Motörhead - Ace of Spades (1980)

Ace of Spades is na Bomber en Overkill het derde Motorheadalbum dat ik de afgelopen maand heb beluisterd. Ook dit album heeft me niet helemaal weten te overtuigen.
Zo’n beetje alle nummers op Ace of Spades zijn prima nummers, maar alles achter elkaar vind ik het album een hele zit. Te monotoon, en de zang van Lemmy weet me ook niet de gehele rit te boeien. Daarnaast ben ik, zoals ik bij Bomber ook al schreef, gewend aan hoe de nummers klinken op No Sleep Til Hammersmith. Daarmee vergeleken komen ze hier maar matig uit de verf.

Ace of Spades is een goede plaat, met voor mij het titelnummer, Love Me Like a Reptile, (We Are) The Roadcrew en The Chase is Better Than the Catch als hoogtepunten. Jammer dat ik hier maar 3 nummers als favoriete nummers aan mag vinken...

3.5*

Ace Of Spades is uiteraard een klassieker, maar de uitstraling van Motörhead is grotendeels afkomstig van Lemmy.
Hij heeft voornamelijk voor de bassist het ruigere imago gecreëerd.
Deze band nooit live mogen ervaren, maar voor heeft Lemmy Kilmister dezelfde uitstraling als Peter Steele van type O Negative.
Ook een beer van een frontman; al weet ik niet of Lemmy ook zo groot was.
Maar daar staat ook een persoonlijkheid op het podium, sterker nog, Lemmy zou goed zijn grote voorbeeld kunnen zijn geweest.
Pure rock met de daarbij behorende verleidingen.
Lemmy schreeuwt van zich af, en zijn stem heeft altijd wat van dat hese in zich.
Ace Of Spades, verder dan op de zondagmiddag samen met mijn grootouders het Schoppen Vrouwen (ook wel bekend onder Duizenden) kaartspel te spelen ben ik nooit gekomen.
Hier geen gokker, maar wel een muziekliefhebber, die er voor uit durft te komen dat hij deze band pas na de dood van Lemmy meer is gaan waarderen.

Ik denk dat als je Motörhead zegt dat de mensen (in het algemeen) 'Ace of Spades' wel kennen, en dit waarschijnlijk ook al enige nummer kunnen benoemen bij de heren van Motörhead. Ook ik ben o.a. begonnen bij Ace of Spades (het aller eerste nummer wat ik van motörhead heb gehoord was 'Iron Fist'), en ik moet zeggen dat hij op de dag van vandaag nog aardig leuk en goed klinkt. De productie heeft in ieder geval een rot schop gekregen, en dit klink in het algemeen al stukken beter dan wat we hier voor gehoord hebben (vooral 'Bomber' en de titelalbum 'Motörhead' waren slecht geproduceerd). 'Ace of Spades' klinkt kakkiehard, en dit is precies hoe ik mij motörhead al die tijd al heb voorgesteld: ruw, hard en niet al te lang.

'Ace of Spades' kent genoeg leuke en goeie nummers, toch viel 'Bite the Bullet' er een beetje buiten naar mijn mening en ik had het ook niet erg gevonden als ze deze er niet in hadden geplaatst. En ik denk toch wel dat de drie top nummers er naar mijn smaak al snel uit springen, aangezien ik het album meerdere keren luister voor een goeie mening voor in de marathon, heb ik dat uiteraard ook bij 'Ace of Spades' gedaan en bij het tweede keer luisteren schoot de album me beter in het keelgat dan de eerste keer luisteren, en dan ben ik toch van mening dat ik zelf uiteraard het titel nummer 'Ace of Spades' en 'Love Me Like a Reptile' en 'The Chase Is Better Than the Catch' de betere nummers vond uit deze plaat, al kwam '(We Are) the Roadcrew' wel verdomd dicht bij. De rest is leuk voor de samenhang, alleen het word nergens echt speciaal.

En dan ben ik toch blij dat Motörhead de betere kant op ga, waar ik al een langere tijd op heb gewacht.

Voorlopige tussenstand:
01. Ace of Spades
02. Overkill
03. Bomber
04. Motörhead

Zodra ik deze plaat opzet word ik altijd héél even licht in het hoofd van plezier, ook al omdat het album begint met de twee beste nummers. (Jailbait en The chase is better than the catch vechten bij mij om het derde vinkje.) En hoewel dit album daarna niet alleen z’n ups maar ook z’n downs heeft blijf ik er tot het einde met veel lol naar luisteren, en zelfs tot voorbíj het einde, want Dirty love had gewoon als één van de betere nummers op het album gepast en die twee nummers met Girlschool zijn best grappig. Wel vraag ik me na afloop onwillekeurig altijd af: heb ik met dit éne album nou meteen al genoeg Motörhead in huis, of moet ik nog meer van ze aanschaffen? Ik ben daar nog niet uit, dus voor de zekerheid zet ik Ace of spades nóg maar een keer op.

Motörhead is naast AC/DC gewoon de beste rockband allertijden. De classic line up hier met Philty and Fast Eddie is geweldig. Ace Of Spades bevat naast het iconische titelnummer ook andere topnummers als met name The Chase Is Better Than The Catch, We Are The Roadcrew en Love Me Like A Reptile.

Scheurende riffs, scheurende zang. Nummers volgen elkaar razendsnel op en de plaat is voorbij geraasd voor je het weet. Niet alles is even sterk, Fire Fire en Bite the Bullet maken minder indruk. Maar naast het alom bekende titelnummer zijn er nog opvallend veel bovengemiddeld goede tracks. Jailbait is een persoonlijke favoriet.

Een klassieker, zonder meer. Toch is het allemaal wel wat simpel en veel van hetzelfde. Het AC/DC-syndroom zal ik maar zeggen. Neemt niet weg dat het allemaal erg lekker wegluistert en soms hoeft het niet meer dan dat te zijn. Voor die momenten is er Motörhead.