menu

Echo & The Bunnymen - Heaven Up Here (1981)

mijn stem
3,96 (273)
273 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Korova

  1. Show of Strength (4:48)
  2. With a Hip (3:11)
  3. Over the Wall (5:50)
  4. It Was a Pleasure (3:05)
  5. A Promise (4:03)
  6. Heaven Up Here (3:47)
  7. The Disease (2:15)
  8. All My Colours (3:55)
  9. No Dark Things (4:21)
  10. Turquoise Days (3:48)
  11. All I Want (4:00)
  12. Broke My Neck [Long Version] * (7:17)
  13. Show of Strength [Live Version] * (4:39)
  14. The Disease [Live Version] * (1:53)
  15. All I Want [Live Version] * (3:10)
  16. Zimbo [Live Version] * (3:52)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 43:03 (1:03:54)
zoeken in:
avatar van Premonition
5,0
Laat ik het zo zeggen: dit album is een uiterst gebalanceerd geheel tussen de uptempo en broeierige songs van de eerste helft en de rustige melancholieke tweede helft.

En toen was de post van Zephyr weg, waarop ik antwoorde

avatar van reptile71
Jaja, ik heb geen post gezien van Zephyr, volgens mij ben je gewoon psychotisch.

Zephyr
Ja, sorry, ik had wel gepost. Wou daar nog een aanvulling op doen, maar klikte op de verkeerde knop. En nu weet ik niet meer wat er in mijn vorige post stond.....

Mijn excuses !

paranoidandroid
21 januari komen de konijnenmannen naar paradiso om deze en de eerste te spelen!

5,0
geniaal dat ze komen, gelukkig kaartjes, anderhalf uur klassiekers, zelden een band gehoord waarvan ik niet kon kiezen tussen de 1e en 2e lp, welke is de beste, alle 2 easy 5 sterren platen, daarnaast zijn de hoezen ook prachtig. van all that jazz naar heaven up here, van over the wall naar stars are stars, van zimbo naar show of strength. Geniale pracht. Tegen mijn gewoonte in ben ik 21 jan vroeg binnen voor een goede plek, indrinken doen we wel ergens anders in Mokum.

paranoidandroid
ja had liever Porcupine en Ocean Rain gehad, maar ben al blij dat ze komen en oud materiaal spelen. blijkbaar hebben ze voor de laatste plaat die afschuwelijke Chris M. ingeschakeld. gadverdamme.

avatar van matthijs
4,0
Gaaf was het., live in Paradiso! Geen zielige vertoning. Wat een goede zanger is Ian nog steeds!

CannabisFristi
Erg mooie plaat.

avatar van stoepkrijt
4,0
Het album Ocean Rain valt me erg tegen. Ik vind het veel te vrolijk en simpel overkomen. Als je naar de teksten gaat kijken is het eigenlijk helemaal niet zo vrolijk, maar zo komt het wel op me over. Datzelfde gevoel heb ik bijvoorbeeld ook bij The Smiths.

Wat ik zo fijn vind aan jaren '80 muziek is dat de muziek vaak aan de sombere kant is. Dat 'donkere' geluid en die sterk aanwezige basgitaar maken post-punk voor mij zo aantrekkelijk. Dat hoorde ik veel te weinig op Ocean Rain.

Toch voelde ik daarnet ineens de drang om Echo & the Bunnymen en herkansing te geven. Ik heb zojuist de eerste drie nummers van dit album beluisterd en dit lijkt wel een compleet andere band. Dit is somber, dit is melancholisch. Hier hoor ik diepe baslijnen. Dit is waarom ik post-punk en aanverwante genres zo heerlijk vind!

avatar van Dibbel
4,5
Erg sterk tweede album van Echo & The Bunnymen en een van de hoogepunten van de new wave van begin jaren 80.
Klinkt nog opvallend helder en fris na ruim 30 jaar.

De uit duizenden herkenbare, lichtelijk gekwelde stem van Ian McCulloch dragen deze enigszins donkere gitaar-georienteerde songs naar een hoog niveau.
Kant 1 zal ik maar zeggen is al helemaal top, zeker de eerste 3 nummers en A Promise en op kant 2 vind ik dat van All My Colours (Zimbo, Zimbo), Heaven Up Here en No Dark Things.
Lekker ook dat diepe basgeluid dat toch helder blijft en hier en daar die klapperende drums, zoals je dat toen zoveel hoorde.

Ik ga ze weer eens langzaam allemaal in de herbeluistering doen, maar kan me herinneren dat ik dit altijd een van de beste vond.
Mijn favorieten van dit album blijven A Promise, Over The Wall en Show Of Strength.

avatar van viking1
Waar ik vroeger dit soort bands links liet liggen(volledig onterecht)
Was en ben hardrock/metal en blues rock liefhebber.
Luisterde niet echt naar dit muziek(echo and the bunnymen,the cure,simple minds enz...)
Maar de laaste jaren heb ik me toch wat meer hier in verdiept(gelukkig)en ook deze band beter leren kennen!
Heb intussen dit album en live in liverpool(geweldig album!)
Dit album is duister/melancholisch/beklemment/somber......maar ooh zo mooi!

Wel n groei album(althans voor mij).
Vind live in liverpool nog mooier ligt wat makkelijker/vrolijker int gehoor.
Deze wat zwaarder en somberder.

_Lynn_
Beste album van E&TBM wat ik tot nu toe gehoord heb. Nooit gedacht dat dit zó goed zou klinken.

De voorganger is dan weer erg "puur" als het op postpunk aankomt en rauwer van sound. Ook best goed!

avatar van Rudi S
5,0
Ja, dit vind ik eigenlijk ook wel de mooiste.

avatar van dazzler
4,0
HEAVEN UP HERE 1981

Laat ik er geen doekjes om winden.
Echo & The Bunnymen schreven een aantal beresterke new wave klassiekers.
En af en toe valt er op hun albums nog een verborgen parel te ontdekken.

Maar boeien doen ze me zelden een volledig album lang.
Ocean Rain (1984) gun ik graag het volle pond omdat de songs daar
door goed uitgekiende arrangementen ver boven de middelmaat worden getild.

Op Heaven Up Here lopen de composities soms iets minder gesmeerd.
Maar de theatrale bezieling waarmee Ian McCullogh ze brengt, verzacht de pijn.

Heaven Up Here begint stevig met Show of Strength
dat op de vleugels van een fijne gitaarlijn aan het dansen zet.
Met een muzikaliteit die mijn new wave gemoed doet vollopen.

Eigenlijk is With a Hip een goed voorbeeld van wat ik hier bedoel te schrijven.
Niet echt een song, eerder een opwelling die muzikaal vorm gegeven moet worden.

Met Over the Wall, meer performance dan song,
slaagt de groep er wil in om de luisteraar te overdonderen.
Op een koortsachtige roffel, kreunen bitse gitaren mij over de streep.

It Was a Pleasure suggereert dat het ergens kwalijk moet jeuken.
Het nummer krabt wel wild om zich heen, maar brengt geen soelaas.

Op de enige single die het album rijk is, staan alle instrumenten
plots met de neus in dezelfde richting en er ontvouwt zich zowaar een melodie.
Wie zijn ziel eens goed wil luchten, moet een proberen om getromenteerd mee te zingen.

Het lijkt wel alsof op kant één drie toppers bewust werden afgewisseld met twee opvullers.
Eens benieuwd of kant twee volgens dezelfde logica is opgebouwd.

De titelsong Heaven Up Here gooit meteen alle remmen los.
Het is zoeken naar een patroon, een pakkende riff, maar het is de koorts die regeert.
Dit is een album dat je niet vanuit je zetel moet beoordelen, maar vanop de donkere dansvloer.

Lange zwarte mantels met piekhaar en puntschoenen schuiven aan.
The Disease wil niet meer zijn dan een poëtische adempauze, waarmee McCullogh
zichzelf duidelijk in de traditie van Jim Morrison plaatst. Had ook van Bono en U2 kunnen zijn.

Een kort, atmosferisch nummertje is vaak de opmaat voor één van de fraaiste albumtracks.
All My Colours verbreedt met een Afrikaanse ritmepatroon het muzikale palet van E&TB.
En eindelijk dient de groep nog eens een gemoedelijk schuivend akkoordenschema op.
Het nummer, een verloren singlekandidaat, werd ook bekend onder de titel Zimbo.

No Dark Things verlaat het kwellend postpunk pad van de meeste liedjes en rockt recht voor zich uit.
Opvallend hoe de groep krampachtig met de gitaar de nodige accenten probeert te leggen in de songs.

Sommige composities hebben het moeilijk om overeind te blijven op Heaven Up Here.
Het album schiet misschien net iets te kort als het over meeslepende akkoorden
of pakkende refreinen gaat: ingrediënten voor een album dat blijft hangen.

Turqouise Days dient zich opnieuw aan als een stukje muzikaal theater.
En eigenlijk hou ik wel van die aanpak. Ze past ook prima bij de stem van Ian.

Soms is een goeie plaat meer dan de optelsom van zijn individuele tracks.
En vraagt daarom om in zijn totaliteit beoordeeld te mogen worden en niet op basis
van een toevallige outtake, een mogelijke single of een - godbetert - lukrake download.

Toch kan het gekraakte sluitstuk All I Want me niet overtuigen.
Een te geforceerde poging om creatief af te ronden, één song te veel.

Heaven Up Here zit qua sound in dezelfde new wave sfeer als From the Lions Mouth van The Sound.
Op en top postpunk met diepe bassen, solide drums, krassende gitaren, maar met minder synthesizer.
Daarom is het totaalbeeld donkerder, verontrustender, maar zeker niet minder mooi of authentiek.

_Lynn_
Ik denk dat ik een beetje té enthousiast geweest ben over dit album. Ik heb in mijn vorige post gezegd dat ik dit hun beste album vind, maar kom hier nu op terug; ook omdat ik de albums die ik ken van E&TBM nogal verschillend vind om eigenlijk echt te vergelijken. Ik heb er zelfs een half puntje af gedaan.
Wel blijf ik vooral "Show Of Strength", "Over The Wall" en "It Was A Pleasure" goede nummers vinden.

(Ik denk dat ik een iets grotere fan van ben van het meer rauwe geluid op Crocodiles.)

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Sterke opvolger van hun even sterke debuut Crocodiles. Het bezwerende Over The Wall is mijn absolute favoriet op deze donkere plaat, de ritmesectie blijf ik het sterke punt van Echo & The Bunnymen vinden. Eigenlijk vind ik enkel het wat rommelige titelnummer en afsluiter All I Want wat minder.

Jean-Maurice
TEQUILA SUNRISE schreef:
Sterke opvolger van hun even sterke debuut Crocodiles. Het bezwerende Over The Wall is mijn absolute favoriet op deze donkere plaat, de ritmesectie blijf ik het sterke punt van Echo & The Bunnymen vinden.


Helemaal eens, wat een prachtplaat blijft dit toch! Dit is wat mij betreft hun enige echte klassieker. Een zekere nostalgie zal bij mij zeker meespelen als het om mijn beoordeling gaat. Maar een band die je nog steeds zo kan beroeren als toen je 17 was is zeker weten een blijvertje. Hun latere werk van na de jaren 80 ken ik niet maar zo goed als op deze plaat zullen ze waarschijnlijk nooit meer worden maar dat is eigenlijk ook logisch. Dit album blijft de tand des tijds doorstaan als een heel stevig huis!

Jean-Maurice
Bericht even aanpassen. Dit album is samen met hun debuutalbum Crocodiles hun twee beste vind ik. Crocodiles klinkt wat rauwer maar is zeker net zo goed.

avatar van Manfield
5,0
Na het debuut , ook deze plaat naar de volle mep. Heerlijk

avatar van deric raven
4,0
Blijft hoe dan ook een geweldige plaat, maakten met hun debuut al veel indruk, en maakten vervolgens nog 4 geweldige albums in de jaren 80, voor mij met Ocean Rain en Echo & the Bunnymen als hoogtepunten.
Ik leerde ze zelf kennen door de singles van dat laatste album.

5,0
Rudi S schreef:
(quote)


Ik reageer enkel op wat ik in die quote heb staan, die discussie daarboven had ik niet eens gelezen.


In de periode 80 -86 heb ik de band minstens 6 * gezien (Paradiso, Tagrijn, Tivoli) en op gegeven moment viel het gewoon op dat Mac welhaast leek te koketteren met de door de pers toegedichte Doors-invloed: hij ging het steeds vaker doen; is ook veel meer een showman dan stille kracht Will Sergeant (die ook nog eens een aardig ambient album op zijn naam heeft staan). Op een gegeven moment verloor ik m'n interesse in de ontwikkeling en de albumproductie van de band. Op de keper beschouwd vind ik dit hun beste, het debuut het meest frisse en Ocean Rain de mooiste, qua geluid. Mijn faves van deze? Show of Strength, Over the Wall, All My Colours a.k.a Zimbo ("bring in the Burundi boys").

Van de eerste: Going Up, Villiers Terrace en Happy Death Men.

avatar van Premonition
5,0
Om nog even over de invloeden te hebben, The Killing Moon schijnt geïnspireerd te zijn op Let's Dance van David Bowie en ik hoor er ook weinig tot niets Doors in terug.
Terug naar dit album, misschien wel de trade mark qua geluid van de post punk: productie helder en dynamisch, diepe bassen, roffelende drums, uitwaaiende gitaargolven en een bezwerende zanger.

avatar van ArthurDZ
4,0
Berichten over de invloed van The Doors op de sound van deze band verplaatst naar Echo & The Bunnymen

Jean-Maurice
Premonition schreef:
Terug naar dit album, misschien wel de trade mark qua geluid van de post punk: productie helder en dynamisch, diepe bassen, roffelende drums, uitwaaiende gitaargolven en een bezwerende zanger.


Helemaal juist! Ik heb hem net op nummer twee gezet in mijn top tien.


avatar van frolunda
4,5
geplaatst:
Wat ik destijds,in 1981 over dit album las in de Oor en de Muziek express sprak me al erg aan maar ik heb hem na lang wikken en wegen ( de financiën waren erg beperkt) uiteindelijk gekocht,zonder ook maar één noot gehoord te hebben,omdat ik enorm gefascineerd was door de prachtige hoes.
En mijn intuïtie bedroog me niet want ik vind dit nog steeds het beste album van Echo & the Bunnymen en Heaven up here behoort ook nog steeds tot mijn tien favoriete platen.
Deze opvolger van hun debuut Crocodiles is veel meer melancholisch dan de net genoemde en leunt vooral op sfeer.Ook klinkt de zang van Ian McCulloch een stuk meer gekweld en is de totale sound ook wat zwaarmoediger.
Maar mede door de uitstekende productie van Hugh Jones valt hierdoor wel alles op zijn plaats en is het geheel van Heaven up here zelfs nog een stuk indrukwekkender dan de som der delen.
Het is daarom ook best moeilijk om favorieten aan te wijzen maar op dit moment (het rouleert nog al) kom ik dan uit bij With a Hip,Over the wall en All my colours (Zimbo).
Dit is dan ook één van de allerbeste platen uit de post-punk/new wave periode van de zeventig en tachtiger jaren en die,voor mij nog steeds net zo fris en actueel klinkt als 38 jaar geleden.
De wonderschone hoes,geschoten in Porthcawl,Wales doet de rest.

avatar van Premonition
5,0
geplaatst:
frolunda, in mijn herinnering was OOR (Paul Evers of Alfred Bos) helemaal niet zo positief over dit album. Ik dacht dat er iets geschreven werd over een "herhalingsoefening zonder echte songs", maar misschien dat dazzler de OOR-recensie nog ergens heeft.

avatar van frolunda
4,5
geplaatst:
Premonition schreef:
frolunda, in mijn herinnering was OOR (Paul Evers of Alfred Bos) helemaal niet zo positief over dit album. Ik dacht dat er iets geschreven werd over een "herhalingsoefening zonder echte songs", maar misschien dat dazzler de OOR-recensie nog ergens heeft.


Zou kunnen, die recensie heb ik niet meer maar in de Muziek express kreeg ie wel vijf sterren want dat stukje zit nog in mijn toenmalige schoolagenda .Zal misschien alleen die geweest zijn.....is ook zolang geleden.

avatar van dazzler
4,0
geplaatst:
Fragment uit de recensie van OOR 1981/12

Echo & The Bunnymen - Heaven Up Here (1981)

Hemel op aarde. Dring je verder door dan vormen de songs te vaak een echo van elkaar. Onder de zwoele mantel der sferische vaagheid spelen zich te veel identieke emoties af die even identiek vertolkt worden en daarmee weliswaar eenheid brengen, maar ook wrevel zaaien. E&B weten een sombere toon in een warme om te zetten. Dat is waardevol, maar een elpee duurt langer dan twee songs.

Paul Evers ***


OOR gebruikte toen nog geen sterren.
Die verzon ik er zelf bij op basis van de recensie.

*** wil in dit geval zeggen: aardig album met werkpunten
in tegenstelling tot **** (zeer goed) of ***** (subliem)

Uit het forumtopic: OORdelen.

avatar van Rudi S
5,0
geplaatst:
dazzler schreef:


Paul Evers ***



Die 3 sterren zal wel kloppen, PE had 'm ook niet in zijn jaarlijst over 1981.
Toch haalde dit album nog wel een 10e plaatst in de Oor jaarlijst, gekozen door de nederlandse popjournalisten.

avatar van Parlotones
geplaatst:
Turquoise days is hier een track, maar er is ook een band die zo heet en uit dezelfde periode komt. Éen van hun albums heet Alternative Strategies. En ze vissen ook nog uit dezelfde vijver.

avatar van HansVon
5,0
geplaatst:
Ocean Rain en Siberia zijn wmb heerlijke albums, maar dit is toch wel hun masterpiece ! Postpunk zoals ik het het liefste hoor. Geen zwakke nummers dus ga ik er een 5 van maken.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:33 uur

geplaatst: vandaag om 12:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.