Kanye West - Yeezus (2013)

Maakt me niets uit, how how. Ik geniet ook van dat nummer, hoor, maar gewoon jammer van de 'originaliteit.'

Dat is het leuke van het nummer: Kanye maakt van zo'n cultsound een popnummer. Heerlijk. Ik ga dit album de komende tijd nog een paar keer draaien, heb er ineens veel zin in gekregen.

Dit moet gewoon op DVD met goede geluidskwaliteit komen!
Yeezus Tour Full Set

2 en een half uur aan live kanye? Why not

Als het allemaal aan het niveau is van die set met goede kwaliteit is het voor mij sowieso de beste Live plaat ooit! Die intro alleen al!

I Am Not Home! Hopen datie die snel uitbrengt

Komt sowieso naar Europa hoor jongens.. Nog even afwachten alleen

Na een paar maanden luisteren vind ik nog steeds dat Yeezus aan twee fatale kwalen lijdt:
a) De teksten: zowel qua inhoud als rijmschema is Kanye West er gewoon ver op achteruitgaan. Dit album was een stuk beter geweest als hij het niet zoveel over vrouwen/relaties/seks zou hebben en als hij tekstueel beter was geweest. Die tweede verse van I Am A God is gewoon niet goed te praten.

b) Minder geslaagd experimentalisme: Kanye slaat hier de plank gewoon een paar keer mis. Ik heb hier een keer Blood on the Leaves breed besproken dus dat doe ik niet weer, maar in principe vind ik het een totaal uit de hand gelopen nummer, een kans die heel goed had kunnen uitpakken maar die hij vreselijk gemist heeft. Er treedt ook nog vaak een net-niet factor op: Hold My Liquor is ook al zo'n nummer waar ik naar uitkeek (Justin Vernon en Chief Keef..!) maar het dooft het helaas zachtjes uit doordat het instrumentale stuk gewoon niet zo spannend is en Justin niet zo sterk als normaal. Send It Up is ook al zo'n nummer waarvan ik het gevoel heb alsof iedereen hier er niks om zou geven als het geen nummer van Kanye West was. Ironisch genoeg vind ik zijn meest oldschool track, Bound 2, echt het slechtst. Vreselijke sample en afschuwelijke flow en raps van Kanye ('Brad reputation'...).

Er is ook echter genoeg te genieten: het vrouwengeleuter op Guilt Trip stoort niet. Heerlijke beat, goede sample van Popcaan, de autotune voelt hier zelfs fijn aan. Het echte meesterwerk hier vindt ik echter I'm In It, wat ik eigenlijk een hiphop/dancehall nummer vindt en gewoon bomvol goede momenten zit. De toastende Jamaicaan, de honden die je dan hoort blaffen, de drums, het gevoel dat de beat echt tien keer switcht, een geweldige Justin Vernon en Kanye die ondanks wat cheesy lines zijn ding doet.

Voor al die shit die Kanye maar blijft lullen over minimalisme is I'm In It een verdomd maximalistisch nummer en absoluut mijn favoriet. Ik snap ook niet dat mensen happen in die bullshit. Zoveel minimalistisch is er hier echt niet aan hoor.

I'm In It is echt zo'n nummer die ik bij de mindere van deze plaat vind horen, maar ik deel je mening over Bound 2 dat dat het minste nummer is

'I'm In It' is trouwens wel echt het hoogtepunt van het album.

Blijf het een noemenswaardig vinden hoeMBDTF met hier en daar wat popinvloeden en deze die wat minimalistischer & industrieler is toch een verschil in gemidelde hebben van haast een halve ster.

MBDTF is dan ook wel een compleet ander album in mijn ogen. Dat album is qua teksten ook wel van een wat hoger niveau, en ik denk dat juist dat hetgeen is wat het meest bekritiseert wordt van Yeezus. Maar sowieso is de stijl van de producties toch wel heel anders tussen beide albums, wel wat meer verschil dan alleen "wat popinvloeden" en "wat minimalistischer & industrieler".

Die laatste twee nummers vind ik wel een smet op het album.

Send it Up is gewoon een keiharde banger joh!

En Bound 2 ook! Zalige vocals van mr. Wilson

En die sample van Bound 2!

Album van het jaar.

Kanye's gerap weerhoud mij er vaak van zijn albums compleet te waarderen, vandaar dat ik deze nu pas check. Maar die producties! New Slaves is wel een goede uitzondering op de regel voor mij.

ik weet wel dat dit iets totaal anders is als 'late registration' (dat was een verademing voor mij als complete hiphop-leek. live met strijkersorkest!) maar ik vind zijn muziek van nu ontzettend lelijk, bewust lelijk dat wel. op zich wel intrigerend, maar ik heb geen nood aan dit opgefokt sfeertje. past wonderwel goed bij zijn megalomane zelf.
iedereen (en dan bedoel ik mensen die met muziek bezig zijn) loopt er mee weg. misschien omdat het sterk gepromoot wordt omdat het gewoon kanye is? maar dit is alvast niet mijn soort hiphop. al dat belachelijk gebitch en geniggah alleen al. laat staan dat ik drake zou beluisteren. hiphop is bij uitstek het materialistische genre (geworden), om op te scheppen. ik zoek net meer eerlijke geëngageerde (al da niet warme, dat hoeft niet) hiphop.

Wat heeft Drake er ineens mee te maken?

Hip-hop was altijd al materialistisch. Waarom? Rappers komen vaak uit een wijk die uit families bestaan die werken en nog maar net de huur kunnen afbetalen of gewoonweg zwarte wijken waar blanke middenklasse families nooit zouden komen (my momma was raised in an era when clean water was only served to the fairer skin.) Als ze dan uiteindelijk 'money maken' is het wel leuk om daarover te kunnen rappen. Gebitch, geniggah? Lol. Megalomaan is goed in mijn ogen. En inderdaad, wat heeft Drake hiermee te maken?

drake is ook zo'n ontzettende hippe naam van nu.
en waarom ik het haat?
watch this alleen al
Pop That (Explicit Version) - YouTube
mocht er op de wereld alleen in zulke muziek zijn met zo'n attitude, ik maakte me van kant

't wordt tijd dat dit soort 'muziek' eens doorprikt wordt. ik snap echt niet dat dit een geloofwaardige kringen zo populair is :s

ik ken nu weinig van hiphop en er wordt altijd gezegd dat dat woordgebruik er bij hoort, maar dat is niet zo. op zich kan ik er nog mee leven, maar bijster creatief is het toch ook niet?

maar goe, back to kanye

Pop That is een braggadocio. Iets wat al vanaf het allereerste begin zowat erbij zit. Het ''braggen'' met hoe goed je het wel niet hebt, en hoe goed je wel niet bent. Aangezien hiphop de laatste jaren (dit jaar niet meegeteld) een nogal non-lyricale movement is geworden in de mainstream, worden altijd dit soort plaatjes aangehaald als er het standaardargument van dat ''geniggah'' en ''gebitch'' voorbij komt. Joey Bada$$ - Hardknock, Earl Sweatshirt - Chum, Big Sean - Ashley, Eminem - Headlights, alsook het zanggedeelte van Blood on the Leaves op deze plaat is enorm emotioneel. Dit zijn geen braggadocio's en dit zijn nummers die een verhaal of emotie aanhalen. DAT is het eerlijke waar je naar zoekt. Je moet alleen wat verder kijken dan dat je zo makkelijk de dingen aanhaalt die je niet goed vind.

Ik denk dat jij gewoon iemand bent die met een mentaliteit van 'ewww zwarte mensen met gouden tanden en corn braids" door het leven gaat en daarom automatisch een 0,5 geeft aan alle hiphop platen. Yeezus valt ten eerste al totaal niet te vergelijken met bv. Pop That van French Montana (lol) en who cares about lyrics. Als je creatieve lyrics wilt horen zonder 'bitch' en 'nigga' moet je toch niet bij Kanye West zijn. Slaat nergens op.

Bwah, eerlijkheid en emotie vind je niet in rap gewoon puur omdat het niet thuis hoort bij de stijl van muziek. Zodra je het samenvoegt heb je iets melig in de stijl van Not Afraid of See my Tears van Machine Gun Kelly. Goed als je daarnaar luistert, maar dan luister ik liever naar dikke snares en harde bass met wat 'bitch' en 'nigga' dan gejank van die vorige twee. Die bitch en nigga zijn gewoon straattaal gast, dat hoort bij de rap subcultuur.

Je begrijpt nu wel dat als je zegt dat eerlijkheid en emotie niet in rap te vinden zijn/thuishoren op basis van twee nummertjes van MGK, je zelf net zo kortzichtig bent als gerre he?

Wel te vinden, thuishoren is een ander verhaal. Op beats van bv. Kanye West of French Montana? Als jij vind dat teksten als 'my life sucked but I kept going for my momma' op bv. een beat van French Montana thuishoort zoals MGK dat doet dan mag u dat vinden, maar dan ga ik niet akkoord.

't is dat hele decadente sfeertje dat dit soort artiesten uitstraalt, dat me zal storen.
nu lijkt het of ik hiphop haat, terwijl het net mijn frustratie precies is dat dit de meestgewaardeerde artiesten zijn. pas op, ik hoor ook dat dit experimenteel is en anders (geef mij maar qua experiment the knife van dit jaar:p), maar alleen al het feit dat kanye ofte jezus zichzelf niet kan relativeren, is al degoutant
hiphop kan een fantastisch genre zijn, maar ik ken er nog wat weinig van. zo'n the roots (met the seed 2.0) is al veel meer mijn ding.

voor de rest, leven en laten leven,

oja, de clip van bound 2 is belachelijk, zelfs al is het er om gedaan

Als er iemand al heel lang niet straat meer is, dan is het Kanye West wel. Met zijn landgoeden.