Madrugada - Industrial Silence (1999)

Twee weken geleden nog nooiet iets van dit Noorse viertal gehoort. En nu heb ik al twee van hun in huis, deze en "The Nightly Disease" uit 2001. Ik heb blijkbaar al jaaren iets gemist. Wat een band! Muziek met diepgang, ligt zwaar op de hand en ik kan daar niet tegen houden. Op dit moment mijn favourite cd.

mooi dat je het ontdekt hebt

Het is nooit te laat om mooie parels te ontdekken

wat doet Twarres bij een geweldig album als deze?

zet 'm niet vaak meer op, maar kwam hem weer tegen in mijn itunescoverflow (wat een mooie hoes trouwens!) en kon het niet laten hem even aan te klikken. Industrial Silence toendertijd ook maar meteen origineel aangeschaft, wat een cd!

Ik kan de overeenkomst tussen het intro van electric, en Twarres écht niet horen, maarja, wie ben ik

Dit is werkelijk zo'n adembenemende plaat.

Ik leerde Madrugada via deze site kennen. Ik meen dat ik ooit ergens bij een andere band die ik wel goed vond een verwijzing naar deze Noorse band zag, die 'ook wel goed was'. Gretig opgeschreven op mijn 'bandverzamelblad' en er lange tijd niets mee gedaan.

Toen ik op een gegeven moment toe was aan iets nieuws en fris, besloot ik om deze Noren eens uit te gaan proberen. En ja, dat was mooi, ja, dat was een verademing. Nummers als 'Higher' en' Step into this room and dance for me' (het laatstgenoemde nummer komt van de cd 'The nightly disease', ook absoluut de moeite waard') . Ja, dit is het.

Vervolgens ben ik deze hele cd gaan beluisteren en ik kan iedereen aanraden om hetzelfde te gaan doen. Dit is pijn, dit is diepte, dit is melancholie. Maar dit is ook liefde, lust en romantiek. Deze plaat beweegt zich voort tussen allerlei emoties. We worden meegenomen door Hoyems diepe stem, om het volgende moment veroverd te worden door een prachtige liefdesverklaring.

Vooral de eerste helft van de cd is wat mij betreft onverslaanbaar. De opener Vocal (een soort van ballad, maar dan zonder de zoetsappigheden die helaas veel andere ballads kenmerkt), waarna Shine het overweldigende romantische hoogtepunt vormt om daarna gehypnotiseerd te worden door de basspartij van Higher. Prachtig..

Dit is een plaat die onder je huid kruipt, je aan de hand neemt naar een plek waarvan je niet wist dat je er naar toe wilde, maar altijd al naar hebt verlangd. Deze plaat is tijdloos. Deze plaat is fantastisch.

Nu nog een cijfer en dan is het af.

2 *

Dat ik donkere melancholieke muziek waardeer mag onderhand wel bekend zijn, en zo past Madrugada uiteraard ook in het lange rijtje artiesten die dit genre vertegenwoordigen.
Klinkt het gek als ik dit toch hier en daar lichter (lees: minder donker) noem? Soms welhaast groots en meeslepend......
Puur, ontroerend en toch ingetogen. Jazeker, een en al tegenstrijdigheid die ik hier verkondig want hoe valt groots en meeslepend nu te rijmen met ingetogen? Precies, dat vraag ik me nu ook af en toch weet Madrugada dit af te roepen met dit debuut-album. Dat is knap. Zeer knap.
Dit album weet zich langzaam uit diepe krochten omhoog te werken om zich vervolgens in een groots licht aan mij te presenteren. Ja aan mij, want zo is dit album gemaakt: het is er voor mij alleen (en dat er daarvan een hele hoop rondlopen is dan slechts bijzaak).

Mooi gezegd Eric, alsof ik mezelf hardop hoor denken als ik het over dit album heb! Ik zal nooit meer vergeten wat dit album met me deed toen ik het voor het eerst hoorde!

Ow, ben jij er dan zo eentje die ik bedoelde met
Hebben ze dit album ook alleen speciaal voor jou gemaakt?

Ja! Maar ik vind het niet zo erg dat jij het ook claimt hoor... Heb nog meer van die platen die eigenlijk alleen van mij zijn

The Nightly Disease hebben ze iig voor mij gemaakt dan

Ik heb vandaag het nieuwe album gehoord en die is ook geweldig.

Mooie plaat! 4 sterren vooralsnog (tweede keer dat ik 'm beluister).

Wat een schitterend album ! Weer volledig leren kennen dankzij MuMe, en meer bepaald dankzij de schitterende column van Ace. Hulde!

Wat een ramp dat de gitarist is overleden. De stem van de zanger is ongelooflijk sterk, maar de combinatie met het gitaarspel is zelden gezien. Een echte aanrader voor iedereen. Nu maar snel het nieuwe album ergens op de kop tikken.

Ik heb hem inmiddels op cd: vooralsnog helaas alleen nog via import (dus prijzig).

Toch maar eerst even pindakazen dan...

Dankjewel!

Ik zit er ook aan te denken om dit te kopen. Opzeker klinkt dit lekker op mijn nieuwe Totems. Die luidsprekers kan ik iedereen aanbevelen trouwens. Gratis tip van T.A.

Wat een lekker opzwepend nummer is "Norwegian Hammerworks Corp." toch!! en wat een fantastisch stemgeluid.
Ben nog niet zolang bekend met het werk van deze band maar ik kan nu al zeggen dat het een blijvertje is , hoe kon ik toch al die tijd verstoken zijn gebleven van al het goede dat Madrugada te bieden heeft.

Ik hoor vanalles: Radio head (high & dry in beautyproof), 16 horsepower in de helft van de andere nummers, nick cave in de andere. Helaas voor Madrugada vind ik vorige namen allemaal beter. Niet slecht, maar ik vind het te herkenbaar met anderen en dan is de lol er dikwijls af voor mij: 3*

Debuutalbum van deze band. Maar het klinkt niet als een debuut. het klinkt als een gerijpte volgroeide band op de top. Ze hebben hier al helemaal hun eigen geluid, eigen stijl. heel meeslepende muziek is dit. Als ik niet zou weten dat het Noren zijn zou ik zweren dat ze ergens uit het diepe westen van de VS komen. Het klinkt amerikaans, en dat bedoel ik op een goeie manier.
Madrugada is een prachtige combinatie van de diepe melancholieke stem van Sivert Hoyem en de de soms zware en dan weer ijle gitaartonen van de helaas overleden gitarist Robert Buras. Ze bouwen hun songs op vanuit simpele thema"s, en variëren daar vervolgens erg goed op. De bijna verplicht rock-climax blijft gelukkig meestal achterwege. Subtiel hoor.
Ik kan er nog veel meer over zeggen: dat dit de beste is van Madrugada die ik ken, samen met The deep end...
Een beste song noemen heeft geen zin. Ze staan allemaal naast elkaar.

...Waar de MM-site zoal niet goed voor is.....ook ik heb effe niet zitten opletten: prima plaat met mooi gitaar werk en prachtige stem. Zet maar eens in op 3,5.....
N.b.: nrs die er naar 2 luisterbeurten voor mij uitspringen: 1, 3 en 11

Al een tijdje zet ik elke ochtend op weg naar m'n werk dit album op en ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen. Alles om me heen kan ik dan vergeten en me laten meeslepen door deze melancholische klanken. Donker, melodieus, dromerig en emotioneel. Gewoon wonderschoon!

....niet om 1 of ander......mooie omschrijving van Skp.....verhoog 'm naar 4....
N.b. Ben toch eigenlijk benieuwd naar de andere platen van deze band...

Moet eerlijk zeggen, dat ik deze band niet hier heb ondekt, hoorde het op een belgische radio zender.
Dacht eerst dat ik nick cave hoorde zingen, het nummer pakte me gelijk bij de strot en ik hoopte dat ze zouden zeggen wie deze band was.
Gelukkig werd het verteld, madrugada, volgende dag gelijk hun laatste cd gekocht.
Ga de rest ook zeker aanschaffen, die hebben heel wat moois gemaakt, dat weet ik nu al zeker.
Raar dat ik ze nog niet eerder heb ondekt, maar aan de andere kant ook wle weer erg fijn, dat er nog zoveel mooie cd's op mij zitten te wachten.

Intussen mijn meest gedraaide album de afgelopen 3 maanden !!!!!!

Blijf hem maar draaien. Steeds harder. Buren krijgen al een hekel aan mij. Lekker en geweldig. Een 4 voor mij.

Donker, melancholisch, melodieus maar vooral prachtig, zo ervaar ik deze plaat. Op mijn tocht doorheen het wondere muzieklandschap weet dit soort werkjes me erg vaak te bekoren. En dat valt waarschinlijk vooral te wijten aan het feit dat dit muziek is die je iets doet . Net als bijvoorbeeld bij Interpol krijg ik hier regelmatig kippenvel van.
Nog een gelijkenis met die eerder genoemde groep: ze beschikken beide over een zanger die vele anderen weet te overstijgen. De man straalt een zekere autoriteit uit wanneer hij zijn keel opentrekt. Hij gaat niet echt tot het uiterste maar door een zekere afstandelijkheid dwingt hij respect af.
Bovendien klopt het plaatje helemaal in combinatie met het karakter van het geluid dat zijn groepje voortbrengt. Die echoende gitaren lijken echt als een donker doek over je heen te vallen en resulteren in een een album dat je bijblijft met Shine als hoogtepunt.

Mijn eerste kennismaking met deze band is mij goed bevallen, dit noem ik een zogeheten GROEIplaat, hoe meer je hem opzet des te beter het wordt.
Vooral het openingsnummer Vocal, het ingetogen Shine & This Old House vind ik sterk.