menu

Nick Cave & The Bad Seeds - Murder Ballads (1996)

mijn stem
3,91 (450)
450 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Mute

  1. Song of Joy (6:47)
  2. Stagger Lee (5:15)
  3. Henry Lee (3:58)

    met PJ Harvey

  4. Lovely Creature (4:13)
  5. Where the Wild Roses Grow (3:57)

    met Kylie Minogue

  6. The Curse of Millhaven (6:55)
  7. The Kindness of Strangers (4:39)
  8. Crow Jane (4:14)
  9. O'Malley's Bar (14:28)
  10. Death Is Not the End (4:27)

    met PJ Harvey, Shane MacGowan, Kylie Minogue en Anita Lane

  11. The Ballad of Robert Moore and Betty Coltrane * (3:34)
  12. The Willow Garden * (3:59)
  13. King Kong Kitchee Kitchee Ki-Mi-O * (3:09)
  14. Knoxville Girl * (3:38)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 58:53 (1:13:13)
zoeken in:
avatar van FCEstebandido
4,5
Wat een geweldige verhalen. Geen betere verteller dan Nick. O Malley's bar, Henry Lee en Stagger Lee!!

avatar van NewYorkCityLight
4,0
Wat een fijne donkere plaat. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik dit leuk zou vinden, ondanks dat ik de single ''Where the Wild Roses Grow'' van zeer hoog niveau vind. Het is me echter alleszins meegevallen. Deze zal ik wel vaker opzetten. Met dit soort platen is het fijn dat de winter er weer aan zit te komen.
Ben nu wel benieuwd naar de rest van het werk van ''Nick Cave & the Bad Seeds'' als dat in het verlengde van deze stijl ligt.

Misterfool
Tegenvallend album van de caveman . Op de Horrorbalade song of joy en het valselijk romantisch getinte where the wild roses grow na, vind ik maar geen beklijvende nummers. Sommige nummers zijn ronduit vergeetbaar(Stagger Lee), andere nummer zijn echt te lang(O mailey's bar).

avatar van Gert P
4,0
Vandaag de dvda versie gekocht en wat een heerlijk geluid.

avatar van Ronald5150
4,0
"Murder Ballads" is een donker en dreigend album. Dat wordt versterkt door de manier waarop Nick Cave zijn teksten ten gehoor brengt. Hij vertelt het meer dan dat hij het zingt. Hierdoor worden de liedjes verhalen. Verhalen met donkere, duistere en angstaanjagende thema's. De ene keer wordt het muzikaal begeleidt in diezelfde sfeer, de andere keer hoor je sprookjesachtige muziek. Dat contrast maakt "Murder Ballads" tot een spannende luisterervaring. "Stagger Lee" is een van de eerste hoogtepunten. Ook het samen met PJ Harvey gezongen "Henry Lee" is mooi, vooral vanwege de samenzang. Verrassend is het duet met Kylie Minogue. Alleen deze ballad met Nick Cave is muzikaal interessanter dan haar gehele muzikale carrière. Absolute topper is "O' Malley's Bar". Ruim veertien minuten word ik gegrepen door de intrigerende en beklemmende muziek en dito teksten. "Murder Ballads" is zo'n plaat die onder je huid gaat zitten, intrigerend, meeslepend, verrassend, confronterend en vooral verslavend.

avatar van Cor
4,0
Cor
Ook weer erg mooi, maar niet zo opwindend als 'Henry's Dream' en 'Let Love In'. Zit toch iets meer in één sfeer. Maar dat weet Cave fijn neer te zetten: broeierig, sinister en duister is de toonzetting van soms op het gehoor lieve liedjes. Fijne sfeerplaat.

TheArtfulDodger
We zijn allemaal gefascineerd door en alles omtrent de dood, de vele aandacht in de media voor het fenomeen serial killer bijvoorbeeld. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig werd dat verschijnsel haast een ware rage. Immers, in 1988 was het precies honderd jaar geleden dat in de wijk East End in Londen een onbekende man, Jack the Ripper genaamd, vijf prostituees vreselijk toetakelde. Zo werd het boek American Psycho van Bret Easton Ellis een bestseller, werd de film The Silence Of The Lambs overladen met Oscars en verkreeg de televisieserie Twin Peaks van David Lynch een wereldwijde cultstatus. Maar het duurde nog tot 1995 dat ook in de muziek de seriemoordenaar erkenning kreeg: Murder Ballads van Nick Cave & The Bad Seeds. Als een soort troubadour verhaalt, zingt Cave negen moorden/moordenaars. De stemmen van zowel Kylie Minogue als PJ Harvey lenen zich uitstekend voor de personages die zij spelen in het betreffende verhaal; Harvey met haar specifieke donkere zang als koelbloedig moordenares, Minogue als onschuldige deerne met zoetgevooisde stem. Ook de romantische tekeningen in het boekje passen perfect bij de verhalen. En Cave schuwt niets; haarfijn legt hij uit hoe de moorden zijn gepleegd (And with a little pen-knife held in her hand - She plugged him through and through)

Maar te vrezen is er niets want de dood is niet het einde en Pierlala maakt geen onderscheid, er bestaat geen deur waar hij vergeet aan te kloppen, uiteindelijk gaan we allemaal...

Lalalala Lalalalie

(A little bird lit down on Henry Lee)

avatar van bertus99
4,0
Natuurlijk een album dat alleen al vanwege de teksten de moeite waard is. Het maakt de titel volledig waar. Vanaf het macabere Song of Joy is het een en al passionele moord en waanzin. Muzikaal springt vooral Stagger Lee eruit. De duetten met PJ en Kylie zijn ook prima. Wild Roses schijnt zelfs een hit geweest te zijn. Het lange O' Malley's Bar is boeiend genoeg om niet te gaan vervelen. Cave is op dit album vocaal op zijn best. Zijn stem heeft vaak een soort bezetenheid wat bij de verhalen die hij vertelt pas. Het slotnummer is helaas een skippertje.

avatar van iggy
4,5
Heerlijk om me weer eens geheel mee te laten slepen door Cave zijn prachtige muziek en teksten. En dat niet alleen, de man weet namenlijk deze vreemde, idiote, cynische, sinistere, bad ass enz enz vogels/karakters geheel geloofwaardig te krijgen. Zijn kletskoek zingt hij zo overtuigend, cool en vol overgave alsof hij het allemaal daadwerkelijk heeft meegemaakt. Cave heeft die gave nu eenmaal. Zelfs nette Kylie.M weet zich geheel in te leven op wat Cave haar te vertellen heeft ha.

Vooral op het epische O'Malley's Bar gaat die gekke Nick HELEMAAL los pffff.
Op dat nummer alleen al zou Jerome Tarantino een nieuwe prachtige film van kunnen/moeten maken ha.

avatar van Alicia
3,5
Ow... deze plaat gaat bijna in z'n geheel op de playlist voor het aanstaande griezelfeest. StaggerLee is ronduit geniaal! Maar ook Lovely Creature is best heel spannend. Als het ware een hoorspel. The Curse of Millhaven, hoe lekker gemeen deze ook klinkt, mag van mij van de lijst af. Past er qua sfeer niet helemaal tussen, vind ik. Over dat lange nummer O'Malley's Bar twijfel ik ook nog even. Het is het meest de zang op deze twee nummers dat ik dan weer niet zo fraai vind, ook al begrijp ik de passie, de bezetenheid van de artiest.

avatar van Sanderzzz
4,5
Eindelijk deze ook eens beluisterd. De vijf albums beginnende met Tender Prey tot deze behoren tot een prachtig vijfluik. En hierna was hij nog steeds niet uitgeblust. Cave is geweldig.

4,5*

avatar van bikkel2
4,0
Wel weer een hele sterke Cave.
Vooral de 1e helft is van een constant hoog niveau.
O'Malley's Bar duurt mij te lang en Death is Not The End vind ik net ff te melig en niet iedere gast past er even goed bij.
Hij heeft betere albums, maar Murder Ballads heeft voortreffelijke momenten.

Sanderzzz schreef:
Eindelijk deze ook eens beluisterd. De vijf albums beginnende met Tender Prey tot deze behoren tot een prachtig vijfluik. En hierna was hij nog steeds niet uitgeblust. Cave is geweldig.

4,5*


Voor mij eindigt het bij Tender Prey, de 4 daarvoor vind ik veel beter. A good son is zelfs matig op een paar nummers na.
Deze is vrij goed, pas bij Push the sky away hervond hij weer zijn top vorm, al zitten er bij bij Boatman's en No more shall we ook een aantal parels.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:43 uur

geplaatst: vandaag om 18:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.