Kings of Leon - Mechanical Bull (2013)

Na de miskleun Come Around Sundown was het nu kijken of de heertjes Followill weer een beetje terug konden komen op hun oude niveau van de eerste drie platen. Een klein beetje lukt dat wel, er staan toch een aantal aardige nummers op dit Mechanical Bull. Een enkele aardige rocksong, zoals Rock City & Don't Matter, maar ook een aantal nummers die een lichte country inslag hebben. Het album blijkt niet helemaal voor niets in Nashville te zijn opgenomen. Een geslaagd voorbeeld daarvan is Comeback Story.

Toch is er ook op deze plaat te vaak een te zoete poppy sound te horen. Bij sommige nummers had je gehoopt dat ze inderdaad ouderwets weer de steviger kant hadden gekozen, zoals op Temple en Tonight, waar die rauwere gitaar even te horen is. Het is alsof er regelmatig bewust met de handrem erop gespeeld is en er ook wat teveel suiker bij de koffie is gedaan. Hierdoor hou je een gemengd gevoel over bij deze plaat, die te vaak op 2 gedachten hinkt.

"Mechanical Bull" vond ik bij de eerste luisterbeurt zeker geen teleurstelling. Sterker nog, na meerdere luisterbeurten ben ik positief verrast. Op de eerste drie nummers klinken de Kings of Leon gedreven. Heerlijke rocknummers als je het mij vraagt. Toch zijn de hoogtepunten van "Mechanical Bull" de rustpuntjes. Het eerste echte hoogtepunt is "Beautiful War". Een prachtig liedje met mooie vocalen van Caleb Followill. Overigens kinkt Caleb op het gehele album als een klok. "Family Tree" heeft een heerlijk bluesy loopje en een aanstekelijkheid die je niet meer uit je hoofd krijgt. Ok, het refrein blinkt tekstueel niet uit in originaliteit, maar wat is dit een lekker liedje zeg. Een ander hoogtepunt is het intense "Tonight". Ook hier weer een gitaarriedeltje dat zich tussen je oren nestelt om je niet meer los te laten. Bij vlagen hoor ik op "Mechanical Bull" geluiden en liedjes die zomaar eens heel goed passen op mijn favoriete Kings of Leon Album "Because of the Times". Sterker nog over het geheel genomen kan ik van "Mechanical Bull" net zoveel genieten. Dus wat mij betreft slaan Kings of Leon keihard terug en is "Mechanical Bull" een heerlijk album.

Gelukkig een stuk beter dan de wel erg matige voorganger Come around sundown.Het niveau van hun eerste twee albums mag dan nog niet helemaal bereikt worden maar vooral het openingstrio is erg sterk.Vooral Don't matter knalt als vanouds en dat heb ik op hun laatste twee albums node gemist.Tegen het einde zakt Mechanical bull weliswaar iets in maar er zit vooruitgang in.Nu nog iets meer country en blues invloeden in plaats van die stadionrock op hun volgend album en ik ben helemaal tevreden.