Judas Priest - British Steel (1980)

Misschien was 'gedateerd' inderdaad niet helemaal de juiste term. Ik vind nummers als Living after midnight en in mindere mate Breaking the law gewoon niet echt geweldig.

Ik vind dit album ook nog steeds geweldig. Verdomd catchy en heerlijk om mee te zingen en luchtgitaar te spelen. Top album!

Priest was behoorlijk goed bezig in die tijd. Met Unleashed in the East begon het allemaal wat mij betreft. En dan is je verwachtings patroon uiteraard behoorlijk hoog. Zoals de hoes en titel al doen vermoeden wist priest mijn verwachtings patroon bijna geheel te bevredigen.

Pfffff Breaking the Law,Rapid Fire,Metal Gods en Grinder. Hard, rete strak, gemeen,metal,british, heftig en Robbie. Vier metal klassiekers dus. Vooral rock nicht Robbie Halford staat zijn mannetje ha. Ik geloof niet nee dat weet ik zeker dat mijn ouders en iedereen die in mijn decibel level leefde in die tijd blij was met British Steel ha. Helaas moet er ook(live) mee gezongen worden. Voor die liefhebbers zijn de volgende twee nummers dan weer erg geinig. Ik heb altijd al een zware pokke hekel gehad aan dat gezever.United begint nog hoopvol maar vervalt al snel in niets zeggende crap. Old to Be Wise is gelukkig alweer beter. Maar zit ook weer niet op het nivo van de eerste vier nummers. The Rage prachtig opgebouwd en wederom is het Halford die de show steelt. Zonder de rest van de band tekort te doen he he. Robbie is toch de man die judas net naar dat extra nivo tilt. Luister maar eens hoe hij invalt bij het tweede rustige stuk brrrrr. Steeler ha een waardige afsluiter van dit prachtig metal album.

Zes metal klassiekers op een plaat wat mij betreft 4 roestvrijstalen scheermesjes waard

Living after midnight sla je over? Die reken je tot de crap gok ik?

Indeed. De tracklist die hier vermeld is klopt voor geen meter.

Integendeel. Hierboven staat de tracklist zoals die op de allereerste persing staat. De persingen die openen met Breaking The Law zijn meestal Amerikaans.

Aha maar als ik goed heb begon de lp ook met Breaking the Law. Maar het maakt ook allemaal niet veel uit.

De Amerikaanse Lp begon met Breaking The Law, ja. De Britse niet.

Goh! Ik ben het helemaal eens met de recensie van Iggy (14-9-2012). Er staan bere gave nummers op (Rapid Fire, Metal Gods, Grinder), maar ook crap (Breaking the Law, United). Living after midnight, als ze dat spelen is het tijd om effe drinken te halen of een sanitaire stop in te lassen
Ik geef dit album 3 sterren.

Drie sterren is te laag ,Astro . Er staan weliswaar een paar hele of halve mis-hits op, maar verder een lekker en goed , catchy metal-album.

Ja Astro het kan verkeren he. Maar dat gebeurd mij ook wel eens bij Vielip

Drie pingels vind ik ook wat aan de lage kant. Maar goed smaken he.

Trouwens kennen jullie die clips van dit album? Ik schiet altijd in de slappe lach als ze voorbij komen.

De enige clip die ik ken is in die open auto (volgens mij breaking the law) die is erg cliché
Ik draai dit album amper, ik hoor liever de vele (bootleg) live versies van nummers als Grinder, Rapid Fire etc.

Heb zojuist weer eens de DVD zitten kijken van de "30th anniversary" uitgave, uit 2009. Wat mij betreft de beste DVD die the Priest heeft uitgebracht. Wat een fantastische band is dit toch. De ritmesectie zet me hier een geweldig strak en hefttg fundament neer, daar kunnen weinig bands aan tippen. Ze leggen de basis voor de drie blikvangers van de band om te excelleren, Halford in topvorm (al verlaat ie wel regelmatig het podium na een nummer) en Tipton en Downing laten nog maar eens zien de beste gitaartandem ooit te zijn. Ook de door enkelen hier wat "zwakkere" nummers van dit album genoemd worden hier op een heerlijke heavy manier neergezet. Priest laat m.i. hier (opnieuw) zien dé topband uit de tijd van de NWOBHM te zijn.

Steeler op die anniversary uitgave is weergaloos, zeker het eindstuk. Blijft het beste nummer m.i. Waarom staat die box niet op MM?

Staat er indirect wel op. Te zien als je de bonustracks uitvouwt.

Lachen album.

Van de bonusdisc inmiddels alle (!) officiele video's toegevoegd, British Steel live plus bonus dus. enjoy

Als je d de bonusdisc hebt gezien Gigage dan snap ik niet dat je maar een 3,5 score hieraan geeft. Dit is Priest op z'n best, heb ze wel een keer of 10 live gezien, maar nog nooit zo goed. Echt geweldig gewoon, respect, diep, diep respect

Ja, daar heb je een punt. Mijn stem is al wat langer gelee uitgebracht en gebaseerd op de originele elpee. De bonustracks verdienen misschien wel meer omdat er een paar echte live staples op staan. De studioversies overtuigen me dan minder of ben ik al beu. Dat zou een verklaring kunnen zijn.
In de MuMe lijst staat British Steel nog altijd op een respectabele vijfde plek met op één na de meeste stemmen.
rank score Aantal titel (jaargang)
1 4,09  251 Painkiller (1990)
2 3,97  133 Defenders of the Faith (1984)
3 3,85  150 Screaming for Vengeance (1982)
4 3,74  93 Sin After Sin (1977)
5 3,69  169 British Steel (1980)

Die top 3 kan ik persoonlijk héél goed mee leven!

Het zesde album heeft een iconische hoes en een paar klassiekers. Vooral Rapid Fire vind ik ijzersterk. Brits staal op zijn best. Er valt helaas ook wat te klagen. Een meezingnummer als United, geschreven met het concert in gedachten, hoeft van mij niet. Maar behalve nog een paar zwakke refreintjes is dit een top album.

88/100

Pff, dan ben ik gelukkig daar niet de enigste in !

Een tikkeltje beter dan 'Killing Machine' maar toch moet ik nog een beetje wennen aan de wat kortere songs en ook 'British Steel' moet even in wennen daarmee. Toch wen je er snel aan, en blijft Judas Priest een geweldige groep en kunnen ze je nog met elk nummer fascineren en dat heb ik wel gemerkt met dit album. Toch is 'British Steel' één van de albums die voor mij de klassiekere nummers bevat waarmee ik Judas Priest al snel mee associeerde, en je raad het al, dat was met het nummer 'Breaking the Law' waarmee ik me sowieso al een paar uur mee heb weten te vermaken wat god ó god, die heeft al een tijd op 'repeat' gestaan (samen met wat andere JP nummers).

Ook dit album wist me gelijk weer te vermaken met de starter 'Rapid Fire' wat toch ook weer een reten goed nummer blijkt te zijn, en daarna volgend met 'Metal Gods' en 'Breaking the Law' wist ik al beter dat het een fijnere zit ging worden dan 'Killing Machine' en misschien nog wel als 'Stained Class'. Ja, dan is dit album misschien stiekem nog best tof.

Tussenstand:

01. Sad Wings of Destiny
02. Sin After Sin
03. British Steel
04. Stained Class
05. Killing Machine
06. Rocka Rolla

De eerste Judas Priest die ik ooit hoorde en het liet me toen achter met een 'is dit het nou?' die nog steeds een beetje aanhoudt. Rapid Fire en Metal Gods zijn weergaloze tracks, maar zodra Grinder of United voorbij komen zakt mijn aandacht echt meteen compleet weer weg. Van de singles ben ik eveneens nooit fan geweest, al kan ik me bij Breaking The Law de aantrekkingskracht wel compleet voorstellen en heb ik zelf meerdere malen meegezongen als het nummer ergens gedraaid werd. Living After Midnight vind ik echter het ultieme stereotype boerenlullenrocknummer en daar houd ik gewoon echt niet van. The Rage en Steeler zijn dan weer wel behoorlijke tracks, waardoor het album in ieder geval niet in mineur afsluit.

Ik kan het album beter behappen dan Killing Machine en Rocka Rolla omdat er wel degelijk een aantal songs op staan die ik zeer de moeite waard vind. Waarom dit door veel Judas Priest fans zo hoog gewaardeerd wordt, is me echter wel compleet onduidelijk. De band is hier niet hard of inventief bezig, zeker ook als ik het vergelijk met wat Black Sabbath en Iron Maiden in hetzelfde jaar uitbrachten.

Voorlopige tussenstand
1. Sin After Sin
2. Stained Class
3. Sad Wings Of Destiny
4. British Steel
5. Rocka Rolla
6. Killing Machine

Iets beter dan Killing Machine. Ik denk dat twee albums in een jaar simpelweg geen goed idee is, tenzij je uitzonderlijk geïnspireerd bent. Op British Steel vind je een paar van de slechtste songs die Priest tot dan toe uitgebracht heeft. United is echt afgrijselijk en het refrein van You Don't Have To Be Old To Be Wise verpest het hele nummer. Rapid Fire is zo gaaf dat het je op het verkeerde been zet, wat dit album betreft. Zo vurig hoor je ze niet meer. Zelfs niet op Breaking The Law, waar ik nog best een zwak voor heb. Rapid Fire heeft geweldige gitaarpartijen en Halford spuugt zijn zinnen er zowat uit. Echt geweldig. Grinder heeft slechte teksten. De laatste drie songs zijn echt niet meer dan aardig. Behoorlijk overschatte plaat als je het mij vraagt.

Tussenstand:
1. Sad Wings Of Destiny
2. Sin After Sin
3. Stained Class
4. Rocka Rolla
5. British Steel
6. Killing Machine

Na al die jaren is The Rage volgens mij nog steeds het enige Priest nummer die met een basintro mag beginnen

In een vorige Aardschok stond een interview met Halford en daarin vond hij dit album (samen met Painkiller) het belangrijkste dat ze gemaakt hebben, belangrijk voor hun verdere ontwikkeling. Ik meen te herinneren (heb die Aardschok niet onmiddellijk bij de hand) dat hij vond dat ze op dit album hebben leren songs met kop en staart te maken.

Valt mij op dat na het album met het meest hoge gegil van Rob Halford, Stained Class, twee albums volgen waar hij meer de lagere regionen opzoekt en na het wisselvallige Killing Machine komt men op Britsh Steel met doorgaans uitstekend materiaal op de proppen. United klinkt wat volgroeider dan Take On the World bijvoorbeeld en Living After Midnight, alweer een meezinger, leent zich prima voor de commercie. You Don't Have to Be Old to Be Wise speelt mogelijk in op een doelgroep jonge rock- en metalfans. Wat resteert is puur genieten met Rapid Fire als onbetwist hoogtepunt en 'Like a Tiger in the Cage, We Begin to Shake with Rage' is een spitsvondigheid die op Metal Works benadrukt wordt. Valt me verder op dat dit verre van het album met de meeste gitaarsolo's is. Klinkt wel strak gespeeld allemaal.

Was 'Rapid Fire' het eerste speed metal (avant la lettre, evt.) nummer ooit?
'Metal Gods', lekker.
'Breaking the Law' is zo cool dat je zin krijgt een misdaad te begaan.
'Grinder' is deels bijna AC/DC.
'United' is echt te erg...
'You Don't...' brengt weer meer AC/DC. Goed, maar niet zo heel bijzonder.
'Living...' is ook wel fout, maar wel lekker.
'The Rage' begint veelbelovend, maar meer dan okay wordt het niet.
Afsluiter is erg lekker.

Dik 3,5*.

Ik denk dat ze zichzelf daarin al voorgingen met Exciter uit 1978. Wellicht speelde alleen Motörhead even snel, maar dat is minder metal en meer rock-'n-roll.