Radiohead - Hail to the Thief (2003)

Gewoon een vraagje, waarom staan OK en Kid A dan wél in je top 10 en deze niet?

Voor de rest inderdaad een geweldig album.

idd apart

Nee deze is niet goed.

Nee, ik zou ook eerder zeggen: deze is geweldig

merk dat dit een heel erg niet op waarde geschat album is, althans volgens mij.
ik vind het so far hun beste album, nooit varieerde de band zo als op dit heerlijk genotschijfje.

Daar ben ik het totaal mee eens DonDijk. Voor mij had dit album echter flink wat tijd nodig voordat ik pas echt de genialiteit inzag. De eerste 5 luisterbeurten deed dit album nog vrijwel niets met me, een paar nummers uitgezonderd. Maar daarna.... Dit album heeft voor mij ook gewoon de langste houdbaarheidsdatum van alle RH albums, het verveelt nooit. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld The Bends, die ik altijd geweldig heb gevonden en dat nog steeds vind, maar wel steeds minder. Dus mensen: geef dit album nog een kans! (of tien)

Ik heb deze nog niet, maar ik ben benieuwd.

Hmm, daar zeg je wat... Ik heb mijn top 10 het laatste jaar een beetje laten verstoffen, ik zal 'm 's bijwerken

idd een van de beste van radiohead te noemen, zoniet het beste! Toen ik hem net gekocht had, vond ik het album niet zo overweldigend als nu. Na enkele luisterbeurten valt het je pas op hoe geniaal dit album wel is!! fantastisch gewoon!

Misschien moet ik het dan ook maar even meer gaan luisteren, want ik vind het momenteel ook nog niet echt het beste album van Radiohead. Dat zal het dan ook wel nooit voor mij worden, maar meer luisterpogingen zijn nooit weg natuurlijk.

laat ik zo zeggen, het is zeker geen straf nee

Een beetje ewl, want er is nog zo veel te beluisteren in mijn kast, vooral LP's, en omdat ik dit album niet gelijk helemaal de bomb vond, maakt dat het de keuze lastiger deze plaat nogmaals op te zetten.

Ik kan niet anders dan dit album ook een *5 geven. Dat wordt een plekje zoeken in mijn top 10 ben ik bang...

Dit blijft voor mij één van de mindere Radiohead albums. Het klinkt als een haastig in elkaar gezette plaat, een soort work in progress. Een stel los van elkaar staande, vaak onafgewerkte nummers die zo goed mogelijk gerangschikt zijn. De coherentie die OK Computer en Kid A als een geheel laten klinken, ontbreekt.

2+2=5 is één van de nummers die onaf aandoet. De tikkende percussie komt nogal simplistisch over en de onbedoelde lichte tempo- en volumewisselingen daarin, storen me nogal. Yorke's zang is weinig indrukwekkend. Op het eind wat 'overdonderend' gitaar- en drumwerk terwijl Yorke urgent probeert te doen. Het komt allemaal niet echt in de buurt van de "why don't you remember my name?" uitbarsting uit Paranoid Android. Het plotselinge einde is ook een trucje dat op Hail to the Thief wat te vaak wordt toegepast. Het klinkt wat goedkoop.

Sit Down Stand up begint goed. Mooi pianostuk dat duidelijk geïnspireerd is op het gitaarwerk uit Paranoid Android en Knives Out. Yorke begint met het zingen van de titel en het lijkt een prachtnummer te gaan worden. Maar dan.. "Waaaalk into the jaws of hell" Dat had prima geklonken wanneer het wat subtieler gezongen of in het nummer gemixt was, daar ben ik van overtuigd. Ik hoor in gedachten precies hoe Yorke het heeft bedoeld, zeg maar. Maar het eindresultaat is ronduit vals. En dan het ritmische "raindrops" stuk. Het leidt nergens heen en is nogal underwhelming na de veelbelovende opbouw er naartoe. Alsof men geen idee had hoe het nummer moest worden afgerond.

Sail to the Moon begint met mooie piano en zang maar komt nooit echt van de grond. Hetzelfde manko als bij de vorige tracks dus. Er wordt wat gevarieerd in het refrein en daar blijft het bij. Valt in het niet bij een Radiohead ballad als Pyramid Song.

Go to Sleep is een knap nummer en heeft mooi gitaarwerk. Na "May pretty horses come to you as you sleep" doet Jonny nog wat leuks met z'n gitaar en dan kiest Radiohead voor een fade out. Terwijl ik gevoelsmatig eigenlijk een soort afsluitende derde akte verwacht. Jammer.

There There is de onbetwiste topper van de plaat. Eén van de beste die Radiohead ooit schreef. Ieder bandlid krijg de kans om te schitteren en de opbouw is fantastisch. I Will is een mooi klein nummer, maar waarom de oorspronkelijke intro eruit is geknipt blijft een raadsel. Scatterbrain is weinig opvallend tot die schitterende akkoordprogressie op het einde. Verder uitschieters: het lome We Suck Young Blood, het onrustig voortstuwende Myxomatosis en het ontroerende Wolf at the Door.

Veel meer dan een song-voor-song bespreking is er niet van te maken. Er zijn veel oerdegelijke nummers, maar ook een paar missers en als geheel is HttT teleurstellend. De tracks missen die onderlinge, duidelijk voelbare sfeer die Kid A en vooral OK Computer een heel eigen geluid gaf en naar een hoger niveau tilde. De briljante invallen en de perfecte afwerking in productie en opzet van de nummers op die platen worden hier gemist.

3,5*

Eindelijk weer een goede kritische recensie voor HTTT. Moeten er wat meer van komen op MM om de balans een beetje te bewaren.

Ik vind dat nummer echt prachtig, en die raindrops, dat is naar mijn mening echt prachtig gevonden. Je kunt er natuurlijk een heel arsenaal aan gitaren en pianosolo's aan vastknopen, maar wat Radiohead hier doet is een elektronisch regentje laten vallen. Prachtig.



Zeker weten, die percussie in dat nummer



Kan je het origineel dan nog ergens vinden?

[/quote]

Ik heb 'm volgens mij nog wel op een CD gebrand. Zal eens kijken. Zoek anders eens met Soulseek o.i.d. Het is de ongemixte variant van het nummer en duurt denk ik ongeveer 15 seconden langer dan de albumversie.

Mooie recensie SilverGun (Ook al ben ik het zo ongeveer met geen één woord van je eens )

Wat een gelul over deze parel, ik vind het een magnifiek mooie cd en dat zal altijd zo blijven. Hail to the Thief vormt voor mij werkelijk 1 geheel en wat staan hier toch fantastische songs op (denk maar aan Scatterbrain, there there, where I end and you begin, ...).

1 van m'n absolute schatjes

Even lekker ongenuanceerd doen: koop de brilliante single 'there there' en je hebt 90 % van de kwaliteit die in deze plaat zit wel gehad. Hoe beklijvend de schitterende vorige 4 CD's van Radiohead waren (ja zelfs het meer aliënerende werk bleef kleven), zo platjes is deze. Naar het einde toe wordt hij iets sterker, met naast There There ook nog Myxomatosis en A Wolf at the Door als lichtpuntjes. Maar helaas pindakaas voor Yorke en de zijnen: het kalf is dan al lang verdronken. Een jammerlijke verspilling van talent.

Terwijl dit album toch echt niet moet onderdoen voor OK Computer, The Bends, Kid A en Amnesiac. Verre van zelfs, dit album vind ik na Kid A hun beste. "Verspilling van talent" is ook weer zo'n uitspraak van 'k zal u gaan hebben. Ach ach, wat maakt het ook uit? Laat ik mezelf maar gelukkig prijzen dat ik wél kan genieten van deze prachtige cd.

Ik kan vandaag de dag alleen sit down stand up aanhoren feeder
De rest doet me ook maar weinig
Wat voor middeltje zou ik kunnen gebruiken?


ps.moet erbij zeggen dat ik bij kid a al was afgehaakt en dat ik deze maar 2 luisterbeurten heb gegund.

voor jou dan.gelukkig zien de meesten wél in dat het kalf netjes droog aan de kant blijft en er weer een prachtige collectie Radiohead- liedjes op een schijfje staat.

Kijk daar ga je al, na 2 luisterbeurten vond ik deze ook nog niks. Pas na zo'n 5 á 10 luisterbeurten kun je de pracht pas echt inzien, echt een groeiertje. En groeiertjes zijn vaak de beste platen met de langste houdbaarheid. Helaas zijn de meesten dan allang afgehaakt...

Bij kid a heb ik het al vele malen geprobeerd, maar helaas wist het album me totaal niet te pakken(op het liedje how to disappear.. na )en die is dus na een lange tijd uiteindelijk bij de plaatboef beland.

Amnesiac heb ik ook links laten liggen na verloop van tijd.
Niet dat ik het per se slecht vind, want voor mijn gevoel reken ik de na 2000 radiohead albums bij de (voor mijn gevoel) goede muziek.
Het werkt alleen niet voor me op de een of andere manier,
Ik kan er ook niet op stemmen en ik kan ook niet uitleggen waarom er geen klik is.
Ik zal kijken of ik hail to the thief niet weer een kans kan geven
maar ik zal altijd wel een voorkeur hebben voor de jaren 90 albums vrees ik.

na 2 schijtplaten, eindelijk een die weer een beetje op muziek lijkt.
Volgende plaat svp weer een knaller!

Met deze band heb ik sinds pinkpop 1996 een haat/liefde verhouding. Vanaf The Bends t/m HTTT vind ik het allemaal even sterk, zonder twijfel maar ik draai het zelden, meestal amnesiac over de hoofdtelefoon.

heb ik ook een beetje maar dan anders.
Liefde tot en met OK Computer, haat daarna.....

echt haat?pure haat?

nee, meer woede uit onbegrip...