Het klinkt allemaal weer heel herkenbaar waarmee ik wil zeggen dat Eefje gewoon uniek is in Nederland maar dat niet alleen: ze durft de diepte in te gaan door een soberder album af te leveren.
Waar Eefje op het vorige album nog verschillende kanten van zichzelf liet horen, kanten die wonderwel perfect bij elkaar pasten, daar benadrukt ze hier meer de sfeer: warm, gloedvol en tegelijkertijd wat afstandelijker, mysterieuzer wellicht.
Het is wat ongrijpbaarder geworden. Het benaderbare meisje is opgegroeid en neemt afstand.
Zoiets nodigt daarom gelijk wel meer uit: Eefje prikkelt wellicht wat meer en vraagt meer inspanning van de luisteraar door niet alles gelijk prijs te geven.
Dat zou luisteraars kunnen afstoten. Tegelijkertijd denk ik dat velen net als ik juist zullen vallen voor deze stap voorwaarts.
Het Is blijkt een avontuur geworden dat je in alle rust moet ondergaan en dat vraagt wat tijd.
Dit tweede album mag een groot succes genoemd worden voor wat betreft de kwaliteit ervan. Het talent druipt er vanaf en we mogen onszelf gelukkig prijzen dat we een artieste als Eefje in ons land kunnen koesteren.
Het Is gewoon een prachtplaat
