Radiohead - Kid A (2000)

Ja nu quote je weer alleen mijn slotzin en ga je niet in op mijn motivatie die daarvoor staat. Doe dat eens, ik ben benieuwd.

Wat je stelt over een "totale verandering van stijl" is weer zo overdreven gebracht. Kid A sluit in de makkelijker toegankelijker songs wel degelijk enigzins aan op OK Computer. Op dat album was de electronica toch ook al te horen.
En dan volgt er: "dat geluid is met niets te vergelijken". Nou moe, nou breekt mijn klomp. Zo uniek is dit helemaal niet zeg. (Diep-)trieste rock op synthesizer tonen, waar heb ik dat eerder gehoord? Dus al vanaf de jaren '80. Sorry, maar ik begin er cynisch van te worden...

Je noemt geen groepen uit de jaren 80, dus ik kan alleen maar raden welke je bedoelt: Depechte Mode? New Order? Welke 80s groep gelijkt op Radiohead?
Die quote kwam trouwens niet van mij.

Ikzelf dit album bijzonder bevreemdend 'I'm not here' zingt Yorke op How to Disappear completely en zo klinkt hij ook. Als door een waas hoor je flarden tekst, soms zijn de woorden gewoon maar klanken (Kid A), de stem is een (vervormd) instrument als een ander. De vervreemding die ik ook in de maatschappij voel, beheerst door computers. Ons virtueel leven dat interageert met ons sociaal leven, wat zorgt voor een andere manier waarop we onze emoties ervaren, dat hoor ik er allemaal in.

In die zin vind ik dit een album dat mij voeling geeft met deze tijd. Je kunt dat allemaal overroepen vinden of subjectief, maar ik zal wel de enige niet zijn gezien de status van Kid A.

Daar bovenop komt nog de loutere geluidservaring van het horen van dit album op een goede stereoinstallatie. De productie is gewoon overweldigend, ik zwelg in die klank. En in de melodieën die zich in de loop der jaren in mijn hersenen hebben genesteld en die er nooit meer uit te krijgen zijn...

Het eerste deel vind ik een hele aardige beschrijving van jouw ervaring van het album. Dat je het vervolgens zo doortrekt naar onze maatschappij vind ik weer overdreven. Virtuele levens zijn gelukkig lang niet de levens die iedereen leidt. En geloof mij: dit is jouw subjectieve ervaring die jij hier weergeeft. Zoals iedereen zijn eigen ervaring met een album heeft, dat is juist het leuke aan muziek.
Opvallend dat je met het woord 'overroepen' komt. Ik relativeer Kid A en krijg dan toch ook een steekje onder water.

PS: die computers zorgen er toch ook maar weer mooi voor dat er zo'n mooi forum is, als Musicmeter waar wij deze discussie kunnen voeren...

Da's niet bedoeld als steekje onder water. Je vond de notering in de top 250 toch overdreven hoog? Ik heb dat geïnterpreteerd als overroepen. 3,5* is ook wat povertjes, in mijn ogen dan toch

Natuurlijk is mijn ervaring subjectief, maar nr15 in de top 250 geeft dan toch een subjectiviteit die door velen wordt gedeeld. Ik vond dat je dat wat gemakkelijk van tafel veegde, en heb een poging gedaan om enigszins mijn liefde voor Kid A onder woorden te brengen, meer niet.

Op zich niet gemakkelijk om te zeggen waarom iets je raakt (iets afkraken vind ik veel gemakkelijker), maar het onder woorden kunnen brengen, hoe armzalig ook, geeft toch enige voldoening

Ah dat is mooi. En inderdaad is het niet altijd even makkelijk om te beschrijven waarom een album je zo raakt. En armzalig zou ik jouw poging zeker niet willen noemen.

Enkel Motion Picture Soundtrack: dat vind ik niet grappig eigenlijk Maar het niveau van de muziek vraagt toch om een 5 op 5.

Zeg: jouw beeltenis is al in gebruik door user Herman. Misschien kan je een andere nemen?

hehe inderdaad, was er een paar dagen geleden van overtuigd dat het Herman was die deze uitspraak gedaan had.

Ondanks dat ik in mijn Radiohead mood ben, ben ik nog steeds niet tot een conclusie kunnen komen betreffende deze plaat. Het is moeilijker dan ik had verwacht, want de plaat weet me zijn ware aard nog niet te tonen. Ook heeft de luisterbeurt van daarnet me teleurgesteld en hoop ik dat zoiets niet nefast zal zijn voor de beoordeling die ik hopelijk zo snel mogelijk toch kan geven.

4*. Had 4,5* kunnen zijn maar ik snap het nut niet van Treefingers, dat is gwn 3 minuten lang hetzelfde geluid, een lied kan je dat nu toch niet echt noemen?

Nee, het is eerder een fantastisch en relaxerend gevoel.

Het is ook niet 3 minuten lang hetzelfde.

Een nagenoeg perfecte plaat, persoonlijk vind ik dit de beste Radiohead plaat.

Normaliter zou ik deze plaat een vijf geven, maar omdat ik de perfectie nog niet gehoord heb wacht ik hier nog even mee. Ook heeft de plaat een niet zo goede indruk (om een vijf te krijgen) achtergelaten de laatste luisterbeurten en ben ik een beetje bang dat de magie verloren gegaan is.

Idioteque is fantastisch en ook How to Disappear Completely is een prachtig nummer. Voor de rest vind ik dit album niet veel meer dan een rommeltje van verschillende instrumenten en elektronische klanken en mis ik echte songs. Om nog maar te zwijgen van die stiltes in Motion Picture Soundtrack, maar soit, dat zal wel artistiek zijn of zo.

Dat is gewoon een hidden track.

Stiltes oftewel witruimtes worden vaak ingezet om een voorgaand stuk meer kracht te geven. Vind trouwens 'optimistic' best wel een échte song

'Optimistic' vind ik nog wel goed ja. En het kan best zijn dat die stiltes voor sommigen een meerwaarde betekenen, maar persoonlijk vind ik ze overbodig.

Toch wel raar om dit tegen te komen. Dacht even dat ik een bericht van mezelf aan het lezen was, maar kan me niet herinneren dit gezegd te hebben. Vreemde mindfuck door diezelfde avatar.

Vieze tegenvaller zeg na het sterke OK Computer. Alles is nét even te elektronisch .Waar OK Computer dat zeer beperkt hield, komen hier alle synthesizers uit de kast. Misschien gaat het kwartje nog vallen, maar ik zie het somber in..

Net weer gedraaid en het album blijft steeds beter worden.
Met name Optimistic en de laatste twee nummers bevallen me steeds beter.

Wat mij betreft het beste album van Radiohead. OK Computer is een mijlpaal in de popgeschiedenis maar persoonlijk heb ik veel meer met Kid A. Nog op zoek naar de 10inch uitvoering op dubbel vinyl...

Laat me weten als je die gevonden hebt!

The National Anthem spoel ik altijd door... wordt zenuwachtig van dat nummer... vind het ook totaal niet passen op het album...

En dan toch 5 sterren? Ik vind The National Anthem juist erg tof

Ik ook, prachtig nummer. Erg levendig nummer, blijft allemaal nét binnen de perken.

Zo zie je maar hoe een album kan groeien, aangezien mijn vorige bericht en het feit dat hij nu in m'n top 10 staat

Ik vind het wel een fijn album, al zitten de elektronische invloeden mij af en toe iets te veel in de weg. En vind ik How To Disappear Completely een ongelooflijk zaagnummer. Een liedje maken over hoe onbegrepen je je voelt door je vele duizenden fans, komaan zeg. Maar zo'n heerlijk kakofonisch liedje als The National Anthem kan voor mij wel altijd.

Toch luister ik liever naar een vergelijkbaar album als Blur's 13 van een jaar eerder. Nog iemand die de gelijkenissen in sfeer en invloeden tussen die twee albums is opgevallen?

Ik vind dat je zonder vooroordelen naar How To Disappear Completely moet luisteren, want het is echt een zééér mooi nummer. En dat is toch waar het om gaat, dat het mooi is. Dan is het thema van het nummer voor mij absoluut bijzaak.

Ik vind het niet alleen een zeurnummer omwille van het thema hoor. Dat doet er gewoon nog een schepje bovenop