Sting - The Last Ship (2013)

Wanneer is een album precies authentiek en wanneer niet?

Bejaarde ex popster blikt terug. Hij staart met zijn navel diep de nevels van de tijd in en komt uit in een bezorgde jeugd in een op vervallen staande havenstad. Voor een authentieke sfeer past de ex popster zelfs method acting toe en kruipt qua accenten diep onder de vuile, harde huid van de havenarbeiders. Een breed palet aan knoestige folkdeuntjes, gelardeerd met hier en daar wat pop en jazz creeren een soundtrack die bij een typische engelse underclass film uit de jaren 80 past. Zo'n film met harde schaduwen, hoekige kaken en uitgezakte vrouwen, en waarin het altijd regent.
Zo'n film die je gezien moet hebben vanwege zwaar verantwoord en diep, rauw en levensecht. Zo'n film die je liever had overgeslagen. En dat gevoel had ik nu precies na het beluisteren van deze plaat.

En by the way, had Trudy hem die accenten nou echt niet uit zijn hoofd kunnen praten?

Mooi geschreven Savant, ik hoop dat Sting het zo bedoeld heeft maar ik betwijfel het als ik naar dat slap gezever zit te luisteren.

Sampler The Last Ship full album (25 min)

Voor de twijfelaars het complete album van 17 nummers in 25 minuten en dan 1:30 per nummer. Lijkt mij een goede optie.

Ik ben zelf nog steeds verre van overtuigd en kom maar heel spaarzaam aardige momentjes tegen.
Vocaal vind ik Sting nog steeds prima te hebben maar instrumentaal, de composities en de aanpak kunnen mij verre van bekoren.

Wie zoekt naar spanning en sensatie zal een ander album van Sting en/of the Police moeten uitkiezen.

Afgaande op de slappe hap v/d laatste jaren, en de beoordelingen hier, laat ik deze aan mij voorbijgaan. Zonde van de tijd.

Ik kan je besluit alleen maar bevestigen.

Overigens vind ik het zeer opvallend dat een nieuw Sting album zolang na de release pas 15 stemmen heeft. Dat zegt wel erg veel vind ik.

Het album en de andere albums van de laatste jaren lijken me niet bedoeld voor de grote massa, dan zou hij wel wat toegankelijker muziek maken. Hij maakt gewoon echt nog alleen waar hij zin in heeft.

Vandaar the greatest hits tour van de laatste twee jaar?

De man heeft gewoon geen inspiratie meer.

Ja, dat zou hij wel willen, een dergelijke excuus. Album zit kraak noch smaak aan en het raakt kant noch wal en dan vervolgens bij kritiek zeggen: "ja, het is ook niet voor de grote massa gemaakt, ik doe alleen nog waar ik zin in heb".
Nou, dan weet ik dergelijke excuses goed met hem gemaakt. Op elke nieuwe cd komt voortaan een waarschuwingssticker van Sting:

"Knudde cd. Alleen bestemd voor ingewijden en de laatste fanatici".

Dat zou een faire waarschuwing zijn.
In interviews kan Sting gelijk adviseren het album ook niet te kopen, het is niet voor de grote massa bedoeld. Misschien kan hij dan ook gelijk de oplage beperken tot 200 stuks, elk album signeren en bij aankoop het persoonlijk even komen afgeven met een vriendelijk woord.

Het wordt er niet beter op voor die arme Sting. Ook wel een beetje zelf naar gemaakt. Theater en rockmuziek maken zijn echt twee heel verschillende dingen die je niet moet verwarren. (behalve als je The Who heet natuurlijk)

Te laat.

Mijn lief kwam er mee aan.Zelf zou ik hem nooit voor de volle mep hebben aangeschaft.Vol met vooroordelen op de bank gaan zitten,en warempel het valt mee.Als je maar het concept in gedachten weet te houden.Als losstaand album is het namelijk nogal saai,verdiep je je echter in het verhaal vallen er wat stukjes op hun plek.Is dat aanleiding voor een voldoende? Nee.Het gebruik van de accenten en stemmetjes zal zijn uitwerking op het toneel wel hebben,hier stoort het mateloos.Waar het album echter aan ten onder gaat is het tempo.Ik ben me er van bewust dat het binnen het concept moet passen ,maar iets meer peper erin had dit album over de streep getrokken.Muzikaal is het aardig ,al hoor ik nergens iets vernieuwends.Misschien moeten we maar een streep zetten door Sting als zijnde artiest en koesteren wat hij in het verleden heeft gebracht.Ik begreep dat hij met Paul Simon een kleine tournee gaat ondernemen door Noord Amerika.Hopen dat die kleine Simon hem kan overtuigen om met weer iets belangwekkends te komen.Ik ga voor 2 sterren.

Dat heb ik ook gehoord, dat toeren met Simon. Maar voor "peper er in" (ik zou gewoon zeggen peper in z'n reet, per slot van rekening is dat de uitdrukking ) lijkt mij Simon niet de meest aangewezen persoon.

Er zijn op zich veel luidruchtige artiesten te bedenken die de muziek van en met Sting eens behoorlijk van katoen kunnen geven.

Maar vanmiddag kreeg ik opeens heimwee naar Andy Summers en Stewart Copeland

Misschien is één telefoontje voldoende, veel dieper kan er niet meer worden gezonken. De titel The Last Ship is in dat kader overigens buitengewoon toepasselijk gekozen.

Het is geen slechte muziek! Het probleem is alleen dat hij deze plaat al 'ns heeft gemaakt en een betere ook; The Soul Cages. Hij lijkt in het zelfde vaarwater te zitten als generatiegenoot Mark Knopfler, alleen heeft Mark z'n draai al jaren gevonden en Sting klinkt hier ''geforceerd rustiek". Was hij een paar albums geleden wat geaffecteerd John Dowlands luitmuziek aan het uitventen; hier klinkt z'n accent onecht en irritant. Het klinkt een beetje als een Disney kerstspecial. Een bonus-ster voor de af en toe toch best aardige deuntjes. Volgende keer een pittig rockalbum, Sting!

Zojuist weer eens 2x achter elkaar gedraaid en ik kan niet anders dan concluderen dat ik het een mooie plaat vind. De trieste sfeer op dit moment buiten past natuurlijk helemaal bij deze plaat.
Het verhaal rondom de scheepswerf wordt met veel passie en gevoel gebracht en als je jezelf toelaat in het verhaal mee te gaan (en dit niet ziet als een collectie van losse nummers) vallen bijvoorbeeld de accenten die Sting gebruikt helemaal niet negatief op zoals enkelen hier melden.

Thematisch ligt er inderdaad een link met 'The Soul Cages', zijn briljante plaat uit 1991 en dat niveau wordt inderdaad helaas nergens gehaald. Ook ligt er een grote link met Sting's memoires 'Broken Music' waarin hij z'n jeugd beschrijft.

Toch, ook als losstaande nummers blijven songs als 'The Last Ship' (geweldig), 'Dead Man's Boots', 'And Yet', 'August Winds', 'Practical Arrangement' (kippenvel) en 'I Love Her But She Loves Someone Else' gewoon fier overeind. De andere nummers werken alleen binnen het totale thema.

Ook ik hoop nog steeds op een goed pop/rockabum van de man zoals hij ze in de jaren 80 en begin 90 maakte. Maar in tegenstelling tot velen ben ik wel blij met 'The Last Ship'.

Een review volgt, maar ik wil graag al kwijt dat ik mij niet kan vinden in de overdreven negatieve commentaren hier.... Voor mij is dit een revelatie: eindelijk nog eens een heel erg mooi en sterk Sting-album !

Waarom noem je dat overdreven? Zou ik jou waardering dan ook overdreven kunnen noemen? Nee toch? Het is niet voor niks dat zoveel mensen dit album als niet zo goed ervaren, zal toch vast wel een algemene indruk zijn. Het blijft natuurlijk smaak, maar om het overdreven te noemen.. vind ik wat overdreven

Ik snap ook niet dat mensen hiervoor een ruime onvoldoende kunnen geven (zie mijn vorige post), want er staat voldoende moois op. Dat de nummers die de typische stijl van de musical hebben (zoals What Have We Got) sommigen niet bevallen, dat snap ik dan weer wel.

Vorig weekend was er een erg mooi optreden van Sting op de BBC waar hij in 1,5 uur veel van deze nummers speelde, en zelfs enkele non-albumtracks. Hij vertelde hierbij het globale verhaal en speelde met z'n band de nummers vol overgave. En door dit programma ben ik het album alleen nog maar meer gaan waarderen.
Een thematische plaat, ja. Maar slecht? Nee!

Hoe heette het concert precies en wanneer was het op tv? Dan ga ik daar nog ff naar op zoek.

"When The Last Ship Sails", zie hier:
YouTube - Sting When the Last Ship Sails 20131222 2350

Mooi, bedankt!

Mijn oude "held" is ver terug gezakt als ik dit zo allemaal lees...jammer

Ik heb er wat langer over gewikt en gewogen (dan normaal). En had aanvankelijk eigenlijk helemaal niet meer de bedoeling het album te kopen. Maar, zo gaat dat wel eens, uiteindelijk bood Amazon het aan voor 5 pond en toen kon ik het niet meer laten liggen.

Dat is het voordeel van uitstelgedrag. Je zet het album in de wacht en de online verkoper meldt braaf elke prijsverlaging.

Toen had ik het album in huis maar niet direct de spirit om het te beluisteren. Maar er komt toch een moment dat het dan een keer moet gebeuren. Je haalt eens diep adem en je ondergaat wat er gaat komen.

Een mens vreest het meest voor het lijden dat hij vreest en wie op voorhand denkt dat het album gaat vallen in de 2** categorie en minder, afstandsbediening in de hand om voortijdig in te grijpen, krijgt vaak geen gelijk.

Eén ding is Sting bij dit album sowieso na te geven: hij heeft een eenduidige sfeer weten te creëren dat ook thuishoort op dit album. Het eventueel onderling uitwisselen met nummers van andere Sting albums behoort eigenlijk niet tot de mogelijkheden.

En als de sfeer, de nummers, je in belangrijke mate aanspreken, dan is het ook geen slechte cd in zijn soort. Het is geen Regatta de Blanc of Ten Summoner's tales maar waarom zou je daar op uit moeten zijn.

Als je van hoes en titels uitgaat, geeft het inderdaad een soort van bedompte Engelse haven weer zwart en vuil van de oude kolenstook. Met groezelige cafeetjes waar de havenarbeiders hun schrale salarissen inruilen voor de schuld die nog openstond. Waar een nieuwe weer wordt opgebouwd en een avondje vertier met één van de schaars geklede dames in het verschiet ligt. Weemoed en de vragen des levens.

Die achtergrond is mooi geschetst. De muzikale invulling is grotendeels sober maar wordt af en toe ook degelijk met enig venijn ingevuld. Er wordt, als je er op let, overigens buitengewoon aardig
gespeeld met wat folk, jazz en rock. Veel akoestische instrumenten. De bekende, maar er wordt ook niet geaarzeld te werken met harmonica's, een trombone, een cello of een viool.

De combinatie van dit alles maakt het tot een sterk geheel. Sting's stem gaat, zeker op bepaalde momenten, meer en meer de laagte in en de gilletjes ten tijde van The Police zijn ver te zoeken. Maar hij zoekt in variaties, mooie klanken en melodieën en het willen 'scoren' op wereldster niveau kan hem waarschijnlijk (inmiddels) worden gestolen.

Hij gaat daarmee door op de weg die hij in 2009 is ingeslagen met If on a winter's night waarbij, uiteraard, de winter als thema centraal stond. Ik vind The Last Ship dan beter gelukt in de opzet, overall een beter geluid en betere nummers.

Misschien dat Sting in de toekomst nog weer eens onvervalst wil rocken, als hij er een nieuw, boeiend thema voor heeft. Voorlopig wil ik concluderen dat voor mij The Last Ship in zijn soort een geslaagd en sfeervol project is geworden. Ik heb de cd met de originele 12 tracks en ik zie dat er ook nog langere versies in de omloop zijn. Maar voor mij hoeft het niet langer te duren. Bijna een uur is wel voldoende.

Toch wel moedig van je, musician dat je, na alles wat over dit album al gezegd is - en laten we eerlijk zijn, daar zat weinig positiefs tussen - dit album dan toch aan je verzameling hebt toegevoegd. Ik denk dat je de kern er wel goed hebt uitgevist: Sting de verhalenverteller. Bewogen, menselijk zet hij hier een decor neer dat hem lief is. Ik zie ook je waardering voor het inzetten van akoestische instrumenten. Dat het muzikaal dan wat minder vlamt is jammer, maar ik geef hem, met jou, graag de kans dat nog eens over te doen.

Fijn, wat een prijsverlaging al niet teweeg kan brengen.

Voor Sting's doen is dit een bagger plaat. Zeker in vergelijking met topproducten als:
the dream of the blue turtles, soul cages en the summoner;s tales. Jeetje man had dit dan maar op de plank laten liggen, want hiermee haal je het goede zwaar naar beneden. Kon er niet doorheen komen

Wat is "voor Sting's doen" precies en wie bepaalt dat, is dan vervolgens de vraag.

Van mij mag een band/artiest altijd andere wegen bewandelen, als het maar goed is. The Dream of the Blue Turtles was geheel iets anders dan The Police.

Ook hier had kunnen worden geredeneerd dat het niet "voor Sting's doen" was en inderdaad, jazz had The Police nog nooit geïntroduceerd. De keur aan fantastische muzikanten waar Sting mee werkte wisten een dijk van een plaat neer te zetten.

Maar dat kon alleen omdat Sting bereid was zijn nek uit te steken en verder te kijken dan zijn Police-neus lang was.

Er dus van uitgaande dat Sting het avontuur niet schuwt, is The Last Ship een volgend project in zijn carriere geworden. Ik vind het ook geen The Dream of the Blue Turtles maar het is zeker geen slecht album, geen troep. Ik geef ook een lager aantal sterren dan The Dream of the Blue Turtles maar het ene project dat hij opstart zal beter zijn dan het andere.

Aan de songmatige kant heeft Sting al jaren een aantal beduidend mindere albums geschreven en dat komt omdat het concept waar hij ooit mee was begonnen na The Police klaar was, uitgewerkt. Nog maar een schim van wat het ooit was. Daar had hij wellicht ook eerder mee moeten stoppen.

Dan is The Last Ship beter te hebben dan een zinloze herhaling van die oude meuk.
Maar "voor Sting's doen" is een constatering die helemaal niet opgaat, in zijn geval.

Keppem nog niet beluisterd, sommigen zeggen dan " afgeluisterd", maar als je iets afluistert, zijn
er twee mogelijkheden: of je bent illegaal bezig, of je kunt ' em daarna niet meer draaien (want "af").

Er zijn hier veel rockpuristen die Sting zijn muzikale uitstapjes niet gunnen: dat was als het geval met If on a Winter's Night ... (2009) en nu blijkbaar weer. Onverlet hoe dit album is - en die rockpuristen bewerkstelligen dan weer dat ik zeker ga luisteren - is dat een vorm van rockistische intolerantie die absurd is. Een artiest bepaalt zelf wat ie maakt en wij waarderen het of niet. Eisen dat iemand teruggrijpt naar ouder werk - al staat het hem vrij dat live (soms in een andere uitvoering) te brengen - is onredelijk: wij doen ook andere spelletjes dan op de lagere school. Binnen een jazz-idioom heeft Sting werkend met zeer bekwame musici met name live zeer muzikaal werk neergezet - ik verwijs graag naar de dvd die is opgenomen op 12 september 2001 (idd, de dag na) op zijn landgoed in Toscane.

Ik ga een puntje omhoog.Heb hem nu een tijdje in de rotatie en hij groeit wel wat.Het is nog niet super,maar het ergeren heeft plaats gemaakt voor berusting. Aardig voor de zondagochtend .

Dit meen je niet...

O ja joh,