en met de zang evenmin. Een goed debuut album wat een constant niveau heeft en niet echt inzakt, 4.5 voor dit album.


Je citeert iets van 16 jaar geleden. Gaat over Steve Souza. Wappie had toen ook een andere betekenis.

avatar
De reactie van Germ komt uit 2008 in die periode zat Rob Dukes in de band. Uiteraard weet ik niet welk jaar dat concert was waar Germ bij was. Maar als het na 2005 is dan is het Rob Dukes. Is het een concert van voor 2005 dan is het Steve Souza. Tempo of the damned was voorlopig het laatste album met Steve Souza.
UH!!! nee ik weet niet wat de betekenis van Wappie toen was. Tegenwoordig weet ik die betekenis wel want ik ben er zelf namelijk 1, dit terzijde. Het echte antwoord ligt bij Germ over welk jaar dat concert was waar hij bij was destijds.

avatar van Edwynn
4,5
In die tijd was je wappie als je door genotmiddelen van de wereld was.

Exodus stond in 2004 op Waldrock. Dus zal Zetro idd nog kunnen zijn geweest.

avatar van SirPsychoSexy
4,0
Zagato schreef:
Heerlijk album. Beroerde zang? Ja. Slechte productie? Ja. Maakt het wat uit? Nee helemaal niets, de riffs vliegen je om de oren en wat te zeggen van dat fantastische mid jaren tachtig gevoel. Top album.
Hiermee is het belangrijkste zo'n beetje gezegd. Achttien jaar geleden leerde ik deze plaat kennen en kwam ik er maar moeilijk doorheen gegeven de zang en productie. Vandaag luister ik hem opnieuw, deze keer op een goede geluidsinstallatie, en vallen alle puzzelstukjes op hun plaats.

De ontelbare vette riffs en het waanzinnige drumwerk van Tom Hunting springen eruit. (Ik hoor in de solo's trouwens de echo's van Kirk Hammett nog terug.) Ik kan me dit werkstuk nu bovendien niet meer voorstellen zonder het hysterische geschreeuw van Baloff dat de microfoon doet kraken.

Ik ontwaar verder amper een basgitaar in deze geluidsbrij, maar storen doet dat niet. Daarvoor is het songmateriaal te sterk van begin tot einde. Van 3 naar 4 welverdiende sterren, en daar zit zelfs nog groeipotentieel in.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 22:01 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 22:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.