menu

Joy Division - Substance (1988)

Alternatieve titel: 1977 - 1980

mijn stem
4,02 (383)
383 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Factory

  1. Warsaw (2:26)
  2. Leaders of Men (2:35)
  3. Digital (2:50)
  4. Autosuggestion (6:08)
  5. Transmission (3:36)
  6. She's Lost Control (4:45)
  7. Incubation (2:52)
  8. Dead Souls (4:55)
  9. Atmosphere (4:11)
  10. Love Will Tear Us Apart (3:27)
  11. No Love Lost * (3:43)
  12. Failures * (3:44)
  13. Glass * (3:53)
  14. From Safety to Where * (2:26)
  15. Novelty * (3:59)
  16. Komakino * (3:52)
  17. These Days * (3:26)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 37:45 (1:02:48)
zoeken in:
dazzler schreef:
(quote)

Jamaar, wie is er hier nu eigenlijk begonnen met Siouxsie? Niet knight4 volgens mij.


5 november 09:51 - cursivering is van mij:
knight4 schreef:
Er staan op zich goede songs op en eind jaren '70 was dit zeker vernieuwend, maar persoonlijk vind ik bijv. Siouxsie and the Banshees in hun beginperiode veel beter klinken.


Belangrijke vraag: wanneer laat je de beginperiode van Siouxsie eindigen en wat wil je vergelijken - daarover ging het debat, zie ook de bijdrage van Premo

Derhalve voor de volledigheid :

Pearle Vision Kortrijk BVBA (Kortrijk)
Lange Steenstraat 9
8500 Kortrijk

avatar van Premonition
3,5
De beginperiode van Siouxsie eindigt volgens mij met Kaleidoscope. De hoekige, schurende en ietwat ongemakkelijke songs maakten toen plaats voor donkere popwave (what's in a name) en een belangrijke bijdrage daarvoor leverden McGeoch en Budgie. Dat hoekige en schurende vind je ook bij JD terug, vandaar misschien de vergelijking die knight4 bedoelt.

avatar van dazzler
5,0
Ja, zoals altijd snap ik er weer niets van.

avatar van Premonition
3,5
Wat snap je niet dan?

avatar van dynamo d
3,0
Eindelijk een cd van Joy Division aangeschaft en dat is dus Substance geworden. Ik begrijp nog niet steeds waarom de meesten Love Will Tear Us Apart zo'n goed nummer vinden want ik vind het juist een ontzettend zeiknummer (excusez-le-mot) met een heel suf deuntje en dat terwijl ze prima rauwere nummers hebben gemaakt zoals op de An Ideal for Living EP. No Love Lost is mijn favoriete nummer van Substance.

avatar van dazzler
5,0
dynamo d schreef:
Ik begrijp nog niet steeds waarom de meesten Love Will Tear Us Apart zo'n goed nummer vinden.

En ik begrijp niet waarom iemand een compilatie met drie singles, ep's en leftovers
als eerste Joy Division album aanschaft en niet gaat voor de twee album klassiekers.

avatar van deric raven
4,5
Dit was ook mijn eerste Joy Division album; gekocht om Atmosphere; en dat was een goede instap.

avatar van dynamo d
3,0
dazzler schreef:
(quote)

En ik begrijp niet waarom iemand een compilatie met drie singles, ep's en leftovers
als eerste Joy Division album aanschaft en niet gaat voor de twee album klassiekers.


Die twee klassiekers komen nu. Van een artiest die ik nog niet zo (goed) ken koop ik wel vaker eerst een verzamelalbum en als mij dat bevalt vervolgens de reguliere albums.

avatar van Chameleon Day
4,5
Begrijpelijk. Maar dit is geen verzamelalbum in de zin van een collectie van de van reguliere albums getrokken singles of highlights.

avatar van IllumSphere
dynamo d schreef:
Eindelijk een cd van Joy Division aangeschaft en dat is dus Substance geworden. Ik begrijp nog niet steeds waarom de meesten Love Will Tear Us Apart zo'n goed nummer vinden want ik vind het juist een ontzettend zeiknummer (excusez-le-mot) met een heel suf deuntje en dat terwijl ze prima rauwere nummers hebben gemaakt zoals op de An Ideal for Living EP. No Love Lost is mijn favoriete nummer van Substance.

Het heeft ook heel lang geduurd vooraleer ik Love Will Tear Us Apart kon waarderen, maar sindsdien ik dat wel kan vind ik het heel mooi nummer. Ook al kan het geen enkel nummer uit de reguliere albums in de schaduw zetten.


avatar van dynamo d
3,0
Dank je voor deze versie maar helaas werkt dit ook niet bij mij. Het refrein en de melodie vind ik niet zo bijzonder. Dus LWTUA zal nooit wat bij mij worden maar ik ga zeker de reguliere albums kopen.

avatar van WesleyX16
5,0
dazzler schreef:
(quote)

En ik begrijp niet waarom iemand een compilatie met drie singles, ep's en leftovers
als eerste Joy Division album aanschaft en niet gaat voor de twee album klassiekers.


Als je van een zekere generatie bent en je bent opgegroeid met New Order (zoals Blue Monday, Confusion en Perfect Kiss), dan wil je verder kijken. Substance kwam toevallig op dat moment net uit. De jaren 70 is voor AVRO's Toppop tijd. En bij Toppop kwam geen Joy Division, maar The Police, Madness of 10cc, wat ik destijds leuk vond.

Ja voor mij was dit album ook de eerste echte kennismaking van Joy Division en ook vooral om Atmosphere. Want Love Will Tear Us Apart was al een klassieker.

Ik weet overigens niet of ik Closer en Unknown Pleasures al geleend had van de Centrale Discotheek. Maar dit is wel mijn eerste echte album die ik van Joy Division had. Kreeg je gratis bij een abonnement van OOR.

avatar van deric raven
4,5
Wat blijft dit toch een geweldige verzamelaar.
De punkinvloeden zijn duidelijk hoorbaar, maar ook het klagende trage is aanwezig.

avatar van EttaJamesBrown
4,0
deric raven schreef:
Dit was ook mijn eerste Joy Division album; gekocht om Atmosphere; en dat was een goede instap.


Dat hadden mijn woorden kunnen zijn: geen letter van gelogen!

avatar van dazzler
5,0
Dancing on Ian Curtis' grave and choking in the bones.
Many Faces Of Joy Division by Various Artists: Amazon.co.uk: Music

Een regelrechte schande, vooral die tweede schijf van de ex-bassist van New Order.
Die laatsten komen in het najaar met een nieuwe plaat (inclusief de toets van Gillian Gilbert).

En Substance en Still verschijnen op vinyl.

avatar van Premonition
3,5
dazzler schreef:
Een regelrechte schande, vooral die tweede schijf van de ex-bassist van New Order


Tsja, welkom in the real world. Van wie gaat deze release uit, toch niet van Hooky himself?
Ik geloof hem meer dan Barney tegenwoordig.

avatar van Castle
4,0
Premonition schreef:
(quote)


Tsja, welkom in the real world. Van wie gaat deze release uit, toch niet van Hooky himself?
Ik geloof hem meer dan Barney tegenwoordig.


Ik zie het anders, beide kanten gooien met modder.
Hook grijpt en knijpt het verleden uit.
Barney en Morris gaan op de naamroem NO door.

Het is best triest hoe beide kanten met het verleden om gaan.

de link van Dazzler naar die uitgave is weer een trieste melkkoe. Ik vermoed van Hook

"Geloven doe je in de kerk" is een uitspraak waarmee ik in mijn studietijd vaak ben geconfronteerd. Feiten tellen: in een van de docu's over JD - weet niet meer welke; BBC of die van Grant Gee - staan beeldopnames van Hook die zich uitlaat over U2 Day op MTV - hij zegt: "they have stolen our baby, we could have, no should have been there" - Hook was duidelijk gefrustreerd over het feit dat U2 groter geworden was dan JD/NO ooit - al moet de omvang van de following van NO niet worden onderschat.

Lang lag mijn sympathie bij Bernard Sumner, tot zo'n beetje dat boek van hem verscheen (moet het nog lezen). Overigens blijkt uit de interviews tussendoor op NO - Glasgow live dat Hook en Sumner totaal verschillende opvattingen hebben over muziekmaken, zeg maar podium vs studio. In NO werden de Yin en Yang van die twee gecombineerd " while it lasted", dat maakte NO tamelijk uniek, ga de albums en 12"s maar eens langs; het is niet zo moeilijk die sinusoide van rock vs electronica terug te vinden.

Het initiatief voor die 'Many Faces' zou wel eens kunnen liggen bij de platenmaatschappij, icm Hook - misschien is die laatste gewoon gevraagd. Normaal gesproken - een raar woord in de context van Factory - liggen de rechten op de opnames bij de platenmaatschappij. In het geval van JD en NO was dat anders - geen idee hoe het is verlopen toen Factory failliet ging en London records ' de winkel' overnam.

Feit is wel dat door het debacle van The Hacienda, waar NO mede-eigenaar van was (buiten hun eigen weten), NO nooit echt de financiele vruchten van hun succes heeft kunnen plukken, destijds.

avatar van dazzler
5,0
Ik maak me geen illusies over de ego's en de karakters van de bandleden.
Als ik enige sympathie koester, is het vooral voor Stephen en Gillian van wie de muzikale impact
op het succes van New Order alleen maar kan onderschat worden. Luister maar eens naar
hun duoprojectje The Other Two (uit het tijdperk van zijwegen als Electronic en Revenge).

Op The Other Two - The Other Two & You (1993) mis ik vooral de songs.
Voor de songs gun ik Bernard de credits, voor de riffs en de hooks de aldus genaamde.
Maar Stephen (ritmisch vernuft) en Gillian (de melodische synth-toets) kruiden het geheel.
Op hun duo-plaat hoor je hun aandeel in de band des te beter.

Hook heeft zichzelf buiten de band gezet want "New Order bestaat niet meer als ik ermee stop."
Sumner, Morris en Gilbert gaan door als New Order, desnoods zonder Hook.

In alle docu's en interviews beschouwt Hook zich als een muzikant en uitvoerder.
Waar de teksten van Ian over gingen, is hem altijd worst geweest en gebleven.

Dat hij in zijn uppie Joy Division songs live brengt,
maar tegelijk vind dat New Order geen bestaansrecht heeft zonder hem,
druist in tegen alles wat logisch of fatsoenlijk kan genoemd worden.

Ofwel gun je The Other Three de bandnaam en speel je zelf JD covers,
ofwel lees je eens een boek over goede manieren en respect voor anderen.

Opnieuw, ik maak me ook over dat laatste geen illusies.

avatar van Premonition
3,5
Los van (dis)illusies, manieren en respect, was Hook idd denk ik wel het muzikale brein van JD en NO, samen met Sumner. Hook heeft zelf meermaals aangegeven dat niemand in JD de teksten van Curtis doorgronde, totdat hij zelfmoord pleegde. De tweespalt tussen Hook en Sumner kwam na Low Life.
Ik heb Hook gezien tijdens Grauzone, drie jaar geleden. En de uitvoeringen van UP, Closer en Movement waren gedreven en hadden ook dat postpunk gevoel van die tijd.

Even een metafoor: van Willem van Hanegem wordt gezegd dat ie beschikte over veel voetbalintelligentie, waarom zou naar analogie Peter Hook dan niet kunnen beschikken over rock-intelligentie? Hoef je niet na te denken over de andere dimensies (o.a. sociaal, emotioneel, iq).

Ik denk dat Sumner en Hook twee uitersten van het karakterologisch spectrum zijn en waar ik aanvankelijk naar Sumner neigde gezien het gebral en overmoed van Hook, is dat wel aan het veranderen. De claim van Sumner dat hij Ian heeft trachten te helpen middels reïncarnatie/hypnotherapie komt mij voor als een ietwat bizarre en anachronistische claim.

Hij was toen net 22-23, jong en te onervaren om zo'n behandeling uit te voeren. Verder was dat soort therapie begin jaren 80 echt nog niet zo bekend. Misschien was het een experiment, maar dan wel een van de zeker niet ongevaarlijke soort.

Dat Hook erin slaagt om zijn hedendaagse uitvoeringen van die nummers de PP sfeer mee te geven verbaast me niet echt; hij is immmers echt een rockbeest - ook het naspeelbandje in Control slaagde daarin aardig; zo moeilijk zijn die nummers niet. Het is ook een beetje met wat voor opvatting je gaat spelen of luisteren: eerlijk gezegd zou ik helemaal niet geïnteresseerd zijn in een perfect naspelen - I've got my albums at home, thank you.

Het is meer, wat doet een band ermee - hoe wordt het neergezet. Ik zou zelf wel geïnteresseerd zijn in de complete uitvoering van Spirit of Eden of Laughing Stock mbv een compleet symfonieorkest, en niet door 5-8 mans band met 4 keyboards.

avatar van Chameleon Day
4,5
Mjuman schreef:
De claim van Sumner dat hij Ian heeft trachten te helpen middels reïncarnatie/hypnotherapie komt mij voor als een ietwat bizarre en anachronistische claim.


Van die sessie zijn volgens mij op het internet geluidsopnames te vinden. Wat er ook zij van de authenticiteit. Ik ga vanavond even zoeken.

Ge maakt me wel nieuwsgierig! Dat internet, goed dat het bestaat, is toch een mooi ding - anders hadden we deze dialoog ook nooit gevoerd


Snel gezocht! Blijf het heel bizar vinden, niet de toepassing ervan (regressie- of reïncarnatie therapie), maar wel het feit dat een 23-jarige amateur, want dat was Bernard, die therapie toepaste op een maat van 'em.

Laat ik voorop stellen dat de werking ervan niet onomstreden is, heb ik iig een kennis gehad die baat erbij had bij haar fikse asthma-aandoening. De setting en timing van het naar buiten brengen nu vind ik het meest opvallend.

avatar van dazzler
5,0
Met alle respect. Bernard en Ian waren erg goede vrienden.
Geen woord op Movement of PC&L dat daar ook maar enigszins aan twijfelt.

Dat therapeutisch fragment is inderdaad erg bizar.
Wat wil Bernard er na al die jaren nog mee bewijzen?

Ik bewaar onderstaande foto als een dierbaar getuigenis van die vriendschap.
En als onderschrift kies ik graag voor een quote uit OMDs tribute song Statues.

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/a5/4d/1d/a54d1d4c6ea0c61cc4252024ca88feff.jpg

The way you moved I can't explain
The mood subsides and grows again
I've lived alone, I've held a hand
I've tried to care and understand


En bij het lezen van die OMD quote borrelt die eeuwige Curtis mantra weer in me op.
I've been waiting for a guide to come and take me by the hand...

De gids die Curtis op UP zocht, is hij zelf voor zovele fans geworden op Closer.
Bernard zat aan zijn zijde, maar tegen het virus van de depressie is weinig kruid gewassen.

Endless talking... life rebuilding...

avatar van Chameleon Day
4,5
dazzler schreef:
Ik bewaar onderstaande foto als een dierbaar getuigenis van die vriendschap.
En als onderschrift kies ik graag voor een quote uit OMDs tribute song Statues.

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/a5/4d/1d/a54d1d4c6ea0c61cc4252024ca88feff.jpg


Prachtige foto, met veel emotie. Heel fraai. Ik was een paar weken terug in het Haags gemeente museum voor de tentoonstelling 'Holland op z'n mooist' met topwerken uit de Haagse school. Daarna door naar de tentoonstelling van het werk van Anton Corbijn. Daar hingen (uiteraard) ook een paar foto's van JD en Curtis bij. Maar niet zo mooi als deze. Ik wil deze eigenlijk wel op poster hebben. Ook afgezien van het "wie en wat" van de afbeelding. Iemand een idee of deze foto op poster is uitgebracht? Ik kon het zelf niet meteen op het net vinden. Is het eigenlijk wel een foto van Corbijn? Of van Cummins?

dynamo d schreef:
Ik begrijp nog niet steeds waarom de meesten Love Will Tear Us Apart zo'n goed nummer vinden want ik vind het juist een ontzettend zeiknummer (excusez-le-mot) met een heel suf deuntje .

Dit meen je..

avatar van Robertus
Vraagje: Hoe is de geluidskwaliteit van deze verzamelaar op CD? Ik heb liever géén remaster, maar oude versie, zodat de sound een beetje overeenkomt met die van de albums, die ik in hun oude CD-versie in huis heb. Dat geluid vind ik namelijk prima en véél beter dan het krasserige/brickwall achtige geluid van deze verzamelaar: Joy Division - Permanent : Joy Division 1995 (1995)

Wel heeft die verzamelaar Something Must Break, maar die stond ook op Still, toch?

Kortom: Als ik nagenoeg compleet wil zijn aan studio opnames qua singles, relevante B-sides en ander non-album materiaal (de twee reguliere albums heb ik) en dat ook in een helder, niet gepimpte geluidskwaliteit (liefst ook met dezelfde luidheidsfactor als UP en Closer, namelijk lekker terughoudend en niet "boosted" zoals Permanent) dan moet ik deze twee hebben:

Substance
Still (als ik persé Something Must Break erbij wil)?

De vraag kort samengevat: Ben ik mooi compleet met de twee reguliere albums + Substance en evt. Still?

Heart And Soul vind ik geen optie, daar ik de twee studioalbums al in hun voor mij perfecte vorm heb (lees: Op geen enkele wijze gepimpt/geremastered en geen enkele linernotes en/of teksten en titels, lekker mysterieus)...

Bedankt!

Gast
geplaatst: vandaag om 18:15 uur

geplaatst: vandaag om 18:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.