Paul Young - No Parlez (1983)

Blijf Come Back and Stay toch een heel aardig nummer vinden. Ook van Love Will Tear Us Apart ben ik wel gecharmeerd. Maar die andere nummers kunnen me niet echt boeien. Vooruit 3*

Overbodige plaat, alleen Love Will Tear Us Apart
met Joy Division vond ik wel aardig.
1,5 *

Mijn eerste plaat ooit, gekregen voor mijn 11e verjaardag. De cover van Love will tears us apart haalt het orgineel bij lange na niet, maar de overige nummers zijn toch best heel behoorlijk. Vooral de ballad Broken man is erg mooi. Uit dit nummer blijkt overduidelijk wat voor een mooie blue-eyed-soulstem Paul Young toch heeft. 3*

Grappig, was ook mijn eerste plaat ooit. Ik was toen 10. Ik moest kiezen tussen deze en dolly dots (kan me echt niet herinneren dat ik ze ooit leuk vond!!!) Enfin, blij dat ik deze genomen heb! Draai het nog steeds regelmatig en het verveelt me niet. Broken man is tergend mooi en Love of the common people blijf ik ook speciaal vinden, vooral de lange versie. Ben ik ooit 2e mee geworden in een playbackshow (ik miste alleen 2 achtergrondzangeresjes, anders werd ik 1e....)

Toch drie punten voor de fretloze bas partijen van Pino Paladino..

De hits die hier op staan vind ik goed, de rest is matig.

Van Love WIll Tear Us Apart had ie af moeten blijven. Godslastering.

De hits blijven leuk ja, maar ook de rest vind ik goed te verteren. Iron Out the Rough Spots, Tender Trap en Oh Women zijn ook erg leuke nummers.

Dacht altijd dat Where ever I lay my Hat ook op dit album stond,vond ik altijd wel een leuk nummer van deze cover koning !

Verrek, je hebt gelijk, die staat er wel degelijk op! Zal de tracklist even aanpassen.

Almost Cut My Hair.... Die is van CSNY. Wat die hier nou doet...
Ook Behind Your Smile hoort hier niet tussen.

Crosby, Stills, Nash & Paul Young?

blijft na 23 jaar een geweldig album,destijds grijs gedraaid
en nu hoor ik hem nog steeds graag

Ik sluit mij gaarne aan bij deze spreekster. "No Parlez" is inderdaad een briljant debuut album van Paul, die zo nu en dan door mij (nog steeds als LP) wordt gedraaid

Behind your smile was een bonus track op de cd uitvoering. Matig nummer trouwens...laat maar weg.

Vanaf Come Back And Stay was ik helemaal "fan" van Paul Young. Als 9-jarig jochie snapte ik al die ophef over Love Will Tear Us Apart niet. Mijn moeder jaren later ook niet. Die hoorde toen pas op mijn kamer de versie van Joy Division, en ze vond het zonde dat een band dat nummer van Paul Young zo slecht coverde. Mijn moeder is er nog steeds heilig van overtuigd dat Paul Young dat nummer geschreven heeft.

Ook het nummer "Iron Out the Rough Spots" Dat vind ik namelijk verreweg de beste track van deze voortreffelijke cd. En Marcel, volgens mij was "Iron Out the Rough Spots" geen hit van Paul Young.

Toen deze plaat uitkwam was ik helemaal weg van Wherever I Lay My Hat (That's My Home!). Ik wist niet dat het origineel van Marvin Gaye was, dat origineel heb ik pas later ontdekt.
Maar zo had deze voor mij toen nieuwe zanger meteen de aandacht;
Ik vergeleek zijn wat aparte stem met die van Robert Palmer, al vind ik die vergelijking nu wat mank lopen...
Love of the Common People en Come Back and Stay trokken me over de streep om ook het album te kopen.
Love Will Tear Us Apart vind ik gewoon stukken beter gebracht dan het origineel van Joy Division, een band waar ik niets mee heb;
Ik vond dit een prima plaatje toen, en als ik het nu terughoor denk ik... wauw en ook : "jammer dat Paul Youn live zo weinig meer voorstelt, waar is die fantastische stem heen ?"

****

Van Paul Young kocht ik in de jaren '80 twee singles: de nummer 1 hit Love of the Common People en Love Will Tear Us Apart.
Het zal wel vloeken in de kerk zijn, maar ik vind deze Joy Division-cover nog steeds behoorlijk goed.
In die tijd had ik wel een hekel aan de single Wherever I Lay My Hat (That's My Home). Nog steeds is het geen favoriet van mij maar ik zag wel dat ik toch wel erg zuinig ben omgesprongen met mijn beoordeling en vandaar ook een halfje erbij. Er staat namelijk wel meer moois tussen dan alleen die twee genoemde singles die ik jaren geleden als tiener kocht.

Een stuk zeep voor aero.
Mond spoelen, mijn vrind.

Alleen omdat ik Wherever I Lay My Hat niet zo goed vind? Sorry Ray, ik wist niet dat je daar zo idolaat van was

Door in je ogen te kijken
zie ik dat je gaat huilen
vanwege mij?


Hou toch op man.

We zitten hier niet bij de Zangeres Zonder Naam of Corry Konings gewaardeerde medegebruiker: poets uw brilletje or Don't Parlez.

Ik zwijg verder en trek mijn zwarte pak aan vanwege bertus.

De fretloze baspartijen (Pino Palendino) op deze plaat zijn geweldig ritmische, daarom is deze plaat lekker om naar te luisteren.

A big hand for Mr. Pino Palendino!!!!!!!

Tijden lijken me niet te kloppen.
Mooie eerste plaat en daarna was het eigenlijk niets meer.

Regelmatig deze cover gehoord rond 1983/84, maar hé, ik was 12/13 en wat wist ik. In ieder geval niet wie Joy Division was.
Daarna nooit meer het nummer gehoord totdat ik rond 1988 Joy Division leerde kennen. Hoorde Love Will Tear us Apart en wist in mijn achterhoofd dat Paul Young dit gecovered had. Sindsdien gold natuurlijk alleen het origineel.

Onlangs de coverversie van Paul maar weer eens opgedoken om het na 25 jaar (jezus ik ben oud!!!) maar weer eens een paar luisterbeurten te geven. En moet ik toegeven, ondanks dat ik helemaal nix met Paul Young heb, dat ik het ook een verdomd goede cover versie vind. Dusz Aero.....je staat niet alleen.

NO PARLEZ

De tijden kloppen wel op dit zeer catchy debuut, want dit album werd op CD bijna uitsluitend gereleaset in de "extended version" optie. De "album version" CD zou heel beperkt bestaan, maar ik heb hem nog nooit gezien.

De singels Iron out the rough Spots, Love of the common People, Wherever I lay my Hat en Come back and stay zijn allemaal aanwezig in hun 12" versie. Gek dat ook Sex (geen singel) een extended versie heeft. Van Love will tear us apart bestond geen extended remix. Deze singel werd alleen buiten de UK uitgebracht

Deze zomer wordt het album in een 25th anniversary deluxe editie heruitgebracht in zijn oorspronkelijke staat. Met bonus tracks, waaronder ook weer de extended versies, op een dubbelCD. Zowel het briljante THE SECRET OF ASSOCIATION als het wat tegenvallende BETWEEN TWO FIRES verschenen eind vorig jaar al als deluxe dubbelaar met alle extended versies, b-kanten en live-tracks erop en eraan.

Dit is wel heel toevallig zeg, ik zat er gisteren aan te denken om een recensie te gaan schrijven bij dit album, staan er een dag later ineens 2 berichten. Bij deze dan :

Zoals eerder vermeld was dit mijn allereerste album ooit die ik op LP had. Nu 25 jaar geleden aangeschaft en ik vind dat dit album wel een recensie verdiend.

Ik heb hetzelfde album wat dazzler ook heeft, degene met allemaal 12-inch versies. De LP-versie heb ik ook nog nooit op cd zien liggen. Wel toevallig dat er juist nu ook een heruitgave komt: 25th anniversary
Die zal ik zeker gaan aanschaffen en ook zijn andere 2 albums, want zijn muziek staat gewoon als een huis, ook al zijn het vele covers en klinkt het erg 80's.

In Nederland werden 4 singles uitgebracht van dit album (1,2,3 en 7) en opvallend hieraan was dat ze om de 8 weken gereleased werden waardoor zijn grootste hits beiden slechts 10 weken in de Top 40 stonden.

De 1e single die gereleased werd was Wherever I Lay My Hat (That's My Home), een cover van Marvin Gaye. Dit blijft een prachtige cover vind ik zelf, hieruit blijkt Paul Young beschikt over een prachtige soulvolle stem.

De 2e single werd Come Back and Stay en bereikte bijna de 1e plaats en het betekende zijn grote doorbraak in Nederland. De 12-inch versie vind ik persoonlijk iets minder dan de single-versie, hij duurt net even wat te lang. Maar een sterk nummer blijft het zeker.

De 3e single bereikte de nummer 1-positie in 1984: Love of the Common People, dat nummer valt vooral op door de drums die erin gebruikt werden. Persoonlijk is dit mijn grote favoriet van dit album, vele herinneringen aan dit nummer als kind zijnde (zoals gezegd bijna een playbackshow mee gewonnen destijds). Deze lange versie bevalt me wel weer beter dan de singleversie. De clip is vooral lachen geblazen door de 2 zangeressen die meedoen, die zijn wel erg jaren 80 gekleed

De 4e single werd Love Will Tears Us Apart, zoals gezegd een cover Joy Division. Deze versie prefereer ik boven het origineel gewoonweg omdat de muziek beter gearrangeerd is. Maar dit werd slechts een klein hitje voor hem.

De drums die je in Love of the Common People hoort, komen verder ook terug in Oh Women, Ku Ku Kurama, Iron Out the Rough Spots, Tender Trap en Sex en titelnummer No Parlez, allemaal degelijke popsongs.

Buitenbeentje op het album is wel Behind Your Smile. Dit is zowaar een electronummer, eentje die zijn tijd wel ver vooruit was. Achteraf gezien vind ik dit wel een van de betere nummers hierop.

Het boekwerkje van No Parlez straalt een en al vrolijkheid uit waaruit blijkt dat dit album met heel veel plezier in elkaar gezet is. Dat is ook terug te horen in een aantal songs: Ku Ku Kuruma en vooral Iron Out the Rough Spots. Heerlijke vrolijke songs nog steeds!

Heb ik 1 nummer nog niet gehad en dat is Broken Man. Dat nummer is zo intens, gaat werkelijk door merg en been. Ik houd het vaak niet droog bij dit nummer Ook absoluut een van mijn favorieten hier.

Al met al vind ik dit gewoon een fantastisch album en na herbeluistering gooi ik deze een half omhoog, maar moet wel kwijt dat deze vooral verdiend wordt door jeugdsentiment en hee, mijn eerste album, blijft toch een speciaal plekje houden

Ik hoop dat bij de heruitgave het mensen aanzet om dit album ook eens te gaan luisteren, want het is zeker de moeite waard. Het gemiddelde is schandalig laag hier. Oh, en voor de lijstjesfreaks onder ons, dit album bereikte de 1e plaats in de album top 100 en stond er 35 weken in. Commercieel gezien een groot succes dus, maar daarom per definitie niet slecht In 1984 in het jaaroverzicht van albums stond deze plaat mooi even op een 9e plaats.

Zag net de tracklist voor de rerelease (eind juni 2008).

CD1 de gewone albumversie (zonder de 12" versies en zonder Behind Your Smile)

CD2

Come Back and Stay
Iron out the Rough Spots
Love of the Common People
Behind Your Smile
I've Been Lonely for So Long
Yours
Sex (demo versie)
Pale Shelter (demo versie)
Better to Have and Don't Need (live versie)
Wherever I Lay my Hat

Alleen bij Come Back and Stay en Iron out the Rough Spots staat uitdrukkelijk vermeld dat het om de 12" mix gaat. Het is dus niet zeker of de andere singels op CD2 er in hun 7" of 12" versie op staan.

NO PARLEZ
betekende voor Paul Young de grote doorbraak in 1983.
Zonder de Q-tips maar met een uitstekende backing band
en met een oor (en een neus) voor het betere cover werk.

De 25th Anniversary edition heb ik sinds kort in handen.
In plaats van de extended versies van 5 tracks op de oude CD,
wilde men opnieuw voor de oorspronkelijk vinyl tracklengte kiezen.
Een bonus CD bevat de extended versies en b-kantjes.

Come Back and Stay was een van mijn favoriete singels uit 1983.
Lekkere baspartij, warme synths en zeer doorleefde "white soul" vocalen.

De 25th Ann. edition kiest voor de "single edit" (4.24)
ipv de oorspronkelijk LP versie (4.57) of de "scratch mix" (7.55).
Op de bonus CD staat nu de oorspronkelijke "extended club mix" (7.31).

Love Will Tear Us Apart is een verdienstelijke Joy Division cover,
als je ervan uitgaat dat Paul Young de soul van dit nummer blootlegt.

De 25th Ann. edition kies opnieuw voor de "single edit" (4.17 en alleen
buiten de UK als 7" uitgebracht) ipv de oorspronkelijke LP versie (5.00).

Wherever I Lay My Hat was de geslaagde Marvin Gaye cover
waarmee Young in de zomer van 1983 de top haalde in het Verenigd Koninkrijk.
In de Benelux ging deze Britse nummer 1 hit haast onopgemerkt voorbij.

De 25th Ann. edition kiest dit keer wel voor de correcte LP versie (5.18).
De extended versie (6.00) ontbreekt echter op de bonus CD.

Ku Ku Kurama is een novelty albumtrack met fretles pretbas,
hilarisch backingvocalen en een onweerstaanbare groove.

No Parlez sluit naadloos aan op het vorige nummer: identieke groove.
En met een backing koor dat heel erg naar 80s synthgospel geurt.

Love of the Common People blijft voor mij de kersthit van 1983.
Misschien omdat het erin sneeuwde en omwille van het familiegevoel.

De 25th Ann. edition gaat weer behoorlijk uit de bocht hier.
Opnieuw wordt voor de single edit (4.00? dat is trouwens 20 seconden
langer dan de vinyl versie) gekozen ipv de LP versie (4.56).

Er bestaat ook een oorspronkelijke singelversie (een oudere mix),
want het nummer werd al in 1982 op 7" uitgebracht en flopte toen.
En een "extended club mix" (5.50) die wel op de bonus CD staat.

Oh Women is een funky tussendoortje met sexy backing vocals.
Helemaal overgoten met de lurkende bas van Pino Paladino.

Iron Out the Rough Spots is mijn favoriet van deze plaat.
Een arrangement boordevol smakelijke randgeluidjes en
de allereerste, verloren geraakte singel van het album.

De 25th Ann. gaat deze keer wel voor de originele LP versie (4.47).
De machtige extended versie (7.28) staat op de bonus CD.

Broken Man is een uitstekende ballad en was lang Pauls visitekaartje.
Zelfgeschreven en doet qua interpretatie heel sterk aan Sam Cooke denken.

Tender Trap is een wat matiger albumnummer.
Samen met Broken Man van Paul Young en (toetstenist) Ian Kewley.

Sex sluit het album af met een derde Jack Lee cover.
Een voor mijn part wat overbodig en overfunkt nummer.

De 25th Ann. editie kiest wel voor de juiste LP versie (4.49).
De extended versie (6.52) ontbreekt dan weer op de bonus CD.

Drie bonustracks en twee livetracks vullen de bonus CD verder aan.
Behind Your Smile stond al op de oude CD editie als bonustrack,
en nu worden er ook de b-kanten I've Been Lonely for So Long
(meteen de beste van de drie) en Yours aan toegevoegd.

Van Yours kiest men dan weer de "extended club mix" (5.39) ipv de 7" b-kant.

De twee bonus live tracks zijn Wherever I Lay My Hat en It's Better to Have.
En er staan ook twee unreleased demo's op, waarvan vooral Pale Shelter opvalt.
Het is een wat bij de haren getrokken cover van de Tears For Fears song.

Om alles overzichtelijk te houden (u bent al lang gestopt met lezen,
tenzij u even geschift bent als ik) heb ik een tracklijst ter correctie doorgestuurd,
waarop ik de vinyl tracktijden respecteer en de 25th Ann. bonustracks toevoeg.

Als je deze 25th Anniversary edition koopt en naast de oude CD versie legt, dan
heb je maar liefst 6 van de oorspronkelijke 11 nummers in een verschillende versie.
Een zwaar onvoldoende voor de platenfirma die de oorspronkelijk vinyl release
wilde restaureren op CD, maar zich drie keer van juiste songversie vergiste.