Nas - Stillmatic (2001)

Gewoon Nas op hoog niveau maar zeker niet ze beste album 4,5*
Uitblinkers imo: One Mic, Rule, The Flyest, Youre Da Man, Rewind

Na Illmatic en The Lost Tapes mijn favoriete Nas album.

Hier en daar zijn de producties een stuk minder, maar er staan toch veel harde beats op en Nas rapt in ieder nummer zeer sterk. Track 1 t/m 7 zijn allen van een zeer hoog niveau. Daarnaast vind ik The Flyest en What Goes Around goed. De rest is wat minder.

4*

Wat een boemharde disstrack is Ether! Samen met One Mic en You're Da Man mijn favo's

Na Ether kneep Jay-z zijn billetjes wel even dicht, een van de hardste disstracks ooit.

One Mic is één van zijn beste nummers.

Een van mijn favoriete albums, klopt van A tot Z.

Favo is Poison.

Nas comeback , na Illmatic de beste album. Ether naait Jay'z lippen zo hard.

Destroy and rebuild , one mic , got your self a gun , smokin zijn keiharde bangers.

Nas laat zien dat hij mee kan gaan met de tijd mee. Begin jaren 00 was Nas nog steeds goed bezig aan top. Hij kon het , zijn prime.

@Gucci, waarom hier de comeback, It Was Written was toch minstens zo goed...wellicht zelfs beter.

It was Written is geen comeback. Ergens waarmee je goed bezig ben kan je geen comeback maken , daarom vind ik It Was Written ook een geweldige album.

It Was Written was 1996 (?) , dus na die jaren was hij niet op dezelfde niveau , waardoor hij in 2001 op die niveau weer terug komt , wat we comeback noemen.

Sinds wanneer?

Een comeback is in mijn ogen alleen iemand die terug komt na een tijd afwezig geweest te zijn. Bijvoorbeeld Eminem met Relapse.

Een comeback naar kwalitatieve en hoogstaande hiphop was het zeker
In die tijd hadden mensen Nas echt opgegeven, iedereen dacht dat hij het niet meer kon
En toen boem! Kwam Stillmatic

ok verschil in definitie, ik zie een comeback gewoon als iemand die na verloop van tijd weer wat nieuws uitbrengt. Dus bijvoorbeeld een jaar skippen in albums maken en het jaar erop wat dropt, comeback.

2nd Childhood is echt één van de beste nummers hier, die kon zo op Illmatic gestaan hebben!

Super album!

Ik weet nog toen indertijd dat hij uitkwam ik een zucht van verlichting slaakte te constateren dat Amerikaanse Hiphop nog levend was.

Dit album is de jaren 90' in een jasje van de moderne tijd, met enkele gelikte tracks, maar bovenal de lyricale genialiteit van Nasir Jones die de boventoon voert.

Stillmatic(intro), Poison, 2nd Childhood, One Mic, What goes around....fantastisch.

Aangenaam verrast door deze geweldige plaat, bij vlagen echt Illmatic-niveau (The Intro, Got Ur Self A, One Mic, What Goes Around). Natuurlijk vind ik ook Ether een geweldig nummer, Nas begraaft Jay-Z echt op die song, het zou me niet verbazen als Jay spontaan in tranen is uitgebarsten toen ie het voor het eerst hoorde. Wat Nas zegt, hoe hij het formuleert, de flow, het is allemaal ontzettend raak.

Ik heb er een vriend bij, zijn naam is Stillmatic.

Heb deze van de week weer eens uit de kast getrokken, zeker de eerste helft van de plaat vind ik keihard. Als die intro inknalt is het eigenlijk al goed.

Voor mij een van de meest overgewaardeerde hip hop albums. Nas is nooit goed geweest in refreintjes en ook hier niet (Smokin', What goes around). De topproducers van de jaren '90 leveren beats die wel oké zijn, maar in het niet vallen bij hun beste werk (You're da man, Rewind, 2nd Childhood). En een aantal tracks is vergelijkbaar met de slechte nummers van I am... en Nastradamus (Rule, My Country). Zeker geen comeback, eerder een mediahype. Als I am als dubbelaar was uitgekomen was dit een forse stap terug geweest. De rhymes zijn goed, maar geef mij maar The Lost Tapes!
3*