Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958)

Nee Idd Excuses voor de typfout, Dancing in the Park klonk me wat mooier dan Dancing in the Dark Sorry nogmaals.

Cannonball Adderley was gewoon een meester in zijn vak, een Jazz-God, hoort zo in het rijtje van Charles Mingus, John Coltrane, Miles Davis, Duke Ellington, Keith Jarret, etc... . Ook al spelen zij andere instrumenten, ik heb het over de muziekale capaciteiten en de kwaliteit van hun muziek, ook al zijn 3 tracks op dit album naspelingen, zijn eigen improvisatie-stukken en talent liegen er niet om: deze man was briljant. One For Daddy-O en Dancing In The Dark (de 2 afsluiters gewoon) getuigen van vakmanschap en Jazz-solo's van de bovenste plank vind ik. Autumn Leaves zijn gewoon de 5 mannen aan het werk en ze zetten een meestercompositie neer, Somethin' Else toont Miles talent als componist, hoe hij daar Julian Cannonball Adderley leidt in het begin en einde is erg mooi om te horen, Love For Sale is net zoals One For Daddy-O echt zo'n paino en Sax samenwerking die gewoon uiterst sterk is met Miles' trompet die erg goed mee doet.

Van alle medespelers is en blijft Miles de ster, niet te vergeten dat Art Blakey een praktisch even grote Legende is, alleen hoor je van Blakey op deze Cd alleen wat achtergrond-stukken, hij komt nooit echt aan het woord, daarom toch niet de 100%.

*****Blijft dik staan alhoewel ik me vroeger afvroeg of deze die rechtvaarde.

Door de lovende kritieken op de MM-site deze maar eens via Bol.com gekocht. Draai 'm nu een paar dagen....
Begin dacht ik dat ik een plaat van Miles op had staan....
Da's zeker niet het geval. Niet dat ik een echte 'Canonball'-sound kan ontdekken. Wel is dit de jazz waar ik erg van hou: de precieze benamingen binnen de jazz ben ik nog niet zo mee bekend (is dit Bebop?).... Deze muziek is lekker thuis op de achtergrond, maar ook Super op een zaterdag namiddag in een (grand)cafe met wat vrienden en een goed glas bier!
Durf nog geen brug te slaan naar KOB van Miles of MAU van Charles, maar ben bang dat het niet al te lang duurt en deze komt mijn top 10 JAZZ binnen: zet maar alvast op 11, wordt dan dus:
1. Mingus - Ah Um
2. Davis - Kind Of Blue
3. Blakey - Moanin'
4. Mobly - Soul Station
5. Ellington - Blues In Orbit
6. Hancock - Cantaloop Island
7. Mingus - Oh Yeah
8. Coltrane - Blue Train
9. Byrd (Donald) - A New Perspective
10. Hubbard (Freddy) - Ready For Freddy
11. CANNONBALL ADDERLY - SOMETHING ELSE

blue train is mooi voorbeeld van bebop

Ok, en hoe noemen de jazz a la 'Something Else'?

Hard bop.

hardbop is wat cannonball adderley zonder miles davis deed, something else schijnt redelijk anders te klinken dan het meeste andere werk van cannonball adderley.

door de invloed van davis vind ik dit eigenlijk welhaast tegen de cooljazz aanliggen.

Op Wikipedia staat Hard Bop, dusja, sorry als ik een fout maakte.

Wikipedia maakt die fout

het is ook geen fout hoor...
cannonball adderley maakte normaal wel hardbop

daarnaast zijn jazz genre's redelijk lastig te definieren (vind ik tenminste)

Love For Sale is echt een legendarisch nummer

Dat heb ik ook gedaan. Ik vind dit zo'n verschrikkelijk lekker album, ongelovelijk. Alleen al die start van Autumn Leaves, kippenvel materiaal. Dit is toch wel dè ontdekking voor mij, hier op MuMe.

niet te geloven 62 jaar oud, en wat een nummer dat - autumn leaves -
iedere keer weer....

Prachtig album met Atumn Leaves als beste track.
Gewoon een zeer goede jazz-LP met zeer goede kwaliteit voor een eind 50's plaat.

4*

Ik snap trouwens niet echt in hoeverre dit spannender is dan McCoy Tyner's debuut, LeRoi.

Ik ook niet. Vind het ook geen vergelijk eigenlijk.

Haha, sorry, ik ben wat onduidelijk bezig geweest, merk ik. Bij The real McCoy zeg je dat het gebrek aan spanning zorgt dat die plaat niet bij je favoriete jazzalbums hoort. Maar deze plaat, die je wel tot je favorieten rekent, wil ik nou ook niet bepaald spannend noemen. Dat bedoelde ik eigenlijk.

Wat een lekkere 'spannende' swingluisterplaat is dit: een plaat die lekker in het gehoor ligt en door je hoofd zoeft....Het fijne trompetspel van Miles dat zeer prettig zijn kop telkens opsteekt.... voor mij toch wel een soort 'tweede Kind Of Blue': als men mij niet had verteld wie 'uitvoerende artiest' zou zijn, zou ik dit steevast als een Miles-plaat (ten tijde van KOB) benoemen....

Autumn Leaves, goddamn wat is dat een pracht van een nummer zeg! Belachelijk eigenlijk.

Misschien wel de allerbeste jazzplaat die ik ooit! gehoord heb. Heeft kortstondig op een 5 en in mijn top10 gestaan. Het pakt me gewoon en ik vind het werkelijkwaar prachtig. Hou het nu op 4,5 ster.

Wat een geweldige jazzplaat is dit, zeg. Een groot orgasme. Prachtig. Misschien kunnen de grote mume-jazz-liefhebbers mij op nog zoiets wijzen?
(ik ken wel een hoop platen, maar een nieuwe tip is nooit weg)

Je wilt een tip? Nou, wat dacht je van 'The Cannonball Adderley Quintet live in San Francisco'? Vind ik persoonlijk een fantastisch album.
Uiteraard liegt ook dit album er niet om. Het genre kan me niet schelen, het is gewoon Heel Erg Mooi.

behoort absoluut tot een van mijn favoriete jazz albums!

Na Love supreme de beste jazz plaat die ik ken.

Prachtig album om tijdens het lezen van een boek op te zetten. Probleem is alleen dat mijn gedachtes altijd af dwalen van datgene dat ik aan het doen ben. Heb me niet meer verdiept in Jazz, moet ik toch wel gaan doen een keer, maar van de Jazz platen die ik ken vind ik dit toch wel de beste.

Zou het kunnen dat Sting, Moon Over Bourbon Street aan het eerste nummer Autumn Leaves ontleend heeft? Lijkt er namelijk best veel op!

Ontleend denk ik niet, maar het zit wel in dezelfde stijl. Heeft inderdaad hetzelfde 'gevoel' als deze uitvoering van Autumn Leaves. Althans: als de eerste keer het thema ingezet wordt.

'Autumn Leaves' voelt inderdaad als een zwoele herstochtend, ongrijpbaar mooi. Een van de weinig Jazz-platen die in een zit beluisterd worden. Dankzij de spannende en lekkere composities die op de rest van de plaat volgen.

Ik ben nog niet zo lang bezig met het ontdekken van de jazzwereld, maar deze is voor mij toch wel de mooiste ontdekking. Wat een prachtplaat!!!