BABYMETAL - BABYMETAL (2014)
mijn stem
42 stemmen
Japan
Metal / Pop
Label: Toy's Factory
-
Babymetal Death (5:48)
-
Megitsune (4:09)
-
Gimme Chocolate!! (3:53)
-
II Ne! (4:10)
-
Benitsuki - Akatsuki- (5:30)
-
Do・Ki・Do・Ki☆MORNING (3:45)
-
Onedari Daisakusen (3:45)
-
4 No Uta (4:05)
-
U.ki.U.ki★Midnight (3:20)
-
Catch Me If You Can (3:57)
-
Akumu No Rinbukyoku (3:37)
-
Headbanger!! (4:22)
-
Ijime, Dame, Zettai (6:09)
-
Road of Resistance * (5:21)
met Herman Li en Sam Totman
-
Gimme Chocolate!! [Live at O2 Academy Brixton, London] * (5:05)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
56:30
(1:06:56)
0
geplaatst: 10 augustus 2014, 10:30 uur
Het is een druilerige zondagochtend. Je bent wat suf en verveeld en vraagt je af wat je kan doen totdat je vanmiddag bezoek ontvangt. Nou, dat zal ik u vertellen, dames en heren. Dan zet je Babymetal op! Tijd voor de langere review van dit genre-overschrijdende springfeest.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik geen fan ben van de wat ‘hardere’ vormen van metal. Ik luister met genot naar Dream Theater, Within Temptation, Rammstein, Bullet for my Valentine, en Lostprophets. Zodra het catchy, kitchy en energiek is zit ik op de eerste rij. Niet verwonderlijk dat ik bij Babymetal het podium opspring.
Megitsune geeft me gelijk die dosis energie om de zondag fris en opgewekt te starten. Een strakke intro om mee te beginnen. “Sole, sole, sole sole sole sole”. Ze zingen kennelijk dat ze een vosje willen zijn. Industrial metal onder begeleiding van hoge damesvocalen in een opzwepende track.
Ii ne opent als een happy hardcore track, begeleid door stevige gitaren. De elektronische ‘bling bling’ effectjes zijn zo leuk, het glazuur spat er vanaf. Het couplet, de pre-chorus en het refrein zijn allemaal fantastisch. Dan ineens die breakdown en de meisjes gaan ineens schattig rappen… BAM, en we gaan headbangen… en weer terug naar de eurodance. Fan-tas-tisch.
Er blijven weinig genres over die níet gebruikt zijn voor dit album. In benitsuki akatsuki en Ijime, dame, zettai hoor je Dragonforce. Do-ki-do-ki morning klinkt als Nine Inch Nails ontmoet Rammstein. Onedari daisakusen is Limp Bizkit. In 4 no uta hoor je Bob Marley. In u-ki-u-ki midnight zit Skrillex verwerkt. Catch me if you can is Pendulum, enzovoort.
Deze muziek is voor mij met de Japanse teksten prima. Vertaal je de teksten naar het Nederlands dan zit je feitelijk naar f*cking K3 te luisteren. Ik hoop dat ik in de nabije toekomst nog vaker verrast wordt met iets totaal verfrissends en vernieuwends als Babymetal. In Japan is dit niet nieuw en is kennelijk niets te gek. Daar kijken miljoenen mannen tegelijk nota bene al decennia naar animatieseries voor volwassenen, ook wel begeleid met een opzwepende metal intro.
Wees ruimdenkend, en geniet van:
“Bubblegum meets the devil”
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik geen fan ben van de wat ‘hardere’ vormen van metal. Ik luister met genot naar Dream Theater, Within Temptation, Rammstein, Bullet for my Valentine, en Lostprophets. Zodra het catchy, kitchy en energiek is zit ik op de eerste rij. Niet verwonderlijk dat ik bij Babymetal het podium opspring.
Megitsune geeft me gelijk die dosis energie om de zondag fris en opgewekt te starten. Een strakke intro om mee te beginnen. “Sole, sole, sole sole sole sole”. Ze zingen kennelijk dat ze een vosje willen zijn. Industrial metal onder begeleiding van hoge damesvocalen in een opzwepende track.
Ii ne opent als een happy hardcore track, begeleid door stevige gitaren. De elektronische ‘bling bling’ effectjes zijn zo leuk, het glazuur spat er vanaf. Het couplet, de pre-chorus en het refrein zijn allemaal fantastisch. Dan ineens die breakdown en de meisjes gaan ineens schattig rappen… BAM, en we gaan headbangen… en weer terug naar de eurodance. Fan-tas-tisch.
Er blijven weinig genres over die níet gebruikt zijn voor dit album. In benitsuki akatsuki en Ijime, dame, zettai hoor je Dragonforce. Do-ki-do-ki morning klinkt als Nine Inch Nails ontmoet Rammstein. Onedari daisakusen is Limp Bizkit. In 4 no uta hoor je Bob Marley. In u-ki-u-ki midnight zit Skrillex verwerkt. Catch me if you can is Pendulum, enzovoort.
Deze muziek is voor mij met de Japanse teksten prima. Vertaal je de teksten naar het Nederlands dan zit je feitelijk naar f*cking K3 te luisteren. Ik hoop dat ik in de nabije toekomst nog vaker verrast wordt met iets totaal verfrissends en vernieuwends als Babymetal. In Japan is dit niet nieuw en is kennelijk niets te gek. Daar kijken miljoenen mannen tegelijk nota bene al decennia naar animatieseries voor volwassenen, ook wel begeleid met een opzwepende metal intro.
Wees ruimdenkend, en geniet van:
“Bubblegum meets the devil”
0
geplaatst: 22 oktober 2016, 20:54 uur
Zeker geen slecht album, maar vind hem wel minder dan het 'Metal Resistance' album. Het klinkt een beetje onvolwassen - wat logisch is - en een beetje zoekend naar een stijl, iets wat op het 2016 album allemaal een stuk beter is.
Maar toch ook lekkere tracks als: 'Babymetal Death', Megitsune en 4 no Uta.
Maar toch ook lekkere tracks als: 'Babymetal Death', Megitsune en 4 no Uta.
1
geplaatst: 13 juni 2024, 12:29 uur
Waar pop en metal (beetje hip-hop, reggae, punk en drum n bass zelfs) zo hard botsen, moet ik aan avant-garde denken, maar een beetje melig is het ook wel. En onverschrokken. Hoera weer voor Japan! 
Aanvankelijk een beproevinkje, maar ik kan het zeer waarderen. Over een paar jaar te zien en te horen op het Eurovisiesongfestival, als dat dan nog bestaat? Of misschien is Globalsongfestival een idee...?
Echte muziek... daar is wel een topic voor: Wat ís muziek? - MusicMeter.nl.
Dit vind ik wel wat meer dan smurfenliederen of Luv met distortion o.i.d., maar goed.
Aanvankelijk een beproevinkje, maar ik kan het zeer waarderen. Over een paar jaar te zien en te horen op het Eurovisiesongfestival, als dat dan nog bestaat? Of misschien is Globalsongfestival een idee...?Echte muziek... daar is wel een topic voor: Wat ís muziek? - MusicMeter.nl.
Dit vind ik wel wat meer dan smurfenliederen of Luv met distortion o.i.d., maar goed.
1
geplaatst: 15 juni 2024, 01:20 uur
Hawee schreef:
Dank voor je, op forums zeldzame, bedachtzame reactie! Mij persoonlijk gaat het niet om rebellie, maar het metalgenre is daar wel mede uit voortgekomen: rebellie tegen burgerlijke normen, brave muziek, fatsoen, een controlemaatschappij. Lees het boek van Deena Weinstein er maar op na. In een commercieel gedrocht als Babymetal gaat deze karakteristiek volkomen verloren. Dit is cynisch consumentisme, prefab product met ingehuurde muzikanten om geld te maken. Ik vind het jammer dat muzekliefhebbers daar intrappen. Rebellie is op zich geen esthetische categorie, dus met noise en veel jazz moet je bij mij niet aan komen zetten. Maar dus ook niet met kinderachtige karikaturen van metal.
(quote)
Dank voor je, op forums zeldzame, bedachtzame reactie! Mij persoonlijk gaat het niet om rebellie, maar het metalgenre is daar wel mede uit voortgekomen: rebellie tegen burgerlijke normen, brave muziek, fatsoen, een controlemaatschappij. Lees het boek van Deena Weinstein er maar op na. In een commercieel gedrocht als Babymetal gaat deze karakteristiek volkomen verloren. Dit is cynisch consumentisme, prefab product met ingehuurde muzikanten om geld te maken. Ik vind het jammer dat muzekliefhebbers daar intrappen. Rebellie is op zich geen esthetische categorie, dus met noise en veel jazz moet je bij mij niet aan komen zetten. Maar dus ook niet met kinderachtige karikaturen van metal.
Als jij je een beetje had verdiept in de japanse cultuur en dan vooral de metal ontwikkeling van de laatste, pak hem beet, 25 jaar, dan moet je concluderen dat jouw relaas kolder is. Er zijn legio bands daar te vinden zoals BABYMETAL met invloeden van Metal en J-pop en andere invloeden. Het is juist knap dat deze band wereldwijd is doorgebroken met een typisch geluid. Bands als Japan X, Onmyo-Za, Animetal, Action! of Galneryus hebben altijd verschillende Japanse stijlen verwerkt in hun muziek. Een keer heb ik Sign live gezien, ze wisselen met gemak tussen Black Metal, Death Metal en j-pop of power metal.
* denotes required fields.