The Alan Parsons Project - Gaudi (1987)

Het openingsnummer is voor mijn één van de beste nummers van Alan Parsons. Jammer dat die kwaliteit in de rest van het album niet meer gehaald wordt, alleen aan het einde nog even. Toch alles bij elkaar 4*.

Niet hun beste album, maar er staan echt wel pareltjes op, zoals inderdaad de opener! LA SAGRADA FAMILIA. Zet dit nummer vaak op, en ook: "Standing On Higher Ground". Het gebeurd me vaak dat ik van deze CD enkel de tracks "La Sagrada Familia", met een heerlijke John Miles on vocals, "Standing On Higher Ground" en de afsluiter "Paseo de Gracia" programmeer....

3 schitterende nummers, 4 redelijke nummers...
Maar die 3 zijn dan wel héél erg goed, en "La sagrada" is inderdaad een van de beste APP nummers!!!

Paseo de Gracia en Standing on a Higher Ground zijn mijn favoriete nummers van dit album. De rest is ook sterk trouwens. Alleen Money Talks vind ik wat minder.
Overigens heeft Eric Woolfson (die samen met Alan Parsons de kern van APP vormde) hier ook een musical van gemaakt en deze is ook op cd uitgebracht:
http://www.musicmeter.nl/album/6895

Ik vind deze versie (met aantal nieuwe songs) nog mooier.

Heel wat beter dan voorganger Stereotomy. Paseo de Gracea is misschien wel de beste instrumental van APP. Ik sluit me verder aan bij de rest: niveau zakt in het midden van het album, vooral na Standing on Higher Ground, wat in. 3.5*

Op de versie van Eric Woolfson staat ook het zeer mooie instrumentale Tango Guëll.

"Inside looking out" vind ik anders helemaal geweldig!

Op advies van Dynamo D (zie "I Robot") heb ik mijn T.A.P.P. cd's opgevist uit een onderste lade (schande Hans!! ). Ik geniet van dit album "Gaudi" weer net zoals bijna 20 jaar geleden. Ik heb dit album destijds helemaal grijs gedraaid. Nu staat mijn cd speler al de hele dag op repeat . Echt een geweldig album. Hoort thuis in het rijtje "I Robot", "Pyramid" en "Eye in the sky".

Hans Ik ben tot dusver de enige die dit album 5* geeft. Ben jij de tweede? Ken je overigens ook de musical-bewerking van Eric Woolfson? Zie: http://www.musicmeter.nl/album/6895
Die vind ik minstens zo goed.

groeten,
dynamo d

Ja Dynamo D, ook ik geef dit album van harte de maximale waardering. Echt van ongewone klasse, ontroerend mooi zelfs . Hoe vaker ik 'm draai, hoe beter ik 'm weer ga vinden. 5*

De musical bewerking ken ik (nog) niet . Dynamo D, enig idee waar ik 'm kan kopen . De Centrale Discotheek in R'dam heeft 'm in ieder geval niet . Bij Bol.com helaas ook niet verkrijgbaar!!

De musical bewerking van Gaudi is nog verkrijgbaar bij: http://www.soundofmusic-shop.de/

Dit is een betrouwbare internet-winkel. Daar heb ik ook wel eens wat gekocht en dat ging altijd goed.

Dynamo D, bedankt voor je tip . Ik moet daar maar eens een bestelling plaatsen .

Ik heb zelf trouwens de versie met Renée Knapp, Martin Moss en John Cashmore.

Het openingsnummer is zogezegd geweldig. De eerste drie nummers zijn sowieso ok. De volgende drie songs zijn wat mij betreft iets te monotoon en te simpel van structuur. In het laatste nummer keert de goede sound van het eerste nummer weer terug. 3,5*

Inderdaad, La Sagrada Familia is een highlight in het oeuvre van The Alan Parsons Project.
Voor de rest ben ik het eigenlijk wel met Jester eens; Too Late en Standing On Higher Ground zijn degelijke nummers, maar Closer to Heaven en Inside Looking Out zijn me véél te gezapig - Closer to Heaven vind ik zelfs ronduit irritant. Paseo de Gracia is wel weer goed, maar ja, dat is voor mij gewoon een herhalingsoefening van de thematiek uit La Sagrada Familia - wel met mooie akoestisch gitaarspel trouwens.

Openings nummer is gewoon geweldig, de rest van de nummers zitten solide en APP typisch inelkaar. Geen groots, wel een goed album.

Waar is het scherpe randje??? Wel lekker voor op de achtergrond.***

Wonderlijk. Ik vind Closer to Heaven en Inside Looking Out verreweg de mooiste nummers van de cd. En mischien zelfs wel de mooiste nummers van The Alan Parsons Project.

Inmiddels zijn alle remasters van Alan Parsons Project uitgebracht, dus ook deze Gaudi is weer volop verkrijgbaar. De laatste lichting remasters (Eve, Ammonia Avenue en Gaudi) is deze week verschenen.
Mijn favoriete nummer op Gaudi is toch wel Standing on higher ground.

Aah.. gezongen door Geoff Barradale die tot mijn verbazing volgens het boekje van deze heruitgave de manager is van.... Arctic Monkeys.

Overigens, Standing is inderdaad een heel erg sterk nummer maar mijn favo blijft toch La Sagrada Familia.

En dan sta je voor de vraag, was dit nu de cd naar aanleiding waarvan de wegen van Parsons en Woolfson zich scheiden of is dit de cd waarvan je kunt zeggen dat ondanks de onmiskenbare kwaliteiten van Gaudi Parsons en Woolfson toch maar besloten om uit elkaar te gaan?

Ik geef wel toe, altijd enigszins te gemakkelijk Gaudi ter zijde te hebben geschoven, zijnde niet het meest belangrijke werkstuk dat het Alan Parsons project heeft uitgebracht.

Misschien dat de vermaledijde muziekpers uit die tijd daar nog een rol in heeft gespeeld. Ik kan mij herinneren ooit te hebben gelezen dat de muzikanten op Gaudi speelden als "natte kranten".

Als je de cd weer eens herbeluisterd: niets is minder waar. Er staan een aantal prachtige werken op, van prima APP niveau (La sagrada familia, Standing on higher ground). Ik vind ook dat er orkestraal eindelijk weer eens iets van de grond komt
Het thema dit keer, leven en werk van Gaudi, is natuurlijk ook prachtig om iets van te maken

Toch is niet alles even fraai, in compositorische zin. Toevallig of niet, maar Woolfson heeft zichzelf niet de beste nummers gegeven om te zingen. Closer to heaven is de minste van de cd, Inside looking out maar net iets beter.

Maar al met al, had Gaudi geen cd hoeven zijn om uit elkaar te gaan. Het album is beduidend beter dan ooit afgeschilderd, de top 3 in het werk van The APP wordt er niet mee gehaald.

Ik moet me hier vrees ik toch achter itbites scharen, om eigenlijk exact dezelfde reden - gezapig. Ik skip deze dan ook altijd.

Daarnaast heb ik ook af en toe gewoon moeite met het zalvende stemgeluid van Eric Woolfson (en dan met name in de ballads, bij bijv. Eye in the Sky of Don't Answer Me stoort het me niet).

Verder vind ik dit een goede cd, met La Sagrada Familia als hoogtepunt - dat is voor mij dan een van de beste nummers van The Alan Parsons Project (misschien wel het beste!)

Geen van beide. Hoewel ze altijd wel een beetje een water / vuur relatie hebben gehad liep het pas spaak bij de opnamen van Freudiana. Dat had in eerste instantie gewoon een APP plaat moeten worden, maar de richting waar in Woolfson wilde gaan, ging Parsons te ver (te musical-achtig) en dus wilde hij daar zijn naam niet meer aan verbinden. Resultaat is dat het album als Freudiana in de winkel kwam te liggen zonder vermelding van Parsons hoewel de platenmaatschappij er wel heel slim toch maar een stickertje met Produced by Alan Parsons op plakte.

Nog een APP plaat die ik na lange tijd opnieuw heb gehoord, met een lagere waardering als resultaat. Ik ben het met iedereen eens dat 'La Sagrada Familia' erg goed is en 'Too Late' vind ik ook nog prima, maar daarna krijg ik moeite om mijn aandacht vast te houden. 'Closer To Heaven', 'Money Talks' en 'Inside Looking Out' vind ik maar slap. 'Standing On Higher Ground' en de instrumentale afsluiter zijn niet meer dan redelijk. "Gaudi" krijgt van mij toch nog een 3,5 omdat de eerste track zo sterk (en lang) is.

Zinvolle informatie, bedankt! Dus Alan Parsons heeft Freudiana wél geproduceerd maar wordt er niet op genoemd, als producer. Bijzonder. Ik zal bekennen dat ik Freudiana (nog) niet heb gekocht, zal er nu wel naar gaan uitkijken, maar wie wordt er dan wel als producer opgevoerd in het boekje, behalve dan per sticker?

Vreemd dat dit ook moest leiden tot de ondergang van de samenwerking.

Alan Parsons staat netjes in het boekje als "Produced by", en als engineer (samen met ene Tony Richards). Woolfson staat vermeld als "Executive Producer".
Het stickertje was natuurlijk nodig omdat je op basis van de hoes niet kunt zien dat het een "nieuwe APP" zou zijn, wat het marketingtechnisch wel een beetje was natuurlijk. Weet zelf niet zo goed wat ik met Freudiana aan moet, overigens. Er staan hele goede nummers op maar ook een aantal dat mij met gemengde gevoelens achterlaat.

Zijn van deze Gaudi de extra tracks een beetje de moeite waard?

Echt indruk hebben ze blijkbaar niet gemaakt................ Ik zal ze even moeten herbeluisteren.

Ik heb eigenlijk maar 1 echt leuke bonustracks op de releases kunnen ontdekken en dat was een soort van ambient / instrumentale medley op de reissue van I Robot. De rest is echt allemaal compleet oninteressant.

Tweede plaat die ik kocht van TAPP, na The Instrumental Works. Ik was redelijk onder de indruk van het instrumentaaltje "Paseo de Gracia" en wilde deze plaat een kans geven. Het is een mooi album met een aantal uitschieters (de openingstrack is fenomenaal) en een aantal mindere.
In tegenstelling tot de meeste reacties hier, vind ik een track als "Closer to Heaven" echter bloedmooi. OK, het klinkt misschien mierzoet, maar toch heb ik iets met dit nummer, aangezien het ook nog eens op effectieve en originele wijze gebruikt is aan het einde van deze Miami Vice-aflevering:

YouTube - MIami Vice_Red Tape

Het nummer heeft, mede dankzij het feit dat het in Miami Vice zit (ook nog eens één van mijn all-time-favorite politieseries), iets typerends over zich.

Voor de rest is dit een heel aardig album die om de zoveel tijd best fijn is om weer eens te draaien.

Op 24 september 2010 verscheen van SONY MUSIC de box ORIGINAL CLASSIC ALBUMS met daarin de 5 volgende cd's van THE ALAN PARSONS PROJECT : Pyramid, Eve, Stereotomy, Gaudi and The turn of a friendly card.Kost via Amazon.de om en bij de 20 euro ... Van steeds meer artiesten worden deze "goedkope" verzamelboxen uitgebracht, via de ene verkoper (www.Play.com, www.amazon.de, www.amazon.co.uk) al duurder/goedkoper dan de andere ...

Prachtig concept album van APP.Het mooie monumentale La Sagrada Familia zet meteen de toon en hoe mooi is het om dit wereldwonder te bezoeken met dit op je mp 3 speler? Gedaan dus en een hele aparte ervaring mag ik zeggen.Het hele album ademt een sacrale sfeer uit.Too Late is een beetje glad en het minste nummer op de plaat.Closer To Heaven is een aardige ballad met die drumroffels.Standing On Hogher Ground is een pop parel die een beter lot had verdiend in de hitparades.Money Talks is een wat monotone track met wat leuke breaks erin.Inside Looking Out is een mooie ballad ,zorgvuldig gezongen door Woolfson en het raakt.De afsluiter is de instrumental Paseo De Gracia ,groots in opzet ,maar onmiskenbaar APP.Mooi samenspel tussen de gitaar en castagnetten.Ook het thema van La Sagrada Familia keert terug en dit nummer had voor mij wel iets langer mogen duren.4 sterren