menu

Haken - The Mountain (2013)

mijn stem
4,00 (118)
118 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Inside Out

  1. The Path (2:47)
  2. Atlas Stone (7:34)
  3. Cockroach King (8:15)
  4. In Memoriam (4:17)
  5. Because It’s There (4:24)
  6. Falling Back to Earth (11:51)
  7. As Death Embraces (3:13)
  8. Pareidolia (10:51)
  9. Somebody (9:03)
  10. The Path Unbeaten * (2:12)
  11. Nobody * (4:53)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:15 (1:09:20)
zoeken in:
avatar van Apieknar
5,0
Vind hun eerste twee albums erg goed! Daarom ook erg benieuwd naar deze.

avatar van Don Cappuccino
Atlas Stone is in ieder geval erg goed. Lang geleden dat ik naar Haken heb geluisterd, die vorige twee albums moet ik weer eens opzoeken.

avatar van AOVV
Qua tracktijden is dit misschien ook voor een iets breder publiek te behappen. Al vond ik op de twee voorgaande albums wel steeds de langste nummers de sterkste!

avatar van Don Cappuccino
Valt mee, hoor. Atlas Stone gaat weer alle kanten op.

avatar van Dieter
4,5
Goed nieuws: Een nieuwe van Haken!
Net even Atlas Stone beluisterd! Dit wordt weer een plaat om naar uit te kijken!

avatar van Don Cappuccino
En Pareidolia is inmiddels ook al te beluisteren.

Deze vind ik een stuk minder dan Atlas Stone, aan de langdradige kant.

avatar van Leeds
4,5
Hier kijk ik echt naar uit. Benieuwd of ze het niveau kunnen halen van Visions.

avatar van Apieknar
5,0
Ik vind Atlas Stone en Pareidolia allebei strakke nummers. Ik kijk uit naar het geheel!

(alsmede naar het optreden in Zoetermeer!)

avatar van Mindscapes
4,5
Deze plaat net gerecenseerd - The Mountain heeft me alvast meermaals van m'n sokken geblazen. De kortere tracks als In Memoriam en Because It's There moeten enkel in lengte onderdoen voor een Falling Back To Earth of een Pareidolia. Wat een drive in In Memoriam en wat een ongelofelijk meeslepend lied is Because It's There (een variant op het deuntje in The Path). Heerlijke klanktapijten, meer progrock en freejazz, iets minder metal (maar Falling Back To Earth kan er zeker nog wat van), ook veel meer vocal harmonies (waar ik een zwak voor heb!). Afsluiter Somebody... Wel, wat daarin gebeurt, moet je gewoon met intense aandacht over je heen laten komen Pracht en praal! Mihihi!

avatar van Dieter
4,5
Net de eerste luisterbeurt er op zitten. Het is weer geniaal wat deze heren doen!

avatar van Alexepex
5,0
Ik heb deze plaat al een x-aantal keren beluisterd.
Geweldige plaat, wat ingetogen dan de twee voorgangers, die beide de beste cd van dat jaar waren, althans dat vind ik, en hoewel de concurrentie dit jaar groot is, nieuwe Ayreon, nieuwe Dream Theater en Steven Wilson, gok ik dat deze ook weer hoog in het lijstje beland.

Toppers zijn Atlas Stone, Cockroach King en Falling Back to Earth.

Een 'voorzichtige' 4.5.
Om mee te beginnen.

avatar van Soul Dreamer
5,0
Wat een fantastisch album is dit! En wat ben ik blij dat de vocals nu eens niet dat gegrom bevatten. En wat zijn de vocals goed! Zeker heel hoog in mijn einde-jaar lijstje...

avatar van Rick53
5,0
Zo wat een album!
M'n vader kwam er ineens mee, ik ben weer een trotse zoon

avatar van Leeds
4,5
Voor mij is het absoluut 1 van de beste platen van dit jaar. Grote uitdager voor het niet kapot te krijgen The Raven van Steven Wilson, althans voor mij.

Geweldig vervolg op Visions. Misschien zal deze plaat nog een stukje beter worden dan de voorganger. Ik ben zeer aangenaam verrast. Knappe plaat vol afwisseling (hardere/zachtere delen).

Super

avatar van stuntman_jasper
5,0
YouTube - HAKEN - Cockroach King - (Single Version)

Link naar de geweldige video van Cockroach King.

avatar van rolandobabel
2,0
okay, maar is dit -gezien de score- nu echt een van de beste platen allertijden?

avatar van gigage
Wat een geweldige videoclip!! Is echt een must see. Bedankt voor de tip.

avatar van notsub
4,0
Hun debuut was een kleine openbaring. Daarna viel de de opvolger me licht tegen. Deze is twee stappen vooruit en hun beste tot nu toe. Qua zang hoor ik meer zelfvertrouwen en de instrumentale stukken lijken net wat meer cohesie te smeden in plaats van te verdwalen in het bos van de frivoliteit. Cockroach King pakt je gelijk in zoals ik bij geen ander nummer van Haken eerder meemaakte. Dit belooft wat voor ProgPower Europe 2013 over twee weken!

avatar van Bonk
4,5
Ik heb bewust even gewacht met het toekennen van sterren, omdat ik weet dat Haken bij mij wel echt wat groeitijd nodig heeft. Nu vond ik deze direct al erg goed, maar had nog wel wat moeite met sommige tempowisselingen. Dat is inmiddels wel weg. Wat een plaat zeg. Ze groeien gewoon met elk album door. Ook de productie is beter dan de eerste twee albums, maar wat een geweldige composities. Ze zijn nog veelzijdiger geworden.

okay, maar is dit -gezien de score- nu echt een van de beste platen allertijden?


Dat valt nu nog niet te zeggen natuurlijk. In eerste instantie luisteren met name mensen die deze band al goed vonden en het zal moet blijken hoe dit album 'de tand des tijds' doorstaat, maar denk dat het zeer terecht is dat het album zulke hogen ogen gooit. Maar ga het eens luisteren en vorm je eigen mening, het is de moeite waard!

avatar van The_CrY
4,5
Maandje terug hoorde ik opeens iedereen over Haken, dus ik dacht, wat kan het kwaad even een albumpje van ze te beluisteren? Ik wist niet eens dat deze net uit was, ik koos deze boven de andere twee op basis van de prachtige hoes. Ik werd gewoon weggeblazen! Ik verwachtte de zoveelste DT-kloon of een of andere wazige neoprogband, maar Haken staat op zichzelf grotendeels. Natuurlijk kun je hier en daar een scheutje Dream Theater proeven of een beetje Yes ruiken, maar ik vind het toch lastig om ze verder echt te plaatsen. Vanaf het prachtige ingetogen 'The Path' wordt je meegevoerd op een reis naar de berg op de foto, zo voelt het. Als dan geweldenaars als 'Atlas Stone', 'Cockroach King', 'Falling Back to Earth' of 'Pareidolia' langskomen hakt het er lekker in op een frisse manier, niet te metal, maar lekker energiek. Het thema van 'The Path' komt terug in het sublieme 'Because It's There', wat veruit mijn favoriet van de plaat is door de prachtige samenzang. Ook 'In Memoriam' is het noemen nog waard.

ProgPower Europe 2013 heeft over 1,5 week deze fantastische band staan. Ik zal vooraan te vinden zijn.

avatar van siepie
4,5
Als eerste wil ik mijn excuses aanbieden aan iedereen die deze band een warm hart toedraagt. Ik had nog nooit van Haken gehoord. Terwijl ik toch veel muziek luister en zoek.
Maar goed, ik heb Haken 'gevonden'. En hoe.... verrassing (voor mij) van het jaar.
De clip van Cockroach King is al geweldig... Verder herken ik stukken Oceansize er in. Maar er zit iets in deze band wat andere prog-bands niet hebben. De kenners mogen het zeggen, ik weet het niet. Ik ga weer ff genieten (sorry buurman).

PS. Op Spotify staan 11 nummers.

avatar van Broem
3,5
Klopt. Dit betreft de special edition uitvoering met 2 extra bonusnummers. Dat zien we tegenwoordig wel vaker. Mooi album. Nog wat meer luisterbeurten omdat ik 'm net pas binnen heb.

avatar van Mindscapes
4,5
Mijn (voor sommigen waarschijnlijk wat gedateerde) recensie voor iO Pages (begin september al uitgekomen)

Enkele weken voor de officiële release viel me de grote eer te beurt om de nieuwe Haken te beoordelen. En het is alweer een pareltje geworden. Ietwat wegebbend van de zwaardere metal (al zijn die elementen hier en daar nog wel nadrukkelijk aanwezig, bijvoorbeeld in Falling Back To Earth), is de band geëvolueerd in intensiteit, spitsvondigheid, sound en schrijfkwaliteit. The Mountain weerspiegelt de steile berg die elk individu in zijn leven moet beklimmen om zijn doelstellingen te behalen.

De emotionele progrock treedt duidelijk meer op de voorgrond – vooral in de eerste helft van de plaat, wat kan aangeven dat de tweede helft van “de berg” zeker niet eenvoudiger te beklimmen is. Combinaties van freejazz en verwoestende Meshuggah-gitaarlijnen vormen een unieke mix en wagneriaanse bombast wordt perfect gebalanceerd met elektronica en rustige ambient stukken. In openingstrack The Path wordt een op het eerste gehoor eenvoudig zangmelodietje tevoorschijn getoverd, maar graaf dieper in het album – of klim hogerop de berg – en je vindt een schat aan variaties op dit “deuntje”. De reeds vrijgegeven songs Atlas Stone en Pareidolia zijn goede referenties voor wat je mag verwachten op de rest van de plaat, maar kortere juweeltjes als In Memoriam en Because It’s There moeten slechts in lengte onderdoen. Vooral laatstgenoemde is een parel van jewelste, uitstekend singlepotentieel met die dubachtige sound en dat meeslepend refrein (een singalong-variatie op The Path). In Memoriam neemt je mee op een turbulente powerrockgolf, waar je absoluut niet op kan stilzitten – wat een drive!

De composities zijn van bijzonder hoog niveau, als je bedenkt dat het al te voor de hand liggende Dream Theater verrijkt wordt met oriëntaals gitaartgetokkel en flamenco in Pareidolia en zachtere passages zoals die bij Division by Zero en zelfs Sigur Rós. Alsof dat nog niet volstaat, wordt de kers op de taart aangeleverd door de Gentle Giant/Spock’s Beard-esque vocale harmonieën. Die komen mooi tot hun recht in Because It’s There, maar vooral in afsluiter Somebody valt je mond er van open: hier wordt één zin voortdurend herhaald, op een manier die de klemtoon telkens op een andere lettergreep legt. Je moet het horen om het te vatten. De Hans Zimmer-blazersfinale in dat lied neemt je ten slotte mee in een film voor de oren en heeft een gelijkaardig effect als Porcupine Tree’s Sleep Together.

Een open einde, zelf te interpreteren, zelf te ontdekken. Een aanrader zoals je er geen twee vindt!

avatar van Leeds
4,5
Mooie verduidelijking van het album beste Mindscapes. Dikke duim en een bank vooruit zou ik zeggen.

Wel een vraagje i.v.m. de vinylversie. Heeft er toevallig iemand de metallic sand versie op vinyl aangekocht? Lijkt erop dat ze uit de handel genomen zijn. Ik kan er ook geen info over vinden op het internet. Ik had InsideOut Music daarover gemaild maar geen antwoord op terug gekregen. Maar voor te verkopen, dan zijn ze er als de pinken bij.

avatar van james_cameron
3,5
De progressieve metal van deze eigenzinnige engelse band springt nog steeds alle kanten op, en niet altijd de juiste, wat mij betreft. De eindeloos uitgesponnen tracks zitten technisch behoorlijk indrukwekkend in elkaar, maar ik kan af en toe niet zoveel met de vele fusion-achtige breaks en intermezzo's. Het frustrerende aan de band is echter dat de songs ook vele fraaie elementen bevatten, waardoor het geheel toch wel weer overtuigend en meeslepend is. Het blijft dus een haat-liefde verhouding die ik met deze band heb. Overigens klinkt het album productioneel geweldig, iets dat in het verleden wel eens anders is geweest.

avatar van crosskip
4,5
De eerste twee albums van de band deden het toch niet zo goed bij mij. Misschien nooit echt een kans gegeven, daar kan het natuurlijk aan liggen. Haken leek me in ieder geval niet de geweldige band waar veel anderen dat wel vonden. En toen was daar The Mountain.

Oppervlakkig als ik ben, dacht ik aan het artwork al te zien dat dit album wel eens beter zou kunnen vallen en zowaar had ik nog gelijk ook. Waar mijn andere proghelden het de laatste jaren toch wat laten afweten, doet Haken hier met The Mountain de progvlam in mij weer flink oplaaien. Ik leek uitgekeken op al het technische geneuzel, gepruts op de vierkante millimeter en de geforceerde afwisseling, dus waaarom dit album mij dan wel weer kan bekoren? Ik denk dat dat vooral komt door het speelse gemak waarmee deze band hun nummers de meest waanzinnige wendingen laat nemen. Het hier al vaker genoemde en geroemde Cockroach King is wat dat betreft een blauwdruk van het album. Je wordt heen en weer geslingerd tussen de ingetogen en bombastische passages, epische refreinen en geflipte counterpoint coupletten met tussendoor nog eens wat jazzy gesoleer en brute progmetal riffs. Dit alles soepel in elkaar over laten lopen lijkt een bijna onmogelijke opgave, maar Haken slaagt hier met vlag en wimpel.

Bij dit nummer valt ook tegelijk de uitstekende zang op van zanger Jennings. In het begin luisterbeurten vond ik de zang niet opmerkelijk goed, maar een paar luisterbeurten later ben ik hierop terug gekomen en ben ik van mening dat de uiterst gevarieerde zang het album naar een hoger niveau tilt. Gelukkig is hij lekker spaarzaam met de hoge uithalen, dus wanneer ze langskomen (einde van Atlas Stone!) zijn ze dubbel zo effectief. Daarnaast ben ik persoonlijk ook nog eens groot fan van meerstemmige koortjes, counterpart zang et cetera, dus wat dat betreft kan ik mijn lol niet op met dit album.

Het album loopt als een trein dankzij de goede afwisseling van kortere nummers en de meer epische tracks. Een nare gewoonte bij dit genre is dat tegenwoordig elk albums de volle 70+ minuten volgepropt moet worden met lange nummers, maar Haken wijkt hier gelukkig dus van af. Vooral het opzwepende In Memoriam heeft je na het flinke openingssalvo gelijk weer bij de les, bonuspunten voor dat verschrikkelijk lekkere en gejaagde pianoloopje. Ook mooi hoe de nummers qua gevoel steeds donkerder worden naarmate het album vordert.

Het beste aan het album is wat mij betreft toch het plezier waarmee dit album gemaakt lijkt te zijn. Het album spettert aan alle kanten en klinkt heerlijk fris . Dat ze dan af en toe misschien toch net te ver doorschieten in de instrumentale passage wordt ze vanwege het speelplezier dan ook vergeven. Verder schiet Haken met dit album op werkelijk elk vlak raak en The Mountain verdiend daarom wat mij betreft niets minder dan de volle mep en een plek bovenaan mijn jaarlijst. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe groot deze band gaat worden de komende jaren.

avatar van The_CrY
4,5
Mooi stukje! En helemaal mee eens!

avatar van Bush Beast
3,0
Een paar keer geluisterd nu. Kan mij (nog) niet boeien.

avatar van Robertoooooh
4,5
Mij wel!
Maar dat boeit dan weer niemand...


avatar van Mindscapes
4,5
Bush Beast schreef:
Een paar keer geluisterd nu. Kan mij (nog) niet boeien.

Gun het wat tijd, was bij mij (gelukkig) ook niet metéén raak

Gast
geplaatst: vandaag om 15:55 uur

geplaatst: vandaag om 15:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.