Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958)

Goh, dat deze er nog niet eerder op stond zeg! Toch een van de mooiste jazz albums die ooit gemaakt is. Moet je toch eens kijken wat een namen hij om zich heen heeft staan op dit album! Cannonball Adderley is toch wel mijn favoriete jazz muzikant.

Inderdaad een geweldig album! Cannonball rocks de pannen van elk dak.

Ik heb deze op vinyl ,in een andere hoes gestoken dan hier wordt gepresenteerd...er zit een dikke tik op het eerste nummer en houdt het 3 minuten vol om mij volledig badend in het irritatie sweet te terroriseren.
Desondanks een weergaloze plaat!!

Ik heb 'm ook op vinyl. Twee stuks, een heruitgave uit 1997 met bovenstaande hoes en een heruitgave uit 1977 met een gele hoes. Gelukkig beiden zonder krassen!

Dit is inderdaad een uitzonderlijk mooie plaat en vaak als zijn beste omschreven, maar mijn persoonlijke favoriet van Cannonball Adderley is Things Are Getting Better Now met Milt Jackson op de vibrafoon. Die plaat was mijn introductie met Cannonball Adderley en sindsdien ben ik verslaafd geraakt aan zijn uitbundige en swingende stijl.

ik heb geen van twee...kan ook nergens op internet een afbeelding vinden.

Het is een oranje hoes met 2 silhouetten ( 1 in rood en 1 in blauw ) van Adderley en Miles.
Rechtsboven staat met zwart blue note.

Op de achterkant staat een verhaal van ene Leonard Feather.
Nederlandse persing zie ik rechts onder in.

linkerbovenhoek en op plaat zelf: hbst 81595
Misschien kan iemand het uit zoeken.

Waarschijnlijk de originele liner notes.
Wel een van de belangrijkere figuren uit de jazz: journalist, producer etc. Heel invloedrijk.
Deze plaat hoort thuis bij de basis collectie van iedereen die zich in jazz gaat verdiepen

Ik heb hier een plaat van de beste man, Soul Zodiac, maar het staat niet op MM. En ik ben zo lui om niet even te googlen dus kan iemand me vertellen of het hier om een verzamelaar gaat? Misschien is het wel een fan made album ...

Wel een echt album, maar dan van zijn broer.
Nat Adderley - The Soul Zodiac

Oke, ik dank u

wow wat een heerlijke cd..zaterdagnacht heerlijk mee in slaap gevallen.4.5

Oeh... precies wat ik nodig had deze plaat.

Die gaat de komende tijd even op repeat.

Dit is dan ook één van DE klassieke jazzplaten ever!

Moet hem ook iets vaker beluisteren maar heb véél te véél muziek in huis!

Hier kan eigenlijk enkel de maximale score van toepassing zijn !
*****
5 is dàt.

Tja, ik had er nog nooit van gehoord. Fijne ontdekking dus. .

Misschien ten overvloede, maar Adderley is dus de andere trompettist naast Miles op "Kind of Blue".

Het tijdloze "Autumn Leaves" kende ik al, maar de rest is ook niet te versmaden natuurlijk.

Eind jaren '50 is echt een heerlijke periode voor jazz

Ik had deze op mijn MP3 staan vandaag, net toen ik Autumn Leaves al 5 minuten had gehoord, was mijn batterij leeg
Maar dat stukje was erg mooi. Ga hem nog wel beluisteren, wellicht morgen.

Hij speelde inderdaad op Kind of Blue, maar zeker niet als trompettist hoor, altsax speler in hart en nieren.

Och ja

Helemaal alleen op een schip, dat nergens naar toe lijkt te gaan. Geen bestemming. Alles is in zwart/wit, net als zo'n oude film. Ik een lege ruimte, met een met lege stoelen, alleen ik... en Cannonball Adderley (met z’n 'orkestje') die mij proberen op te vrolijken.

Dit gevoel/beeld kreeg ik gisteren toen ik dit zat te luisteren.

Telkens begint een nummer met een erg donkere sfeer, vol met verdriet. Maar langzamer verandert dat in een wat vrolijke sfeer, het wordt wat swingender. Dan word ik, de enige persoon op het schip, een beetje blij. Maar aan het eind begint alles weer, al het verdriet.

Als voorbeeld het eerste, en meteen het mooiste nummer. Het gaat allemaal zo langzaam en rustig. Het nummer zorgt ervoor dat er bepaalde emoties naar boven komen. Maar dan wordt alles opeens zo leuk en blij. Dan word ik weer blij, en dan komt het weer...het langzame tevens mooie spelen. Wat weer zorgt dat ik minder blij wordt, net als in het begin.
Dat kan je vergelijken met alles wat ik de laatste tijd meemaak.

Somethin' Else is een erg swingend nummer. Dat zorgt ervoor dat ik helemaal blij word. En telkens als ik blij ben, ben ik niet meer de enige op het schip. Er komen opeens mensen om te genieten van mijn blijdschap en ook om zelf blij te worden. Daarna komt One for Daddy-O, ook een blij nummer. Het zorgt voor hetzelfde effect als alle andere vrolijke nummers. Op het einde zegt iemand: Is that what you want Alfred? Dat geeft mij het gevoel alsof Cannonball Adderley dat tegen mij zegt, en ik knik ja, omdat ik niet meer alleen ben. Maar dan komt Dancing in the Dark, het nummer dat ervoor zorgt dat ik weer sober ben en iedereen gaat weg. Want wie wil nou iemand anders zien huilen? En wie stopt er nou in deze wereld lang genoeg om iemand ergens mee te helpen, of om er te zijn voor iemand? Ik weer alleen, in mijn zwart/witte schip met alleen muziek.....

Máár dan komt Alison's Uncle. Toepasselijke naam. Het zorgt ervoor dat ik weer helemaaal blij ben, en dit keer komen er niet veel mensen, maar alleen 1 persoon, om wie ik meer geef dan om me zelf. Ik dans met haar tot het nummer is afgelopen en het orkest verdwijnt. En dan ben ik niet meer alleen...ik ben met het meisje dat de wereld voor mij is. Dus ben ik gelukkig, alsof de wereld van mij is.

Nadat ik met haar dans, vaart het schip verder weg, om alleen maar te varen voor mij en haar....

4,5*

Na hoeveel joints was dit?

6, elk voor 1 nummer
Ja ik weet dat het allemaal erg raar klinkt, maar ik weet niet waarom, maar dit kreeg ik erbij

ik heb gwn teveel fantasie

Nu ik m'n verhaaltje lees................er is iets mis met mij

Ach, nee hoor..mischien een beetje raar om het zo op het web te zetten.

Maar het behoort toch zeker tot de top 50 van meest opzienbarende berichten die ik hier op mume heb gelezen...en ja, je hebt fantasie.

Was je echt niet stoned ?

Uuuhhh ik denk van niet, misschien wel gewoon erg slaperig



Hopelijk is dat iets goeds..

[Eerste Luisterbeurt]
Hopelijk dat dit album nog wat groeit Begrijp me niet verkeerd, ik vind deze Cd alles behalve slecht, erg erg goed zelfs. Beetje zelfde stijl als Kind of Blue (ook best logisch want waren zelfde spelers), alleen bevalt mij dit album nog wat meer qua sfeer. Het ene moment mooi rustig en ander keer lekker hard en altijd heerst er een geweldige sfeer, je moet het maar kunnen. Miles Davis doet hier geweldig mee, kan ook niet anders Ik ga deze Cd straks nog eens luisteren op Cd (heb deze en 2 andere van CA nog in bezit ) en zien of dit album me al wat meer bevalt, voor nu zou ik alvast 4,5* willen geven maar ik wacht nog af, hopelijk wordt dit nog 5* en een plaats in mijn top10.

[Tweede Luisterbeurt]
Erg Erg mooie Cd, kent zijn mooi prachtige momenten en dan weer zijn zwingende krachtige delen. Dit wordt zeker 4,5*, Miles en Julian vormen gewoon een uiterst sterk duo tesamen Ik heb hier echt bewondering voor ze. 5 tracks die gewoon niet vervelen en mooie tijden. Jazz-classic.Wel jammer dat die laatste track er pas later bij kwam

Jazz op z'n best, Julian en Miles zijn een topduo vergezeld door geweldig pianowerk en dan kan dit album niet anders dan een meesterwerk zijn. In het begin vond ik het erg jammer dat die laatste track niet bij het origineel hoorde, maar dat ene heeft nu zo zijn positieve en negatieve kanten vind ik, 4,5* vind ik hier wat overdreven, 5* dan maar . Autumn Leaves is tot nu toe de beste Jazz-track die ik gehoord heb na Coltrane's Resolution (van A Love Supreme natuurlijk), Somethin' Else is ook weer zo geniaal gespeelt, geweldige afwisseling ook hier tussen de ietwat rustige tracks en de krachtigere werken . De 5 tracks zijn allemaal bijzonder geslaagd en hebben elk zijn ding dat me boeit. Dit album krijgt nog een plaatsje in mijn top10 straks alhoewel ik vrees dat dit album er later weer uit zal vliegen, we zien wel . Jazz-Classic!

Laatst weer beluisterd en jah, mijn verhaaltje klopt al niet meer, volgens mij was ik onbewust stoned..

Wel een prachtig album, zit hem al een tijdje te draaien, en ik stop deze maar eens in mijn top10.

Wel is 't zo, dat als ik mijn verhaaltje terug lees, ik het wel erg mooi in mijn hoofd kan afspelen

Autumn Leaves blijft een van de prachtigste Jazz-tracks ooit, samen met Coltrane's Resolution en Miles' So What: gewoon Miles op z'n best en Cannonball laat zich ook prachtig horen, de pianostukken klinken ook fantastisch. Heel de sfeer die die track uitademt is adembenemend mooi!

Dit album verdient wat meer stemmen vind ik, waar blijven de stemmen?

Kan iemand me vertellen waar ik dit album kan halen?

Ligt meestal in de winkel in Cannonball Adderley Great Sessions met 2 andere Cd's erbij en kost niet zoveel.

5 Euro bij de FAME in Amsterdam.


Dit is by the way mijn favoriete jazz-album.