Golden Earring - N.E.W.S. (1984)

Het beste en het bekendste van Golden Earring(s). De videoclip van When A Lady Smiles was destijds een NL verademing.

Clear Night Moonlight
When the Lady Smiles
N.E.W.S. (North, East, West, South) - 'read all about it!'

3 topnummers op dit album. The Golden Earring heeft vele goede songs afgeleverd. Niet alleen Radar Love en Twilight Zone (hun beste vind ik), maar ook Just a Little Bit of Peace in My Heart (briljant!), Back Home, Buddy Joe en Weekend Love. Enzovoorts. N.E.W.S. bevat de 3 genoemde topsongs en is een goed album van Neerlands trots. Helaas op MuMe wat ondergewaardeerd. The Golden Earring heeft toch in Nederland rock op de kaart gezet. En dat was nodig ook want dit land was in de jaren '50 en begin jaren '60 één van de truttigste landen ter wereld.

Dit album heb ik ook in bezit, en vind ik niet zo bijzonder. De hitsingle is wel erg goed de rest matig.

Eens Marcel. Ken je "Moontan"? Vast wel! Dat is wat mij betreft de beste Earring plaat allertijden.

We zijn het weer eens Hans ! Naast de klassieker Radar Love zijn vooral Vanilla Queen ,Candy's Going Bad en Are you receiving me toppers ! Andere goede albums van de Earring in die tijd :Grab it for a Second en Switch !

Ik vind dit album zeer relaxed, maar ook bovenal omdat er weer wat meer aandacht aan de songs wordt besteed. Maar toch ook speelt een dosis nostalgie een belangrijke rol.

Saldek, goed dat je de Golden Earring in de schijnwerpers zet. Eén van mijn favoriete Nederlandse bands. Misschien als je stemt, dat dan de score ook wat omhoog gaat?
Velen vinden het nummer N.E.W.S. niet zo veel aan, maar ik vind dit juist een erg goed en apart nummer. Clear Night Moonlight is wat klassiekere rock maar ook erg goed gemaakt.

Ja, goed plan. Overigens wat de titelsong 'N.E.W.S.' betreft: ik vind het een strak nummer, en idd apart. De inhoud van de song is ook erg interessant vind ik.
Zelf ben ik van mening dat de beoordeling van een album eigenlijk niets zegt. 't is leuk een cijfertje te geven, maar wat voor het gros klote klinkt kan juist voor een ander weer raakvlak hebben.......,maar toch : 4

Ik sta eigenlijk een beetje op te kijken van het lage gemiddelde van deze cd. Niet dat dit het hoogtepunt van de Golden Earring is maar deze cd verdient absoluut beter dan het gemiddelde wat het nu staat.
Ik ga persoonlijk voor 3.5 ster dat vind ik 'm zeker waard.

Een beetje een matige plaat, eerlijk gezegd, met 1 uitschieter naar boven: Lady Smiles.
Het probleem met dit album is vooral de produktie. Een nummer als Mission Impossible bijvoorbeeld komt hier niet echt uit de verf, maar is live (ze spelen het nog steeds) een sensatie.

.............zoals ze met veel nummers hebben....

Ik vind dit toch wel een van hun betere studio-albums. OK toegegeven Fist in Glove is drie keer niks en Enough is Enough is ook niet echt goed maar voor de rest bevalt dit album me wel. When the Lady Smiles mag dan inderdaad de uitschieter zijn, nummers als Mission Impossible, I'll Make It All Up to You, Clear Night Moonlight en N.E.W.S. zijn gewoon prima tracks.

3,5 ster

Een soort 'Moontan part II'. Voor mij hun beste plaat uit de jaren 80.
'Moontan' heeft natuurlijk langere nummers.

Lekkere clip had het ook....
Ongeschikt voor epilepsie-patienten, dacht ik zo.

Ik vind deze plaat door de te gladde productie nogal zwak, Clear Night Moonlight ronduit één van de slechtste songs die ze ooit maakten, bweurk... Neen, doe mij maar Moontan, To The Hilt en Contraband! En die formidabele liveplaat natuurlijk!

**1/2

Mwah... vond 'm altijd wel leuk, toch wel een redelijk sterke 2de single naar ik me herinner.
Anno nu trouwens volledig in de vergetelheid geraakt, zoals wel meer Earring-hits (I Do Rock N Roll en Instant Poetry schieten in m'n gedachten voorbij).

......terwijl met name Instant poetry toch echt een song is om te smullen vind ik, lekker pakkend

Interessante plaat , maar niet overal even geslaagd . Lady Smiles is natuurlijk wel een pakkende song , maar Clearnight Moonlight is dat eigenlijk helemaal niet.
Het nummer N.E.W.S is wel 1 van de hoogtepunten . Aparte ritmiek en vooral anders .
Maar Mission Impossible is de song waar het om draait hier . Sterke rock , goeie melodie en perfect voor op de buhne .
Jammerlijk is deze plaat ook lichtelijk besmet met het 80er jaren syndroom . Te gelikt en bij vlagen nogal klinisch .

Met dit album werd ik bekend met de Earring. Ik vind dit ook hun leukste album. It's over now is het enige zwaktepuntje de rest is gewoon helemaal goed.

Zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit dat ik in de jaren 80 ben opgegegroeid, maar veel jaren 70 werk (muv Moontan) vind ik veel te zwak, en weinigzeggend.

De eerste 3 nrs. en Mission impossible zijn de mooisten.Orwell's year had wel op de originele lp mogen staan.

Orwell's year.......ja, dat is wel een watertandend dingetje. Weet nog dat ik de single kocht (When the Lady Smiles) en zoals altijd toen eerst de b-side draaide. En die vond ik verrassend veel en veel beter! Zo'n knaller had ik van de Earring toen niet meer verwacht. Deze had misschien het album nét even iets completer en afwisselender gemaakt (hoewel ik het album echt heel oké vind).

Geldt dit ook voor werken als 'Seven Tears', 'Live', 'Eight Miles high', 'To the Hilt', 'Switch', 'Contraband'? Toegegeven is Moontan een topper, voor sommigen zelfs de créme de la créme van de Earring, maar bovengenoemden doen er mijns inziens niet veel voor onder........alle masterpieces.

De beste Earring plaat uit de jaren'80.
De live-versies van deze nummers mogen dan wel meer spektakel bieden; de studioversies mogen er ook best zijn. George Kooymans speelde laatst bij een concert met Frank Carillo slechts een oude Earring klassieker: Mission Impossible. Een uitstekende keuze!

Ik vind dit album best goed. Oké, sommige nummers zijn in de live versie stukken beter (Enough is enough, Mission impossible bijv.) maar zijn in de studioversie toch ook niet slecht. Ik luister dit album nog steeds graag.

Met When the Lady Smiles staat hierop een geweldige kraker. Over het algemeen overheerst hier echter de gladde 80's sound en mis ik de pure rock 'n roll. Het titelnummer is wel een (experimentele) ervaring op zich, al vind ik het gedraai met de letters in de titel en de windrichtingen wat gekunsteld. De CD is geen topper en leunt toch teveel op de lachende dame.

Zo wauw, helemaal terug in de 80's. Is dit de Earing van de jaren 70?
Gelikt, glad beetje disco (?!)

Geen echt slechte nummers , maar toch. staat niet in verhouding met To the Hilt, Contraband, Moontan etc.
De tijdsgeest speelde ze parten

Ik vind 'm iets overtuigender dan Cut . Het titelnummer vind ik ok . Earring goes funk .
Mission Impossible is zeker ook een favoriet van mij , mag ik vooral live graag horen .
Ook jammerlijk wat mindere tracks , met name de draak Clearnight Moonlight weet nauwelijks te bekoren .
Wel goed om te constateren dat de groep hier en daar het experiment weer een beetje zoekt .
Niet als geheel geslaagd , maar allerzins redelijk .

Mijj mening is dat ze zich iets te gemakkelijk door de tijdsgeest hebben laten meenemen (beetnemen). De periode 1978 - 1990 zaten ze echt in een dip....

Vanaf 1991 is het weer de "oude" Earing (heerlijk twee luik: Bloody Buccaneers en Face it)

Je hebt zeker gelijk; eigenlijk best vreemd.
Nagaande dat ze wel een bassist, gitarist en drummer in de band hebben, die allen zeer goed kunnen spelen.
Golden Earring blijft een band met sterke singles, maar mindere albums.
Als ik eerlijk ben hebben hun oude albums ook niet het constante hoge nivo.
Maar met Weekend Love, Twilight Zone, Radar Love, She Flies On Strange Wings, Going To The Run en When The Lady Smiles en ga zo maar door leveren ze meer dan genoeg nummers af die als Nederlandse klassiekers genoemd kunnen worden.
Weinig nationale bands doen hun na.

Ik vind hun periode op albumsgebied in de 70er jaren wel noemenswaardig . Maar de singles heeft hun inderdaad wel een goede dienst bewezen . Het beste voorbeeld is waarschijnlijk Twilight Zone . Eigenlijk bedoeld als een solostuk van Kooijmans , maar uiteindelijk gebruikt voor de groep . Producer Shell Shelkens maakte er iets heel anders van uiteindelijk , maar het werd wel een dijk van een song .
Een cruciaal moment , want de groep stond op het punt er de brei aan te geven . Buiten verwachting ging ook Amerika weer voor de bijl , en dan ga je niet meer uitelkaar natuurlijk .
Je hoort ook wel dat de passie ook hier op N.E.W.S weer aanwezig is , maar het is ongetwijfeld het tijdsbeeld , dat bepaalde nummers wat gekunselt klinken .