3121 start lekker funky en scherp. Een lekkere diepe groove met geluidseffecten: Prince op zijn best. Uitstekende weirde Prince-funk dus: topnummer. Zeker als de gitaar erbij komt. Smullen geblazen.
Een uiterst veelbelovende start met dit uitstekende nummer!
Bij
Lolita moest ik een beetje denken aan dat foute jaren '80 bandje Level 42. Geen idee waarom. Het geluid misschien?
Weer lekker meerstemmig gezongen zoals we dat gewend zijn van His Royal Badness.
Leuk poppy nummer verder.
Tot zover niks aan de hand, totdat die vreselijke draak
Te Amo Corazon van start gaat. Een bekend nummer, want al officieel als single via de NPG Music Club te downloaden. Nou daar gaat mijn beoordeling al een stukje omlaag.
Snel skippen die handel.
Godzijdank duurt de ellende slechts drie en een halve minuut en gaan we snel door met die ongelooflijk kale funky beat van
Black Sweat. Inmiddels ook een bekend nummer. De eerste luisterbeurt viel niet goed bij mij, maar dat is in de loop der tijd snel bijgetrokken en het bevalt voorlopig nog steeds erg goed. Ouderwetse Prince zoals te horen op b.v. The Black Album of nummers als Kiss, It en Hot Thing. Terug naar de oude tijd dus. Niet erg vind ik.....
Incense and Candles is weer van het kaliber gladde R&B. Een iets te hoog TMF/MTV gehalte. En waarom nu weer een vocoder?
Love bevat dat heerlijke droge gitaargeluid. Het nummer op zich is wat beter dan de voorganger. Geen hoogvlieger, maar altijd nog interessanter dan het meeste werk op voorganger Musicology. Middenmoter van deze cd, met op langere termijn misschien wel meer waardering van mijn kant.
Satisfied is weer een typische soulballad van Prince met kopstem. Zwoele sax en trompet, vet orgeltje. Veel beter te pruimen dan Te Amo Corazon.
Niks nieuws onder de Paarse zon dat dan weer wel. Maar daar maal ik niet meer om.
Miin eerst kennismaking met het nummer
Fury was d.m.v. het live-optreden bij Saturday Night Live. Inderdaad spetterde het daar net even meer en rockte het ook harder. De cd-opname is wat fletser. Dit had van mij best wat ruiger mogen zijn. Ondanks dat wel een lekker pop/rock-nummertje. Maar helaas niet het echte hoogtepunt wat ik wel verwacht had dat het zou gaan worden. Hendrix-achtig? Welnee, met zo'n opmerking doe je Hendrix vreselijk te kort. Ik heb Prince beter horen soleren in het verleden.
The Word heeft weer zo'n lekkere strakke beat. Akoestisch gitaartje en sax kleuren het verder in. Niet extreem goed, zeker ook niet slecht.
Tijd voor draak nummer 2:
Beautiful, Loved and Blessed met nieuwe protegee Tamar.
Hier heb ik niet echt veel over te melden, behalve dan dat ik er niet veel aan vind. Flauwe meuk.
Skippen die handel en door naar
The Dance. Dit gaat al veel boeiender van start. Alleen blijft het daar een beetje bij. Het lijkt wel of het niet echt helemaal goed uit de verf komt. Het kwartje valt in elk geval nog niet helemaal bij mij.
Afsluiter
Get on the Boat is lekker swingend, mede door de blazers. Nog even een feestje bouwen voor het woordje stop in de display verschijnt. Nee, geen It's Gonna Be a Beautiful Night, maar genoeg party (till it's.....eh......).
De bekende eindconclusie dan maar weer (ik lijk Jerry Springer wel

): ondanks de glibberige uitglijders vind ik dit album over zijn geheel genomen beter dan voorganger Musicology. Nee, het haalt het niet bij zijn jaren '80 werk. Maar ik denk dat dat ook losgelaten moet worden.
Het is een luchtig album. MTV/TMF wil ik nu ook weer niet zeggen (op een kleine uitzondering na). En als we dat dan toch in die hoek gaan duwen, dan is dit wel betere kwaliteit dan menig andere band/artiest die ik daar tegen kom.
Ik ga me zeker vermaken met dit album: het heeft weinig pretenties.
Laat de oude albums dus even los en dan heb je wel degelijk een prima album in huis.
Niet verrassend, niet vernieuwend, maar gewoon een lekker nieuw Prince-album.
En of er nog eenmaal zo'n geniaal album inzit? Ik denk het niet. We zijn een stuk verder in de tijd en Prince wist toen enorm te verrassen met zijn stijl. Anno 2006 gaat dat gewoon niet meer lukken. We hebben te veel mooie andere dingen gehoord die gewoon veel spannender zijn. Prince was toen hip, "vernieuwend" en hot.
Nu is het een gedegen rasartiest, die met 3121 een album aflevert dat niet tot zijn top behoort, maar gelukkig ook niet tot zijn matige werk.
Een kleine 4* (3,75).