Radiohead - Hail to the Thief (2003)

Een heerlijk album die zich pas na een aantal draaideuren zijn geheimen prijs geeft.
Voor mij hoort dit album tot één van de betere albums van Radiohead.

N.a.v. dit topic beluisterde ik deze plaat.

Grote band op deze website. Grote band ook bij veel vrienden van mij. Dit album kende ik nog niet. Ik zat er eigenlijk al een beetje op te wachten wanneer de eerste Radiohead-plaat voorbij zou komen. Ik ken hun naam en faam, maar mij heeft het nooit echt geraakt. Ik vind het zo depressief klinken vaak. De zanger zingt ook alsof hij er niet echt zin in heeft. En dan heb ik nog niet eens over de knallende gitaren en het schreeuwerige zingen dat ook voorbij komt, ook op deze plaat. Als ik dan toch nog nummers op moet noemen die ik wel aardig vond dan kom ik uit bij Backdrifts en The Gloaming.

OKC vind ik nog steeds onovertroffen, maar deze krijgt van mij ook de volle mep.

Natuurlijk gaat een vergelijking altijd mank, maar als het mag: Als OKC het 'Sgt. Pepper's' van Radiohead zou zijn, dan is HTTT zeker hun 'White Album'.

Ik heb de cd gekocht bij het uitkomen, zoals ik alles van Radiohead toen kocht. Ik kan mij echter niet herinneren dat hij toen zo een verpletterende indruk gaf als nu dat ik hem op vinyl heb gekocht om mijn vinyl verzameling aan te vullen.
Idd beter bij elke beluistering.

Ik heb dit album zelfs in mijn top 10 staan. In Rainbows komt in de buurt maar HTTT vind ik toch wel hun absolute topper. Destijds probeerde ik iedereen om mij heen enthousiast te krijgen voor dit album maar kreeg maar weinig mensen mee, ontzettend frustrerend als andere muziekliefhebbers niet zien wat jij wel ziet...:)

Ik heb net sit down stand up geluisterd. Wat een bloedirritant, zeikerig repetitief nummer zeg. Ongelofelijk toch dat deze band zoveel mensen zo diep raakt klaarblijkelijk. Ik vind het maar een depressieve bedoening altijd en dit album is daarop geen uitzondering...

Eerste gedeelte van dat nummer is idd beetje irritant, zeikerig en repetitief, des te mooier is het als het nummer stilletjes aan open bloeit en uiteindelijk toch heel erg lekker klinkt. Eerste stuk van dat nummer is slechts opbouw.

Tja, iedereen zijn ding he...
Merry Christmas.

You too!

Ik zat net naar dat album van The Smile te luisteren maar ik kom er steeds maar niet echt in. Ik mis iets ‘warms’ in dat album wat ik bij de albums van Radiohead wel vind. Dus na een paar nummertjes van The Smile skipte ik naar dit album wat ik lang niet gehoord had. Maar bij de eerste tonen word ik meteen overvallen door emoties. En bij elk nummer komen er herinneringen naar boven die mij mee terug nemen naar lang geleden maar waar ik nog maar pas kort geleden iets bijzonders meemaakte wat met die herinneringen te maken had.

Ik ben bevriend met een bijzonder iemand. We kennen elkaar sinds de kleuterschool en dat is dus al 50 jaar geleden. En ook in de muziek hebben we veel gedeeld, we wezen elkaar op bands die we leerden kennen. Ik aan hem bv Genesis, Queen. Hij aan mij bv Pink Floyd en ook Radiohead. En we hadden ook mooie vele avonden met elkaar samen. In cafés, weekenden weg, concerten en avondjes bij elkaar thuis. En wat hebben we vele avonden met elkaar in zijn garage gedart. Dikke potten Belgische Bieren en muziek erbij. Veel Radiohead. En altijd bijkletsen. Hoe is het met jou ? Diepere geheimen delen, de verhalen van ons leven, we getuigden op elkaars huwelijk, de geboortes van onze kinderen samen vierden, de triomfen en decepties in ons werk. En veel, heel veel Radiohead. En dit album was wel een constante naast Kid A en Amnesiac.

Een aantal jaren geleden vertelde hij mij dat als er één nummer op zijn begrafenis gespeeld moest worden dan was dat Scatterbrain. Hij zette het op, zong mee en tijdens het zingen stroomden de tranen over zijn gezicht. En ik.. Ik snapte het niet. Na het nummer vertelde hij dat hij zich volledig herkende in de tekst. Hij was dat nummer.. Maar nog steeds snapte ik niet, drong het niet tot mij door.. En ergens, als ik terug kijk, begrijp ik dat toen zijn depressie startte.

De jaren daarna twijfelde ik steeds meer aan onze vriendschap. Ik kon hem niet meer opbeuren en ik kon zijn zware verhalen maar moeilijk nog aanhoren.

2,5 jaar geleden vertelde hij mij dat hij bij zijn vrouw zou weggaan. We kregen woorden want ik vond dat hij haar nog een kans moest geven. Ze was er toch ook altijd voor hem geweest toen hij het moeilijk had ? Maar zijn beslissing was al genomen. Hij ging weg bij zijn gezin. En boos liep hij toen scheldend van mij weg. En het was 2 jaar stil..

Maar afgelopen juli 2022 begon ik hem te missen en nam contact met hem op. We hebben in de zomer elkaar weer ontmoet en hij vertelde mij dat hij zou gaan emigreren naar Australië. Naar een nieuwe oude liefde van vroeger die daar woont en op hem wachtte. Godver. Verder kan het niet. Het mooie was wel dat hij weer de man was geworden die ik zo gemist had.

En de één na laatste dag van 2022 was het zover. Ik hielp hem mee met zijn spullen in te pakken, gooide zijn laatste troep weg, zag de spanning in zijn lijf en op zijn gezicht. De auto in met alles wat nog belangrijk voor hem was geweest van zijn leven in nog maar drie dozen, 1 koffer en twee handtassen.

En op Schiphol zag ik het besef op zijn gezicht komen en ik hoorde het aan zijn stem. Zijn ouders, zijn ex-vrouw, zijn kinderen, zijn werk, zijn vrienden, zijn leven. Alles liet hij hier achter voor een nieuw leven. En nooit eerder heb ik een afscheid zo zwaar gevoeld, meegemaakt, ervaren. En ik voelde ook echt leegte.

En op oudejaarsdag is hij ergens in het oosten van Australië geland. Op de rand van een nieuw jaar. Een nieuwe wereld, een nieuwe liefde, een nieuw leven. En soms.. Nu… weet ik het even niet meer als ik nu naar dit album luister.

Wat een dappere vriend heb ik. Op een mooie dag ga ik hem daar opzoeken. Scatterbrain..

I'm walking out in a force-ten gale
Birds thrown around, bullets for hail
The roof is pulling off by its fingernails
Your voice is rapping on my window-sill
Yesterday's headlines blown by the wind
Yesterday's people in a scatterbrain
Any fool can easy pick a hole
I only wish I could fall in
A moving target in a firing range
Somewhere I'm not
Scatterbrain
Somewhere I'm not
Scatterbrain
Lightning fuse, powercut
Scatterbrain

Ik snap het nu..

Heftig verhaal meneer, kippevel bij het lezen... veel moed!

Prachtplaat van mijn favo groep. Lekker chaotisch op zijn tijd, en bijzonder melodieus: wolf at the door, scatterbrain, there there, i will. Voor mij is het gelijk een snoepwinkel.

meneer Ik zet dit album eens in de zoveel tijd op omdat ik dit samen met The Spirit of Eden van Talk Talk de beste 2 albums ooit vind. Vaak struin ik op zo'n moment, zoals ook nu op MuMe bij het album en ik lees dit verhaal dat zowel indrukwekkend als ontroerend is. Wat tof ook om het te delen. Ik ben benieuwd of je nog in contact bent en of je het vliegtuig die richting uit hebt genomen. Want het moet hebben gevoeld as if he sailed to the moon...

Dank je voor je woorden in je bericht !

Dit verhaal heeft zeker een vervolg gekregen met een paar bijzondere wendingen. Ik hou het er nu even bij dat ik gisteravond nog een biertje met hem samen heb gedronken in het café in Vlissingen waar ik 1 avond per week achter de bar sta.. En dat ik afgelopen februari dit avontuur samen met hem beleefd heb ergens in Lapland.

Wanneer ik weet dat ik meer kan vertellen zal ik verder schrijven.

meneer het wordt enkel spannender.....
Ook de nieuwe invalshoek dat de dief in het Radiohead album van ananas blijkt te houden;)
Ik ben ontstellend benieuwd naar het vervolg in deze suspense.....