DARKSIDE - Psychic (2013)

Wat een heerlijke mix van warme elektronica en subtiel gitaarspel. Heb dit album in zijn geheel beluisterd tijdens een nachtelijke treinrit en kon er heerlijk bij wegdromen. Vind het ook heel vet dat de nummers af en toe helemaal van hun pad af lijken te raken, alsof de instrumenten doorslaan, waarna je ineens weer terugkeert naar een kenmerkend kern riedeltje dat steeds verder wordt uitgebouwd.

Freak, Go Home

Absoluut één van de betere platen van het jaar. Dikke 4,5* voorlopig, kans op 5*.

Album van het jaar voor mij. Geniale en originele plaat...

Live ook érg vet: YouTube - RA Sessions: DARKSIDE - Paper Trails

Zeer sterk weer van deze mannen, vind wel de EP sterker, de EP's van Jaar solo vind ik nog weer sterker.

Ja..en bedankt.
Nu vind ik er dus geen flikker meer aan.

Mooie productie verder hoor..

OOR zeikt de plaat trouwens af.
"Lege muziek vol van pretenties"...
Gedurfd hoor, zo'n afwijkende mening,

OOR dat zeurt over pretenties?

Wat is daar gedurfd aan? Muziek blijft gewoon subjectief en iedereen heeft gewoon zijn mening erover. Niet meer of niet minder.

Oja..dat vergeet ik steeds.

Ook totaal niet mijn straatje, maar ga nu ook maar eens deze laan bekijken. Wat een mooie plaat. Golden Arrow is werkelijk geniaal. Gaf mij een gevoel dat ik naar een magistraal hedendaags vervolg van the Raven van Alan Parssons zat te luisteren.

Holy shit. Dat eerste nummer is prachtig. AlanParsons/Pink floyd met een techno feel.

Iemand nog tips voor meer van deze warme electro. Niet alleen maar soundscapes, niet te dancerig, niet te veel zang. Holden geprobeerd, nee. Moderat, aardig , Trentmoller behoorlijk warm , maar te veel zang.

Probeer andere projecten van Nicholas Jaar. De meeste zijn vergelijkbaar qua temperatuur.

Daarnaast zit deze recente plaat redelijk in hetzelfde straatje: The Haxan Cloak - Excavation (2013)

Toch wel redelijk uniek denk ik hoor, dit geluid. Wat je zou kunnen proberen is John Talabot. Wel heel anders, maar ook heel warm en organisch.

Bohren & Der Club of Gore al n's geprobeerd? Sunset Mission en Black Earth ademen eenzelfde broeierig sfeertje.

Deze plaat wellicht?

Shlohmo - Bad Vibes (2011)

Fujiya & Miyagi komen ook in geest gedurende het horen.

Thanx allemaal, heb ik weer wat om te ontdekken

Dit is echt een enorm 'groei-album', de eerste luisterbeurt vond ik het maar vrij gewoontjes allemaal. Na een aantal luisterbeurten wordt dit steeds spannender. Het is meestal wel een goed teken als je een album steeds maar weer opnieuw wilt ontdekken... Subtiel is hier het toverwoord. De opbouw in Golden Arrow is prachtig, zo rustig, kalm en stiekem steeds weer een laag aan nieuw geluid erbij. Over subtiel gesproken: het koebelletje in Freak, Go Home. Goeie plaat!

'Golden Arrow' wordt op den duur een lekker ritmisch nummer, maar wat duurt het tergend lang voordat het op gang is gekomen. Op 4,45 komt die fijne beat de boel pas openbreken. Verder weten 'Hearts', 'Paper Trails' en 'Freak, Go Home' me nog wel enigzins te boeien. Dat zijn dan ook de meest toegankelijke nummers in mijn beleving. En nummers waarbij nog íets lijkt te gebeuren. Ik beluister de spanning van de nummers wel, maar over het algemeen gebeurt er te weinig voor me. Noem het subtiel. En misschien dat het nog iets zou kunnen groeien bij meerdere luisterbeurten. Maar ik kijk er niet echt naar uit om het veel vaker op te gaan zetten. Vooral niet na 'Metatron'... .. .

Gek , bij mij pakte Golden Arrow de eerste keer al, ook de eerste 4 minuten, keihard ook. Een beetje op een manier zoals shine on u crazy diamond dat ook ooit deed.

Wat een lekkere plaat zeg. Nu één keer geluisterd, maar deze gaat zeker vaker op. Lekker op de koptelefoon wegdromen.

Nog enkele aanraders:

Studio - Yearbook 1 (2007)
CFCF - Continent (2009)

Verder misschien nog wat van Lindstrøm, Pantha du Prince of Dan Snaith (Caribou/Daphni), minder vergelijkbaar met de sound die je zoekt, maar ook weer niet heel ver weg.

En ik zou ook High Water - The Beautiful Moon (2013) eens proberen van Will Epstein. Deze EP is uitgebracht op Jaar's label en Epstein is degene die Jaar en Harrington aan elkaar heeft voorgesteld.

Draaide ik de lp en dacht ik prachtig. Dacht ik mmm wat klopt hier niet? Moet die op 45 toeren is ie nog mooier. Wat wil je nog meer op 2 snelheden een legendarische plaat!!! Hoe klinkt dit live, anyone?

Ben niet zo van het vinyl....Speelde je hem dan langzamer of juist sneller dan ie hoort?

Holy f*ck, wat een plaat! Heart is magisch, golden arrow ook, deze plakken vinyl zullen de komende periode heel vaak op de speler liggen, geil ook wel deze muziek, zit een erg sensuele vibe in. Zelfs paper trails kan me goed bekoren ondanks de Dire Straits feel, een band die ik bijna haat.
Meteen de ep uit 2011 ook gekocht, ook erg mooi, vooral kant 2 (A3) maar ook hier uitkijken, kant 1 is op 33t kant 2 op 45t.

@Zuurmatje: ik speel m af op 45t zoals ie hoort maar op 33t is ie ook erg goed, meer james blake achtig. ik heb geen pitch control dus kan niet variëren.

Nicolas Jaar is mijn nieuwe held. Zijn platen verraden een enorme muzikale bagage zonder dat 't zijn vernieuwingsdrift en originaliteit in de weg zit. Echt fantastisch.

Blijft geweldig!!!!

Maar heeft iemand meer van die tips in de stijl van CFCF en Studio, wat een geweldige tips zijn dat zeg! Wow. Ik wil meer van dat soort electronische muziek

Bij de eerste luisterbeurten dacht ik dat dit een topper zou worden, maar na wat meer luisterbeurten zat er helaas toch niet veel meer in. Goed, maar geen topper.

Ok, daar moet ik bij zijn! Ook al 2x gezien, eenmaal met band en eenmaal zonder. Beiden briljant.

Wat een heerlijk album is dit. Eerste wat ik dacht toen ik het hoorde was dat deze gasten wel erg goed naar baas boven baas Nicolas Jaar hadden geluisterd. Tja, ik had natuurlijk kunnen weten dat dit electronica genie hier achter zat. Kwaliteit zoals we van hem gewend zijn. Luister maar is naar het geniaal opbouwende Golden Arrow. Een nummer dat de muziek van Nicolas typeert: zweverig, zwoel en toch dansbaar. Maar eigenlijk steken alle tracks sterk in elkaar: mooi gebruik van zijn eigen stem, en het gebruik van Harrington zijn gitaar maakt het helemaal af. Paper Trails en met name Hearts zijn twee andere hoogtepunten. Komt op de nominatie voor het eindejaarslijstje, moet ook maar is achter hun eerdere EP aan.

4*