Radiohead - Kid A (2000)

Typisch B-album

ha ha, een typisch quasi provocerende uitspraak op dit uur van de dag. Maar wat bedoel je er in hemelsnaam mee?
Een B-album na een A-album? Of een B-album met kliekjes van voorgaande
CD?

vind ik ook, the funeral mag misschien ook meedoen

Ik wilde 't lyrische gehalte wat compenseren, dat is 't wel zo'n beetje.

2 goede platen maar die komen allebei nog niet in de buurt van Wilco's Yankee hotel foxtrot en die is voor mij met zeer grote voorsprong nog altijd beste plaat van de noughties

Ik zou niet weten wie ik op 1 zou zetten, maar diie 3 zouden wel de top 3 uitmaken!

Nou, dat weet ik niet. Als de keuze al zou vallen op een Radiohead album, dan had ik toch verwacht dat het wat meer 'mainstream' album In Rainbows aan kop zou gaan en niet per se deze plaat!

Hoewel een absolute topper in hun oeuvre, vraag ik me af of het eenzelfde 'klassiekerstatus' zal weten te bereiken als OK Computer.

Wat te denken van When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold of Third?

Beide zeer sterke albums, maar ik vraag me af of die de wijdverbreide bekendheid hebben van deze Kid A.

Wss niet, maar voor Radiohead was het nu ook niet zo heel moeilijk om na OK Computer een album uit te brengen dat veel aandacht ging krijgen... Is het een goed album? Zeker weten! Baanbrekend? Ja en nee. Thom Yorke moest wel enorm veel kloten aan zijn lijf gehad hebben om na OKC deze Kid A eruit te persen en uit te brengen. Zeker omdat de hele muziekwereld zat te wachten op een 2de computer dus daarvoor hulde maar op vlak van vernieuwende muziek waren er al eerdere bands die rock met electronicainvloeden vermengden. Nu ja bij zulke lijstjes blijft het altijd een beetje pissen tegen de wind in want iedereen heeft andere favorieten. Opinions are like voices, we all have a different kind

Wat weet ik het nog goed toen ik zei tegen Niethie 'Radiohead is niks voor mij, vind OK Computer maar een zagerig overgewaardeerd album.' Wel ik hoop dat je mij voor die uitspraak kunt vergeven! Ondertussen is het al 3 jaar geleden dat ik dit zei en vraag ik mij nu nog telkens af steeds als ik Radiohead luister: hoe kon ik zoiets toch zeggen over zo'n meesterlijke band. Kijk nu eens Kid A op 2de plaats in mijn top 10!

Kid A was voor mij bij de eerste luisterbeurt touché. Ik vond het ongelofelijk gewoon wat ik alemaal hoorde. Een origineel heel sfeervol album vol met allemaal gewoon perfecte nummers. Eerst vond ik OK Computer leuker maar toch uiteindelijk na wat meerdere luisterbeurten is het dit album geworden. Gewoon omdat het zo uitzonderlijk is en origineel.

Mijn favoriete nummers zijn vooral: Idioteque (al zelfs verkies ik toch wel de Live versies), How to Disappear Completely en het ongelofelijke The National Anthem.

5/5

Weet iemand waar het album in het geheel eigenlijk over gaat? Het album is duidelijk een eenheid, zo klinkt het tenminste. Maar wat is eigenlijk de boodschap o.i.d. ervan? Heeft het er wel 1?

Volgens mij niet. Het is geen conceptalbum o.i.d.

Wiki quote: Yorke said the album was partly about "the generation that will inherit the earth when we've wiped everything out.

positief ingesteld als altijd die Thom! Toffe pee om met op café te gaan denk ik!

ergens wel, ergens ook weer niet. Ik ervaar Kid A vooral als een zonnestorm die alle elektronische apparaten aan diggelen gooit

Wat is dit een verdomd geweldig album! Ik heb het nog niet zo vaak beluisterd als OK Computer, maar ik weet nu al dat dit met gemak beter is dan dat album. Gaat heel hoog scoren als ik tot beoordelen over ga.

Dat je deze nog niet kende zeg..

Ik kende hem wel, maar nog nooit naar geluisterd. Radiohead is ooit voor een lange tijd een band geweest waar ik niets van moest van weten. Dat kwam doordat ik hun recente album The King of Limbs enorm teleurstellend tot zelfs slecht vond.

Als je een album nog nooit hebt beluisterd, ken je het toch niet ?

Zelf heb ik Kid A net voor het eerst beluisterd (Everything in Its Rights Place en Idioteque ken ik al wel), en het klinkt echt niet goed. Ik word er zelfs slecht gezind van. Maar goed, ik vind zelden muziek goed na 1 keer luisteren, en dit lijkt me bovendien een album dat wat tijd en aandacht vraagt. Hopelijk ben ik er binnenkort net zo enthousiast over als de meesten hier.

Het betekent niet omdat je een album nog nooit heb beluisterd dat je het niet kent.

Ah, dus je bedoelt gewoon dat je wist dat er een album van Radiohead bestond dat Kid A heette, en dan vind je dat je het kent. Oké, moet kunnen.

Dit is geen album dat je de eerste paar keer voor je plezier op zet. Het heeft tijd nodig om tot je door te dringen. Maar als het eenmaal is doorgedrongen.... Oh oh oh wat heerlijk!

Dit album was al veel eerder tot mij doorgedrongen dan opvolger Amnesiac. Dat heeft pas tijd om tot je door te dringen. Inmiddels waardeer ik Amnesiac hoger dan Kid A. Dat album heeft meer samenhang volgens mij, alle nummers passen in een soms beklemmende donkere sfeer die ook mooi vervat is in een bijbehorend boek van de Special Edition.
Op dit Kid A staan een aantal sterke songs, maar verder een aantal (deels instrumentale) niemendalletjes. Er zit ook wel een donkere lijn in, maar minder duidelijk en diepgaand als op Amnesiac, wat ik inmiddels wat hoger waardeer.

Ieder zijn mening natuurlijk, maar de huidige waardering van 4* voor Kid A lijkt toch echt overdreven, zeker in vergelijking tot die echt geweldige albums van Radiohead: the Bends, OK Computer & In Rainbows. Kid A stond even geleden nog op hetzelfde niveau als Amnesiac (rond de 3,8*) maar staat nu ineens op nummer 15 van de top 250 van Musicmeter, zelfs boven the Bends. Ik zet daar mijn (grote) vraagtekens bij en denk dat de Radiohead fanclub het hier wat overdrijft.

Vind zeker van niet, van mij mag hij nog véél hoger klimmen. Ik kan me geen enkel album in de muziekgeschiedenis herinneren die bittere emotie en en kille elektronica zo liet versmelten. Die combinatie maakt Kid A juist hét product waar veel muzikanten uit de jaren 90 naar op zoek waren maar nooit leken te vinden. Tegelijkertijd leek het een album dat zowel vormelijk als inhoudelijk zeer toekomst gericht was.

Ik vind Kid A zelfs het beste wat Radiohead ooit heeft gemaakt. Al die lof dat OK Computer krijgt, dat vind ik pas overdreven.

Volledig mee eens!

Overdrijven is ook een kunst en zeker onder sommige diehard Radiohead liefhebbers. Overigens kan ook ik, als gewone Radiohead liefhebber (ze bestaan), niet wachten op het concert zondag a.s. waar ik natuurlijk bij ben.
Lees nog eens wat je opschrijft: "geen enkel album in de muziekgeschiedenis..." : dat breng je echt wat overdreven en dat is een understatement. Dan die combinatie van bittere emotie en kille electronica: ik weet zo een album waar het als geheel beter overkomt en dat is van Radiohead: Amnesiac. Maar dat is maar mijn mening.

Nu nog iets over die combinatie bittere emotie en electronica: in de jaren '80 zijn er heel wat uitstekende albums en songs gemaakt vol bitterheid aan de hand van electronica. Voorbeelden te over. In de hele muziekgeschiedenis die jij er bij haalt is er dus een veelvoud van dit soort muziek geproduceerd vanaf de jaren '80. We hebben het dan over 3 decennia. En natuurlijk hoort Radiohead bij de grootsten op dit vlak, maar relativeren is ook een kunst, ontdekken ook: er is nog zoveel meer.
Wat hier bij dit Kid A gebeurt lijkt op een soort van verheerlijking en dat leidt weer tot grote subjectiviteit: zie de score en de plek in de top 250. Overdreven hoog.

Totaal niet akkoord. Kid A is voor mij ook hét Radiohead album en het album dat de sfeer van het nieuwe millenium weergeeft als geen ander. Na 12 jaar klinkt het nog altijd revolutionair en eigentijds.

Het is ook ongelofelijk hoe Radiohead deze weg heeft ingeslagen na The Bends en OK computer, een totale verandering van stijl en wederom tonen ze zich meester.
Mijn mond valt nog steeds open van verbazing van zodra ik Kid A opzet. Dat geluid is met niets te vergelijken, één noot en je bent in de Kid A sfeer.