MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Black Sabbath - Reunion (1998)

mijn stem
3,94 (81)
81 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Epic

  1. War Pigs (8:29)
  2. Behind the Wall of Sleep (4:05)
  3. N.I.B. (6:45)
  4. Fairies Wear Boots (6:19)
  5. Electric Funeral (5:01)
  6. Sweet Leaf (5:07)
  7. Spiral Achitect (5:40)
  8. Into the Void (6:31)
  9. Snowblind (6:07)
  10. Sabbath Bloody Sabbath (4:37)
  11. Orchid / Lord of This World (7:05)
  12. Dirty Women (6:33)
  13. Black Sabbath (7:26)
  14. Iron Man (8:26)
  15. Children of the Grave (6:25)
  16. Paranoid (4:30)
  17. Psycho Man (5:20)
  18. Selling My Soul (3:09)
totale tijdsduur: 1:47:35
zoeken in:
avatar van west
4,5
wizard schreef:
Ozzy is niet bijster goed bij stem ... en ik begin me na een tijdje te ergeren aan al zijn "I can't fucking hear you...louda"s. Verder doet het geluid van de gitaar me niet denken aan een versterkte gitaar, maar meer aan een soort van opgevoerde cirkelzaag.


Ik vind dat Ozzy toch nog best aardig bij stem is. Ik vind het wel jammer dat zijn stem net wat te hard ingemixt is. Ook ik irriteer me als hij weer door de geweldige gitaarpartijen van Tony Iommi heen aan het schreeuwen is. Shut up Ozzy!

Maar toch, het zingen kan zeker zo. En de rest is echt geweldig. Mooie diepe zware gitaarpartijen van Tony Iommi, zoals dat hoort bij Black Sabbath. Er zit toch heel wat meer melodie in, dan in een circelzaag... en wat een geweldige solo's weer! De bas sluit er heel mooi bij aan: sterk neergezet hoor. Een prima basis voor de band samen met de sterke drums. De productie is behalve het iets te harde inmixen van de zang, verder erg goed verzorgd. Goed helder geluid, veel details: een sterk live album zo.

Ja, kies maar eens favoriete tracks bij al dit geweld: alles is goed tot geweldig. Ik vind zelf N.I.B., Electric Funeral en Snowblind wel heel erg goed. Het begin van mijn favoriete Black Sabbath nummer Into The Void is helaas wat f***ed up. Dat komt ook - en dat is juist weer goed - omdat dit een 'echt' live album is. Er is niet in de studio verder aan gesleuteld. Dus je hoort ook wat missers, net als in het echt. Wel is er opgenomen bij 2 concerten achter elkaar in Birmingham, England, waar de band vandaan komt. Overigens is de slotsolo van Into the Void wel weer erg lekker.

Alles bij elkaar zeer de moeite waard dit live album, maar dan moet je 'm wel hard draaien natuurlijk. Ik zie net dat ik de 40ste stemmer ben en het gemiddelde gaat naar 4,0. Mooi.

avatar van james_cameron
3,5
Verrassend sterk live dubbelalbum, aangevuld met twee nieuwe studiotracks. Alle geijkte krakers komen natuurlijk langs, wat dat betreft is deze collectie van songs behoorlijk voorspelbaar, maar de band is prima op dreef en Ozzy Osbourne is uitstekend bij stem. Hij is zelfs grotendeels te verstaan! De songs klinken allemaal lekker vet en meeslepend en de twee studiotracks zijn ook de moeite waard.

avatar van RonaldjK
3,5
Begin jaren '80 was deze kersverse fan van Black Sabbath teleurgesteld met Live at Last, om redenen die ik daar beschreef. Dat album kreeg weliswaar in 2002 een opfrisbeurt middels Past Lives, maar toen was Reunion alweer vier jaar oud. Het is de livedubbelaar die in 1980 - of eigenlijk eerder - had moeten verschijnen.

De klassiekers uit het oeuvre komen allemaal langs: in 1980 was ik omver geblazen. En toch. Inmiddels behoor ik tot een kleine groep fans die jarenlang droomde van een livealbum met ándere nummers uit hun discografie. Wéér War Pigs, wéér Paranoid... Wellicht kwestie van verzadiging, maar ik zou het zo leuk vinden als deep cuts van later zouden worden gespeeld, het progressievere werk. Daarbij zou ik als eerste Electric Funeral laten sneuvelen. Blijf lkkr dromen Ronaldje, dát gaat nooit gebeuren: Iommi & co zijn behoorlijk keuzevast, volgens zijn bio mede omdat de fans erom vragen.

Toch hoop ik dat ik me vergis, gezien dit bericht over het Back to the Beginning concert van 5 juli aanstaande. Uitverkocht maar online te zien voor 30 pond. Dan hoop ik op nummers van Sabotage, Technical Ecstacy, Never Say Die! en iets van 13.
Terug naar Reunion. Mijn favo's zijn tegenwoordig Spiral Architect, Into the Void, Sabbath Bloody Sabbath, Orchid - Lord of This World en Dirty Women (gitaarsolo!). Geinig is dat na NIB een overenthousiaste (beschonken?) fan bij de microfoon komt en daar wat in roept. "What was that?" reageert Osbourne, die met de anderen in uitstekende vorm stak.

Bij de nieuwe studionummers Psycho Man en Selling My Soul valt op dat ze stilistisch teruggrijpen op hun eerste twee albums. Doom dus, waarvan vooral de eerste mij goed bevalt dankzij de tempowisselingen en Osbournes laag-hese stem. Hij was hoorbaar ouder geworden.
Door de aanwezigheid van drummer Bill Ward is Reunion een logischer afscheid dan The End uit 2017. Maar goed, inmiddels is daar het - nu echt, ja ja - slot op 5 juli aanstaande. Ik ben dan te druk met werk en andere zaken, maar zal de berichtgeving met belangstelling volgen. Bovendien lijkt het niet meer dan logisch dat ook daarvan een dvd/bluray zal verschijnen, al heb ik van tevoren niet zo'n zin in de all-star cast die mee zal doen en las ik vreeswekkende berichten over de conditie van de madman.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 11:51 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 11:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.