Coldplay - Ghost Stories (2014)

Ik vind dit album i.i.g. een slag beter als het koersloze gedreumel van de vorige 2. Ook al heb ik hierbij soms ook het gevoel dat Coldplay liever dance zou maken a la Armin van Buuren. Hun zeggingskracht als band en de grootsheid die ze wordt toegedicht ervaar ik niet zo. De sfeer blijft menige keer daar voor mij teveel aan de oppervlakte. Al is een nummer als Magic wel weer heel eigen.

Veels te saai voor een Coldplay album, nergens komt het echt los, weinig gitaarwerk, veel te down en rustig allemaal. Beter had Chris Martin dit als solo album uitgebracht, aangezien het toch weinig muzikaal is voor een band. Enige uitschieter is Another's Arms

2.5*

Zonder twijfel het beste album van Coldplay. Coldplay kon me nooit echt boeien op enkele momenten na van A rush of blood. Mooi dat ze voor deze sound kiezen na al het bombast, toch is het dan wel weer typisch Coldplay om dan toch weer een commercieel gedrocht Sky full of stars erop te zetten en de beste song uit deze sessie (het titelnummer Ghost storie) er niet op te zetten. Dat maakt voor mij het verschil tussen een 4,5 en een 5.

Geef mij zeker maar een tweede Parachutes of AROBTTH, maar dat evenaren is nu ook weer niet de simpelste uitdaging. Ik vind dat ze hier en daar met 'Oceans', 'Always in my head' en 'O' toch wel degelijk in slagen. Hun B-kantje van vorig album 'Moving to Mars' had hier wel een paar andere mogen vervangen. Coldplay - Moving To Mars (Official) - YouTube

Magic is gewoon een goed popnummer. Niks meer, niks minder. Midnight vind ik persoonlijk qua sfeer en experiment wel heerlijk.

'Ink' ' True love' en Another's arm' zijn qua tekst en compositie zeker ondermaats Coldplay zijnde.

Sky full of stars is gewoonweg een nummer hebben dat ze mee kunnen uitpakken. Een afhaker voor vele fans van het eerste en tweede uur.

Dat Coldplay geen Parachutes of A Rush Of Blood To The Head meer zou maken was me al duidelijk en een band hoeft zichzelf zeker niet te herhalen maar op dit album zijn ze toch serieus opgeschoven naar de middelmatigheid. Bij A Sky Full Of Stars zitten ze zelfs gevaarlijk dicht tegen een band als Milk Inc. aan met Chris Martin op zang .

Heb dan eindelijk deze CD origineel binnen... de Target editie met bonustracks wel te verstaan. Ik vind het artwork eigenlijk heel mooi. Een beetje melancholisch zelfs. Heel triest, maar heel mooi. Ook de muziek bevindt zich nu in een context die heel erg goed past. Deze plaat gaat groeien. 'Ink', 'Midnight', ja ook 'Sky Full of Stars'... de nieuwe Coldplay klassiekers.

Deze zojuist eens weer beluisterd en eigenlijk valt ie me zwaar tegen. Als dit hun eerste album was geweest dan had ik het prima gevonden en het een keurig debuut willen noemen.
Het lijkt mij een beetje dat ze bijna met elk album een beetje slechter gaan worden door het najagen van allerlei lofuitingen en verkoopcijfers.

Jammer.

Maar toch 3* natuurlijk omdat het wel een prima plaat is.

stem verhoogd van 2 naar 3 sterretjes. Midnight is wel mijn ding. Verder vind ik O echt 'oude coldplay'....
dat mag beloond worden.

Dit album is een van m'n absoluut favoriete albums ooit. Het mag dan niet mega-'Coldplay' zijn, maar het is zo'n prachtig, gevoelig album. Het is bijna pijnlijk om naar te luisteren soms. Ik vind de muziek echt betoverend!

4,5*

Het probleem is dat de plaat van Coldplay is, want anders was het enthousiasme groot geweest. Misschien was een projectnaam handiger geweest. Maar ik kan deze andere stijl wel waarderen, Magic en Midnight en natuurlijk O zijn echt prachtig.

Coldplay heeft de neiging elk album iets anders te doen. Voor elk album een andere 'projectnaam' dan maar?

@The CrY, maar deze wijkt wel heel erg af. Bijna Armin van Buuren stijl.

Vond ik wel meevallen eigenlijk. Ik ken Armin niet heel goed, maar zo ingetogen is Coldplay in den beginne ook dikwijls geweest en de toegevoegde electronica kwam bij MX ook al om de hoek kijken en is niet verloren gegaan bij Headful of Dreams. Wat mij betreft een heel natuurlijk album in de Coldplay-discografie.

Ik vind de nummers behoorlijk tegenvallen. Ik begrijp eigenlijk niet waarom Coldplay nog zo succesvol is. Waarschijnlijk omdat het nog vaak op 538 wordt gedraaid.

Pff wat een prachtig album blijft dit toch. Het is vaak dat ik hem s'avonds rond een uur of elf op zet als ik op de fiets zit. Nu het winter is en de kou langs je gezicht waait, maakt het dit album nog mooier. Het voelt van het begin tot het einde allemaal psychedelisch, guur en breekbaar, en werkt toe naar een openbaring in het donker: A Sky Full Of Stars. Individueel zijn alle nummers vrij middelmatig maar als geheel is het zo puur. Een echte plaat die in zijn volledigheid geluisterd moet worden in de juiste sfeer.

Ik kan mij nog herinneren dat ik bijna 3 jaar geleden de 84e stemmer was op dit zesde studioalbum van Coldplay. Ik zie ook dat het aantal stemmen door de MuMe-users is uitgebouwd naar 390. Het gemiddelde valt mij echter tegen (3,09 á 3,11). Maar goed; ik heb dit album weer eens aangezet en beluisterd om na te gaan of dit inderdaad wel 4,5* waard is, of dat ik mijn stem wat zal moeten aanpassen.

Het is bij mij de eerste van de twee keuzes geworden. Prachtig album blijft dit. 'Magic' klinkt nog steeds mooi, en doet mij denken aan de muziekdecennia Jaren 80. Ook 'True Love' mag er zeker zijn, en de twee mooiste nummers van dit album blijven toch wel het fantasierijke 'Midnight' en de samenwerking met Tim Bergling (alias Avicii) 'A Sky Full of Stars'.
Als ik trouwens 'Oceans' en 'O' hoor, dan denk ik zelfs terug aan het geluid van de drie eerste reguliere Coldplay-albums. En er staat (geen enkel slecht of) matig nummer op dit album.

Dus spreekt mijn stem van 4,5* voor zich.

verhoogd naar 3,5; O is een vd beste nummers van de band en midnight blijft een geweldig nummer.

we zijn gewoon doodgegooid met coldplay. als je dat uitfiltert dan is dit album beter dan xy.
een 3e plek na de 1e 2 albums voor mij.

Ingetogen en sfeervol album van de band. Een andere sound maar toch typerend Coldplay. Bij tijd en wijle betoverende nummers. Mooie open productie ook. Voor mij een groeialbum.

Na het drama van Mylo X had ik het wel gehad met Coldplay, nu alsnog in de herkansing. Dit plaatje heeft letterlijk en figuurlijk niet zoveel om het lijf: zowel muzikaal als tekstueel maakt de band zich er makkelijk vanaf, wat een hoop snel te vergeten doorsnee nummertjes oplevert. De eerste vier nummers drentelen bijvoorbeeld keurig door, irriteren niet (buiten Magic dan dat op het randje is) maar vallen ook niet op.

Gelukkig is de tweede helft wat afwisselender, wat soms goed uitpakt (het Bon Iveriaanse Midnight behoort tot het beste wat de band ooit uitbracht, en ook afsluiter O mag er wezen) maar ook een draak van jewelste oplevert waar je je hond nog vanaf zou schoppen: het abominabele A Sky full of Stars waar schijnbaar een dansmeneertje zich tegenaan heeft bemoeit. Om te janken dat nummer, want ik ben bang dat het geen parodie is.

Nee, al met al geen redemption voor Coldplay. Snel maar weer eens Parachutes opzetten.

Ik heb de 'haat' voor dit album nooit begrepen.
Toen dit album uitkwam ging ik door een erg donker dal en dit album wist mij te bereiken, iets wat weinig andere dingen of mensen lukte. Het maakte mij rustig, ontspande, liet me huilen (wat verder ook niets of niemand voor elkaar kreeg) en gaf me hoop. Door zoiets alleen krijgt muziek al waarde nietwaar?

Ghost Stories is één van mijn favoriete Coldplay albums en naar mijn mening ook wel iets onderschat. Nee, het is geen album à la Parachutes of A Rush of Blood, maar dat moet je ook niet willen, hoe saai zijn die artiesten/bands die al decennia lang dezelfde muziek maken? Eerder genoemde albums zijn juist zo mooi omdat er geen vervolgen of parts II kwamen. Vooral houden zo!

Pas nog deze geluisterd en vind het nog steeds hun beste album. Ja ASFOS staat er ook op, maar dat is duidelijk een nummer die ter promotie gebruikt is en vind het ook wel 1 van hun betere poptracks.

Voor de rest is dit voor hun doen best wel een experimenteel album kwa sound.
Hoop dat ze dat in de toekomst wat meer doen. Vind deze band in het pop/rock genre nog steeds 1 van de betere, juist omdat ze hun sound vaak omgooien en tegelijkertijd herkenbaar blijven klinken en dat lijkt me zeker niet makkelijk.

Erg mooi album met een fijne algehele stijl door het album heen. Always in my head zet gelijk de mood als heerlijk zweverig nummer. Opgevolgd door het erg goede Magic pruttelt het album op die manier aardig door. A Sky Full of Stars klinkt plots behoorlijk misplaatst en voelt als een goedkope manier om het album nog enigszins te marketen en verkopen. Gelukkig wordt die pijn direct weggeblazen door de prachtige afsluiter 'O'. Ik kan ergens wel begrijpen hoe ASFOS als climax van het album fungeert met O als epiloog. Maar het doet af aan de rest. Los doet het nummer het wat beter. Een van de betere albums van de band, als je maar een beetje met de juiste verwachtingen erin gaat.

Het is natuurlijk veel gejat van Sigur Ros en Bon Iver. Ook is het vreemd om op zo'n ingetogen album een paar edm bangers tegen te komen. Toch zou ik deze op plaats 3 plaatsen als beste Coldplay album. Elk nummer kan ik waarderen en het is weer eens iets anders dan we gewend waren.

Ongelofelijk wat ik hier lees over a Sky full of stars. Dat is echt een briljante song. Pure popmagie! Alleen al dat nummer geeft dit verder wat matige album 5 sterren. Wat een song! Petje af!

Verder matige album? Ben ik dan de enige die dit album begrijpt en voelt?

Nou het heeft wel een relatief lage score hier. Dat zegt niet alles, maar wel iets.