Burial - Rival Dealer (2013)

Ik zie dat veel mensen moeite hebben met Come Down to Us. Grappig, ik werd er juist meteen ontzettend door gegrepen. Groots nummer, prachtig.

In het begin was Rival Dealer ook mijn favoriet al begin ik nu toch ook wel meer en meer naar Come Down To Us te neigen. Dat eerste stuk is misschien wel het beste wat Burial ooit heeft gemaakt, het einde vind ik ook geniaal. Maar langs de andere kant de bruutheid van de combi van synth, vocaal en break in Rival Dealer en later het stuk met die bass met dan nog de sample "You know my motherfucking style" - absurd trouwens dat die track daarvoor onder Spotify e.d. als Explicit wordt gezien - is ook wel enorm straf. Ik ben er per luisterbeurt nog meer van overtuigd dat dit na Lift Your Skinny Fists van GYBE! het beste is wat ik ooit heb gehoord. Zijn ook de enige 2 platen waarbij ik tijdens het luisteren het toch wel wat moeilijk krijg en emotioneel word.

Ik heb dat met Hiders. Voor mij met afstand dé track van deze EP en één van Burial's mooiste nummers...

Na deze EP zo'n 25 keer te hebben gehoord kan ik wel zeggen dat dit 'gewoon' weer 4,5* verdiend. Gerre omschrijft Burial prachtig: De meester van de sfeerschepping. Wederom een ongekende muur van geluid en ideaal luistermateriaal voor de late avonden.

Weer een klasse EP van Burial. Die jaren 80 geluiden zijn een leuke en originele vondst. PAssen perfect in de Burial stijl. Weer een paar prachtige emotionele tracks.

Zo origineel zijn die jaren tachtig geluiden toch niet? Chillwave gemist?

Phil Collins drumt trouwens ook nog een stukje mee op Hiders.

Binnen het Burial geluid vind ik ze wel origineel.

Ik zou hier graag nog een klein tipje willen neerleggen: Volor Flex - Tramp (2011)
YouTube - Volor Flex - Elegiac

Eerste minuut even gehoord ( rest komt later ) maar dit is wel heel heel heel erg Burial look a like, of ligt het aan mij? Klinkt overigens wel lekker

Agree, deze release is wel heel erg fragmentarisch. Veel ideeën, maar nergens wordt het uitgebouwd tot een volwaardig nummer. Hij doet niet eens zijn best om de fragmenten vloeiend in elkaar over te laten lopen. Het is me een raadsel waarom hij deze ideeën niet uitgesmeerd heeft over een full-length album.

Geweldige EP. Ik hoorde niet dat het DeGraw was :-P

Songs met goede fragmenten ( starten vaak sterk), maar weten de aandacht vooralsnog niet vast te houden. Tot nu toe voor mij geen geslaagde EP

Laat ik eerst even zeggen dat ik dit een erg goede ep vind, met Come Down to Us als mooiste nummer, maar met de industrialsound uit Rival Dealer als hoogtepunt.

Dan nu mijn kritiek, niet alleen op deze ep, maar op muziek van Burial in het algemeen. Het stoort me dat de muziek zo vaak stilvalt. Overgangen vind ik prima, maar Burial laat regelmatig de muziek compleet stilvallen om na een paar seconden stilte over te gaan op wat een totaal ander nummer lijkt te zijn. (Een heel goedkope en gewiekste manier om moeilijke overgangen te vermijden ) Dat haalt voor mij veel van de magie en sfeer uit de muziek.

Dit is misschien ook een van de redenen waarom ik Hiders zo'n goed nummer vind. Dit nummer valt niet stil en voelt daadwerkelijk als één nummer aan. Geen overgangen van hak op tak, maar gewoon één compact en samenhangend liedje.

Van wie is de vocal sample vlak erna? Klinkt een beetje als de contra-tenor van Aaron Neville.

Ik zit nu op het werk dus ik kan het niet zelf nachecken, maar hij staat vast hier tussen: Hiders - Burial | WhoSampled

Ik ging hier net naar toe om aan te geven dat ik een prachtig nummer vind.
Baby, come on, come on

Ik ga me even laten meevoeren door de aanwezige golf van enthousiasme en nog een stukje verder gaan. Hierbij beken ik dat ik al weken smoorverliefd ben op 'Come Down to Us'. Dat nummer is zó fout ik er wel van moet houden, of ik nu wil of niet

Afgaand op alle jongposzters hierboven ben ik geneigd te concluderen dat Burial een nieuwe doelgroep heeft aangeboord.

Want Burial trok hiervoor enkel mensen boven de 30 aan?

Nee hoor, ook honden had ik begrepen en fast-moving BMP's (=Belgian MuPu's)

En als je zoekt vind je op Youtube een Barcelonese granddad, de Ramblas over wobbelend op Benga

Maar als ik je daarmee een dienst bewijs, wil ik wel zeggen dat er eigenlijk op albums niet alleen een waarschuwingssticker (Parental advisory) zoals bij rap op moet zitten, maar ook - net als bij boeken - een leeftijdsindicatie, geschikt voor jeugdigen vanaf .... jaar. Sommige jonge lezers gaan te snel van Pinkeltje (paddestoelen en zo) naar Jan Wolkers (harde expliciete seks).

Ik volg Burial al sinds 2007 en vind dus niet nu pas mijn gading bij hem. Mij moet je dus niet tot de nieuwe doelgroep rekenen. Maar ik vind z'n nieuwe EP wel uitermate aangenaam en ik ben blij dat Burial zich op een andere manier laat horen. Dat het kwalitatief minder is dan bijv Street Halo wil ik graag geloven. Maar dat neemt niet weg ik gecharmeerd ben door deze -foute?- EP.

Een 'fout' nummer 'verpest' nog niet een hele e.p. Ik vind het gewraakte nummer bij tijd en wijle erg klef - ondanks de onontkenbare Burial-signatuur. Lees hierboven gerust wat ik van deze ep vind.

Ik 'ontdekte' Burial in een platenzaak in Kentish Town, waar de eigenaar zijn laatste eigen exemplaar van South London Boroughs draaide: "awesome" zei de man en zo is 't maar net - 2 mnd later kwam de eerste cd uit. Ergens hier heb ik Burial een van de interessante artiesten van na de eeuwwende genoemd en daar sta ik nog achter. Sommige stukken van deze ep doen denken aan de 12" van de combi Massive against Burial - verschenen in een uiterst kleine oplage, ook niet meer als betaalde download te vinden.

Come Down to Us vind ik "corny", effectbejag - misschien zit ie op dit moment wel in een gelukkige relatie - God knows

Hoe het met God zit weet ik niet maar ik word er hoe dan ook happy van.
Zonet toen ik onder de douche stond het nummer nog eens op luidste volume afgespeeld en het corny effectbejag mist bij mij z'n doel niet. Voel vrij intense emoties opborrelen tijdens het nummer.

Ja warmte doet een mens goed Als ik aan Burial en water denk, gaat het over het soort motregen waarvan je uiteindelijk verkleumd raakt, ondertussen worden je broekspijpen doorweekt van het opspattende water en krijg je ook nog een plens water over je donder doordat een bus door een diepe plas rijdt. Nee het grootsteedse stadsleven valt niet mee, totdat je uiteindelijk de glibbertrap naar de club afdaalt, op de deur klopt en binnen wordt gelaten door de bouncer - de subsonisch dreunende bas - base-ment(al) - doet je wobbelen van vreugde.

Een treffende omschrijving m'n beste, u slaat de nagel op de kop.

Come Down to Us. WOW

Geweldige track inderdaad, Come Down to Us. Wel vind ik het, op één of andere manier, jammer dat hij vrij wat elementen heeft gerecycled, samples en zinnetjes van Kindred bijvoorbeeld. "There is something out there", bijvoorbeeld. Die zin heeft zich diep geworteld in mijn beleving van de track Loner (mijn favoriete track van Burial btw), dat het niet meer zo'n zeggingskracht krijgt als mogelijk zou zijn bij deze geluidskunstenaar.

Burial blijft toch een universum op zich creëren met z'n muziek. Zo eentje waar je in kan verdwalen en toch gelouterd terug uit komen….

Come Down to Us vind ik op bepaalde momenten zelfs een beetje cheesy klinken, het titelnummer daarentegen is een van de betere Burial tracks, wat een monster van een track zeg!

Heeft tijd nodig, die track.

Hij had het te druk met Dark Souls 2 spelen..

BURIAL - hyperdub.net