menu

Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)

mijn stem
4,25 (325)
325 stemmen

Verenigde Staten
Soul
Label: Volt

  1. Ole Man Trouble (2:36)
  2. Respect (2:05)
  3. Change Is Gonna Come (4:13)
  4. Down in the Valley (2:56)
  5. I've Been Loving You Too Long (2:59)
  6. Shake (2:37)
  7. My Girl (2:53)
  8. Wonderful World (3:09)
  9. Rock Me Baby (3:22)
  10. Satisfaction (2:43)
  11. You Don't Miss Your Water (2:49)
  12. I've Been Loving You Too Long [Remastered Mono Mix of Stereo Album Version] *
  13. I'm Depending on You [Remastered Stereo Single Version] *
  14. Respect *
  15. Ole Man Trouble [Remastered Mono Mix of Stereo Album Version] *
  16. Any Ole Way [Remastered Stereo Single Version] *
  17. Shake [Remastered Live, 1967 - Stereo Mix of Single Version] *
  18. Ole Man Trouble [Remastered Live at the Whisky a Go Go Version] *
  19. Respect [Remastered Live at the Whisky 1968 Album Version] *
  20. I've Been Loving You Too Long [Remastered Live at the Whisky a Go Go Version] *
  21. Satisfaction (I Can't Get No) [Remastered Live at the Whisky 1968 Album Version] *
  22. I'm Depending on You [Remastered Live at the Whisky 1968 Album Version] *
  23. Any Ole Way [Remastered Live at the Whisky 1968 Album Version] *
  24. Ole Man Trouble [Remastered Stereo Single / Album Version] *
  25. Respect [Remastered Stereo Single / Album Version] *
  26. Change Is Gonna Come [Remastered Stereo Album Version] *
  27. Down in the Valley [Remastered Stereo Album Version] *
  28. I've Been Loving You Too Long [Remastered Stereo Album Version] *
  29. Shake [Remastered Stereo Album Version] *
  30. My Girl *
  31. Wonderful World [Remastered Stereo Album Version] *
  32. Rock Me Baby [Remastered Stereo Album Version] *
  33. Satisfaction (I Can't Get No) [Remastered Stereo Album Version] *
  34. You Don't Miss Your Water [Remastered Stereo Album Version] *
  35. Respect [Remastered 1967 Album Version] *
  36. I've Been Loving You Too Long [Remastered Live in Europe Album Version] *
  37. My Girl [Remastered Live in Europe Album Version] *
  38. Shake [Remastered Live in Europe Album Version] *
  39. Satisfaction (I Can't Get No) [Remastered Live in Europe Album Version] *
  40. Respect [Remastered Live in Europe Album Version] *
toon 29 bonustracks
totale tijdsduur: 32:22
zoeken in:
avatar van thelion
5,0
Otis eerste aanraking met muziek kwam al heel vroeg met de Gospel zijn vader was een predikant.

De opnames van dit legendarische album vonden plaats in de studio van het legendarische Stax Records en de begeleidings band waren niemand minder dan de orgineele bezetting van de M.G.'s.
De productie was in handen van Jim Stewart.

Het album heeft een volle rijke sound. Een aantal nummers voor dit album zijn door Otis zelf geschreven (Ole Man Trouble, Respect en I've Been Loving You To Long), maar het gross van de nummers zijn covers, covers die vaak het orgineel evenaren en zelfs overtreffen. Zo is A Change is Gonna Come bijna even mooi en pijnlijk als het orgineel van Sam Cooke en swingt Shake net even meer dan het orgineel van wederom Sam Cooke, gooit hij in Down in the Valley nog wat meer kolen op het vuur als dat Solomon Burke deed, en om over Satisfaction nog maar te zwijgen vergeleken bij Otis zijn uitvoering is Mick Jagger maar een snot-aap (oei hier schop ik waarschijnlijk behoorlijk wat mensen tegen het zere been, het zei zo). My Girl klinkt net even rauwer en doorleefder dan het glade orgineel van The Temptations en Wonderful World wedijvert in mijn beleving nog steeds met Sam Cooke. Op Rock Me Baby flirt hij er vrolijk op los met Blues.

Dit album maakte Otis bekend onder de zwarte bevolking van de VS maar hij wilde meer en kreeg dat 2 jaar later ook met zijn optreden op het Monterey Festival in 1967 waar hij een voornamelijk wit publiek uitzinnig kreeg.
Helaas storte zijn vliegtuig op 10 december van dat zelfde jaar neer in Lake Monona, Wisconsin en was een groot soul artiest veels te vroeg heen gegaan.

avatar van Rhythm & Poetry
4,5
Als je een album als dit kunt maken, op de leeftijd die Otis Redding toen had, en het komt wel enorm geloofwaardig over dan ben je gewoon een van de beste zangers die er op deze aarde rondgelopen heeft.

avatar van Silky & Smooth
5,0
Rhythm & Poetry schreef:
Als je een album als dit kunt maken, op de leeftijd die Otis Redding toen had, en het komt wel enorm geloofwaardig over dan ben je gewoon een van de beste zangers die er op deze aarde rondgelopen heeft.

Ik dacht dat je met leeftijd bedoelde dat Otis Redding heel oud was... Kom er na een een flink aantal luisterbeurten pas achter dat hij hier nog 24 was... Echt heel bijzonder, want dat eerste had mij veel logischer geleken als ik zijn stem hoor. Deze CD is echt een pareltje. Hoewel ik een paar nummers al kende, maakt het mij niks uit dat die nummers gecoverd zijn. Het gaat er hier echt om op de manier waarop. En die manier is echt prachtig. Wat kan deze man mooi zingen!

avatar van aERodynamIC
4,5
Tijdloos en meeslepend en dat al decenia lang zonder aan glas in te boeten: knap staaltje soulwerk dus.
Het is moeilijk om hier veel woorden aan vuil te maken: het is soul en dat is het hem nu juist. Het gevoel moet zijn werk doen en dat doet Otis als de beste met zijn rauwe, doorleefde stemgeluid.
Heerlijke muziek.

avatar van pygmydanny
In april 2005 op 1 in MOJO's How To Buy Stax and Volt Records

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> MOJO How To Buy - gids

avatar van Masimo
Misschien wel een van de beste soul-platen ooit. Fantastische stem heeft Otis, en z'n stem past ook perfect in elk liedje en hoort er precies bij.. Zelfs bij de covers! En dat is verschrikkelijk knap: een lied coveren en het vervolgens zo naar jezelf toetrekken en het origineel zelfs evenaren/overtreffen is erg knap. Geweldige artiest, met een geweldig album.

Klassieker! Zouden we eigenlijk als verplichting op elke basis- en middelbare school moeten geven.

avatar van StanV
4,5
Ik was 13 of 14 jaar en I've been loving you was het eerste nummer van wat ik van deze man hoorde. De dag erna had ik 4 cd's in huis gehaald

avatar van Madjack71
4,0
In vergelijking met de Great Otis Redding Sings Soul Ballads, uit datzelfde jaar, vind ik dit Otis Blue toch meer in balans. Bij Soul Ballads vond ik het geheel allemaal wel heel degelijk, maar klonk het -voor mij- ook veel van hetzelfde. Dat heb ik bij dit Otis Blue in geen geval. Het bevat dan wel veel covers, maar daar weet meneer Redding wel raad mee. Yep R.E.S.P.E.C.T voor deze man.

Christoph
Hoe klinkt deze het best volgens jullie?

Ik heb de Collector's Edition gekocht en daarop staan de mono en de stereo versie allebei op.
Ik zou denken dat mono het beste klinkt, omdat ie nog uit '65 komt. Maar graag had ik het ook eens hier gevraagd.

avatar van thelion
5,0
Christoph schreef:
Hoe klinkt deze het best volgens jullie?

Ik heb de Collector's Edition gekocht en daarop staan de mono en de stereo versie allebei op.
Ik zou denken dat mono het beste klinkt, omdat ie nog uit '65 komt. Maar graag had ik het ook eens hier gevraagd.


De orgineele LP versie, maar in het geval van de CD versies is het de Orgineele mono versie uit '65 die op de 2CD Collectors Edition uit 2008 staat.

Ben van meening dat je oude soul van vinyl moet horen gelukkig heb ik veel van die albums op LP, maar als het echt niet anders kan een CD heruitgave die niet is gereamasterd.

avatar van willymeuf
4,0
Ben vandaag begonnen aan dit album. Normaal gesproken luister ik veel hiphop en zo af en toe wat Rock (Radiohead, Interpol, Arcade Fire enz.), maar mijn vriendin vond dat ik dit eens moest gaan luisteren! Binnenkort volgt wat ik er van vind!

avatar van Niek
3,0
Ik zal eerlijk zijn: ik snap er geen snars van dat deze plaat zo ontzettend gelauwerd wordt. Op drie nummers na zijn het covers of ieder geval geen zelfgeschreven tracks. In het geval van bv Satisfaction wordt het nummer tenminste nog in een nieuw jasje gestoken. Niet dat dit een beter resultaat oplevert (wat natuurlijk subjectief is) maar het heeft in ieder geval nieuwswaarde. Maar A Change is Gonna Come (waar is de A in de tracklist overigens?) is echt zo goed als gekopieerd met een slapper resultaat dan het origineel. Dat zijn dan meteen de enige tracks waarvan ik het origineel ken. Ik ga er maar voor het gemak van uit dat Otis de andere covers wel verbeterd óf vernieuwd heeft. Andersom is een van zijn eigen nummers weer een stuk beter vertolkt door ene mevrouw Franklin.
Wat overblijft als grootste verdiensten zijn Ole Man Trouble en Down in the Valley. Beide ijzersterke tracks, laat daar geen misverstand over bestaan.
Maar goed, dat blijft uiterst miniem voor een plaat van net een half uur. Is het dan echt zijn stem dat iedereen hier zo ontzettend lyrisch over is? Wat muzikaal vind ik het ook niet bijster indrukwekkend. Gewoon een leuk soulplaatje. Ik kom niet verder dan dat...

MatthijsBudding
Ik ben het met Niek eens. Vind dit album bijzonder overschat. De nummers spreken me niet aan, de sound van de band niet. Maar die stem van Otis maakt het toch nog goed. Favorieten: "A Change is Gonna Come", "Wonderful World", "I've been loving you too long".

avatar van j.b.b.l
3,5
Ik ben het eens met jullie heren. Otis Redding red voor mij dit album. De band vind ik niet bijzonder bezig, vind het vrij standaard klinken.

3,5*

avatar van kobe bryant fan
3,0
Inderdaad, erg overschat naar mijn mening.
Instrumentaal is het erg saai. De compositie's zijn erg braaf en het wordt nergens hoogstaand.
Gelukkig is er Otis nog, hij weet de boel nog wat te redden. Een schitterende stem heeft hij.
Maar omdat het instrumentaal erg zwak is geef ik een krappe 3*.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Ben het er wel mee eens dat deze plaat erg overschat is. Ik kom nog wel aan 4*, maar het is wel een krappe 4*.

avatar van Booyo
4,0
Wat een ongehoorde stem heeft deze man toch.. En instrumentaal vind ik het ook verre van slecht, swingt de pan uit. Heerlijk album! Snel op LP aanschaffen.

4*

avatar van Snoeperd
4,0
In het kader van het Tip 250-topic

Otis Redding is een van de vaandeldragers van de soul en heeft in zijn helaas korte carrière een geweldig oeuvre achtergelaten. In zijn carrière was er geen rem op de soulmachine die Otis Redding heette en hij produceerde in vier jaar zes albums. Toch is soul in de jaren '60 een genre wat het naar mijn mening vooral van de singles moet hebben. Maar Otis Redding is toch een klein beetje een uitzondering op die regel, want Otis Blue is over de gehele linie een behoorlijk goed album.

Wat mij een beetje tegenstaat bij soulalbums is dat vaak het merendeel van de nummers niet zelf geschreven is. Ook op dit album is dat het geval. Drie van de elf nummers schreef hij, de rest niet. De opener Ole Man Trouble is dan wel een geheel eigen nummer, het is meteen een zeer sterk begin met een inventief blazersdeuntje. Als je van warme soul houdt weet je meteen dat het goed zit na het eerste nummer.

Ook het eigen geschreven Respect is een pareltje en eigenlijk nog beter dan de opening. Ik vind Otis vaak op zijn best met zijn swingsoul. En deze song valt duidelijk in deze categorie. Vooral de eerste regels van Respect knallen er meteen in.

Het derde nummer is wereldberoemd, maar niet door toedoen van Otis Redding. Sam Cooke schreef dit geweldige nummer. En hoe cliché het ook is, het origineel blijft het beste en dat is hier niet anders. Otis Redding doet zijn best maar de versie van Sam Cooke bevat meer emotie en de strijkers die in Sam Cooke's versie juist zo mooi zijn, zijn hier grotendeels weggelaten. Niet dat dit meteen heel slecht is. Otis Redding en zijn huisband maken er toch wel een goede versie van.

Deze huisband van Otis zijn de welbekende Booker T And The MG's aangevuld met de ook zeker niet misselijke, vrij briljante labelband de Mar-Keys. Het rijke geluid waarmee zij Otis ondersteunen is goed te horen op Down In The Valley. Op dit nummer hoor je de chemie tussen Redding en de band uitermate goed.

Maar niet zo goed als op de grootse single I've Been Loving You Too Long. Hier vullen Otis en de band elkaar perfect aan. Prachtige stiltes als Otis zijn vocale kunsten ten toonspreid en wanneer Otis zijn mond dichthoudt doen de Mar-Keys dat. Ik vind het geweldig hoe zij steeds de catchy wat hardere stukken invullen. Otis Redding mag dan maar drie songs zelf hebben geschreven, deze vormen duidelijk de beste songs van de eerste helft van het album.

De titel zegt shake, Otis doet een shake. Dit nummer is weer de typische swingsoul waar ik het bij Respect al over had. Otis moet live echt een knaller van jewelste zijn geweest en wat was ik daar graag bij geweest. Maar ook in de studio gaat Otis Redding als een beest tekeer, met natuurlijk zijn kenmerkende stemtrucje die vaak terugkomt in dit nummer.

De ongekende vocale klasse van Otis Redding komt naar voren in My Girl. Een prachtig liefdesliedje wat mij pas later is gaan opvallen. De stem van Redding klinkt hier ontzettend liefdevol en brengt My Girl zo overtuigend dat je zou denken dat hij het zelf voor zijn geliefde heeft geschreven.

Wonderful World kende ik al van Sam Cooke's album Ain't That Good News. Maar stiekem vind ik de versie van Otis Redding beter. Sam Cooke klinkt namelijk op diens versie vrij monotoon waardoor het nummer me in zijn versie niet echt opviel. Otis Redding vind ik veel krachtiger klinken en ook de rauwheid in zijn stem past meer bij dit nummer. Het verschil in klasse kan je bij gelijk de eerste zin van het nummer al horen.

Kant 2 staat vol covers. Maar Redding weet wel van goede nummers uitkiezen. Rock Me Baby bevat een fantastische bluesy riff waarmee Booker T. & the MG's zelfs gemakkelijk zonder Otis een hit mee hadden kunnen scoren. Want deze instrumentatie wordt met erg veel gevoel en klasse gespeeld. Otis is een goede aanvulling op dit instrumentale feestje, want zijn vocalen in combinatie met het pittige gitaartje een erg gaaf effect.

Op Satisfaction covert Otis Redding de Stones. En ik ben er nog steeds niet uit wat ik zelf de beste versie vind. Ik hou erg van het enigszins kale maar zeer energieke nummer van de Rolling Stones, maar het lekker rijk aangeklede en soulvollere nummer van Otis heeft ook erg veel charme.

You Don't Miss Me Water is natuurlijk al een vette soulklassieker van William Bell. De band van Otis Redding voegt daar een aantal erg fijne blazersstukjes aan toe. En ook Otis Redding laat voor de laatste keer op dit album zien waar hij allemaal tot in staat is. You Don't Miss Me Water is zeker niet het beste nummer op dit album, maar bevestigd wel het constant hoge niveau op dit album.

Waar ik eerst, ik ken dit album al zeker twee jaar, nooit helemaal weg ben geweest van deze plaat. Deels vanwege het feit dat er veel covers op staan, maar ook waren mijn favorieten beperkt. Nu ik het album deze dagen weer intensief heb beluisterd valt mij eigenlijk pas de klasse op die in dit album verborgen zit en mag dit album wat mij betreft zeker in de rij van soulklassiekers worden gezet. Al mag Otis Redding op albumniveau niet tippen aan bijvoorbeeld Marvin Gaye's What's Going On, Curtis' Curtis en Michael Kiwanúka's Home Again.

4*

avatar van Gniuz
Jezus, wat een plaat is dit toch.

avatar van Vinokourov
4,0
Had het nooit gedacht, maar soul begint echt een favoriet genre te worden. Wat is dit chille muziek hee. Je kunt er bij mij de plank niet misslaan voorlopig. Otis Redding levert met dit album een mooie verzameling nummers af. Ik lees net dat het voornamelijk covers zijn. Ik herkende wel dingen als I Can't Get No Satisfaction en Wonderful World. Maar het spoor waar ik het origineel dan moet plaatsen, raak ik soms wel bijster. Ik dacht dat Respect weer een oeroud nummer was of in ieder geval origineel door Aretha Franklin gezongen, maar dat schijnt dan wel weer door Otis Redding geschreven te zijn.

Hoe dan ook, het kan de pret niet drukken, dit is gewoon een lekker album dat je het best op kunt zetten om eens goed te chillen. Er zijn niet nummers die er bovenuit springen, maar het blijft consistent een goed niveau houden. Vier sterren dus! Ohja, bij het laatste nummer hoorde ik bij de eerste keer luisteren telkens Otis "miss my wallet" ipv "miss my water" zingen .

avatar van west
5,0
Otis Redding heeft zo'n mooie stem en zingt met zoveel dynamiek en kracht, dat (zowat) alles wat hij zingt in goud verandert. Eén van de mooiste voorbeelden is dit schitterende album. Er staan flink wat covers op, maar voor mij hebben ze allemaal een meerwaarde. Otis overtreft op elke cover het origineel. Voornamelijk ligt dat aan zijn zang en de intensiteit waarmee hij zingt, maar ook de begeleidingsband en de productie is top. Absoluut hoogtepunt is Satisfaction: echt fantastisch! The Black Keys gebruikten op de laatste tour Otis versie om de zaal op te warmen, zij begonnen gelijk daarna. Een juweel van album, om te koesteren: ik zet 't maar eens in mijn top 10.

avatar van thelion
5,0
west schreef:
Er staan flink wat covers op, maar voor mij hebben ze allemaal een meerwaarde. Otis overtreft op elke cover het origineel.


Ik ben toch wel van mening dat het origineel van A Change Is Gonna Come van Sam Cooke beter is (naar mijn bescheiden mening zelfs het beste nummer ooit), voor de rest overtreft Otis i.d.d. de originelen.

avatar van west
5,0
Wow, het beste nummer ooit! Het is zeker een heel heel mooi nummer.

avatar van Emile93
4,5
Heerlijk album!! Gewoon perfect!!

avatar van wizard
3,5
Niet een album dat ik veel draai, maar zo op z'n tijd kan ik hier wel van genieten. Het is met name Otis Redding's stem die het hem doet. De beste man klinkt veel ouders dan hij werkelijk was.
Van de meeste covers die op dit album staan, ken ik de originelen niet (Satisfaction is de uitzondering), dus of Otis het beter of minder doet, kan ik niet beoordelen.

3.5*

avatar van Supersid
5,0
Geniale man! Geniale muziek!

Dit is 1 van de weinige albums waarvan ik de behoefte voel om mensen te bekeren als ze dit géén 5 sterren geven... Mensen: doen of herbeluisteren!

avatar van zaaf
5,0
Done


avatar van matthijs
4,0
De composities zijn niet allemaal even sterk, Otis moet het vooral hebben van geweldig gepassioneerde uitvoeringen. De live versies (op de reissue) zijn veelal beter dan de studio-uitvoeringen. Vooral wat saaie nummers als Shake komt helemaal tot leven. I've been loving you is met grote voorsprong HET nummer van deze plaat, zowel in studio als live uitvoering.

avatar van JanLo65
5,0
Niek schreef:
Ik zal eerlijk zijn: ik snap er geen snars van dat deze plaat zo ontzettend gelauwerd wordt. Op drie nummers na zijn het covers of ieder geval geen zelfgeschreven tracks. In het geval van bv Satisfaction wordt het nummer tenminste nog in een nieuw jasje gestoken. Niet dat dit een beter resultaat oplevert (wat natuurlijk subjectief is) maar het heeft in ieder geval nieuwswaarde. Maar A Change is Gonna Come (waar is de A in de tracklist overigens?) is echt zo goed als gekopieerd met een slapper resultaat dan het origineel. Dat zijn dan meteen de enige tracks waarvan ik het origineel ken. Ik ga er maar voor het gemak van uit dat Otis de andere covers wel verbeterd óf vernieuwd heeft. Andersom is een van zijn eigen nummers weer een stuk beter vertolkt door ene mevrouw Franklin.
Wat overblijft als grootste verdiensten zijn Ole Man Trouble en Down in the Valley. Beide ijzersterke tracks, laat daar geen misverstand over bestaan.
Maar goed, dat blijft uiterst miniem voor een plaat van net een half uur. Is het dan echt zijn stem dat iedereen hier zo ontzettend lyrisch over is? Wat muzikaal vind ik het ook niet bijster indrukwekkend. Gewoon een leuk soulplaatje. Ik kom niet verder dan dat...
Jij snapt er geen snars van maar ik wel. Ik heb even in je lijst gekeken en zag dat er 1 zwarte man in stond (miles Davis). Dit is iemand uit de Jazz en dat zijn de mensen die wel status hebben bij links intellectueel blank. Soul, Hiphop en Funk horen daar niet bij. Pas als het cultfiguren worden horen ze erbij. Ik zag Pink Floyd in jou lijst staan, en die gebruikten wel eens helicopters als geluid. Zijn dat muzikale hoogstandjes? Door mensen als jij bestaan de GUILTY PLEASURES!

Gast
geplaatst: vandaag om 11:10 uur

geplaatst: vandaag om 11:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.