Kings of Leon - Mechanical Bull (2013)

ik vergelijk nooit wat vroeger was heb ik verbrand uit mijn geheugen
we leven nu

Als het nou op elkaar zou lijken vind ik het een ander verhaal. Maar dat is echt niet het geval, ik vind dat deze bands eigenlijk nergens echt raakvlakken hebben.

Het is allebei rechttoe rechtaan pop/rock.

Lekker vaag, pop/rock kan heel veel van elkaar verschillen. De muziek is heel erg anders, de stemmen van de zangers zijn niet te vergelijken, en voor de inhoud van hetzelfde. Niet mee eens dus.

Ik vind wat Gloeilamp hier op schrijft, wel volkomen logisch.

Ik snap sommige hier niet. Eindelijk een album wat niet lijkt op OBTN en CAS en dan nog zeiken. Wat verwachten jullie nou?

Ik vind dat dit album toch wel degelijk aardig wat nummers heeft dat zo op OBTN of CAS had kunnen staan, maar vind ik dat erg? Nee niet echt. Alleen hadden denk ik veel mensen waaronder ik zelf gehoopt op een album dat meer in de lijn van de eerste drie albums lag.

Nou ik hoor juist nummers die zo op BOTT had kunnen staan. Don't Matter, Beautiful War enz en de wat rustige nummers hadden zo op ASH kunnen staan. Dus ik snap die mensen niet. Dit ligt over de gehele linie dicht bij de eerste 3.

Lekker luchtige CD. Wel prettige keuze van KOL om dit zijstapje te maken (of evolutie? ). Wat meer poppie maar dat mag de pret niet drukken. Score was iets hoger geweest als er meer sprekende nummers op hadden gestaan.

coming back again, ok, maar voor mij the same old story

Omdat alles wat een beetje commercieel is ineens heel eng wordt. Dan ga je bevooroordeeld luisteren en zoeken naar negatieve bevestiging die je toch altijd wel vindt en dan komen vanzelf loze kreten als te gelikt en radiovriendelijk voorbij. Alsof tracks als On Call, Fans en Knocked Up zo rauw zijn, kom op. Zo'n nummers hadden naadloos binnen dit album gepast.

Precies.. On Call had hier ook op kunnen staan. Sinds Only By The Night.. gaan mensen alle albums daarna bestempelen als zijnde 'commercieel' .. toch maar blijven zeiken dat ze iets terug willen van hun eerdere albums. Wat is Don't Matter dan? bijv.. typisch een nummer van hun vorige sound. Als dit album je nog steeds niet weet te boeien.. Dan is KOL gewoon niks voor je.

Beautifull War schijnt in dezelfde week te zijn geschreven als Use Somebody. Het was eerst een nog rustiger nummer dan de versie die op het album staat.



Niet mee eens, On Call vind ik veel rauwer klinken dan de nummers op dit album.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben juist een KoL fan, maar ik blijf erbij dat ik dit album een mengeling vind van de drie platen die ze hiervoor hebben gemaakt, en die drie vind ik allemaal heerlijke albums.

Don't Matter is toch ook aardig rauw.. dus ik vind dit album toch naar BOTT neigen.. en ASHB.

"Mechanical Bull" vond ik bij de eerste luisterbeurt zeker geen teleurstelling. Sterker nog, na meerdere luisterbeurten ben ik positief verrast. Op de eerste drie nummers klinken de Kings of Leon gedreven. Heerlijke rocknummers als je het mij vraagt. Toch zijn de hoogtepunten van "Mechanical Bull" de rustpuntjes. Het eerste echte hoogtepunt is "Beautiful War". Een prachtig liedje met mooie vocalen van Caleb Followill. Overigens kinkt Caleb op het gehele album als een klok. "Family Tree" heeft een heerlijk bluesy loopje en een aanstekelijkheid die je niet meer uit je hoofd krijgt. Ok, het refrein blinkt tekstueel niet uit in originaliteit, maar wat is dit een lekker liedje zeg. Een ander hoogtepunt is het intense "Tonight". Ook hier weer een gitaarriedeltje dat zich tussen je oren nestelt om je niet meer los te laten. Bij vlagen hoor ik op "Mechanical Bull" geluiden en liedjes die zomaar eens heel goed passen op mijn favoriete Kings of Leon Album "Because of the Times". Sterker nog over het geheel genomen kan ik van "Mechanical Bull" net zoveel genieten. Dus wat mij betreft slaan Kings of Leon keihard terug en is "Mechanical Bull" een heerlijk album.

Ja nu noem je één nummer, waarbij je Coming Back Again ook nog mag bij rekenen. En door twee nummers vind ik dit album niet meteen neigen naar BOTT. Neemt niet weg dat deze tracks inderdaad zo op BOTT bijvoorbeeld hadden kunnen staan.

Wat een heerlijke plaat, the kings of leon are back!
Na de wat makke (maar niet slechte) voorganger is dit een verademing. lekkere rock & roll in topvorm, sterke nummers en het speelplezier is hoorbaar weer terug.
Het geheel is niet opzienbarend maar gewoon een goede constante plaat die lekker wegluisterd, met de juiste lengte.

Nee dit is niet beter dan de eerste drie. Dit is gewoon een fijne rockplaat

Op de een of andere manier doet het me denken aan het bandje Compulsion, uit midden jaren negentig.

Toch wel met redelijk plezier beluisterd, had ik niet verwacht naar hun vorige plaat. De eerste 3 nummers zijn gewoon fijne popnummers die prima meekunnen met hun beste werk. Daarna is het even heel goed zoeken naar goede nummers (The Last Mile Home is nog aardig), wat het gemiddelde voor mij een krappe 3* maakt.

'Mechanical Bull' bezorgt me na twee luisterbeurten gemengde gevoelens. De nieuwe plaat is beter dan de voorganger, maar op de eerste drie songs na valt er niet al te veel te beleven. Single 'Supersoaker' bevalt me op plaat iets minder dan als los nummer, het komt wat makker over. Vreemd. 'Don't Matter' is dan waarschijnlijk het sterkste nummer van de plaat, al is dat een subjectief gevoel, natuurlijk.

Na dat nummer is het een pak minder, en moet ik Mctijn volgen in zijn redenering. 'Comeback Story' valt nog wel mee, maar die strijkers die je even hoort, zijn totaal misplaatst, en doen vermoeden dat Kings of Leon nu ook in Disneyworld willen gaan optreden of iets dergelijks. Enfin, dat klinkt nergens naar, vind ik.

Het probleem is niet dat deze knapen geen songs kunnen schrijven - dat kunnen ze wel, getuige hun eerste albums. Het is eerder dat zij sinds ze volle stadions begonnen te lokken, deels op automatische piloot lijken te werken. Ze hebben met 'Only by the Night' het grote publiek, en vooral het grote geld gevonden, en eigenlijk kan je het hen niet eens kwalijk nemen. Maar daarom hoef ik het nog niet goed te vinden, natuurlijk. Ik wil songs horen die onder de huid kruipen of me in vervoering kunnen brengen, maar dat hoor ik hier te weinig terug. Desondanks een degelijke plaat, een voldoende is wel op z'n plaats.

2,5 sterren

Grotendeels eens met AOVV. Desondanks is dit de eerste plaat sinds pakweg aha shake heartbreak die ik in het geheel luisterbaar vind. Op het einde wat zwakker maar niet zo erg dat ik dan de plaat af zet. En het openingssalvo is behoorlijk sterk.

Supersoaker is wel erg lekker zeg!

vind dit een goeie KOL, nietzo goed als heartbreak en zeker niet als mijn favoriet because of the times maar dit is toch een ferme stap voorwaarts in vergelijking met sundown

Wederom een heerlijk herkenbaar album van de heren van KOL.
Dit album heeft naar mijn mening iets minder Hits als de voorgaande 2 albums, maar dat mag de pret niet drukken, blij dat ie er eindelijk weer is.

De lijn van de meeste commentaren die je leest is toch wel: Kings Of Leon komt weer een beetje terug in de buurt van de oude vorm. En dat herken ik wel. Deze plaat kun je in ieder geval uitzitten. Dat was met de voorganger wel anders. Deze plaat vind ik wisselvallig. Met de eerste drie tracks begint de plaat sterk. Vooral 'Don't Matter' is een ijzersterke rocksong, zeker als die hamerende toetsen bijvallen. Maar dan volgt toch weer die mislukte U2-pastiche 'Beautiful War' en van zo'n gezapig 'Family Tree' word ik ook niet blij. Maar al met al, is het een voldoende. Kleine 3,5***

Gelukkig een stuk beter dan de wel erg matige voorganger Come around sundown.Het niveau van hun eerste twee albums mag dan nog niet helemaal bereikt worden maar vooral het openingstrio is erg sterk.Vooral Don't matter knalt als vanouds en dat heb ik op hun laatste twee albums node gemist.Tegen het einde zakt Mechanical bull weliswaar iets in maar er zit vooruitgang in.Nu nog iets meer country en blues invloeden in plaats van die stadionrock op hun volgend album en ik ben helemaal tevreden.

Heerlijk sfeervol album. Met de nadruk of sfeervol. Ik kan er niet echt mijn vinger opleggen, maar als deze mannen in vorm zijn dan luistert hun muziek/album heerlijk lekker weg. Wait for me. Op zich misschien geen hoogvlieger muzikaal gezien, maar het gevoel dat ik erbij krijg.. Neemt me even mee naar een andere wereld. Toppers deze mannen!

Heerlijk, de stem van Caleb Followill komt goed tot z'n recht op het album. De liedjes zijn poppie en rockie in één. Het album luistert over het geheel ook lekker weg. Geen moment gedacht, waar zit ik nou naar te luisteren.

Hoe belangrijk of een nummer wel of niet op dit of dat album kan of hoort te staan... Zinloze discussies zeker in deze tijden ... Maak een eigen playlist en voilà kaf van het koren... Het gaat er primair nog steeds om wat de muziek met je doet en dat zit op dit album van KOL weer goed... Ook ik had mindere momenten na de toppers van weleer, maar met Mechanical Bull is het weer een soort van thuiskomen. Family tree is echt een heerlijke track... Album kan bekoren en hoop een goede toevoeging aan hun live oeuvre wat altijd meer dan degelijk is... Hoop alleen dat ze op het podium een keer de schil eraf pellen want de show is altijd goed maar het echte contact is er vrijwel niet. Mis net dat stapje naar de 5.

Dit Mechanical Bull lijkt wat meer terug te grijpen naar het begin van KOL. Het klinkt wat organischer, minder pretentieus en pompeus. Her en der klinkt er nog wel de potentiele bombast door voor grote stadions. Maar de muzikale inkleuring blijft over het geheel toch redelijk basic. Prima album om zo eens te luisteren.