Joy Division - Closer (1980)

Treurnis ten top, maar wel prachtig gedaan. Vooral Decades is een enorm somber nummer. Hou deze plaat uit je buurt als je je depressief voelt! 4*

Of grijp naar dit soort platen als je je lekker depressief wilt voelen. Totaal onderschatte emotie.

Of ben ik de enige die er zo over denkt...?

Een arabisch spreekwoord zegt: "Geloof niet iemand die je aan het lachen brengt - geloof diegene die je aan het huilen brengt". Gevolgtrekkingen zijn aan het adres van de lezer van dit bericht

O ja, Decades...prachtig

O ja, depressies...prachtig

een stapje minder dan unknown maar toch een 5 , die traagheid dat serene en dat dodelijke,

depresieve muziek, wat houd ik daar van.

Nog iets te deprimerend voor mij, ben ik bang. Heb me nog niet echt hierin verdiept omdat ik er echt heel triest van wordt. Ik ga proberen de plaat een x helemaal af te luisteren.... Wordt vervolgd derhalve. Voorlopig een zuinige **1/2

Wat is dat toch met mensen die zich depressief gaan voelen DOOR muziek? Juist als ik Joy Division hoor, krijg ik een stoot positieve energie door m'n lijf: tenminste nog lui die eerlijk durven zijn, die me wellicht zelfs begrijpen. Depressief word ik van oppervlakkige macho-onzin.

In je top 10 heb je anders ook wel flink deprimerende muziek staan. Ik bedoel dat trouwens positief, want die platen van NIN en Dead Can Dance vind ik zelf ook fantastisch.

Define "macho-onzin" ! Ieder zijn ding, als jij hier positieve energie van krijgt, prima. Ik hoor op Closer pijn en eenzaamheid en samen met de muziek heb ik daar moeite mee om dat in 1 x tot me te nemen, mag dat ?

Volgens mij bedoel je mijn top 10 (toch?). Tsja, NIN en DCD is ook niet echt muziek om een polonaise op te beginnen, dat klopt, maar bij NIN is dat gepaard met een bepaalde kracht en bij DCD met een bepaalde lichtheid. Met andere woorden: er is een soort van uitweg, terwijl ik tot op heden bij Closer dat nog niet heb kunnen ontdekken. Maar, zoals gezegd, moet ik me wat meer verdiepen in Closer. Ik kom erop terug, derhalve. (Unknown Pleasures viel trouwens net buiten mijn persoonlijke top 10, om dit verhaal maar eens "opbeurend" af te sluiten)

Inhakend op vooral je laatste zin: dan komt het wel goed tussen jou en Closer. Ik vind Unknown Pleasures net zo depressief als Closer eigenlijk, maar ik kan er toch wel goed tegen op de een of andere manier.

Oppervlakkige huppelkut-plaatjes, kort samengevat . Plaatjes die er enkel op gericht zijn om 'de handjes de lucht in' te krijgen.


Oh, maar natuurlijk! Ik ben de laatste om te beweren dat Joy Division zeer toegankelijke muziek maakt. Maar er depressief VAN worden, daar kan ik me niets bij voorstellen. Ik bén depressief, luister Joy Division en voel me al een stuk beter (volgens het eerder uitgelegde mechanisme), zo gaat het bij mij. Positieve energie is in dit geval dus wel héél iets anders dan hela hola een polonaise beginnen. Schaar die polonaise ook maar onder de onzin trouwens.

Nog mensen die twenty four hours het beste nummer op de plaat vinde?

*steekt hand op*

I raise my hand aswell

Maar ook: HEART AND SOUL!!! DECADES !!!!A MEANS TO AN END !!! COLONY !!!!! ISOLATION !!!!

24 hours !!! (handje omhoog)

a means to an end is ook fantastisch, vooral de bas daarin.
verdorie dit is goede shit. niet te geloven dat ik een ziljard keer naar love will tear us apart heb moeten luisteren vooraleer ik eindelijk eens een cdtje heb uitgezocht.
*slaat zichzelf voor de kop*

Volgens mij moet je (nou ja, je moet niets) na closer verder gaan met vervolg onder new order. Dat plaats zaken in perspectief m.i.
Overigens ben me nu aan het verdiepen in NIN en moet zeggen dat NIN toch een heel ander taalgebruik bezigt dat Ian Curtis. Toch een stuk frisser en poetischer, zou ik zeggen. IC bedoel ik dus.

Eens

Behoorlijk aangeslagen na het beluisteren van dit album.........is al wat jaren geleden maar staat me nog helder voor de geest !

Fenominaal album maar 'Unknown Pleasures' schiet er bij mij toch ietsje bovenuit.

ik ben blij dat dit album nog altijd tongen losmaakt want het is samen met unknown pleasures eeen zeer belangrijk album voor de rock muziek , en als je er depressief van wordt , wel ja dan ben je gevoelig zeker , ik wordt depri als ik alle rotzooi hoor in de hitparade zoals dat liedje van die krokodil en dit jaar crazy frog en al die zever , want het gaat bergaf met de jeugd
daar wordt ik depri van

Stond dit in 1980 in de hitlijsten?

'Love Will Tear Us Apart' was een bescheiden hit volgens mij.

Zo dan.. dat dit in 1 x op 18 staat in de top 100.. kan me toch herinneren dat ie er niet al te lang geleden helemaal nog niet instond

Inderdaad opvallend. Zeker omdat het algemeen ook als klassieker gezien wordt.
Voor mij persoonlijk gaat dat niet helemaal op. Ik vind het een bijzonder album, absoluut. Maar waarom juist dit album zo groots is begrijp ik niet helemaal.
IJzersterk, maar niet dat kleine beetje extra wat mij betreft.

Hij staat bij 9 personen die zich de afgelopen 2 weken hebben aangemeld op 1! De meesten daarvan hebben maar een handjevol stemmen uitbegracht. Klinkt toch verdacht veel als manipulatie. Heb gelijk even een berichtje naar Yak gestuurd.

Inderdaad, en even verder onderzoek ziet dat ook The Feelies hoofdzakelijk hun top 100 plaats daaraan te danken hebben.