Judas Priest - British Steel (1980)

Aardig album, maar komt bij lange na niet in de buurt bij klassiekers als Sad wings of destiny en Stained Class

Wat een klassiekers zeg,een van de grootste heavy metal albums met geen een slecht nummer.Ik vind hem net iets minder als Defenders of the Faith.5,0*

Vind British Steel ook erg aardig, maar valt wat betreft Priest albums een beetje in de middenmoot voor mij. Ik vind met name The Rage, Steeler en United vrij matig, en Living After Midnight ben ik persoonlijk wat beu gehoord. Maar daartegenover staan dan wel weer Grinder, Rapid Fire en You Don't Have To Be Old To Be Wise. (en ook wel Metal Gods en Breaking The Law - maar daar heb ik een beetje hetzelfde mee als 'Living...', hoewel in mindere mate).

Verlaag mijn stem naar 4,5* ik vind toch dat er een paar matige nummers op staan.

Eerste 4 nummers zijn ijzersterk, daarna zakt de boel behoorlijk in..

Alleen nummer 5 en 6 zijn echt wat minder, goe van een nummer als living after midnight moet je houden maar the rage en steeler zijn toch best wel sterke nummers.

Grinder en the Rage vind ik super nummers, maar met een nummer als United weet ik dan weer niet zo goed wat ik er van moet vinden. Aan de ene kant is het wel lekker, aan de andere kant vind ik het ook weer niks.
Wel een dikke 4 sterren waard deze plaat.

De eerste vier nummers zijn echt geweldig, maar daarna wordt de plaat wat minder, met als absoluut dieptepunt United, ik erger me kapot aan dat nummer. Uiteindelijk is dit toch nog een goed album met catchy teksten en riffs, maar ik vind het niet echt bijzonder. Breaking The Law en Grinder vind ik de beste nummers op dit album.

3,5*

Weet je wat ik altijd een beetje heb met Judas Priest is dat allemaal best aardig is maar het weet me nooit echt bij de strot te pakken. Wat bijvoorbeeld Iron Maiden wel bij elk album lukt (en dan bedoel ik ook echt elk album). Ik mis eigenlijk een beetje de echte knallers. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het allemaal topmuzikanten en halford is een goeie zanger (maar niet zo goed als Dickinson) maar er mist gewoon iets. Hierbij wil ik even vermelden dat bovenstaande niet geldt voor Painkiller, want die plaat blaast je wel gewoon 50 minuten achter elkaar weg.

Maar ook British Steel is weer zo'n voorbeeld van wat ik bedoel. Er staan best goede nummers op (metal gods, breaking the law en living after midnight. Maar elke keer als zo'n nummer is geweest volgt er weer een middelmatig nummer als United en Steeler. Het is gewoon allemaal net niet. Ik twijfel tussen 3 en 3,5 maar ik ga toch voor 3,5*. En toch ga ik verder met Priest albums luisteren en de volgende gelukkige is Stained Class.

Hier nam het niveau van priest (dat al daalde maar nog redelijk goed bleef) een duik naar beneden. Ook het volgende album zou er nog last van hebben, gelukkig herpakten ze zich erna.
Er staat shit op dit album maar ook goede nummers.

3,0*
Track 1-4 zijn goed, living after midnight rockt ook nog goed en de bonustrack is ook best leuk.

Eindconclusie POINT OF ENTRY + BRITISH STEEL: Als ze British steel gewoon een jaarke zouden hebben uitgesteld en het beste van die plaat en deze samen zouden voegen… gaf ik gemakkelijk 4,5.

Leuk weetje; als je kijkt naar het clipje van Breaking the Law zie je op een gegeven moment rond 1:50 een agent een kartonnen/namaak gitaar pakken.

Rond 1980, toen de NWOBHM kwam opzetten, was het op gegeven moment in een bepaalde heavy metal club in London een soort traditie om als langharige metalhead een namaak gitaar mee te slepen naar het café en daar vervolgens "mee te spelen" met de nummers die gedraait werden!

Ik zie het net trouwens ook voor het eerst, schoot me plotseling te binnen, van die namaakgitaren .

Op de DVD van Iron Maiden, The Early Years I, zie je dit ook ergens langskomen, staan ze met tien man te headbangen met een kartonnen gitaar.

In die tijd hadden headbangers ook allemaal een nickname, bijvoorbeeld Heavy Henk of Metalen Pietje.

Hier staan een aantal goede nummers op, Breaking the Law is een klassieker natuurlijk maar united is tenenkrommend slecht.

Weer in de opgaande spiraal vind ik met dit album t.o.v Killing Machine.Hier staan wel een aantal erg goede nummers op vind ik als Breaking The Law,Rapid Fire,The Rage en Living After Midnight.1 van de top metal albums die in topmetal jaar 1980 werd uitgebracht vind ik.

Het meeste is al gezegd over dit album met zijn hoogte- en dieptepunten. Living After Midnight blijft een leuk partynummer, maar de zwaargewichten Breaking The Law, Rapid Fire en Grinder sla ik hoger aan. United is juist erg triest. Een gemiddeld album dus.

Wat ik merkwaardig vind is dat zo'n opzwepend supernummer als Rapid Fire nergens op de livealbums staat. Als meer Judas Priest zo zouden zijn dan zou het wel een van mijn favoriete bands zijn.

Volgens mij is Rapid Fire het eerste nummer en niet Breaking the Law.

op het originele vinyl is Breaking the Law wel het eerste nummer.....

Net dit album nog beluisterd, en het valt me op dat het nogal tam klinkt. Ik vind vaak de live-versies van de nummers hierop beter, omdat de nummers dan meer energie hebben, en dat geldt zeker voor Breaking The Law. Ook vind ik de albumversie van Breaking The Law wat minder omdat er in de live-versies een gitaarsolo zit, en dat mis ik in de albumversie.

Wat ik ook bij British Steel jammer vind is dat Rob Halford niet echt laat horen dat hij een van de beste metalzangers is. Vaak lijkt het meer alsof hij spreekt dan zingt, en de hoge uithalen zijn er ook wat minder (maar als ze er zijn, zijn ze wel geweldig, zoals in The Rage).

Dit neemt echter niet weg dat het album toch lekker wegluistert, en zeker nummers als Grinder en The Rage (zwaar onderschat nummer!) blijven geweldig. Toch komt het album lang niet in de buurt van eerdere albums als Sad Wings en Stained Class (zoals lennert al zei), of latere albums als Screaming en Defenders.

Na het (voor mij) teleurstellende Killing Machine volgt in 1980 dit album. Ze gaan verder in de ingeslagen weg naar wat meer toegankelijkheid en tevens eenvoudiger nummers. Ook zit er meer ruimte in de songs en is het pakkender(IMO). Ik vind het dan wel een lekker album om af en toe te luisteren. Het begint goed met Breaking the law en Rapid Fire. Dan zakt het wat weg met Grinder, Metal Gods en als dieptepunt United. De single Living after midnight vind ik niet super, maar acceptabel, maar daarna komen voor mij weer 3 goede nummers en eindigt het album toch naar tevredenheid. Toch mijn favoriete JP album.

Metal Gods is net het beste nr van de plaat. Zelf beter dan Breaking The Law hoor

Ik heb niet gezegd dat het een slecht nummer was , beste AGE 411.
Ik ZELF heb er iets minder mee. Ik vind bovendien dat je niet kunt zeggen wat het BESTE is , wel het MOOISTE. Het BESTE vind ik meer objectieve kwaliteit , MOOISTE meer subjectieve smaak . Dat jij Metal Gods de beste vind is je goed recht en vind ik best (soms is de mooiste ook de beste en andersom).
Als ik moet kiezen ,kies ik voor Rapid fire of You don't have....als MOOISTE.

De eerste vier nummers krijgen van mij 5 sterren, want ze zijn af. Van United zie ik sterren, want belachelijk. Dan gaat het niveau weer omhoog tot en met nummer 9. Over de bonustracks heb ik weinig te zeggen: Red, White & Blue hadden ze wel beter kunnen weglaten door bij voorbeeld een live-versie van Rapid Fire. Grinder live is heerlijk.
Wat me nog meer opviel (ik heb de remaster-versie van deze British Steel), is het zeer aangename en "warme" geluid, in het bijzonder van de gitaren.
Ik blijf bij mijn vier en twijfel om te verhogen naar 4,50: jammer van die ene miskleun.

Wat heeft iedereen toch tegen United? toch heus niet zo slecht?

(ik heb zelf wel liever TAKE ON THE WORLD of HEAVY DUTY als 'eenheidsnummer')

P.S.

Ik weet het niet, ik heb al iets tegen Breaking the Law ... so stereotiep, zo voorspelbaar. Aan de rest heb ik nooit durven beginnen.

Altijd gedacht dat dit DE Priest plaat was. Maar dit is dus niet zo. Ik heb er een paar gehoord die ik al veel beter vind dan deze.

Over het algemeen. een kort album met gaaf, uniek maar toch apart gitaar geluid. Een paar slechte nummers, Maar hier staan toch wel de nummers: Metal Gods en Living After Midnight op.

Persoonlijke favoriet is Grinder heerlijk nummer!

Heerlijk album, ik vind het hun beste: lekker ruig, stampend, schuimend.

Goed album, maar op Priest Live vind ik Breaking the Law en Metal Gods véél beter. De zang komt er beter uit en de gitaarlijnen zijn energieker. Judas Priest hoor ik sowieso veel liever live. Studio is het helemaal niet verkeerd, maar het is gewoon een stuk minder energiek.

United vind ik trouwens ook een ontiegelijk dieptepunt.

Grinder - looking for meat
Grinder - wants you to eat
Rapid Fire - Living After Midnight - Breaking the Law - Metal Gods en the Steeler allemaal top! United valt mee is zeker niet slecht maar klinkt wat commerciëler.
Zeker één van de beste Priest albums

Gelezen in metalfan.nl:

In 2010 is het dertig jaar geleden dat Judas Priest de klassieker British Steel uitbracht. Daarom speelt de band het album bij de huidige Amerikaanse toernee tijdens elk concert in zijn geheel, van Rapid Fire tot en met Steeler. Het optreden op 17 augustus in Hollywood (Florida) zal worden opgenomen voor een dvd. Die zal de band als bonus bijsluiten bij een speciale re-release van British Steel, ter gelegenheid van diens dertigste verjaardag. Of de dvd ook los verkrijgbaar zal zijn is nog niet bekend.