Michael Jackson - Dangerous (1991)

Het nummer had misschien niet misstaan op Off The Wall tussen nummers als She's Out Of My Life en I Can't Help It. Dan was het voor mij minder negatief opgevallen. Dangerous vind ik een album van veel hogere kwaliteit dan bovengenoemde: het komt wat rebelser over en de nummers onderscheiden zich van zijn eerdere werk. Zo'n nummer als Gone Too Soon was voor mij dus een onwelkome afwisseling.

Ik bedoelde met 'moet het nou', moet deze song nu op Dangerous staan tussen al die geweldige liedjes? Ook al gaat het nummer over iemand die aan Aids is overleden, dat verandert niets aan mijn mening dat Gone Too Soon niet op dit album thuishoort.

Ach, het blijft dan toch gewoonweg een kwestie van smaak. Als je kijkt naar het hele album past het er wel tussen naar mijn idee met nummers als Heal the World en Will You Be There. Het brengt wat afwisseling na al die New Jack Swing nummers aan het begin.

Dat dit album van een hogere kwaliteit is dan Off the Wall betwijfel ik (al blijft dat ook smaak natuurlijk). Ik ben dan ook van mening dat Gone Too Soon daar echt niet tussen had gepast. Off the Wall was toch echt meer een Soul/Funk album. Daar past Gone Too Soon niet tussen in mijn optiek.

Dangerous is trouwens ook mijn Favo Michael Jackson album. Al weet ik zeker dat Off the Wall toch veel meer indruk op de mensen heeft gemaakt, evenals Thriller.

Toch wel sterk om met top producer jones te breken. Lijkt mij niet eenvoudig na al die onvoorstelbare successen.

Nu vind ik ook al dat dangerous te lang duurt. Je had er bijna 2 cd's van kunnen maken. En behalve dat beginnen al die beats,samples,loops of hoe je ze noemen wilt me na de eerste 2 sterke nummers behoorlijk te vervelen. Sterker nog op in the closet begint het me te irriteren. Het is behoorlijk monotoon. Alles word dicht geplakt zodat je nog nauwelijks adem kunt halen. En niet dat closet nou een slecht nummer is. Maar het word behoorlijk verpest door die steeds terugkerende monotone geluidjes. Gelukkig dat remember the time wat minder volgepropt zit. De volgende 3 zijn niet mijn favorieten van jackson. Who is it en give in to me zijn dat duidelijk wel. Mooie sterke nummers en je kunt gemakkelijk op adem halen he he. De rest vind ik niet geweldig.

De plaat Dangerous van Michael Jackson vind ik de ultieme en meest veelzijdige plaat van de Legende.
Na Off the Wall en Thriller sloeg Michael al een iets andere weg in met Bad.
Na 3 platen met Quincy Jones was het goed om met een andere producer te gaan werken.
Op sommige nummers van Bad leek het alsof Jackson op de automatische piloot speelde.
Bij de opening van Dangerous met Jam hoor je het verschil. We zijn beland in de begin jaren 90 en Michael is scherp als een mes. Hij realiseert zich dat hij met iets anders moet komen.
De intro van Jam vind ik het einde. Het klinkt welliswaar niet zo vriendelijk als de vorige platen maar blijkt op langere termijn te blijven hangen en verslavend te werken.
Met Why you wanna trip on me, zet hij een intro van jewelste neer. Dit moet je gewoon keihard draaien. Nummer duurt net een tikkie te lang maar is prachtig. In the Closet is ook een dijk van een nummer. Heerlijk sexy en zwoel en echt MJ.
Ook the nummers She drives me wild en Can't let her get away zijn erg goed. Ze zijn geweldig opgebouwd, ontzettend ritmisch en Jackson is zo heerlijk bij stem.
Remember the time gaat terug naar de tijd van Off the Wall en klinkt gewoon lekker. Dit nummer hoor ik op een of andere manier graag met ondersteuning van de beroemde clip, die horen bij elkaar.
Black or white is een klassieker maar hoort niet tot mijn favoriete MJ songs. Ook Heal the world is niet helemaal aan mij besteed. Hier zakt de plaat voor mij dan ook even in om dan weer helemaal de draad op te pakken met Who is it en Give in to me.
Who is it hoort tot de beste 5 MJ songs. Dit nummer zit zo goed in elkaar en is zo mooi. wederom zingt hij het met veel emotie en passie, de kracht van MJ.
Ook Give in to me vind ik een geweldige song die onterecht in de schaduw staat van Dirty Diana. Je hoort het nummer weinig terwijl het een dikke hit is geweest en een echte rock klassieker is. Slash speelt er geweldig in.
Will you be there is wederom van een ongekende schoonheid. Wat een melodie en beat zit hierin. Alleen MJ kan deze muziek maken en wederom weet hij er veel emotie in te leggen.
Keep the faith kent een prachtige boodschap en is single waardig. Wederom een mooie opbouw en erg ritmisch. Dit nummer verdiend meer aandacht.
Gone to soon is gevoelig en teder. Prachtige poetische tekst zoals alleen MJ het kan schrijven. Dit valt bij mij beter als Heal the World.
Afsluiter Dangerous is weer effe lekker dansbaar en doet een beetje aan Prince denken maar dan beter.
Dangerous heeft een enorme invloed gehad op latere artiesten, zoals Justin Timberlake en Usher. Nogsteeds klinkt het fris en laat het alle kwaliteiten van Michael Jackson zien en horen.

Veel mensen zullen Off the Wall of Thriller bestempelen als zijn beste albums maar Dangerous hoort hier absoluut tussen.

Michael had op het Bad album Quincy Jones al min of meer van zich afgeschud. Quincy had in ieder geval erg weinig van doen met het Bad album. Hij was er al die tijd wel bij en heeft Michael ook geholpen, maar totaal niet vergelijkbaar met zijn input bij Off the Wall en Thriller. Juist omdat Michael het belangrijk vond een andere weg in te slaan. Het lijkt me alleen daarom al sterk dat Michael het op het Bad album op de automatische piloot doet, omdat hij volledig achter deze nieuwe ingeslagen weg stond. Quincy is trouwens ook degene die Michael geadviseerd heeft zich te verdiepen in New Jack Swing, om te kijken wat hij daarvan zou vinden. Dat Resulteerde uiteindelijk in de samenwerking met Teddy Riley en Bill Bottrell (ook op advies van Quincy), wat uiteindelijk dit album (Dangerous) opleverde. Met dit album maakte Michael overigens het meest succesvolle New Jack Swing album aller tijden, met ongeveer 32 miljoen verkochte exemplaren.

Jongens die solo van Slash de laatste 2 minuten ongeveer met de ad libs van michael jackson eroverheen is toch echt een mijlpaal in de discografie van MJ!

Give in to Me is inderdaad een geweldig nummer. Helemaal stuk gedraaid (voor zover dat mogelijk is) in de loop der jaren.

Dangerous is de eerste album release van Michael Jackson die ik als kind bewust meemaakte. Ik ben een kind van de jaren tachtig, maar Thriller kwam uit toen ik nog net niet geboren was en Bad werd gereleased toen ik een jaar of vier was. Dangerous heb ik als achtjarig jochie dus volledig bewust meegemaakt. Ondanks dat ik niet kan kiezen tussen Michael's albums, Off the Wall, Thriller, Bad, Dangerous en History, is Dangerous om bovenstaande redenen waarschijnlijk het Michael Jackson album dat mij het meest aan het hart ligt.

Dangerous kwam in de loop van 1991 tot stand. Op Dangerous toonde Michael weer een ontwikkeling in muziek en beeld. Het was de eerste release na een herzien platencontract met platenlabel Sony (eigenaren van Epic), waarbij Michael per album een voorschot van $5 miljoen zou krijgen. Tevens koos Michael voor een samenwerking met Teddy Riley en Bill Bottrell. Om die reden werd de samenwerking met Quincy Jones beëindigd. Ze waren vriendschappelijk uit elkaar gegaan. Quincy vond dat Michael zich verder moest ontwikkelen en heeft Teddy Riley aanbevolen om Michael te helpen met zijn achtste studioalbum.

Op Dangerous ontwikkelde Michael zich ook verder als grondlegger van de populaire videoclip. Miljoenen mensen in de hele wereld hebben de videopremière van Black Or White op tv kunnen zien. Helaas zorgde die clip ook voor controverse, met name vanwege Michael's gewelddadige houding aan het einde van de clip. Die betreffende beelden werden vervolgens uit de tv vriendelijke versie geknipt. In de elf minuten durende videoclip zijn veel sterren te zien, onder wie Macaulay Culkin, Tyra Banks en zelfs Homer en Bart Simpson.

De verkoop van Dangerous nam grootse vormen aan. Binnen twee maanden verkocht het album vier miljoen exemplaren en werd daardoor een multi-platina-album. Michael Mania stak weer de kop op en de single Remember the Time ging net als de single van Black Or White gepaard met een indrukwekkende videoclip. De meeste clips van Dangerous kenden allemaal hetzelfde terugkerende thema. Video's vol sterren met filmachtige tv-premières die de scheidslijn tussen muziek en film vervaagden.

Michael had wel pech dat de grunge enorm opkwam toen Dangerous werd uitgebracht. Het ging namelijk erg goed met de verkoop van het album totdat Nirvana's Nevermind en Ten van Pearl Jam uitkwamen. Door de enorme impact van die twee albums werd Dangerous in Noord Amerika en Europa een beetje ondergesneeuwd. Om die reden had Dangerous voornamelijk een hoop succes op de Aziatische en Zuid Amerikaanse platenmarkt. Ondanks de opkomst van de grunge werden er tot op de dag van vandaag nog zo'n vijfendertig miljoen exemplaren van dit album verkocht. Het is het op één na bestverkochte album van Michael Jackson en om die reden een groot succes te noemen.

In tegenstelling tot vele anderen reken ik Heal the World, Black Or White en Remember the Time niet tot mijn favoriete tracks van dit album. Het zijn prachtige nummers, maar hebben de pech dat er nog veel betere tracks op dit album staan. Ze vallen in mijn ogen ook een beetje buiten de boot door de hardere sound van de overige nummers, met uitzondering natuurlijk van Will You Be There en Gone Too Soon. Een album zonder die vijf fantastische nummers was misschien nog meer een geheel geweest. Aangevuld met een stuk of vier nieuwere nummers had Michael die overige vijf songs uit kunnen brengen als geheel nieuw album.

Sterk stukje, ik ben ook altijd benieuwd geweest hoe groot dit album was geweest zonder Nevermind en al die grunge. Thriller had destijds vrij spel. Ik denk dat Dangerous toch aardig in de buurt was gekomen van de status van Thriller. Hoewel dat toch vrij onmogelijk is.
Dat dit beter verkocht dan Bad vind ik raar, want die vind ik als collectief toch een stuk sterker.

Ondanks het vele gekots op Heal the World, blijft het één van mijn favoriete Jacksons. Vooral die clip is echt bijzonder sterk. Nog sterker dan die van Earth Song. Hartverscheurend. En wanneer dan die hele groep met kaarslichtjes aan het einde als één collectief gaat zingen. Al vanaf dat ik klein ben, raakt dat me echt. Heb er meermaals om gehuild, vroeger dan.

@Jocharo: Wat zijn dan wel je favo nummers van dit album?

Ik heb Why You Wanna Trip on Me, Who Is It en Will You Be There aangemerkt als favoriet, maar dat zegt in mijn geval niets, omdat ik heel moeilijk kan kiezen tussen Michael zijn nummers. Elk nummer heeft wel een speciaal plekje. Will You Be There staat wel muurvast als favoriet. Michael zijn onzekerheden en moeilijkheden komen daar goed naar boven en dat nummer is zoals ik Michael al mijn hele leven zie, namelijk als een onterecht onbegrepen persoonlijkheid. Het raakt me keer op keer.

De eerste keer dat ik dit in zijn geheel heb beluisterd. Mijn voorkeur gaat zeker uit naar het oudere werk op Off the Wall en Thriller, maar al bij al valt Dangerous me niet echt tegen.

Dit album heeft voor mij heel veel nostalgische waarde. Het eerste album dat ik met gespaard zakgeld kocht en alleen beneden bij mijn vader (een fervent klassiek- en jazzliefhebber en ex-conservatorium-ganger) bij hoge uitzondering mocht luisteren. Inmiddels zijn we dik 1200 CD's en 800 LP's verder... Toen moest ik de radio-cd-speler van mijn moeder 'jatten' om dit op m'n kamer te kunnen luisteren en dan ging ik he-le-maal uit m'n dak, toen ik 7 of 8 was.

'Dangerous' is het eerste album van Michael zonder Quincy (onder Epic). Dat hoor je, zo simpel is het. Dit album heeft niet de 'smoothness' van 'Thriller' en vooral 'Off The Wall'. Michael sloeg een nieuwe weg in en borduurde eigenlijk niet verder op het succes van 'Bad'. Maakt dat van 'Dangerous' een slecht album? Absoluut niet. Het is gewoon anders. Eigenlijk had dit album 'History' moeten zijn; een verzameling hits en een nieuw album in één. Echter, Michael had zoveel materiaal, dat ervoor gekozen werd om enkel een nieuw album te maken. En terecht.

Hoogtepunten vind ik zelf 'In The Closet', 'Remember The Time', 'Black Or White' en 'Who Is It', maar de absolute uitschieters vind ik in de ballads. 'Keep The Faith', 'Gone Too Soon' en het juweeltje 'Will You Be There', met als intro een stuk uit een Beethoven-symfonie. Ik heb zelf zo'n beetje alle in Nederland te krijgen versies in bezit en ook de LP's. Toch miste ik aan dit album het pure vernieuwende wat we van Michael gewend waren. Daarbij is ook de opnamekwaliteit van vooral de dansbare nummers niet echt best, de ballads zijn veel mooier op de schijf gekomen. Ondanks alle nostalgie dus 4,5e ster.

Waarom dit album overigens wordt bestempeld als 'New Jack Swing', is mij een volkomen raadsel. Ik denk toch echt aan Keith Sweat en Bobby Brown en misschien aan Janet. Ook de vroege Joe en R. Kelly vielen hier wel binnen. Maar dit album is veel te veelzijdig om af te doen met 'New Jack Swing'.

Bij Dangerous komt Michael Jackson wel met een geschikte eerste single.
Black or White heeft wel een mooie clip met een hoofdrol voor Macaulay Culkin van Home Alone.
Slash zorgt voor het intro, maar maakt minder indruk dan Eddie Van Halen of Steve Stevens.
Hij kan het natuurlijk wel, zoals hij laat horen bij Lenny Kravitz Always On The Run.
Het lijkt alsof Michael Jackson een album heeft gemaakt ontwikkeld vanuit het We Are The World concept.
Helaas heb ik nooit wat gehad met dat nummer, en blijf ik het een slap aftreksel vinden van Band Aids Do They Know It’s Xmas.
We zijn allemaal gelijk, en samen kunnen we zorgen voor een harmonieuze wereld waarin vrede centraal staat.
Black or White, Keep the Faith en Heal the World; welke dus echt een We Are The World part II is raken mij muzikaal totaal niet, maar bij een nummer als Will You Be There ervaar ik jaren later wel degelijk een spirituele kracht.
Ik kan goed geloven dat men hier veel hoop uit kan halen, en het komt oprecht op mij over.
Het persoonlijke hoogtepunt is Give in to Me, nog steeds een sterk nummer.
Dangerous is echter wel een flinke stap terug na Thriller en Bad.
Het tijdperk Michael Jackson loopt ten einde.

Michael Jackson vroeg Madonna of zij met hem een videoclip wilde opnemen voor het nummer
In The Closet. Madonna zei toen: 'Op één voorwaarde, jij gaat verkleed als vrouw en ik als man.'
Michael Jackson twijfelde en is toen naar zijn zus Janet gesneld om haar om advies te vragen.
Janet kreeg bijna een hartverzakking en piepte: 'Don't Do It!'

En toen is dus, dankzij preutse Janet, het duet van de eeuw afgeblazen.

Lekkere plaat. Tuurlijk duurt het album te lang, tuurlijk klinkt het wat gedateerd, tuurlijk is die Disneysfeer zum kotzen, tuurlijk ben ik na het hele album het gegooi met de glazen en de echo op de drum zat.

Maar als je dat allemaal niet meerekent blijft er een bijzonder fijne plaat over. Hoogtepunt is voor mij het openingsnummer Jam en Who is It. Absoluut dieptepunt is Keep the Faith.

Vier sterretjes voor dit sympathieke plaatje. Voor mij de beste van Jackson, maar dat is enkel gestoeld op sentimentele en nostalgische grond.

En ik weet vrijwel zeker dat de onbekende vrouwenstem (Mystery Girl) die je hoort op het nummer
In The Closet gewoon van Michael Jackson zelf is.

nee, is de stem van prinses Stéphanie van Monaco

Het allereerste album dat ik luisterde. Maakte destijds veel indruk, ik vind dit nog steeds de beste van M.J. Vooral Give In To Me, Jam, Who Is It, Dangerous en Black Or White zijn geweldig. Enige misser voor mij is Keep The Faith. Heal The World gaat nog net

Dit moet Will You Be There zijn. Keep The Faith is gewoon een aardig nummer, niks mis mee.

Misschien wel de mooiste albumcover die ik in mijn collectie heb staan.

Alles klopt aan 'Dangerous': de cover, de muziek, de videoclips en de perfecte timing van de release.
De bovenstaande (mooie) reacties geven een goed beeld van de tijd waarin Dangerous is uitgebracht en hoe goed de muziek daarop aansloot.
Als geen ander wist Michael vernieuwend te zijn en met iets te komen waar mensen vol verbazing en verwondering naar konden kijken en luisteren. De clips kwamen steevast op MTV voorbij en op de schoolpleinen klonken de beats uit soundblasters en walkmans.
Men sprak over het album en gelukkig nog niet zoveel over de rechtszaken.
Velen verkiezen 'Nevermind', 'Ten' en 'OK Computer' als de ultieme albums van de jaren 90.
Ik ga echter voor 'In Utero', 'What's The Story, Morning Glory' en 'Dangerous.

De bekende hits (Heal The World, Remember The Time en Black Or White) beschouw ik niet als het beste van Dangerous. Juist de albumtracks 'Why You Wanna Trip on Me', 'She Drives Me Wild', 'Dangerous', 'Gone Too Soon', 'Who Is It' en 'Give in to Me' steken er wat mij betreft bovenuit.
Absoluut hoogtepunt en favoriet is nog steeds 'Will You Be There'. Vertroostend, verkwikkend en hoopgevend. Een parel uit de muziekgeschiedenis.

Voor mij is 'Dangerous' het meest complete album dat Michael ooit heeft uitgebracht. Kleurrijk en vol emotie. Zoals hij was en altijd zal blijven. Als een pagina uit zijn dagboek. Helaas is hij niet meer onder ons, maar zijn muziek heeft eeuwigheidswaarde. Dit album is een epistel waar hij zeer trots op mag zijn.

Mooi geschreven Marjet.

Weet iemand of "She Got It", "Serious Effect", "If You Don't Love Me" (heerlijk nummer!) en "Work That Body" al en keer officieel zijn uitgegeven?
Deze songs waren samen met "Superfly Sister" en "Blood on the Dance Floor" opgenomen voor Dangerous.
Wellicht dat ze op een 25 jarig jubileum uitgave komen, net als bij Thriller en Bad?

Een speciale uitgave van Dangerous zoals gedaan is met Bad zou ik wel toejuichen. Ik ken de genoemde nummers niet, maar als het in 't verlengde ligt met de rest van het album dan ben ik 'voor'.

Totaal niet in de stijl van Dangerous, maar ik wordt er erg blij van!
"If you don't love me"
YouTube - Michael Jackson If You Don't Love Me (Unreleased Dangerous Song)

Zeer in de Teddy Riley New jack swing stijl van "She drives me wild" en "Can't Let Her Get Away" en "2 Bad" (van History):
"Serious effect" (feat. LL Cool J)
YouTube - Michael Jackson - Serious Effect [HQ]
"She's got it"
YouTube - Michael Jackson She's Got It

Dit laatste nummer lijkt niet helemaal af te zijn, maar ik vind het erg funky.

En nog even over de originele plaat: "Remember the time", "Give in to me" en zeker "In the Closet" zijn sterke singles.
Maar "Who is it?" is absoluut het pareltje van dit album!

Persoonlijk vind ik Teddy Riley's new jack swing (wiens producties ik in en voor die tijd vaak draaide met platen van Guy, Bobby Brown, Wreckx-N-Effect, Keith Sweat, Tony Toni Toné en Blackstreet) ook nog best fijn. Dan heb ik het over "Can't let ger het away" en "Why you wanna trip on me".

Jammer dat hij zijn eigen imago begon te vernietigen met "Will You Be There" en helemaal "Heal the world", nummers zo zoet dat zelfs de meest fanatieke Walt Disney liefhebber er nog gaatjes van krijgt.

Blijkbaar had ik de genoemde 3 nummers wel al in m'n iTunes staan maar nooit goed beluisterd. "If you don't love me" vind ik echt helemaal niks voor Michael. Ik vind het zelfs meer iets voor Bruce Springsteen. "Serious effect" is wel een prima nummer, maar ik snap waarom het Dangerous niet gehaald heeft. "She's got it" ten slotte heeft qua basismelodie inderdaad potentie. het gitaartje is overigens wel heel erg Prince...

Dat "If you don't love me" zo anders is, was ook de reden dat het de plaat niet haalde lijkt mij.
Maar ik vind het een geweldig nummer dat ik eindeloos kan herhalen. De melodie en akkoorden hebben haast iets 60's.
Ik denk wel dat de productie een stuk sterker kan. Wellicht dat het veel minder rock klinkt zonder die gitaar. Het klinkt nu i.i.g erg simpel.

En "She got it" prince achtig? Ik zei al: lekker funky
Vind je Speed Demon niet iets weghebben van Prince bijvoorbeeld?