menu

Radiohead - OK Computer (1997)

mijn stem
4,15 (4358)
4358 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone

  1. Airbag (4:44)
  2. Paranoid Android (6:23)
  3. Subterranean Homesick Alien (4:27)
  4. Exit Music (For a Film) (4:24)
  5. Let Down (4:59)
  6. Karma Police (4:21)
  7. Fitter Happier (1:57)
  8. Electioneering (3:50)
  9. Climbing Up the Walls (4:45)
  10. No Surprises (3:48)
  11. Lucky (4:19)
  12. The Tourist (5:24)
  13. Polyethylene (Parts 1 & 2) * (4:23)
  14. Pearly * (3:37)
  15. A Reminder * (3:53)
  16. Melatonin * (2:09)
  17. Meeting in the Aisle * (3:09)
  18. Lull * (2:29)
  19. Climbing Up the Walls [Zero 7 Mix] * (5:19)
  20. Climbing Up the Walls [Fila Brazillia Mix] * (6:25)
  21. Palo Alto * (3:44)
  22. How I Made My Millions * (3:09)
  23. Airbag [Live in Berlin] * (4:49)
  24. Lucky [Live in Florence] * (4:36)
  25. No Surprises [BBC Radio One Evening Session (05 / 28 / 97)] * (3:58)
  26. Climbing Up the Walls [BBC Radio One Evening Session (05 / 28 / 97)] * (4:21)
  27. Exit Music (For a Film) [BBC Radio One Evening Session (05 / 28 / 97] * (4:35)
  28. I Promise * (3:59)
  29. Man of War * (4:29)
  30. Lift * (4:06)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 53:21 (2:06:31)
zoeken in:
avatar van MeesBowieFan1
geplaatst:
nooit geluisterd eigenlijk, maar hoe is het mogelijk dat dit album (en de rest van Radiohead) zo'n groot succes is, ondanks het door veel mensen moeilijke en duistere muziek wordt gevonden???

avatar van Mausie
5,0
geplaatst:
MeesBowieFan1 schreef:
nooit geluisterd eigenlijk, maar hoe is het mogelijk dat dit album (en de rest van Radiohead) zo'n groot succes is, ondanks het door veel mensen moeilijke en duistere muziek wordt gevonden???


Dat is dan ook een reden waarom het album, en de band, ook best veel haters hebben Pretentieuze, depressieve muziek zouden sommigen zeggen. Ik kan het je echter van harte aanbevelen. Wel een album wat meer moeite kost om te doorgronden, ik was niet meteen verkocht. The Bends is wellicht het beste album om mee te beginnen.

avatar van Pepino
5,0
Is het niet mogelijk om 6 sterren te geven?

avatar van ZAP!
Pepino schreef:
Is het niet mogelijk om 6 sterren te geven?
Op een schaal van 1 tot 10, absoluut!

avatar van Daan92
5,0
Ook nummers als Lucky en vooral Let Down weten te beklijven. Echt een ongelooflijke prestatie wat deze gasten met hun 3e album hebben bereikt!!!

avatar van -SprayIt-
4,0
-SprayIt- (moderator)
Onbehoorlijk bericht verwijderd, kritiek mag, maar hou het netjes aub

avatar van AbleMable
Ik heb nooit zo begrepen waarom Radiohead en ook deze plaat zoveel liefhebbers heeft. Het heeft mij nooit kunnen raken en heb de plaat jammer genoeg vaak genoeg hoort bij vrienden en kennissen en elke keer bekroop me het gevoel, kan er niet wat anders opgezet worden?

avatar van HansVon
5,0
AbleMable schreef:
Ik heb nooit zo begrepen waarom Radiohead en ook deze plaat zoveel liefhebbers heeft. Het heeft mij nooit kunnen raken en heb de plaat jammer genoeg vaak genoeg hoort bij vrienden en kennissen en elke keer bekroop me het gevoel, kan er niet wat anders opgezet worden?


Beetje jammer van jouw vriendjes om jou zo te pijnigen. Ik heb 2 vrienden die Radiohead ook totaal niet trekken.... ieder zijn eigen smaak tenslotte. Dus zet ik toch zeker geen OK Computer op.
In Rainbows zou je eens voorzichtig kunnen proberen AbleMable !?

avatar van bikkel2
4,5
Radiohead heeft een soort van love or hate status. Misschien ook door het vocale geluid van Thom Yorke.
Ik kan mij ook enigzins voorstellen dat niet iedereen het trekt. Zelf geen moeite mee trouwens.
Maar de progressie van Radiohead is interessant en Ok.Computer is een voorzet naar de verdere uitgediepte experimenten.
Geen al te moeilijke plaat deze. De slowers en vooruit Paranoid Anroid, maken het meest indruk m.i.
Radiohead maakt hier een werkstuk waar men het nog steeds over heeft. In veel all-time albums best of lijstjes, hoog genoteerd.
Dan moet er toch wel iets unieks aan zijn. Maar pruim je deze niet, dan zal het vervolg ook niet pakken vrees ik.
Zeker de drie platen die hierna volgen zijn een stuk minder toegankelijk.

1,0
Ik heb het album in de loop der jaren meerdere malen beluisterd en oprecht getracht te begrijpen, maar zonder succes. Ik ervaar het slechts als een vreselijke bak herrie. Uiteindelijk maakt het luisteren van deze plaat mij erg moe en neerslachtig. Okay, als dit de opzet was van Radiohead dan zijn zij met vlag en wimpel geslaagd.

avatar van gaucho
3,0
Ik heb een hekel aan haatstemmen, dus die krijgt Radiohead niet van mij. Maar ik heb dit album ook nooit echt gezien als een meesterwerk. Ik heb de CD vrij vaak gedraaid, ook in de auto, waardoor het album wel wat gegroeid is en ik ontdek wel enkele lichtpuntjes.

Maar het merendeel van de songs trekt me niet echt. De lijzige zang stoort me vaak, hoewel ik het in de rustiger nummers nog wel trek. Maar bij tracks als Airbag en Electioneering moet ik echt moeite doen om tussen de overstuurde gitaarbrij een goed liedje te ontwaren - wat er volgens mij echt wel onder schuilt, maar op deze manier pakt het me niet.

Fitter happier zal ongetwijfeld een diepere boodschap bevatten, maar voor mij is het een skipper zoals ik nog maar zelden tegengekomen ben. Dat atonale strijkersarrangement in Climbing up the walls is ongetwijfeld bewust zo neergezet, maar op mij heeft het een vervreemdend effect - alsof het helemaal niet bij het nummer hoort. Maar wellicht was ook dát de bedoeling.

De overige nummers kan ik door de bank genomen wel hebben, waarbij het niveau aan het eind zelfs nog omhoog gaat dankzij No surprises en Lucky. No surprises vind ik dan wel weer prachtig; veruit het beste nummer van het album. Ik kan sowieso de trage nummers het beste hebben, merk ik, want ook Exit music stijgt in mijn waardering naarmate ik het vaker hoor. Bovendien irriteert Thom Yorke's stem me hier minder.

Ik moet zeggen dat ik de teksten wél sterk vind: ze schetsen een vervreemdende wereld vol wraakgedachten, zelfmoordneigingen, burn-outs, stalkers en hackers, de gevaren van de technologie die het van de mens overneemt, en ontvoeringen door buitenaardse wezens. Schizofreen en paranoïde, en ik snap dat de muziek daarbij wil aansluiten. In zekere zin is dat gelukt, maar het resultaat is me toch wat te chaotisch en claustrofobisch. Het is inderdaad een 'lover or hate it' dingetje: zowel de stem als het gitaargeluid stoten me eerder af dan dan ze me aantrekken.

Het beste nummer vind ik na No surprises en Exit music dan nog Paranoid android, al krijg ik daarbij het idee dat er ideeën voor drie verschillende songs aan elkaar geplakt zijn. Karma Police heeft ook zijn momenten, maar wordt ontkracht door die repetitieve gitaarsolo aan het eind, die er naar mijn smaak totaal niet bij past. Een handvol nummers die me aanspreken en iets meer dan de helft waar ik weinig mee kan. Ik kan er niet meer van maken dan een mager drietje...

avatar van Wrathchild1
Ik vind ‘m wel OK.....

Gast
geplaatst: vandaag om 00:02 uur

geplaatst: vandaag om 00:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.