Johnny Cash - American IV: The Man Comes Around (2002)

Als je in een emotionele bui bent en dan dit nummer draait, dan houd je het waarschijnlijk niet droog.. Wat een song, wat een emotie.. Die video is een de mooiste van hem, je voelt zijn pijn (in de periode dat hij June Carter, zijn vrouw, verloor).

Niet één van de mooiste, gewoon de mooiste!

Zijn liefde voor muziek natuurlijk!

Ik vind deze ietsje minder dan zijn opvolger. Deze bevat misschien wel enkele pareltjes, maar ik vind het naar het einde toe wat minder. Misschien komt het omdat het country gehalte hier net iets hoger ligt dan op zijn opvolger (op zich niks mis mee, maar ben niet zo'n country fan). Als de nummers naar het einde toe de kwaliteit haddenv van de eerste 7 waren het absoluut 5 sterren geweest. Nu houd ik het op 4.

Een opsomming van eerdere reacties:

Wat een stem voor zo'n afgetakelde man. Prachtig is dit.
Breekbaar en schoon.
Wat een emotie kon Johnny Cash in zijn stem leggen
Waar een zieke Cash de energie bleef halen om keer op keer met een prachtige integere plaat af te komen.
Johnny Cash die zijn leven omzette in muziek
Hoe breekbaar en krachtig dit album is, ik vind dit een mijlpaal in de muziek gechiedenis.
Geweldige cd uit de laatste levensdagen van de legendarische man in zwart.
Eén van de mooiste en beste albums ooit gemaakt.
Een waardig afscheid van één van de beste muzikanten ooit.
Wat een stem had die man toch.
Kippevel!
Die stem, die emotie.


Johnny, we missen je.

1 van de allerbeste albums ooit. Hier kunnen maar heel weinig artiesten aan tippen.

begint wederom heel erg sterk, net als de voorganger American recordings 3 en wordt geleidelijk aan iets minder.
De videoclip van Hurt is ijzingwekkend, helemaal opgedragen aan zijn levensgezelling June die een paar jaar eerder overleed. Cash voelt zelf ook het einde naderen. Hurt is prachtig en heel erg treurig. I hung my head ook., weemoed en verlies van deze grote kunstenaar op leeftijd.
Maar toch: hij eindigt optimistisch met We"ll meet again. Gelovig man, ondanks alle tegenspoed en verlies.

Desondanks: Had hij zich maar niet gewaagd aan bridge over troubled water . Tenentrekkend slecht nummer sowieso en ook Cash verliest zich er in, met koortje en al. Desperado en In My life vind ik ook minder geslaagd. Wat hij met nummers als One (op american 3) en Hurt en Personal Jesus kan, namelijk heel eigen interpretaties geven aan bekende nummers, lukt niet met alles even goed. Het is ook een kwestie vande keuze van songs.

Ik ben het niet eens met je beste bertus99, die versie van bridged over troubled water. Ik vind net dat hij dat nummer net zo naar zijn hand zet dat het echt wel geniaal is. Ik hoorde hem derjuist nog op de bus en ik dacht van hoe kan het nu zijn dat ik de orginele versie verschrikkelijk vind en deze net zo goed? Misschien is het tocch niet zo'n slecht nummer. In ieder geval, zowat alles wat cash covert is beter dan het orignieel. Waar jij ook commentaar geeft zijn desperado en in my life. Laten dit nauw ook net twee persoonlijke favvorieten zijn. Ach ja, smaken verschillen zeker?

bridge over troubled water is idd een *nummer, maar cash doet me er een krop in de keel krijgen: zo moet het nummer gezongen worden!

Een kwestie van smaak inderdaad. ik vind niet ELKE cover van Cash geslaagd, zoals jij dircky. Maar vaak klikt het ook wel zoals in Hurt,I hung my head,personal jesus en zeker in het magistrale ONE op American 2

American 3

June Carter is een viertal maanden voor Johnny overleden.

De clip Hurt was voor de dood van June Carter ( zij is trouwens te zien in de clip ) al opgenomen.

A Hundred Highways is opgenomen na de dood van June.

Het nummer In My Life is 1 van mijn persoonlijke favorieten van Cash. Zo fragiel dat nummer.

Aha, bedankt voor deze infomatie CTK.

Graag gedaan.

Johnny Cash ken ik al een paar jaren, maar nooit echt zijn muziek beluisterd ( nog te jong en onvolwassen vermoed ik )
Sinds een goed dik jaar ( mede door het heengaan van iemand die zeer graag naar Johnny Cash en country in het algemeen luisterde ) toch eens echt zijn CD's beluisterd en sindsdien betoverd door de schoonheid van de muziek die deze man heeft gemaakt. Daarbovenop dan nog eens die film: Walk The Line bekeken en ik was helemaal verkocht.

The Man In Black is nu gewoon mijn all time favorite.
Alan Jackson zit daar dicht achter momenteel. I'm a country boy now.

Dit is toch wel mijn favoriet. Het is tevens ook de eerste cd die ik kocht van The Man In Black. Ik denk dat dat nu al bijna 3 jaar geleden is. Van zijn breekbare stem krijg ik nog steeds kippenvel.

Een prachtig album van een man die nooit vergeten mag worden.

Hier kan ik weinig nog aan toevoegen. Vanwege een "metalhead". Is dat standbeeld voor Rick Rubin al klaar, want hij verdient het.

Hear Hear! Zeker weten, want hij heeft JC een prachtige kans gegeven terwijl anderen hem niet meer zagen zitten.

Het beste album uit de american recordings serie

Op de 2LP ook nog een erg mooie versie van Wichita Lineman.

Bridge Over Troubled Water vind ik overigens wel een behoorlijke misser.

Onnoemelijk mooi album van The Man in Black. De schitterende covers als Hurt en I hung my head.
Personal Jesus krijgt een volledige andere lading dan hoe het orgineel (Depache Mode) bedoelt is.

De stem werd steeds breekbaarder en nummers gingen steeds meer over dood en doodgaan, maar O ZO MOOI.

Het doet eigenlijk pijn aan de oren om zoveel schoonheid op één album (eigenlijk vijf want er zijn vijf American Recordings gemaakt) te horen: een huzarenstukje van de zuiverste soort en die serie A.M. is verplichte kost voor iedereen (mijn bescheiden mening).

Heel de American serie is een must have. Ik heb zelf voorheen niet zo veel met Cash gehad, maar wat een wijze om "terug" te komen. Natuurlijk ook met dank aan Rick Rubin die in die periode veel met hem heeft gewerkt en ook nummers heeft aangedragen. Ja zijn stem is op momenten niet zo vast meer, afhankelijk hoe hij zich voelde, bij tijd en wijle was hij al flink ziek, maar het past erbij. Voor een rasartiest als Cash zijn het veel covers. Maar hij maakt ze zich meer dan eigen. Luister maar eens naar Hurt, We'll meet again en Personal Jesus. Persoonlijk vind ik de 1ste in de serie ook zeer de moeite waard. Gewoon de man en zijn gitaar en zijn verhaal. Want dat kon Cash als geen ander een verhaal neerzetten in zijn nummers.

Prachtplaat, deze vind ik nog een tikkie beter dan American Recordings 3 ( Solitary man ).
Prachtige productie door Rick Rubin, Hulde!!
Uitschieter mijn inziens het bloedstollend mooie First Time Ever I Saw Your Face!!!!
Maar ook de DM cover Personal Jesus & Eagles cover Desperado ( met Henley ! ) zijn prachtig.
En wat te zeggen van de opener The Man Comes Around???
Enfin zo kunnen we nog even doorgaan, klassieker in de man zijn oeuvre

De mooiste uitvoering van Hurt is door het Scapino Ballet, in de choreografie "Äffi" van Marco Goecke. Maar ja...da's muziek en beweging.

June stierf in 2003. Het is voor mij eerder een lied waarin hij zijn fouten bekent en vergiffenis vraagt tegenover hen die hij gekwetst heeft omdat hij zijn einde toen voelde naderen.

Johnny Cash was misschien wel één van de meest invloedrijkste muzikanten ooit. Een jaar voor zijn dood bracht: 'Johnny Carter Cash' samen met top producer: Rick Ruben misschien wel zijn beste plaat uit. Het album bestaande uit vele covers, geeft je een prima indruk over de kwaliteiten van Cash. Want wat heeft die man een prachtige stem! Lichtelijk te vergelijken met Tom Waits vind ik. Zijn stem klinkt hier heerlijk rauw. Dat zal ongetwijfelt door de drank en drugs komen die Cash in zijn leven heeft gebruikt.

Muzikaalgezien is Johnny Cash gek genoeg een jaar voor zijn dood aan één van zijn hoogtepunten uit zijn carriere. Johnny Cash had iets wat weinigen hem na deden, maar wat? Ik persoonlijk vind dat hij ongeëvenaard mooi zijn nummers overgiet met realiteit en dat vaak vol emotie. Altijd scherp, en zijn niveau blijft op elk nummer van hoogniveau. Mijn persoonlijke favorieten zijn: 'Hurt', Daar komt echt alles los bij de man, geniaal. En ook 'In my Life' is echt prachtig, vooral het instrumentale gehalte behoort tot een onovertreffelijk topniveau. Wat simpel is maakt Johnny Cash geniaal, keer op keer kippenvel krijg ik als ik deze plaat opzet. gelukkig kon Cash dit pareltje nog leveren voor zijn dood.

Johnny Carter Cash R.I.P.

Het bonusnummer Big Iron was al een parel van Marty Robbins, maar is voor mij echt legendarisch geworden door Johnny Cash. Die tekst en zijn stem, indrukwekkend!

Zeker, een prachtige uitvoering! ook: We'll Meet Again blijf ik zo ontzettend sterk vinden. Prachtig!

Dit vind ik de moeilijkste uit de 'American Recordings' serie. En dan niet omdat de stem van Cash wat van zijn power begint te verliezen. Dat vind ik ook wel weer mooi en vooral gedurfd. Nee, deze plaat is niet zoals (1 - 3) over de hele linie pakkend en constant, maar bevat wel de 2 mooiste songs uit de hele serie: 'Hurt' en 'The Man Comes Around'. Zeldzame zeggingskracht die mij ertoe nopen om toch weer 4**** te geven.