menu

Echo & The Bunnymen - Crocodiles (1980)

mijn stem
3,88 (276)
276 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Korova

  1. Going Up (4:02)
  2. Stars Are Stars (2:48)
  3. Pride (2:41)
  4. Monkeys (2:49)
  5. Crocodiles (2:41)
  6. Rescue (4:29)
  7. Villiers Terrace (2:47)
  8. Pictures on My Wall (2:55)
  9. All That Jazz (2:48)
  10. Happy Death Men (5:00)
  11. Do It Clean * (2:49)
  12. Read It in Books * (2:34)
  13. Simple Stuff * (2:38)
  14. Villiers Terrace [Early Version] * (3:08)
  15. Pride [Early Version] * (2:54)
  16. Simple Stuff [Early Version] * (2:37)
  17. Crocodiles [Live] * (5:09)
  18. Zimbo [Live] * (3:36)
  19. All That Jazz [Live] * (2:53)
  20. Over the Wall [Live] * (5:28)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 33:00 (1:06:46)
zoeken in:
avatar van Dridge
1,5
Na het horen van "the killing moon" in de film Donnie Darko was mijn aandacht getrokken.
hun debuut te pakken gekregen en wat een tegenvaller was dat zeg , vreselijk ééntonig album , op zich geen slechte nummers maar het lijkt allemaal zo op elkaar , jammer , jammer , jammer.

avatar van c-moon
4,0
eentonig?.?? erh... heb je écht geluisterd?
Zelden zo'n sterk debuut gehoord ...

avatar van Dridge
1,5
Ach , zo denken we er allemaal anders over c-moon.

Lost Highway
c-moon schreef:
eentonig?.?? erh... heb je écht geluisterd?
Zelden zo'n sterk debuut gehoord ...


Idd wat een drive, en hier en daar al klassetints die al het beste deden vermoeden voor de drie opvolgers.
Eéntonig, die term past toch echt niet bij dit album.

avatar van Dridge
1,5
luister dan bv. ééns naar die drummer , toch wel erg vaak datzelfde riedeltje , wel met hier en daar wat tempoverschil natuurlijk.
Ook die basloopjes ontlopen elkaar niet erg veel.
En wat die drive betreft , die is zeker wel aanwezig op dit album maar helaas bij te veel nummers in dezelfde mate zodat het als geheel gewoon niet erg divers op mij overkomt , maar goed , het zal wel aan mij liggen dan.

Lost Highway
Iedereen ervaart die muziek anders natuurlijk, maar omdat je het nu over die drummer hebt, dat is voor mij met voorsprong de beste drummer allertijden, op bvb Heaven up here komen zijn kwaliteiten pas echt tot uiting.
Over Echobunny krijg ik zowiezo geen verkeerd woord gezegd, naar mijn smaak komt er geen enkele band in de buurt van the bunnies in hun vroege periode.
4 albums op 4 jaar tijd en alle 4 wereldklasse (deze is dan nog de minste van de 4)
Als The Killing Moon jouw aandacht trok ( wat is Donnie Darko trouwens een buitengewoon prachtige film, inmiddels al een keer of 10 gezien ), dan zullen Porcupine en vooral Ocean Rain je beter bevallen denk ik.

avatar van johan de witt
5,0
Lost Highway schreef:

Over Echobunny krijg ik zowiezo geen verkeerd woord gezegd, naar mijn smaak komt er geen enkele band in de buurt van the bunnies in hun vroege periode.
4 albums op 4 jaar tijd en alle 4 wereldklasse (deze is dan nog de minste van de 4)


Helemaal mee eens, de enige bands in de jaren 80 die dat ook konden (4 platen in 4 jaar tijd van wereldklasse) waren naar mijn mening REM en The Smiths.
Nadien is dat nooit meer vertoond.

En dan noemen sommigen de jaren 80 een slecht muziekdecennium...

avatar van MartinoBasso
4,0
Dridge schreef:
luister dan bv. ééns naar die drummer , toch wel erg vaak datzelfde riedeltje , wel met hier en daar wat tempoverschil natuurlijk.
Ook die basloopjes ontlopen elkaar niet erg veel.


De ritmesectie vind ik nu net het interessantst aan deze band! Het zit allemaal zeer strak in elkaar. De basriffjes zijn simpel maar zeer slim gekozen en de drums vind ik gewoonweg zalig. Zeer strakke drummer die Pete de Freitas.
Het album zelf krijgt nog een ster meer van mij! Spijtig dat het zo snel gedaan is!
5*

avatar van ronnievb
3,5
3,5 voor het debuut van deze band die me langzaamaan aan het inpakken is. Ga vandeweek maar even langs de platenboer om ook de rest van deze band in huis te halen.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Dit weekend de remastered version van dit geweldige debuut aangeschaft.
Rescue en vooral All That Jazz blijven in mijn ogen de hoogtepunten.
Pictures On My Wall is ook een sterk nummer.
Bonus tracks zijn allemaal zeer de moeite waard ( o.a Do It Clean )
Tevens 4 live nummers waaronder mijn favorieten All That Jazz & Over The Wall.
Grappig dat je aan het enthousiasme van het publiek hoort dat ze voor 10 man een een paardekop spelen ( klein zaaltje dus).
Vorig jaar The Bunnymen live in Paradiso gezien en dat was retestrak & beregoed!!
Kan iemand mij trouwens vertellen wat er van de bassist Les Pattinson geworden is????

Mordor
Sterk debuut. Ook nog erg ongecompliceerd, luisterend naar de kale productie. Na de remaster van dit album ook te hebben gehoord is dit een groeier van jewelste. Kan nog alle kanten uit.

avatar van orbit
4,0
En nu heb ik alles gehad! Ik heb hem nog eens beluisterd en kom erachter dat hier minimaal 1,5* bij moet! En zo geschiedde..
Weet niet wat er eerst loos was, de rest van het E&BM materiaal te sterk of niet genoeg crap gehoord daarbuiten om te beseffen dat dit natuurlijk dik voldoende is All That Jazz

Mordor
Helemaal goed Orbit! Dit is natuurlijk nog niet 'de mijlpaal' in het muziekoeuvre van de bunnies, maar ze lieten meteen wel merken dat ze het neusje van de zalm zijn binnen de scene.

avatar van orbit
4,0
Ik ben altijd blij met dat soort hernieuwde beluisteringen.. blijkbaar is er dan een knop omgezet of ben je frisser dan de eerste keren dat je luisterde, ik weet het niet. Maar heerlijke plaat gewoon, nog niet het niveau van de drie hierna, maar ook zeker niet ver vanaf.

avatar van musicboy
4,0
Ook voor mij een herontdekking. Prachtig debuut. Ik houd wel niet zo van die remasterversies met vele toevoegingen. Ik verkies dan een nieuwe cd met alle toegevoegde nummers samen.

Lost Highway
Bunniefans mogen naast het heilige viertal ook Siberia niet links laten liggen. De laatste plaat van de Bunnies is meer dan geslaagd te noemen.

avatar van orbit
4,0
Die vond ik toch wat te tam LH. Ik vind het oudere werk gewoon wat meer pit hebben en wat authentieker. Maar Siberia is geen slechte plaat, dat zeker niet.
Valt me op hoeveel Crocodiles weg heeft van hoe U2 in het begin klonk.. Boy en October. Daarna werden de geluiden van beide bands surbiet anders, maar ik snap de aanvankelijke vergelijkingen nu wel beter.

avatar van MartinoBasso
4,0
Liefhebbers van dit album moeten zeker Kilimanjaro van the Teardrop Explodes eens checken.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
MartinoBasso schreef:
Liefhebbers van dit album moeten zeker Kilimanjaro van the Teardrop Explodes eens checken.


Je maakt me nieuwsgierig, ik ken de band van naam en dat Julian Cope er deel van uitmaakte.
Ik ga er eens achteraan.

Lost Highway
Wat blijft dit toch een fantastisch debuut. Ik was enkele maanden wat minder into The Bunnies maar een nieuwe Crocodiles luisterbeurt zorgt ervoor dat ook mijn andere albums er binnenkort moeten aan geloven. Dit is de drive/passie van punkmuziek in combinatie met psychedelica van Doors/VU. De ongeëvenaarde stem van jonge Ian die hier af en toe heerlijk schreeuwerig te keer gaat en psychedelische outro's als in 'Happy Death Men'; heerlijk voor de fans. Dit is het soort plaat waardoor het bij jonge broekies moet gaan kriebelen om in een band te spelen.

avatar van dazzler
4,0
CROCODILES 1980

Kant 1 van dit debuut valt op door
de energieke aanpak van de bandleden.
Verbeten muziek (Crocodiles) met kervende bas,
sterke akkoorden, een sfeervolle toets en een gepassioneerd zanger.

Monkeys bekoort me het meest. Een song die blijft hangen.
Crocodiles bijt ook voldoende van zich af ... knap gitaarwerk.

De eerste drie nummers bevatten reeds al de ingrediënten
die Echo & The Bunnymen in hun latere werk zal verfijnen.
Zo blikt Stars Are Stars nog het meest vooruit qua sound.

Going Up en Pride vind ik minder overtuigend, te fragmentarisch.

Kant 2 van Crocodiles hapt met meer overtuiging toe.

De single Rescue en het onvolprezen Villiers Terrace
(had ook op single gemoeten) zijn met stip de prijsnummers
van dit album. Fijn besnaarde postpunk met krachtig refrein.

Pictures on My Wall is een heropname van de debuutsingle.
Een nummer dat goed laat horen hoe deze groep met één been
in het geluid van de sixties staat. Doors en Velvet Underground.

All That Jazz bevestigt het nog jonge talent. In het postpunk tijdperk
situeert Echo & The Bunnymen zich ergens tussen de uptempo smeekbede
van Siouxsie & The Banshees en de donkere poëzie van The Sound.

Happy Death Men sluit een album
dat net 4 sterren haalt op gepaste wijze af.
De perfecte soundtrack bij de hoesfoto.

Echo & The Bunnymen hebben zichzelf op de kaart gezet.

Met de single The Puppet / Do It Clean
voegden ze nog een dansbaar facet aan hun groeibriljant toe.
De neurotische a-kant ontbreekt (wat een gemiste kans)
op de anders mooi vormgegeven 25th anniversary edition.

De hitpotentere b-kant zorgt er uiteindelijk
toch nog voor dat de poppen aan het dansen gaan.
Wat een schitterend nummer is dit toch.

Is this the blues I'm singing, vraagt Ian McCullough
zich af in volle postpunk tijden ... Echo & The Bunnymen
is een groep die erin slaagt tijdperken en genres te overstijgen.

avatar van Omsk
4,0
Ik durf het woord eclectisch nauwelijks te gebruiken (een vriend van mij gebruikt het altijd als scheldwoord als hij het over muziek heeft), maar dit soort gelaagde donkere compacte spring- en stuiterwave begint meer en meer mijn ding te worden.

3,0
Ik vind Villiers Terrace er met kop en schouders bovenuit steken. De rest is allemaal wel oké maar Crocodiles is in z'n geheel een matig album. Misschien heeft dit te maken met de eerste luisterbeurt...

3 *

avatar van orbit
4,0
Denk het ook, want ik heb deze ook heel lang op 2,5* laten staan, totdat ik hem weer eens herbeluisterde, gewoon een goede plaat!

avatar van Premonition
3,5
Opvallend dat dit album bij uitkomen de hemel werd ingeprezen door ons onvolprezen muziekkrantje OOR en opvolger Heaven up Here als een donkere, weinig opzienbarende kopie werd beschouwd. Hoe fout kun je zitten. Beide albums lijken totaal niet op elkaar. Qua volwassenheid en klasse al helemaal niet. Waar Crocodiles meer leunt op de sixties (Doors) is HUH een echte postpunk-plaat met veel donkere atmosfeer.

avatar van orbit
4,0
Ik ben het wel eens met het feit dat de opvolgers E&BM veel meer hun eigen geluid laten horen. Crocodiles is inderdaad een zoektochtje in stijlen. Vind de overeenkomsten met U2 hier ook navenant. Bij de volgende platen is die volkomen verdwenen. Was bijna een andere band.

avatar van Near
4,0
Een van de beste debuutplaten ooit, en frisser dan gelijk welk album dat Ian en kornuiten nog zouden uitbrengen. Porcupine komt in de buurt, maar vergis u niet, dít hier is hét meesterwerk van deze ronduit prachtige band.

Over die U2 overeenkomsten - ik hoor het niet. Als ik al een vergelijk moet trekken, is het eerder met het jangly debuut van REM, van opzet echt een soortgelijk album - enfin, zo ervaar ik het toch. Maar U2? Die kunnen zich hier niet mee meten...

avatar van nightfriend
5,0
Vergelijkingen met U2, REM?! IK ben er maar even voor gaan zitten. U2 hoor ik alleen terug in het derde nummer, Pride. De vergelijkingen met REM (Murmur) zijn inderdaad meer van toepassing, in het gitaarwerk, maar ook in de 'stoempende' drum ritmes op beide albums.

Het is inderdaad een fris album, met vrij korte, pakkende songs en wat mij betreft een meesterlijk debuut waarop de eigen stijl toch al grotendeels ontwikkeld is.

avatar van wibro
4,5
Niet slecht dit debuut van Echo & the Bunnymen die ik vorige week pas voor de 1e keer gehoord heb en dat terwijl ik de de LP van de opvolger "Heaven up here" al zeker zo'n 25 jaar in de kast heb staan. Toch wel een misser van mij destijds.
Maar goed, de CD van dit album incl. 10 bonustracks stond voor € 6,99 te koop bij Kroese in Nijmegen. Een zacht prijsje voor dit prima album van Echo en de rest. Het zijn lekker in het gehoorliggende vlotte nummers waarbij de nummers Monkeys en All that Jazz er toch wel enigszins uitspringen. Het album vind ik wel iets minder dan Heaven up Here, die een stuk weemoediger klinkt.

4,0*

Zorin
Laatste weken meermaals beluisterd en in zijn stroming een behoorlijk aardig plaatje. Vooral de 1e helft biedt een aantal verrassende en wel goeie nummers, maar de 2e helft zakt de boel wel in.

Het probleem met dit soort bandjes is dat het nooit écht top is geworden en dus ook nooit echt doorbraken (bleven aan de kantlijn van de marge) en één van de vele bandjes die toch aan de '80's blijven kleven. Ik vind dit overigens wel hun beste dan nog, maar daar zijn de meningen ernstig verdeeld onder de liefhebbers; als dat niet zo was zou er wel een echte klassieker tussen gezeten hebben die je in menig allround toplijstje was tegengekomen .

Gast
geplaatst: vandaag om 14:59 uur

geplaatst: vandaag om 14:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.