BABYMETAL - BABYMETAL (2014)

Het is een druilerige zondagochtend. Je bent wat suf en verveeld en vraagt je af wat je kan doen totdat je vanmiddag bezoek ontvangt. Nou, dat zal ik u vertellen, dames en heren. Dan zet je Babymetal op! Tijd voor de langere review van dit genre-overschrijdende springfeest.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik geen fan ben van de wat ‘hardere’ vormen van metal. Ik luister met genot naar Dream Theater, Within Temptation, Rammstein, Bullet for my Valentine, en Lostprophets. Zodra het catchy, kitchy en energiek is zit ik op de eerste rij. Niet verwonderlijk dat ik bij Babymetal het podium opspring.

Megitsune geeft me gelijk die dosis energie om de zondag fris en opgewekt te starten. Een strakke intro om mee te beginnen. “Sole, sole, sole sole sole sole”. Ze zingen kennelijk dat ze een vosje willen zijn. Industrial metal onder begeleiding van hoge damesvocalen in een opzwepende track.

Ii ne opent als een happy hardcore track, begeleid door stevige gitaren. De elektronische ‘bling bling’ effectjes zijn zo leuk, het glazuur spat er vanaf. Het couplet, de pre-chorus en het refrein zijn allemaal fantastisch. Dan ineens die breakdown en de meisjes gaan ineens schattig rappen… BAM, en we gaan headbangen… en weer terug naar de eurodance. Fan-tas-tisch.

Er blijven weinig genres over die níet gebruikt zijn voor dit album. In benitsuki akatsuki en Ijime, dame, zettai hoor je Dragonforce. Do-ki-do-ki morning klinkt als Nine Inch Nails ontmoet Rammstein. Onedari daisakusen is Limp Bizkit. In 4 no uta hoor je Bob Marley. In u-ki-u-ki midnight zit Skrillex verwerkt. Catch me if you can is Pendulum, enzovoort.

Deze muziek is voor mij met de Japanse teksten prima. Vertaal je de teksten naar het Nederlands dan zit je feitelijk naar f*cking K3 te luisteren. Ik hoop dat ik in de nabije toekomst nog vaker verrast wordt met iets totaal verfrissends en vernieuwends als Babymetal. In Japan is dit niet nieuw en is kennelijk niets te gek. Daar kijken miljoenen mannen tegelijk nota bene al decennia naar animatieseries voor volwassenen, ook wel begeleid met een opzwepende metal intro.

Wees ruimdenkend, en geniet van:

“Bubblegum meets the devil”

Amen, broeder!

Hmm, dit is wel héél ruimdenkend. Ik houd van Slayer tot aan Rush, Marillion of Arena noem maar op. Dit vraagt mij wel heel ruimdenkend te zijn....

Allemaal bands die lekker voor het grote geld gingen. Geld verdienen door muziek te maken. Het is mijn droom.

Ja ben ik wel met je eens, maar deze bands zijn heel klein begonnen en niet met de intentie om voor het grote geld te gaan. Ok, dat gebeurde bij een aantal later wel natuurlijk. Bij Babymetal druipt dit er al meteen vanaf...

Je houdt van ouwemannenrock tot aan ouwemannenrock, ouwemannenrock of gerecyclede ouwemannenrock noem maar op. Zo ruimdenkend vind ik je bandlijstje niet, dus BABYMETAL valt wel flink uit de toon.

Dat is wel een heel ruimdenkende omschrijving van ouwemannenrock , Slayer vergelijken met Marillion

Alle vier namen staan mij men pa in de kast, dus there you have it

Anyway. BABYMETAL inmiddels een paar keer op youtube rondgehad, maar het eerste nummer moet het einde nog halen. Echt, ik kan hier helemaal niks mee anders dan afzetten.

Goh, de ironie. Ik had de recensie beter kunnen afsluiten met 'doe eens gek' in plaats van 'wees ruimdenkend'. Gelijk weer een progrock/metal liefhebber op de kast gejaagd. Dat was beslist niet mijn bedoeling.

, ja hoor ik geef het toe ik behoor ook tot die generatie en ook tot diegenen die niets meer snapt van hedendaagse muziek zoals b.v. babymetal, DJ's etc.etc.

Laatst op een Saga forum allemaal boze fans, dat een nummer was gebruikt voor rap-crap.

Ik vind proggers soms de minst ruimdenkende muziekliefhebbers :-p

Wel eens grappig om te luisteren en sommige nummers zijn best wel catchy, maar langer dan 1 nummer hou ik het ook nooit vol.

Hangt ervan af hoe e.e.a. gecoverd is. Als het goed gebeurt is dat geen probleem. Soms is de gecoverde versie zelfs beter! Zoals bv. You Really Got Me van Van Halen of A Whither Shade of Pale door HSAS. Maar soms wordt een song gewoon vern...kt...
Daarnaast vind ik zelf dat mijn muziek smaak redelijk breed is, of het nu Led Zeppelin, Slayer, Arena, Dream Theater, AC/DC, Anthrax of U2 is. Ze hebben allemaal wel goede albums gemaakt (maar ook slechte...).

Ik weet het niet, maar laten we de discussie bij dit album houden.

Volgens mij gaat het continu over deze plaat.

Wat ik bedoelde te zeggen; is dat juist vaak lui die denken heel ruimdenkend te zijn, bepaalde muzikale experimenten echt niet leuk vinden.
Ik vind in principe alles out-of-the-box erg leuk, gewoon voor de fun. Of ik het ook daadwerkelijk aangenaam vind om naar te luisteren is een tweede.

Vandaar ook mijn score. Het is allemaal supergoed verzorgd, het doel is ook gehaald, de spijker op de kop zeg maar. Alleen vind ik de muziek zelf onaangenaam.

In dat geval vind ik het leuk dat mijn afsluitende opmerking bij de recensie deze hele discussie teweeg heeft gebracht. Out of the box is inderdaad wat Babymetal is voor de gemiddelde rock/metal liefhebber. Het zou de 'metalhead' wellicht helpen door eens wat J-pop en electronische muziek te horen voordat je deze muziek kan waarderen.

En natuurlijk moet je dit hele babymetal project niet al te serieus nemen. Alle clichés van de hedendaagse popmuziek bijeen geraapt in een metalsausje.

Voor mij heeft Babymetal in elk geval nieuwe interesses opgeleverd:
- Metal met vrouwelijke vocalen (anders dan de gothic scene)
- Mierzoete J-Pop muziek

[quote=4606325. Gelijk weer een progrock/metal liefhebber op de kast gejaagd. [/quote]

Deze had ik nog niet gelezen: nee je krijgt mij hiermee niet op de kast. J.Pop, was da nu weer???
Electronische muziek kan ik wel waarderen, maar dat ligt wellicht niet in het straatje waar jij aan denkt: JM Jarre, Vangelis, Kraftwerk...
Vandaag de eerste 6 nummers geluisterd via Youtube. Pfoe, dat valt niet mee. Toch heeft het iets meer afwisseling wat ik in eerste instantie vermoedde.

Ik moet zeggen dat ik snel afhaak bij industrial metal en techno.

En die elementen zitten teveel in deze muziek. Daarbij is er weinig dynamiek en is de productie overvol. Er is totaal geen ruimte voor rust en schoonheid. En dat zoek ik erg in muziek.

J-Pop is nouja, google het zelf maar, gewoon japanse popmuziek. In Zuid Korea doen ze er ook leuk aan mee. De Spice Girls en Backstreet Boys van het Verre Oosten.

Ik bedoel de elektronische muziek die in babymetal te herkennen valt eigenlijk. Drum 'n Bass, Dubstep o.a., en dat is allemaal populair geworden na 2000, maar dat neemt niet weg dat JM Jarre Vangelis en Kraftwerk goede artiesten zijn.

Dit album waardeer ik juist door die afwisseling tussen - en binnenin - de liedjes. Ik zie je al denken 'WTF' terwijl je de liedjes op youtube luistert . Kennelijk toch interessant/bizar genoeg om diverse youtubefilmpjes te bekijken.

Nee Sfeermaker, de reden waarom ik dit beluister heb ik al gepost op 28 juli j.l. Lees dat eens.

Ok, een gegrond cijfer dus. Ben benieuwd wat eruit komt. Misschien een krappe voldoende

Sfeermaker AstroRocker We hebben een speciaal topic voor J-, K- en C-pop hier op MuMe zelfs, hier te vinden Babymetal is ook zijdelings voorbij gekomen maar kon bij ons niet op bijzonder veel enthousiasme rekenen.

Overigens fascinerend om een discussie als deze te lezen. Blijkbaar is de kennis van de muziek en de muziekindustrie uit het Verre Oosten bij velen nog altijd uiterst beperkt. Oogkleppen op en door-rocken maar, gasten...

Vind ik nu ook weer een onvriendelijke opmerking....

Zo bedoelde ik 'm ook een beetje, maar wel alleen voor degenen die zich erdoor aangesproken voelen. Ik sta echt een beetje te kijken van de kortzichtigheid die hier door sommigen wordt gespuwd.

Mike Patton heeft me in het verleden al eens in contact gebracht met Japanse muziek. Ik kan er erg kort over zijn: wat ik tot nu toe heb gehoord, is niet voor mij bedoeld. Ik mis bij veel van die over-technische muziek een hoop ziel, bevlieging en pure schoonheid. Ook de bekendere hardrock en metalbands maar ook de synthpop en techno acts en de progressieve rock uit het Verre Oosten heeft mij nooit overtuigd.

Het lijkt racistisch, maar dat is het niet. Het lijkt wel of ik meer hang aan muziek uit VS/Canada, West Europa, Scandinavië, Zuid Amerika en Afrika. Misschien maar eens wat meer in verdiepen. Maar het kan ook zijn, dat ik tot nu toe echt alleen maar de crap heb gehoord, en dat er uit het Verre Oosten echt muziek komt, die ik erg mooi kan gaan vinden.

Maar dan is het blijkbaar gewoon je smaak niet - net zoals J- en K-pop mijn smaak wél is. Dat heeft weer niks met kortzichtigheid te maken, want blijkbaar ben je wel degelijk aardig geïnformeerd. Je doet immers geen aannames gebaseerd op vooroordelen of op lucht.

Juist al dat soort ongefundeerde vreemde aannames in deze discussie m.b.t. de muziek, de industrie eromheen en het grotere culturele raamwerk zijn zo tenenkrommend w.m.b.

Ik weet weinig van de oosterse (pop) muziek. Eigenlijk ken ik alleen Loudness (en ja nu Babymetal) en Loudness kan ik wel goed pruimen.

Nou ben ik niet heel erg thuis in het metalhoekje, maar er zijn toch genoeg bands die metalliefhebbers zouden moeten kunnen aanspreken. Ik denk aan - en dan uit allerlei hoeken van de metal en hardcore - X Japan, Sigh, Discordance Axis, Ritual Carnage, Envy, Heaven in Her Arms, Stupid Babies Go Mad, Boris, Gridlink, Dir en Grey, Bathtub Shitter, etc.

Bathtub Shitter? Really ????
Laat ik het anders zeggen, ik luister iets en ik heb daar een mening over. Ik vind het goed, slecht of wat dan ook. Die pen ik hier dan neer. Dus ik heb mijn mening gegeven na het beluisteren van een aantal tracks. Heeft niets met vooringenomenheid te maken lijkt mij?
Echter, een opmerking in de trant van "oogkleppen voor en door-rocken maar" heeft daar wel iets van weg.

Met kortzichtigheid doel ik op o.m. zelfverklaarde ruimdenkendheid en breedsmakigheid (onder afwezigheid van enig teken daarvan), allerhande aannames over het businessmodel van een bandje als dit én de meningen die aan de hand van die aannames worden gespuwd, evenals culturele misvattingen als geisha's (Japans) met lotusvoetjes (Chinees) (zoiets als 'die Hollanders met hun Edelweiss en bratwurst!') en vermeende pedofilie binnen de idol scene (als het nu over loli ging) terwijl het hele referentiekader 'ons' ontbreekt. Enig cultureel relativisme is velen hier vreemd. Dat noem ik kortzichtig ja, en dan spreek ik van oogkleppen ja. Mag je verder weer van vinden wat je wil, hoor.